Een week in Athene - Anette en Bert - 4 tot 11 november 2024

maandag 4 november - Reis van Eindhoven naar Athene

Om 5.00 uur in de ochtend stond de taxi voor onze deur, om ons naar Eindhoven Airport te brengen. Het was mistig en de taxichauffeur sprak zijn twijfel uit of onze vlucht wel zou vertrekken. Hij kreeg helaas gelijk. Onze vlucht was geannuleerd. Gelukkig vonden we bij Aegean Airlines een vlucht die rond het middaguur zou vertrekken. We gingen in de tussentijd nog even met de bus naar huis. Het geld voor de taxi waren we kwijt, maar dat was nou eenmaal niet anders. Thuis pleegden we nog een paar telefoontjes naar Eindhoven Airport en Aegean, omat de vlucht niet op de borden had gestaan in de vertrekhal. Gelukkig leek alles te kloppen. Toen het tijd was om weer naar het vliegveld te gaan, stapten we in de bus. Alles liep nu gelukkig zoals het was gepland en na een prettige vlucht met Aegean kwamen we aan op de luchthaven van Athene. Helaas liet de metro wat lang op zich wachten, maar verder ging alles goed. In Monastiraki stapten we uit en liepen we naar ons appartement in de Odos Kolokinthos, net ten noorden van de Tsaldari.

We konden met een cijfercode binnen en pakten onze spullen uit. We deden een paar boodschappen bij een kleine supermarkt die net ver van ons af lag en hebben toen iets gegeten bij een eenvoudig restaurantje aan de Evripidou. Daarna keken we nog wat TV en begonnen we aan onze welverdiende nachtrust.

dinsdag 5 november - naar Monastiraki en brand!


We ontbeten onze eerste ochtend met koffie, een yoghurtje en een banaan. Toen zijn we naar de Athinas gelopen en naar de Varvakiosmarkt. Aan de ene kant van de Athinas wordt er voornamelijk vlees, vis en kruiden verkocht. Aan de overkant van de Athinas kus je terecht voor groente.

Via Omonia en de Aiolou zijn we naar Monastiraki gelopen. Daar hebben we geluncht, lekker buiten in de zon vlakbij de bibliotheek van Adrianus. het weer zat erg mee. De zon scheen de hele dag en de temperatuur was rond de 20 graden. We liepen na de lunch nog even over de vlooienmarkt en naar de kilowinkel op de Ermou en gingen daarna dwars door Psyrri naar huis; even rust met een kopje koffie en daarna wilden we gaan eten bij Stou Korré in Psyrri. We hadden de aanbeveling daarvoor gekregen van onze vrienden, Frans en Henriëtte.

Maar voordat we weg wilden gaan, kregen we te maken met brand in onze flat. We werden gealarmeerd door onze buurman die vanaf zijn balkon stond te schreeuwen dat er brand in het gebouw was en dat we snel naar buiten moesten. Hij zei dat we iets voor onze mond moesten doen als bescherming. Om de zaak eerst te bekijken deed ik voorzichtig de buitendeur open en daarna met dezelfde vaart weer dicht. Er hing een dichte zwarte rookwolk in het trappenhuis. Het zou zelfmoord zijn om op die manier vanaf de tweede etage naar beneden te lopen. Bovendien was het licht in de gang uitgevallen.

Op het balkon kregen we contact met andere bewoners, die net als wij niet weg konden want er was geen brandtrap. We vroegen of iemand de brandweer al had gebeld. Dat was gelukkig al gedaan en terwijl we daar op het balkon stonden bekeken we of het zinvol zou zijn om alle kleren die we hadden, aan elkaar te knopen om zo omlaag te kunnen klimmen. Maar de buitenlucht was gelukkig nog schoon genoeg om in te ademen. Bovendien zagen we niet dat er een weg naar buiten zou zijn, wanneer we eenmaal beneden waren. Toen hoorden we de brandweer komen, met meerdere auto's. Na een aantal minuten kwam er een brandweerman met een grote zaklamp op de binnenplaats die ons aansprak en vroeg of we in orde waren. Een collega van hem kwam een tijdje later op de deur bonzen met de boodschap dat we het pand snel moesten verlaten.

We pakten onze spullen en de jassen en keken eerst hoe de situatie in het trappenhuis was. Toen haasten we ons naar buiten. De rook was gelukkig grotendeels verdwenen. Beneden sommeerde de politie ons om op de stoep naast het appartementencomplex te wachten. Na 2 uur verdween de brandweer en niet veel later ook de politie en moesten we eigenlijk zelf maar beslissen wat we zouden doen. Er was geen officiele berichtgeving geweest naar de bewoners toe, noch van de brandweer, noch van de politie. Er was een persoon die wat contact had gehad met anderen, die ons adviseerde de eigenaar van het appartement te raadplegen. Verder wist hij ook niets te zeggen. We zijn toen naar boven gelopen door de troep en het bluswater, met onze mobiel als zaklamp, want alles was pikdonker. Boven was er geen schade gelukkig, het stonk alleen verschrikkelijk. We stuurden een bericht naar de eigenaar, die op de hoogte bleek te zijn van "problemen in het gebouw" en ons adviseerde voorzichtig te zijn. Verder reageerde hij niet, ook niet in de dagen erna.

Toen zijn we toch nog gezellig gaan eten in Psyrri bij "Stou Korré". De balkondeuren lieten we wijd open en bij onze terugkeer viel de stank gelukkig mee. Morgen gaan we gewoon verder met onze vakantie. Die nacht sliepen we een beetje onrustig, maar dat was te verwachten...

woensdag 6 november - naar Kolonaki en eten wat de pot schaft

Na ons ontbijt wandelden we naar Kolonaki naar het badhuis van Adrianus en naar de Runner. Van het badhuis was niet veel indrukwekkends te zien, maar de runner, een kunstwerk dat langs de route van de Marathon van Athene staat, was wel leuk om te zien. Die marathon waren we bijna vergeten, maar deze zou aanstaande zondag worden gehouden.


Na onze wandeling lunchten we op het terras van de restaurant aan de Kapsali. Daarna zijn we een heel eind over de Skoufa gelopen en toen zig zag via de Akademias en Venizelou terug naar huis. Daar hebben we even wat uitgerust en zijn daarna gelopen naar een klein restaurant aan de Odos Sokaratous. Anette had het gevonden op internet. Het is een restaurantje zonder naam en zonder menu, beneden in een kelder. Je kon daar vragen of er nog een plaats was en dan kon je eten wat de pot schaft. Toen we ons net hadden geïnstalleerd kregen we drie borden voorgeschoteld: één met witte bonen, één met gavros en één met fava. Geen eigen bord of servet, wel allebei onze eigen vork. Verder moest je het samen maar regelen. We bestelden een halve liter witte wijn en aan het einde betaalden we in het totaal 25 euro en moesten daarbij ook samen met de baas op de foto. Het was een bijzondere ervaring en we hebben goed gegeten.

Toen we vlak bij huis waren zagen we cameramensen tegenover het gebouw van de politieke partij Syriza. Het gebouw stond eigenlijk schuin tegenover onze flat, vlakbij dus. Aan de bedrijvigheid te zien was er iets belangrijks gaande en zou er waarschijnlijk iemand naar buiten komen die geïnterviewd zou worden. We bleven nog even wachten, maar er gebeurde niets spannends. Toen we thuis de tv aanzetten, zagen we precies hetzelfde beeld, met een man die met een microfoon verslag uitbracht. Op de achtergrond het Syrizagebouw waar we net bij hadden staan kijken. Wat er precies gaande was hebben we niet kunnen achterhalen.



donderdag 7 november - naap Psyrri, Plaka en Anafiotika

We begonnen de dag met een wandeling door Psyrri en maakten diverse foto's, want we waren hier nog niet met daglicht geweest. opvallend waren de vele muurschilderingen. Sommige vielen onder de categorie graffity, maar andere waren duidelijk in opdracht door ware kunstenaars gemaakt. We besloten er een speciale pagina aan te wijden. Via de link "straatkunst" boven in het menu, zie je de foto's die we maakten in Athene.
Later kwamen er nog veel meer foto's bij, die we in een grotere pagina zouden bewaren. Je kunt ze hier allemaal bekijken.




Vanaf Psyrri liepen we verder naar de wijken Plaka en Anafiotika. We waren daar al eerder geweest, tijdens een veel korter bezoek aan Athene, maar vonden het de moeite waard om er nog wat meer van te bekijken. Ondertussen viel het ons erg mee, dat de afstanden tussen de verschillende wijken tot nu toe niet heel groot bleken te zijn. We hadden overwogen om veel met de metro te doen, maar lopend ging het eigenlijk prima. Bovendien zag je dan natuurlijk veel meer.


En daar kwam nog iets bij; namelijk dat we vorig jaar en afgelopen zomer waren begonnen met onze putdekselverameling. Deze konden we in Athene ook weer verder uitbreiden want er waren flink wat veschillende exemplaren te zien. Zelfs één uit de Turkse tijd.


Na Plake en Anafiotika liepen we via Monastiraki terug naar Psyrri. Daar aten we bij restaurant Klimataria aan de Plateia Theatrou. Het was een mooi en gezellig restaurant en het eten was erg lekker.




vrijdag 8 november - naar Gazi - gezongen bij metrostation Kerameikos






Na het ontbijt maakten we een wandeling naar Gazi. Wat Strijp-S is voor Eindhoven, dat is Gazi voor Athene: een wijk waar veel oude industriegebouwen en fabrieken zijn omgebouwd tot restaurants, concertplekken en andere doelen. Gazi is misschien niet de mooiste wijk van de stad, maar wel interessant. In ieder geval was het de moeite waard. Dichtbij één van de ingangen naar het metrostation Kerameikos hebben we een tijdje gezongen. Daarna dronken we koffie in een café met de naam "karton". Veel decoratie was daar gemaakt van karton. Er hing zelfs een jeep aan de muur, in ware grootte, helemaal van karton.



Op de terugweg liepen we via Areopagito, ten westen van de Akropolis. Ook daar hebben we nog een tijdje gezongen. Het was erg leuk, twee keer op een dag zingen, met leuke reacties van de voorbijgangers. Via de Adrianou liepen we terug naar Monastiraki en we aten die avond weer in Psyrri bij "Stou Korré".







zaterdag 9 november - via Monastiraki naar de westkant van de Ermou en daar gezongen

Na een rustig ontbijt liepen we over de Tsaldari en de Pireos naar de westkant van de Ermou. Vlakbij metrostation Thissio, op de Plateia Asomaton, stopt de Ermou en gaat aan de overkant van het plein weer verder. Op deze plek komen de Ermou en de Adrianou samen. Via de Adrianou liepen we terug naar Monastiraki. Via Thissio liepen we terug naar de Apostolou Pavlou en sloegen toen af naar het pad dat ten westen van de Akropolis loopt. Via de Theorias en de Panos liepen we Plaka weer binnen, waar we hebben geluncht. Daarna zochten we een plek aan de westelijke kant van de Ermou, om daar weer te gaan zingen. Via Monastiraki, over de Athinas en de Likourgou liepen we weer naar huis.

Thuis dronken we rustig een kop koffie en gingen we daarna de stad in om te eten. Deze keer aten we bij "Stou Psyrri" een restaurant waar liver muziek was; een zangeres, bouzoukispeler, een violist en een gitarist. De bouzoukispeler was niet zo jong meer, maar hij speelde de sterren van de hemel en zingen kon hij ook! De hele groep was trouwens erg goed. Van alle liedjes die ze zongen kenden we er slechts enkele. We hebben dus nog heel wat te verkennen.

zondag 10 november - naar de vlooienmarkt in Monastiraki






We waren al een keer over de markt in Monastiraki gelopen, maar wilden er deze keer wat langer rond kijken. De vlooienmarkt van Monastiraki is toch best wel bijzonder. Je kunt er heel veel kopen en je kijkt je ogen uit. Wij kochten er een ketting en een komboloi. Daarna dronken we daar koffie op een terras. Na de koffie gingen we naar de Apostolou Pavlou om daar nog een keer te zingen. Dit was de vierde keer deze week! Het was erg leuk en er kwamen veel mensen langs. Dat kwam deels ook door de drukte van de Marathon, die vandaag was geweest. We ontvingen veel leuke reacties. Wat het zingen zelf betreft, hadden we nog wel een tijdje kunnen doorzingen, maar het waaide een beetje en het was langzamerhand fris geworden. Het was tijd om te stoppen. Op de Iraklidon aten we bij "Avli tis Idylis" en daarna gingen we thuis lekker een film kijken.









maandag 11 november - terugreis naar Eindhoven




Vandaag was onze terugreis. We hadden gisteren online ingecheckt en stonden op om half acht. We liepen naar het metrostation van Monastiraki, haalden daar een kaartje uit de automaat en stapten in een propvolle metro, naar de luchthaven. Onze vlucht vertok op tijd, om 11.55. De vlucht verliep rustig en drie uur later landden we op de luchthaven van Eindhoven. De klok kon hier weer een uur terug en na twee busritjes zaten we weer op onze eigen bank. De week in Athene was, ondanks de strubbelingen aan het begin, een groot succes geworden. Het weer was aangenaam geweest, we hadden heel veel gezien, veel gewandeld en lekker gegeten. Voor herhaling vatbaar....