Na een rustig ontbijt pakten we onze laatste spullen in de koffer en stapten we op de bus naar Welschap. Onze vlucht ging om 15.40 uur. Alles verliep vlot en om 20.00 uur Griekse tijd kwamen we aan
op de luchthaven van Athene. De luchthaven was in tegenstelling tot de vliegvelden op de eilanden heel netjes en overzichtelijk. De route naar de metro was duidelijk aangegeven en even later kochten
we voor 16 euro 2 kaartjes voor het centrum van de stad. In station Larissa stapten we uit en even later checkten we in in hotel Aristotelis. We kregen een tip van de receptioniste om te gaan eten in
restaurant Rosalia, aan de plateia Exarchion, in de studentenwijk. Het was er gezellig en het eten was niet duur, maar erg lekker.
donderdag 17 juli - Naar de Akropolis
Het ontbijt in hotel Aristoteles aan de odos Aharnon, was eenvoudig maar wat ons betreft voldoende. Na het ontbijt liepen we naar het centrum, met als eerste doel de Akropolis. De weg er naartoe,
vooral het laatste stuk, was mooi. De klim naar de Akropolis was niet echt vermoeiend. We hadden wel voor hetere vuren gestaan. Eenmaal vlak bij de beroemde heuvel gekomen viel ons het aantal mensen
erg tegen. We liepen als een kudde schapen, stapje voor stapje over de trappen naar boven. Er stond personeel om de mensen die kwamen, te scheiden van de mensen die weer gingen. En dat was nodig ook,
want het was heel erg druk en er bestond een reeel gevaar dat je vanwege een misstap van een trap af zou vallen. Eenmaal boven gekomen hadden we een prachtig uitzicht over de enorme stad. Ook het van
dichtbij bekijken van het Parthenon en het Erechtion was zeer zeker de moeite waard.
Eenmaal weer beneden, gebruikten we eerst een heerlijke uitgebreide lunch in Plaka. Daarna besteedden we een hele tijd om te winkelen en rond te kijken in Plaka en Monastiraki. Die avond liepen we weer
naar Exarchia om te eten. Op de terugweg kochten we nog een paar dingen in de supermarkt tegenover ons en gingen toen slapen.
vrijdag 18 juli - Naar de odos Ermou en Pireas
Na het ontbijt gingen we met de metro vanaf station Omonia naar Akropoli. Daar kochten we, vlakbij het metrostation in een juwelierszaak, een ring voor Anette. De juwelier zat precies naast hotel Phaedra,
het hotel dat we hadden geboekt voor onze terugreis. Daarna gingen we weer verder rondkijken in Plaka en Monastiraki. We liepen de odos Adrianos af, die de verbinding vormt tussen Plaka en Monastiraki.
We zagen veel plekken die we inmiddels herkende van gisteren, maar zagen ook heel veel nieuwe dingen. Athene was gezellig, het eten was niet duur en de Grieken waren net zo vriendelijk en hartelijk als
we gewend waren van onze vakanties op de eilanden. We liepen één van de grootste winkelstraten van Athene, de odos Ermou helemaal af. Deze begon op het Syntagmaplein en liep daarvandaan naar het westen,
naar Kerameikos. Aan het oostelijke deel zaten alle bekende internationale winkels. Het linker deel liep midden door Monastiraki en maakte daardoor deel uit van de de enorme tweedehands markt, die
iedere dag prominent aanwezig was.
Vanaf Kerameikos stapten we weer in de metro en lieten ons rijden naar Pireas, de grote haven van Athene. Hier vandaan vertrokken de grote veerboten naar ondermeer Kreta en de Saronische eilanden. We
keken wat rond en dronken een chimo portokali fresko. Daarna stapten we weer op de metro terug naar station Viktoria. Daar vandaan liepen we terug naar het hotel. 's-Avonds aten we weer bij Rosalia,
briam met kolokithokeftedes.
zaterdag 19 juli - De reis naar Andros
Na het ontbijt checkten we uit en liepen we naar de bushalte bij metrostation Viktoria. Hier vandaan vertrok de bus naar Rafina, de haven waar vandaan de boot vertrok naar Andros. De busreis kostte
slechts enkele euro's en duurde een uur. In Rafina hadden we tijd voor een heerlijk uitgebreide lunch en konden we zelfs nog een poos naar het strand. Tijdens ons strandbezoek begon het te regenen,
maar we sloten de koffers zorgvuldig, zodat er niets nat kon worden. Wij bleven lekker in het water en hadden het geheel niet koud. Het was heerlijk. Een poosje later scheen de zon weer en hebben we
nog lekker liggen doezelen op het strand. De kaartjes voor de boot hadden we al gekocht en aan het einde van de middag stapten we op de boot. De overtocht nam 2 uur in beslag en aan het begin van de
avond waren we op onze bestemming; Aktio studio's in Gavrio. We besloten de avond met een smakelijke maaltijd bij de haven.
zondag 20 juli - wandeling naar Liopesi en Kipri
Die ochtend informeerden we na het ontbijt of het mogelijk was om een scooter te huren. Op dit moment was de scooter die wij konden krijgen nog in gebruik, maar morgen om 10.00 uur zou hij er zijn.
We spraken af voor de volgende dag en gingen lopend naar Kipri, het dorp ten zuidoosten van Gavrio. Er lagen hier een paar drukke stranden, die we van boven af bekeken. We zouden daar niet naar
toe gaan. Vlak bij ons appartement lag echter het strand van Liopesi, een klein strandje met een mooie rots. Wanneer je die vanuit het water bekijkt, lijkt hij op het hoofd van een Afrikaanse vrouw,
met een haarversiering. Voor ons bleef het daarom het strand met de Afrikaanse vrouw. Onderweg ging Anette's slipper kapot en we hadden juist op deze wandeling, geen reserveset meegenomen. Gelukkig kon ik
hem repareren. Die avond aten we weer lekker bij de haven.
maandag 21 juli - Scooter gehaald en naar Fellos, Pisolimionas en Pyrgos
Om 10.00 uur hadden we afgesproken bij de scooterverhuurder in de haven en iets na tienen stonden we daar. Onze scooter stond voor ons klaar en na het tekenen van de papieren en het passen van de helmen,
konden we vertrekken. De dochter was er speciaal bij geroepen om alles in het Engels te regelen. De scooter oogde nieuw, maar er mankeerde wel iets aan. Maar erg was dat gelukkig niet. Hij reed prima en
de remmen waren in orde. We reden eerst naar het Felos-strand, maar besloten niet hier te gaan zitten. We wilden eerst verder kijken. Het strand verderop, naar het noorden was Pisolimionas. Hier waren
geen faciliteiten en het was er heerlijk rustig. Hier gingen we lekker zwemmen en alvast wat voorbruinen. Tijdens ons verblijf zagen we iets in het water drijven, naar links. Het leek op een schoen of
slipper. We besteedden er verder geen aandacht aan, totdat de man naast ons uit het water kwam. Hij liep rond te kijken op de plaats waar zijn spullen lagen. Toen hij daarna een slipper in het water
gooide, om te kijken welke kant hij op dreef, was duidelijk wat er was gebeurd. Ik ging naar hem toe en vroeg of hij soms zijn schoen zocht en vertelde dat we iets in het water hadden zien drijven wat
op een slipper leek. Ik wees precies de kant op van het kleine strandje dat bijna grensde aan ons strand en vertelde dat de slipper daar waarschijnlijk zou aanspoelen. Hij bedankte en stapte weer in het
water om daar naartoe te zwemmen. Wij volgden hem en hadden inmiddels ook een klein donker stipje in het oog dat waarschijnlijk de afgedreven slipper was. Toen het stipje bijna op het strand aanspoelde,
was de man er ook. We zagen dat hij de schoen pakte en met een breed gebaar van twee zwaaiende armen maakte hij duidelijk dat hij zijn schoeisel had gevonden. Wij zwaaiden terug en vonden het prachtig.
Even later kwam hij naar ons toe en bedankte ons: "ευχαριστώ παρα παρα παρα πολυ".
We stapten weer op de scooter en reden verder. We hadden een strandje zien liggen, even voor de vuurtoren. We stonden langs de weg om even op de kaart te kijken en te overleggen, toen een Engelse
dame met de auto naast ons stopte. "Are you allright?" vroeg ze belangstellend. Wij zeiden dat we prima in orde waren en van plan waren om naar het kleine strandje dat ver beneden ons lag, te gaan en
dat we ons afvroegen hoe je er kon komen. Ze gaf ons de simpele tip om gewoon door te rijden en dan met de asfaltweg af te buigen naar links. Dan het onverharde pad te volgen zonder af te slaan. Dan
kwamen we er vanzelf. We begonnen, zoals zo vaak tijdens onze Griekse vakanties, aan een trip over een slechte, onverharde weg, waarvan we niet wisten hoelang hij was en ook niet precies waar hij uit
zou komen. We reden het pad af, zonder af te slaan. De vuurtoren lieten we rechts van ons, zoals de dame ook had gezegd. Het was trouwens opmerkelijk dat de vuurtoren hier werd aangeduid met de naam
FASSA, terwijl wij de naam FAROS heel vaak hadden gezien. Echter, op Gavdos werd de vuurtoren FANARI genoemd...
Bijna aan het einde van het pad gekomen, zagen we een groter strand dan dat wat we van bovenaf hadden gezien. Het was een mooi strand, maar niet dat wat wij bedoelden. Bovendien waren er meerder mensen.
Het linker strand was dat van Vlichada. Het pad naar rechts liep naar Pyrgos. Bij het strand stonden twee kerkjes en een oude afgebrokkelde toren. We stopten tegelijk met twee meisjes die met de auto
waren. Zij gingen geheel rechts zitten en wij links. Het strand was dus bijna voor ons alleen. Hier bleven we de rest van de middag. Dit was een plek waar we zeker nog eens terug zouden komen.
dindag 22 juli - Naar Chora
Die dag reden we naar Chora. We reden de weg via Batsi, Paleópoli, Stavropéda, Pítrofos en Messariá. We waren verbaasd over de kleinschaligheid van het stadje. Eigenlijk hadden we een wat grotere
stad verwacht, maar dit was ook heel leuk. We slenterden rond en namen veel foto's. Tussendoor een ouze met meze. Daarna reden we verder naar Gialia en Pisogialia. De strandjes zagen er mooi uit,
maar voldeden niet aan dat wat wij het liefst hebben. We reden verder en wilden eigenlijk terug naar Gavrio via de andere weg, die midden over het eiland, via de noordkant van de berg. Maar we reden
blijkbaar ergens verkeerd en kwamen na verloop van tijd toch weer uit op dezelfde weg die we op de heenweg hadden gereden. Waarschijnlijk was het op een T-spitsing bij Messaria verkeerd gegaan; daar
stond helemaal niets aangegeven en zijn we op goed geluk afgeslagen.
Langzamerhand merkten we dat er een brandlucht hing en hoeverder we naar het zuiden vorderden, deste erger het werd. Uiteindelijk zagen we achter de laatse rij heuvels de rook omhoog stijgen. Het
rook niet naar een bosbrand maar meer naar iets chemisch. Bij de kruising Stavropedes reden we rechtdoor om nog iets meer te weten te komen over de brand. Maar we zagen er vanaf toen we een man spraken
die ons verzekerde dat het niets te maken had met een bosbrand. We reden daar nog even in de richting van het strand van Apothikes, maar toen we het van bovenaf zagen vonden we het niet de moeite om
verder te rijden. We draaiden om en reden terug totdat we bijna thuis waren. Het strandje van Liopesi, waar de "Afrikaanse vrouw" stond, was onze laatste stop. Hier gingen we nog even zwemmen. Daarna
gingen we naar huis om de rugtas uit te pakken, nog even op het balkon te zitten en om ons daarna op te knappen en te gaan eten.
woensdag 23 juli - Naar het Pyrgos-strandje
Na de rijdag van gisteren was het vandaag weer tijd voor een stranddag. We reden de inmiddels bekende weg, langs Fellos en daarna nog verder, totdat de vuurtoren in zich kwam. Voorbij het kerkje met
het rood-paarse dak sloegen we linksaf, om daar het asfalt te verlaten en naar beneden te rijden over het onverharde pad. Vanaf dit pad kon je ook afslaan naar Fasa (de vuurtoren) maar wij moesten
gewoon rechtdoor, het hoofdpad volgen. We waren helemaal alleen op het strand. Het werd een heerlijke middag. We hadden voldoende te eten en te drinken bij ons en hebben ook nog gesnorkeld. Om zeker
te weten dat we de route niets zouden vergeten, hebben we alles vastgelegd op foto's. De tocht duurde een klein uur, met de scooter vanaf Gavrio. We reden langs dezelfde weg terug, logisch natuurlijk;
er was geen andere. Toen we thuiskwamen en de deur openmaakten, kwam de geur van eten ons tegemoet. Jorgos, de eigenaar had samen met zijn vrouw kolokithokeftedes gebakken en had ons een schaaltje
gebracht. We genoten ervan en gingen die avond wat later weg om te eten.
donderdag 24 juli - Naar Achla beach
We sliepen die ochtend lekker een beetje uit en betaalden daarna aan onze gastvrouw de eerste 500 euro van ons verblijf. Ondertussen hadden we een leuk gesprek in het Grieks. Daarna begonnen we aan
onze tocht naar het strand van Achla. We reden via de weg die we hadden willen nemen toen we dinsdag naar Chora waren geweest. We sloegen bij Batsi af naar het noorden en kwamen door Katókilos en
Révmata. Beide plaatsen lagen behoorlijk laag in een dal, bij de rivier en waren dan ook behoorlijk groen. Daarna steeg de weg enorm totaan Arnas. De weg van Arnas naar Vourkoti was heel hoog en
bood een geweldig uitzicht. Op sommige plaatsen kon je aan twee kanten de zee zien. Een eindje voor Vourkoti kwam de afslag naar Achla. Wanneer je daar niet attent op bent, zou je deze voorbij rijden.
De afslag is bij een soort plateau, waar twee oude auto's stonden. Griekenland kennende, staan die er over 20 jaar nog.... Voor we deze namen, reden we eerst nog even verder naar
Vourkoti, maar daar was niet veel te zien. We reden terug en namen de afslag naar Achla. We hadden drie kaarten, die we ook allemaal raadpleegden. Op één van de drie was de weg naar Achla voor
tweederde geasfalteerd. In werkelijkheid was de gehele weg onverhard. Het pad was soms redelijk, soms erg slecht. Maar we hadden dit al veel vaker meegemaakt. We reden heel rustig, met een gangetje
van 10 kilometer per uur. Zo kwamen we23:10 10-8-2014, na zo'n 7 kilometer hobbelen aan in Achla. Er was een taverne op het strand, maar echt druk was het niet. Het strand was mooi en aan de rechterkant
stond een kerkje op de rotsen. Van bloot lopen was hier geen sprake, maar het water was er heerlijk. We bleven er een tijdje en lunchten op ons gemak. Daarna begonnen we aan de terugreis. We aten die
avond weer bij restaurant Vangelis en werden bediend door Thanasis. Zoals al eerder, bestelden we de heerlijke salade Vangelis, een groene salade met gebrande walnoten, stukjes galiameloen en feta,
versierd met cayennepeper.
vrijdag 25 juli - naar Vori beach
Na het ontbijt betaalden we de tweede helft van ons verblijf, totaal 900 euro. Daarna reden we naar de supermarkt en vervolgens via het benzinestation bij Batsi de bergen in. De route naar Vori is
dezelfde als naar Achla. Alleen de afslag naar Vori komt eerder dan die naar Achla. De afslag naar Vori komt vlak na de kruising, waarop je afslaat naar Arnas. Er staat een bordje, maar dit zie je
alleen als je van de kant van Chora komt, en niet vanaf de kant van Batsi. Daarom is het goed om de afslag naar Arnas (Arni) in de gaten te houden. Het strand van Vori was heerlijk rustig. Het werd
dan ook een heel fijne stranddag. Die avond aten we weer aan de haven, de plaats waar de meeste restaurants zijn. We hadden zelfs live-muziek.
zaterdag 26 juli - Naar Zorgos en de ontdekking van Megali Peza
Meestal hebben we tijdens onze Griekse vakanties een ritme van de ene dag naar het strand, de andere dag een wat langere trip maken. Maar op Andros bleek dat anders te zijn. De afstanden naar de
stranden waren best wel groot en omdat we verschillende stranden wilden opzoeken, reden we flink wat kilometers. Alleen al de afgelopen drie dagen: naar Pyrgos, Achla en Vori. Dit waren allemaal
trips van minimaal een uur rijden en dan ook nog terug. Vandaag wilden we naar Zorgos. Het eerste stuk was dezelfde route als naar Pyrgos, alleen op de splitsing waar we voor Pyrgos af moesten
slaan richting Fasa (vuurtoren) moesten we nu naar rechts, richting Varidi en Kalivari. Ter hoogte van Varidi hield het asfalt op (2014). Dan kwam er een onverharde weg. De laatste kilometer was
weer asfalt. Dit had waarschijnlijk te maken met het toeristenoord Aegea. De borden die naar dit resort verwezen stonden al vlak buiten Gavrio. Het lag er prachtig mooi, met uitzicht op het mooie
Zorgos-strand. Maar door de aanwezigheid van dit resort was het natuurlijk wel te voorzien dat Zorgos niet een verlaten strand zou zijn. Maar voor een kort verblijf en een lekkere duik in het koele
helder water was het natuurlijk uitermate geschikt. Na een frappé en een heerlijke verkoeling in het water, vertrokken we weer. Via Varidi en Kalivari reden we naar Ormos Peza. Er waren hier twee
stranden. Het oostelijke was Megali Peza en het westelijke heet Mikra Peza. Wij gingen naar het oostelijke strand. Het strand is iets kleiner dan Zorgos, maar het was helemaal verlaten. Hier bleven
we de rest van de middag. Het was er heerlijk! We maakten uitgebreid foto's en genoten van een heerlijke uitgebreide lunch. Aan het einde van de middag reden we nog even het pad op dat leidde naar het
naastgelegen strandje. Ook hier was niemand. We gingen er nu niet naar toe, maar zouden dit de volgende keer vast nog wel verder onderzoeken. Nu gingen we terug naar huis. We reden via Chartes en daar
was een pad afgezet. Waarschijnlijk was dit een kortere route, maar deze was niet te gebruiken. Waarschijnlijk was het grondgebied privé-eigendom en moesten we wat verder omrijden. Bij Sidontas kwamen
we uiteindelijk weer uit op een asfaltweg en zo reden we terug naar Gavrio. Het laatste stuk van de route was weer bekend.
Die avond aten we op het pleintje achter de boulevard. We hadden hier gereserveerd omdat er een live-optreden zou zijn. Het drietal bestond uit een slagwerker, een bassist en een zangeres, die ook
gitaar en bouzouki speelde. Waarschijnlijk waren het vakstudenten. De muziek die ze speelden was niet meteen onze smaak, maar ze waren erg goed. Dat maakte het toch boeiend.
zondag 27 juli - Naar Ormos Korthiou en Tis grias to pidima
We reden via de kustweg naar het zuidoosten, via Stavropeda, Aipatia, Amounaklioa, Moussionas, Aidonia en Korthi naar Ormos Korthiou. Daar dronken we een frappé bij Navtiolos. Daarna keken we nog wat
rond in het plaatsje. Daarna vertokken we naar het strand Tis Grias to Pidima. Bij dit strand staat een indrukwekkende rots in de zee. Volgens een legende zou dit een oude vrouw zijn, die versteend is
nadat ze van de rotsen sprong om een einde aan haar leven te maken. Het was een mooi strand, maar ook erg druk. Bovendien was de rots die bij ons strandje vlak bij het appartement stond, eigenlijk veel
mooier. We bleven er een tijdje en verfristen ons lekker in het koele water. Na de lunch gingen we weer verder. We reden terug naar Aipatia, nu via de snelle weg. Daarvandaan reden we terug in noord-westelijke
richting. In Paleopoli reden we op twee plaatsen naar beneden, in de hoop bij het strand te komen. Beide paden hielden op en van daaruit kon je alleen te voet verder. Bij de meeste westelijke van de twee
weggetjes naar beneden zijn we nog een stuk gaan lopen. Maar toen we uiteindelijk strandden bij een kerkje in plaats van bij het strand, zijn we teruggegaan en weer op de scooter gestapt. We reden door tot
Liopesi en gingen daar naar het strandje van de "Afrikaanse vrouw". Nog een lekkere verfrissing en nog wat fruit, kleedden we ons weer aan en gingen we terug naar ons appartement. We zaten zoals inmiddels
gebruikelijk, nog even op ons balkon, waar de zon zijn laatste stralen liet schijnen, onder het genot van een retsina. Daarna kleedden we ons om en gingen we eten bij de haven. Ons favoriete restaurant was
inmiddels Vangelis geworden. De ober, Θανασις, was heel aardig en de kaart was niet zo uitgebreid maar het eten was met zorg klaargemaakt en heel erg lekker.
maandag 28 juli - Naar Mikri en Megali Peza
Na ons ontbijt reden we regelrecht naar de beide stranden die we twee dagen geleden hadden ontdekt. De route er naartoe was gelijk aan die naar Pyrgos, maar op de splitsing, vlak na het kerkje met het
rood-paarse dak ging je naar Pyrgos linksaf naar beneden. Wanneer je daar rechtdoor ging kwam je uiteindelijk uit bij Mikri en Megali Peza. Om onze route beter te onthouden, plaatsten we op de belangrijke
plaatsen drie stenen bij elkaar om de te nemen afslag te markeren. Op een paar plaatsen schreven we op een platte steen de namen van de afslagen die we moesten nemen.
We begonnen de dag op Mikri Peza, het kleinste strandje van de twee. Het was geheel verlaten en leek heel mooi. Maar toen we er een tijdje zaten bleek het toch niet zo ideaal te zijn als Megali Peza. Hier
waren de rotsen aan de zijkant minder mooi en wanneer je het water inging was het heel ondiep. Op de bodem lagen rotsen, begroeid met plantjes. Echt lekker zwemmen kon dus niet zo goed. We pakten daarom
onze spullen en reden met de scooter naar Megali Peza. Ook daar was niemand en hier kon je op een aangename manier het water in. Het werd meteen behoorlijk diep, maar overal lagen hele kleine steentjes.
Het was dus heel aangenaam om het water in te gaan. We bleven er de hele dag.
Die avond werkte ik de kaart die ik had gekocht, bij. We hadden in totaal drie kaarten, waarvan er geenéén precies weergaf hoe alle wegen precies waren. Sommige lieten asfaltwegen zien op plaatsen waar het
onverhard was en een andere deed het precies andersom. We hadden de route naar Megali Peza nu goed in ons hoofd èn op de kaart gezet. Onderweg stonden op een paar plaatsen onze stenen, dus de volgende keer
konden we zonder problemen naar "ons" strand rijden. Megali Peza was ons favoriete strand geworden. Dat was nu wel heel duidelijk!
dinsdag 29 juli - Naar Lefka en Ateni
Vandaag reden we via Katakilos en Revmata naar dezelfde afslag als naar Vori. Daarvandaan ging er eerst een asfaltweg in de richting van het strand. Na enkele kilometers hield het asfalt op en ging er een
onverharde weg verder. Op de splitsing die daarna kwam, ging je rechtsaf naar Vori. Daar waren we al geweest. Linksaf ging het pad naar Lefka. Wij sloegen linksaf; onze stenen hadden we 4 dagen geleden al
bij de splitsing neergelegd en ze lagen er nog precies zo. De weg was niet best en werd steeds slechter. Op het laagste punt gingen we door de rivierbedding. Daar stroomde zelfs water. De natuur met alle
prachtige oleanderstruiken was overweldigend mooi. Nadat we weer wat waren geklommen, konden we het strand zien liggen. Helaas kwamen we er daarna achter dat het pad zodanig verwaarloosd was dat het totaal
onbegaanbaar was geworden. We moesten een stuk terug en namen toen op goed geluk een afslag naar het westen. We zouden wel zien waar we uitkwamen. Uiteindelijk kwamen we via een flinke rit uit op het strand
van Ateni. We hadden er inmiddels een rit opzitten van bijna 3 uur. Het strand van Ateni was heerlijk. Er was een taverna, waar we eerst een frappé dronken. Daarna liepen we helemaal naar rechts en daar konden
we zelfs helemaal bloot van de zon genieten. We zetten ons tentje op en bleven hier de rest van de middag. Toen we thuiskwamen stond er een schaal met eten, die we kregen van onze gastvrouw en -heer. Uit eten
gaan was nu onzin. We genoten van het eten en bleven de rest van de avond gewoon lekker op ons eigen balkon.
woensdag 30 juli - Naar Megali Peza
Gisteren beschouwden we toch maar als rijdag, ondanks dat we nog lang op het strand van Ateni waren gebleven. Voordat we daar waren hadden we echt veel gereden. Vandaag dus tijd voor een echte stranddag.
Na ons ontbijtje op het balkon reden we weg langs de gebruikelijke route, naar Megali Peza. Er kwamen in de loop van de middag wel af en toe mensen, maar die zaten geheel aan de andere kant. We hadden dus
heerlijk het halve strand voors onszelf. Na een lekkere ontspannen dag keerden we terug naar huis. De stenen die we op onze route hadden neergelegd, op de splitsingen van de onverharde wegen, lagen er nog
steeds. Het was leuk om ze te zien, maar de route kenden we inmiddels bijna uit ons hoofd.
donderdag 31 juli - Naar Vitali en Gides
Onze gastvouw bleef maar praten over het strand van Vitali. We vonden dat we dan in ieder geval één keer moesten gaan kijken. Het strand van Vitali bleek mooi te zijn, maar was niet zo mooi als Megali Peza.
Daar waren de rotsen aan de zijkant veel mooier. Daarbij kwam dan natuurlijk ook dat er bij Vitali een taverna was en er werden volop ligbedden en parasols verhuurd. Eigenlijk niks voor ons dus. Maar een
frappé ging er wel in. Terwijl we van onze frappé genoten zat ik een beetje op de kaart te kijken en op één van onze kaarten stonden er twee stranden, bijna op dezelfde plaats. Voor mij reden om aan de
serveerster te vragen of de standen van Vitali en Gides dezelfde waren, of aan elkaar vast zaten. Maar ze legde uit dat ze weliswaar vlak bij elkaar liggen, maar dat er een rots tussen zit. Je kunt zwemmen
van de één naar de ander, maar er was ook een weg, een eindje terug en dan naar boven. Na onze frappé stapten we weer op de scooter en reden het pad op dat volgens de uitleg zou gaan naar het andere strand.
Na een paar minuten zagen we het strand van Gides voor ons, bijna verlaten. Heerlijk rustig en ongerept. Slechts een man op een paard en zijn zoon met zijn vriendinnetje waren er. Voor ons reden genoeg om te
blijven.
De route naar Vitali en Gides was wel erg mooi. Je keek vanaf een heel andere kant naar beneden naar Gavrio. We waren via het plaatsje Vitali naar het Vitali-strand gereden. Op de terugweg reden we vanaf het
Gides-strand terug langs het plaatsje Gides, om zo weer op de splitsing, een eindje voor Gavrio terug te komen. Ook de terugweg was prachtig geweest.
vrijdag 1 augustus - Naar Megali Peza
We vertrokken die dag vroeg, om 10.00 uur zaten we op de scooter en om 11.00 uur waren we op het strand van Megali Peza. Dat kwam mooi uit, want op de zonnewijzer, die ik had gemaakt, had ik nog niet de
precieze plaats van de steen bepaald, waar 11.00 uur op stond. Dat kon ik nu mooi doen. De hele zonnewijzer klopte nu. Tot op een minuut of 10 nauwkeurig kon je tussen 11.00 en 19.00 uur aflezen hoe laat het
was. Het werd weer een heerlijke stranddag. 's-Avonds, voordat we gingen eten, winkelden we nog een beetje. Ik kocht op elk eiland zo'n Griekse ketting, waar de Griekse mannen mee lopen te spelen. Van Andros
had ik er nog geen een en die kocht ik nu. Van de man bij wie ik afrekende hoorde ik dat ze zo'n ketting een komboloi noemen. Hij had er precies zo één als ik had gekocht.
zaterdag 2 augustus - Naar Ormos Korthiou en Falika (lekke band!)
Na ons ontbijt reden we weg om 10.30 uur. We reden eerst naar Ormos Korthiou. Daar maakten we onze eerste stop voor een ouzo met meze. Daarna reden we langs het klooster van Panachrantou. Vanaf Korthiou was
de weg geasfalteerd, maar van het klooster naar Falika was hij onverhard en erg slecht. De omgeving was prachtig en we hebben dan ook mooie foto's gemaakt. Uiteindelijk kwamen we in Falika, een klein en
schilderachtig plaatsje dat tegen de berg was gebouwd. Straten waren er niet, enkel een pleintje waar je een paar auto's kwijt kon of een scooter. Daar vandaan ging je met trappen het dorp in en uit. Een
taverne was er niet en ook geen winkels. Maar het was leuk om er rond te kijken.
Na ons bezoek aan Falika stapten we weer op de scooter om via Chora weer naar huis te rijden. Maar dat liep anders. Een paar kilometer buiten Falika voelde ik een heel vreemde trekbeweging van de scooter en
vlak daarna stonden we op een beetje een lompe manier stil. Onze voorband was lek... Gelukkig was de schrik alles wat we hadden opgelopen. We duwden de scooter aan de kant, onder een boom en belden naar de
verhuurder. Ik kreeg eerst de vrouw aan de lijn. Zij vroeg waar we waren. Even later kreeg ik de dochter. Zij vroeg nog een keer naukeurig waar we precies waren en zei dat we gewoon moesten wachten. Ze kwamen
ons halen. Na een uurtje waarin we een ouzo dronken op de goede afloop en een paar vijgen aten, die we onderweg hadden geplukt, was de auto er. De scooter zetten we achterop en we werden keurig netjes voor ons
appartement afgezet, met de belofte dat ze de band zouden repareren en de scooter nog dezelfde avond bij Aktio Beach zouden neerzetten. Toen we die avond gingen eten bij Vangelis, stond ons scootertje al weer
netjes op ons te wachten. We hadden nog wel een beetje de schrik in de benen, maar besloten om morgen weer gewoon te gaan rijden, misschien met iets meer bedachtzaamheid, maar we zouden ons plezier hier niet
door laten bederven.
zondag 3 augustus - Naar Megali Peza
Na het voorval van gisteren konden we wel een rustdagje gebruiken. We kochten bij het winkeltje aan de haven nog wat groente voor de lunch en reden toen op ons gemak naar het strand. Een half uur over het
asfalt en een half uur over het onverharde pad. Het was weer een heerlijke dag. Het viel op dat de steentjes aan de linkerkant van het strand heel klein waren en die aan de rechterkant behoorlijk groter.
In het midden waren er voor een groot deel geen stenen, alleen maar zand. De plek aan de linkerkant is wat betreft het in het water lopen het fijnst, alleen de zon was daar tegen 6 uur weg. Dan zakte hij
achter de berghelling. Aan de rechterkant van het strand had je dan nog wel zon.
Inmiddels was het op Andros veel drukker geworden. De vakantie van de Grieken was begonnen en dat kon je op de wegen duidelijk merken. Op Megali Peza gelukkig niet, daar bleef het even stil als daarvoor.
maandag 4 augustus - Laatste dag op Andros: Megali Peza
Voor onze laatste dag op het eiland hadden we allebei als eerste het strand van Megali Peza gekozen. Het was dus duidelijk wat we gingen doen, die dag. In de loop van de eerste week hadden we een waterfles
van anderhalve liter laten vullen met benzine. Die lag in het bagagevak. Er waren niet zoveel benzinestations op Andros en het was een fijn gevoel, dat waar je ook zat op het eiland, we altijd naar huis
konden rijden met die fles van anderhalve liter. Na vandaag hadden we hem niet meer nodig, want we wisten precies wat we gingen doen. De tank was bijna leeg, maar na het leeggooien van de fles was hij meer
dan halfvol. Ruim voldoende voor de rit heen en terug naar ons geliefde strand. We genoten nog heerlijk van de zon en de zee en namen toen afscheid van Megali Peza. Toen we terugkwamen in Gavrio brachten we
eerst de scooter terug naar de verhuurder. We bedankten voor de fijne scooter en de goede service van eergisteren, met de lekke band. We kochten die avond kaartjes voor de bootreis van morgen en aten daarna
weer bij Vangelis. Onze koffers hadden we al bijna geheel ingepakt.
dinsdag 5 augustus - Met de Boot en de bus terug naar Athene
We waren netjes op tijd in de haven en hadden nog tijd om in alle rust een frappé te drinken. Tegen half 11 vertok de boot. Onderweg keken we mooi uit op Evia, aan onze rechterkant en na twee uur waren we
in Rafina. Daar konden we in één keer doorlopen naar de bus, die al klaarstond om naar Athene te rijden. Na een uur waren we op de plateia Egyptiou vlak bij metrostation Viktoria. We lieten ons met en taxi
naar hotel Phaedra brengen. De rit kostte nog geen 5 euro. Het was nog geen 3 uur, toen we waren ingecheckt, ons hadden opgefrist en weer buiten stonden om onze laatste dag te besteden in Athene. We wilden
nog lekker rondkijken in Monastiraki en misschien nog een tweede hands bouzouki kopen. Dat rondkijken hebben we met heel veel genoegen gedaan. Die bouzouki zat er helaas niet in. Halverwege de avond liepen
we over de odos Adrianou naar Plaka. Daar hebben we heerlijk gegeten. Daarna liepen we naar het hotel, dat net om de hoek was.
woensdag 6 augustus - Terugreis van Athene naar Eindhoven
Dat hotel in Athene was geweldig geweest. We hadden gisteren een heerlijke ontspannen reis gehad van Andros naar Athene en vandaag hoefden we niets anders dan onze koffers te pakken, naar een terrasje te
lopen, vlak bij het metrostation Akropoli en daar te gaan ontbijten. We konden daar rustig de tijd voor nemen. Daarna liepen we de trap af naar de metro, kochten twee kaartjes naar het vliegveld en lieten
ons rijden. Het inchecken ging allemaal zonder problemen. Mijn koffer was 2 en een halve kilo te zwaar, maar zoals altijd in Griekenland, is dat geen probleem. De gehele terugreis ging goed en een paar
uur later stonden we lekker in Eindhoven. Het was een beetje koud en het regende zachtjes. Het zat erop, maar we hadden een geweldige vakantie gehad...
Vakantie Athene en Andros - Anette en Bert - woensdag 16 juli - woensdag 6 augustus 2014