Vakantie Kerkyra - Anette en Bert - zaterdag 22 juli - zaterdag 12 augustus 2017

zaterdag 22 juli - vertrek van Eindhoven naar Kerkyra

We vertrokken die dag om 15.55 uur met een directe vlucht van Ryanair naar Kerkyra. na aankomst op de luchthaven lieten we ons met een taxi brengen naar hotel Folies, aan de rand van de stad. Daar informeerden we naar de huur van een auto. Het zou meteen worden geregeld en we konden er de volgende dag naar vragen hoe laat de auto zou worden gebracht. We pakten de noodzakelijke spullen uit de koffer, fristen ons lekker op en gingen eten bij de bar aan het zwembad.

zondag 23 juli - rondgekeken in de hoofdstad en met de auto naar Melikia.

Voor het ontbijt informeerden we naar de auto. Deze zou die middag om 14.30 worden gebracht. We moesten 300 euro betalen voor de hele week. Na het ontbijt namen we bus 11 naar de stad en gingen daar op ons gemak rondkijken. We dronken ondertussen wat en later hebben we ook lekker geluncht. We zagen die ochtend best al veel van de stad. Het was er gezellig en redelijk druk, maar niet tè druk. Om 14.00 uur reden we met bus 8 terug naar Folies, aan de weg naar Pelekas. De autoverhuurder was er al en na het tekenen van het contract en het betalen, waren we klaar om weg te gaan. We checkten uit en reden de stad uit in de richting van Lefkimi. Bij Lefkimi zagen we de Lidl en we besloten meteen maar boodschappen te doen, zodat we de eerste dagen vooruit konden. Toen reden we naar ons appartement, Alexandra, in Melikia, aan de zuidoostkant van Lefkimi. We pakten de koffers uit en fristen ons lekker op. Het bleek dat er geen restaurants in de buurt waren. We moesten dus met de auto iets gaan zoeken. We reden eerst naar de haven. Daar was alleen een klein cafetaria. Daarna reden we verder naar Kavos. Er waren daar heel veel jongeren en het was er erg druk. Niet echt de plaats voor ons. We waren blij dat we daar niet zaten. We reden door het dorp en gingen verder naar Spartera, Dragostina en Neochori. Uiteindelijk kwamen we in Lefkimi. Het deel bij de brug over de rivier heet Potami. Daar aten we bij een erg eenvoudig eethuisje. Een menukaart was er niet. We moesten maar in de keuken onder de deksels van de pannen komen kijken wat er was. we bestelden Sofritos, een plaatselijk gerecht van rundvlees en rijst. Daarna reden we naar huis. Het appartementencomplex lag vlak bij het strand. Daar liepen we nog even naar toe. Je kon er zwemmen, maar het strand was een en al wier. Niet echt aantrekkelijk om er te gaan liggen, maar misschien zouden we er nog wel eens naar toe gaan. Daarna gingen we naar huis voor nog een wijntje op het balkon. Toen was het tijd om te gaan slapen.

maandag 24 juli - Voor het eerst naar Issos.

Na het ontbijt op het balkon stapten we in de auto voor onze eerste verkenningsrit. We reden eerst naar Perivoli en reden ondertussen op diverse plekken naar het strand. Veel stranden aan de noordkant waren zandstranden en behoorlijk druk. Bovendien was er niet echt een mogelijkheid om door te lopen naar een rustiger deel. We keken verder in Agia Varvara en Agios Georgis. Daarna reden we naar Issos. Daar was het zandstrand op het eerste gezicht ook aardig bezet, maar wanneer je verder naar de noordkant liep, was er bijna niemand meer. De enkele bezoekers die we daar zagen liepen meestal in hun blootje. Dit was voor ons een geschikte plek en daar bleven we lekker om te zwemmen. Na een heerlijke zwemstop reden we nog verder naar Halikoulas beach. Dit strand ligt aan de noordkant van het Korissionmeer, terwijl Issos ten zuiden van het meer ligt. Het Halikounasstrand was behoorlijk druk en verder naar de zuidkant zagen we allemaal drukte van watersport. We keken niet verder en gingen door naar Agios Mattheos. Daar namen we een choriatiki met frappé. Daarna reden we terug naar het zuiden en onderzochten het strand van Marathias, even ten westen van Perivoli. Ook dit zou niet ons strand worden. Ter hoogte van Lefkimi reden we naar Alikes. Onderweg viel het ons op dat er in deze streek erg veel oude olijfbomen staan. De bovenkant van veel olijfbomen werd er afgezaagd zodat ze opnieuw konden uitlopen. De stammen waren erg dik en indrukwekkend mooi gedraaid. Het strand van Alikes was leuk, maar niet voor ons. We reden naar huis en fristen ons op. Toen liepen we naar de beachbar, aan de andere kant van de haven. De haven, van waaruit je naar het eiland Paxos kon en naar Igoumenitsa op het vasteland, lag net ten noorden van ons appartement. De beachbar lag net aan de noordkant en de wandeling was maar een minuut of 10. Helaas was de beachbar gesloten en daarom liepen we naar het cafetaria bij de haven. Daar aten we een pizza, niet heel bijzonder maar wel lekker. Daarna gingen we naar huis.

dinsdag 25 juli - naar Achillion, Liapades, Paleokastritsa en Sidari.

We sliepen tot een uur of 9 en na ons gebruikelijke ontbijt op het balkon gingen we op we naar het noorden. Via de hoofdweg reden we naar Benitses. Daar was de afslag naar het Achillion, het paleis wat keizerin Sissi destijds had laten bouwen. Het paleis was nu een museum en werd druk bezocht door toeristen. Bussen en autos vol kwamen dagelijks naar deze plek. We maakten een paar foto's van de buitenkant van het paleis en reden toen verder naar Sinarades. De route door het binnenland was wel erg mooi. Vanaf Sinarades reden we lang de kust naar Agios Gordis, waar we een lunchstop maakten. Na een pikilia en een giaourti meli met frappé reden we verder naar het noorden, naar Pelekas. Daarna verder noordwaarts naar Ermones. Het strand daar was erg druk en we besloten door te rijden naar Liapades. Dit strand was erg mooi maar ook erg druk. Toch vonden we het de moeite waard om er even te zwemmen.

Na een lekkere zwemstop reden we verder naar Paleokastritsa. De streek met de baaien is erg mooi, maar ook erg druk. We hebben er mooie foto's gemaakt en zijn daarna doorgereden. We reden terug naar de hoofdweg en via het mooie dorp Doukades verder naar het noorden. Via Messaria reden we naar Sidari. Daar maakten we een stop. We liepen naar het mooie strand, met het mooie "Kanaal van de liefde"; een natuurlijk uitgesleten inham waaraan allerlei mythen worden toegeschreven. Hoe dan ook, Sidari is een mooie plek. Vanaf Sidari reden we terug, via Kerkyra en Benitses. We aten in Ringlades, bij "I Ladokolla". Ladokolla is de naam voor papier dat in olie wordt gedrenkt en vervolgens gebruikt wordt in de oven, bij het bereiden van bepaalde gerechten. Het restaurant was niet duur en had een heel goede keuken. Toen we thuis kwamen fristen we ons lekker op en gingen we niet te laat naar bed.

woensdag 26 juli - geluncht in Doukades en naar het strand van Issos.

Na het ontbijt reden we via Benitses naar Perama. Vanuit Perama had je een mooi uitzicht op het kleine eilandje Pondikonissi. Daarna gingen we verder naar Viros, Kastania, Bastouni, Kombitsa, Kokkini, Vatos, Ermones, Gianades, Marmaro, Kanakades, Liapades en Gordelades naar Doukades, het plaatsje waar we gisteren doorheen waren gereden. We maakten een stop, wandelden wat rond en gingen hier lunchen. Na een smakelijke lunch reden we verder. We gingen terug naar het zuiden via Vassilika, Kokkini, Pelekas, Sinarades, Kato Garouna, Kato Pavliana, Ano Pavliana, Agios Matheos, Vranganiotika en Linia. Ons uiteindelijke doel was het strand van Issos. Wanneer je het strand opkwam waren er diverse ligbedden en parasols, maar wanneer je naar rechts liep, noordwaarts dus, was het strand bijna geheel leeg. Een erg fijne plek dus. We bleven tot laat op het strand en hadden een heerlijke middag. In de avond reden we terug via Argirades en Perivoli. In Ringlades sloegen we af naar Lefkimi en gingen eten in Potami, bij het restaurant aan de rivier. We aten eigenlijk nooit zoveel, maar wel lekker. We hadden tegen het einde nog een leuk gesprekje met een stel uit Tenerife. Daarna reden we naar huis om ons lekker op te frissen en te gaan slapen.

donderdag 27 juli - naar het noordoosten.

we hadden gisteren een rustig dagje gehad, met een flink deel strand. Nu was het weer tijd voor een grotere trip. Na het ontbijt op ons knusse balkonnetje reden we via de gebruikelijke weg naar kerkyra. We reden dwars door de stad en er waren plekken die erg chaotisch waren, maar ach, dat was het in Griekse steden wel vaker. Daarna reden we naar Tzavros, Dassia, Ipsos en Pirgi. In Pirgi sloegen we af naar Spartilas. Daar dronken we frappé. Spartilas is een mooi dorp en de route waarop het ligt is ook zeer de moeite waard. We reden verder via Strinilos, Petalia, Droseri, Eriva, Lafkio en Agios Martinos. De rit langs de Pantokrator, de hoogste top van Corfu, was erg mooi. De uitzichten waren hier eigenlijk mooier dan op de rest van het eiland. Dit komt ondermeer omdat hier de begroeiing minder dicht is. Het zicht is daardoor wat vrijer. Toen we op de hoofdweg kwamen reden we naar het oosten. We sloegen af naar Agios Spiridon. Er is daar een erg mooie kustlijn en de zee was die dag best ruw. Dat leverde mooie plaatjes op. Het was best wel druk in deze omgeving, heel anders dan mijn ervaring van 16 jaar geleden. We reden verder en besloten om in Kassiopi te lunchen. Vanuit Kassiopi heb je een mooi uitzicht op de Albanese stad Sarandë. Hier komt de boot aan uit Corfu-stad.

Na de lunch reden we verder en sloegen we af naar Avlaki en Ag. Stefanos. Op de kaart stond er een lus via Avlaki en Ag. Stefanos. Bij nader inzien bleek er maar één weg te zijn, die zich later splitste naar beide plaatsen. We reden naar beide plaatsen en hadden ondertussen een prachtig uitzicht op de bergen en het laagland van Albanië. De overkant was hier maar een kilometer of zes ver. Toen we terugkwamen op de hoofdweg, staken we deze over, het binnenland weer in. We wilden via Porta rijden en dan verder naar het zuiden, om daar weer op de hoofdweg te komen. Maar we raakten volledig de kluts kwijt. we belandden tenslotte op een onverhard hobbelpad dat steeds slechter werd. Alsof het zo moest zijn kwam er een tegenligger aan. We vroegen de man waar dit pad naar toe ging. Het antwoord was: "Kasiopi". Nadat we vroegen of het een weg was, die daar naartoe ging keek hij met een blik die boekdelen sprak. Het zou dus niet veel bijzonders zijn, maar ach, erger dan het nu was kon het haast niet worden. We reden verder en vlak onder Kasiopi kwamen we weer op de hoofweg uit. Toen hebben we het asfalt maar verkozen voor nog een avontuur. De afstand tot Albanië werd langzaam aan groter en na niet lange tijd waren we weer in Pirgi. Nu was de cirkel rond. Hier waren we op de heenweg het binnenland ingereden. De gehele kustweg was behoorlijk druk, totaan de stad. Even voor de hoofdstad sloegen we af naar kanali, om zo de drukte te omzeilen. Op de volgende hoofdweg sloegen we rechtsaf en zo zaten we op de weg naar Lefkimi. We namen voor Lefkimi de eerste afslag, naar Ringlades en aten daar bij I ladokolla. Na het eten maakten we nog even een ommetje. In Potami gingen we net over de brug linksaf. Deze weg eindigde op het strand. Via een zijweggetje reden we terug en kwamen we weer op de doorgaande weg door Lefkimi. Daarna reden we naar huis.

vrijdag 28 juli - naar het strand van Issos

Die ochtend sliepen we heerlijk uit. Ook al gingen we in de avond helemaal niet laat weg om te eten, op de één of andere manier lukte het ons niet om wat vroeger te gaan slapen. het was dan ook echt nodig om af en toe uit te slapen. Na een rustig ontbijt reden we naar Issos voor een heerlijke middag aan het strand. Op de terugweg aten we bij het eenvoudige restaurant in Melikia, vrij dicht bij ons. Toen we thuiskwamen werden we aangesproken door Spiros, de broer van de eigenares. We hadden bij hem geïnformeerd of hij wist waar we het beste een scooter konden huren. Nu vertelde hij dat hij een vriend had in Kavos en dat hij zou regelen dat die op zondag een scooter zou komen brengen. Morgen zouden we de auto terugbrengen.

zaterdag 29 juli - auto teruggebracht naar Kerkyra

Na het ontbijt stapten we in de auto om deze terug te brengen naar de stad. De week zat erop en we hadden het hele eiland ongeveer rondgereden. Na het inleveren van de auto werden we door iemand van het verhuurbedrijf afgezet in het centrum. We begonnen ons verblijf in de stad met een frappé op een terrasje. Daarna gingen we winkelen. We kochten boeken voor de Griekse les voor Anette en lunchten eenvoudig maar smakelijk op een gezellige plek. Aan het eind namen we bus 15 naar het groene busstation en daarvandaan stapten we op de bus naar Lefkimi. We stapten uit in het centrum van Ringlades, om te gaan eten bij I ladokolla, want daar zou live muziek zijn. Bij het restaurant was het opvallend rustig; pas later werd het drukker, maar muziek bleek er toch niet te zijn. Na het eten lieten we een taxi bellen en voor 10 euro waren we weer thuis.

zondag 30 juli - scooter gebracht en naar Arkoudila strand

Vandaag zou onze scooter worden gebracht en netjes, volgens afspraak kwam deze om 12.00 uur. Ik reed met de verhuurder mee, regelde de papieren en de helmen en reed daarna alleen terug van Kavos naar huis. Daarna deden we samen boodschappen bij de Lidl. Nadat we de spullen naar huis hadden gebracht gingen we naar Kavos om daar een strand te zoeken. Kavos zelf was heel erg druk. Er kwamen enorm veel jongeren en de stranden direct in de buurt waren erg vol. Veel jongeren reden op (Kum)Kwats en in de hoofdstraat liep en reed alles door elkaar. Maar toen we aan de zuidkant het dorp achter ons lieten, vonden we een afslag naar het strand Arkoudilas. De weg was onverhard en niet al te best, maar we probeerden het toch maar. Uiteindelijk kwamen we uit bij een parasollenstrand echter, wanneer je daarvandaan naar rechts liep, was er niemand meer. Wij liepen langs het strand, ruim voorbij de laatste parasollen en het werd steeds rustiger, tot we nagenoeg alleen waren. Daar zetten we ons tentje op en hadden een heerlijke vrije geniet-middag. We bleven tot laat en aten daarna in Potami, bij de brug, bij Riverside. Het eten was er erg lekker, het personeel heel vriendelijk en het was een leuke plek om te zitten. Het zou één van onze favoriete plekken worden.

maandag 31 juli - naar Mesongi en Chlomos

We hadden de scooter voor de deur staan en voelden het nu eigenlijk zo dat onze vakantie nu echt was begonnen. Die scooter hoort er, zeker in de zomer, toch echt bij! Na het ontbijt op ons balkon, waar we altijd ruimschoots de tijd voor namen, reden we naar Perivoli. Daar sloegen we af en maakten we een flinke cirkel. We dronken frappé in Argirades en daarna reden we verder naar Neochoraki, Ag. Nikolaos, Petriti en langs de kust verder naar Boukari. Op de weg naar Mesongi maakten we een zwemstop en daarna reden we verder naar Moraitika. Omdat we niet zoveel benzine meer hadden wilden we eerst gaan tanken en dan gaan lunchen. We reden steeds verder in noordelijke richting en vonden pas een tankstation in Perama, een eindje onder de stad. Dat was niet de bedoeling, maar het gebeurde gewoon. Daarna reden we terug naar Mesongi en daar lunchten we. Toen we daar vertrokken was het al 18.00 uur. Daarvandaan reden we via Spileo naar Chlomos. De route was prachtig en het uitzicht op zee erg mooi. Je keek daar namelijk aan beide kanten in zee. Het eiland is daar ongeveer op zijn smalst en bovendien hoog genoeg om ver weg te kunnen kijken. Ook kon je daar vandaan het Korission meer goed zien liggen. In Linia kwamen we weer op de hoofdweg naar Lefkimi en reden we naar huis. We hadden besloten om niet nog weer weg te gaan voor het eten. We hadden laat geluncht. Thuis hebben we lekker gedoucht en gingen we op het balkon zitten. Die avond gingen we wat vroeger slapen.

dinsdag 1 augustus - gezongen bij ons strand en naar Arkoudila

Na het ontbijt namen we ons geluidsboxje mee naar het strand vlak voor de deur. Dit strand was vroeger een prima plek, maar sinds de komst van de haven, even verderop en de daarbijbehorende dam, is er een verhoogde afzetting van wier op het strand. Wanneer je dit regelmatig schoonveegt is het niet zo erg, maar het strand bij ons voor de deur werd niet bijgehouden. Dat betekende dat er dikke hopen wier lagen, tot in het water. Dat nodigt niet uit om er te gaan liggen zonnen en het voelt een beetje viezig wanneer je daar in het water stapt, maar eenmaal in het water is er niks aan de hand. Wij zongen lekker een tijdje en namen dan een verkoelend bad. Daarna zongen we nog een poosje verder en waren dan inmiddels weer opgedroogd. Dan gingen we naar huis. Vandaag deden we dit voor het eerst en we wisten meteen dat dit een leuke formule was om het zingen en zwemmen met elkaar te combineren. Dat was een erg leuk aspect van deze vakantie, op deze locatie.

Na ons zing-sessie pakten we de rugtas in met voldoende eten en drinken voor de rest van de middag en vertrokken we op ons fijne scootertje naar het strand voorbij Kavos; Arkoudila. We zaten hier op het meest zuidelijke puntje van Kerkyra en konden Paxos een eindje verder zien liggen. Na een heerlijke ontspannen middag reden we naar Lefkimi en kozen daar een terrasje uit in het centrum. We zaten niet ver van I Ladokolla maar wilden vanavond gewoon een keer iets anders.

woensdag 2 augustus - naar Igoumenitsa

Omdat we zo dicht bij de haven zaten bood dat natuurlijk extra mogelijkheden. Over het zandpad, binnendoor was het slechts 5 minuten lopen. Vanuit de haven vertrokken er regelmatig boten naar het eiland Paxos en naar Igoumenitsa op het vasteland. Albanië ligt natuurlijk ook dichtbij, maar de boot naar het Albanese Sarandë, vertrekt uit de hoofdstad.

Na ons ontbijt liepen we naar de haven en kochten we twee kaartjes naar Igoumenitsa. De havenstad Igoumenitsa is een belangrijk knooppunt op het Griekse vasteland. Hiervandaan vertrekken er regelmatig veerboten naar de Italiaanse plaatsen Ancona, Bari, Brindisi, Triëst en Venetië. Daarnaast kun je vandaar uit ook naar Paxos en Patra, in het noorden van de Peloponnesos. En natuurlijk kon je ook de korte oversteek maken naar Lefkimi. Wanneer je vanuit Igoumenitsa de snelweg opging, kon je helemaal door Noord-Griekenland, via Saloniki en Kavala, naar Alexandropoulis in het oosten, vlak bij de Turkse grens. Wanneer je de weg naar het oosten zou vervolgen, eindigde de rit in Istanboel.

Igoumenitsa was leuk voor een uitstapje van een middag. We hebben wat gewinkeld, lekker geluncht en gewandeld. We hebben zelfs nog even gezwommen op een klein strandje aan de rand van de stad. Voor 14 euro waren we samen heen en terug. We namen aan het einde van de middag de boot van 18.00 uur terug en aten die avond bij Riverside in Potami.

donderdag 3 augustus - naar Arkoudila

We hadden afgelopen dinsdag opnamen gemaakt van ons liedje "Ta Idia", op ons eigen strandje. We wilden nu eerst naar het bos rijden met de oude, dikke olijfbomen, om daar ook een paar opnamen te maken. Deze oude olijfbomen vond je wel op meer plekken op het eiland, maar er stonden er veel bij elkaar wanneer je in de richting van het Molosstrand reed en in de buurt van Alikes. We reden best wel een tijdje rond voor we een geschikte locatie hadden gevonden. Toen we wilden beginnen met opnemen, bleek de accu van de box leeg te zijn. We hebben toen een paar "droge" opnamen gemaakt en daar moesten we het mee doen. We reden terug naar huis. Hingen de box aan het stopcontact en pakten toen de rugtas in voor een lekkere middag naar het Arkoudilastrand. We aten die avond in Kavos, vlakbij het pad dat naar het Arkoudilastrand leidt. Het was inmiddels erg warm geworden. De temperatuur kwam overdag ruim boven de 40 graden. Bovendien was het erg vochtig en dat merkte je in de avond heel duidelijk. Het eiland is erg groen en dat brengt met zich mee dat de vochtigheidsgraad ook behoorlijk hoger ligt dan gemiddeld en de muggen vinden dat erg fijn...

vrijdag 4 augustus - gezongen op ons strand en naar Arkoudila

Regelmatig hadden we een gesprekje met Akrifi, de vrouw die zorgde voor het schoonhouden van de appartementen. Vandaag gaf ze ons als tip dat er volgende week een feest zou zijn ter ere van Agios Spiridon, de beschermheilige van Corfu. Er zijn muziek en dans zijn op de brug in Potami. Dat betekende precies op de plek waar ons favoriete restaurant lag. Akrifi was lid van een dansgroep en zij moest optreden.

We begonnen de dag met zingen en zwemmen op ons eigen strandje en vertrokken daarna naar Arkoudila voor een relaxte middag zonnen en zwemmen. Ondertussen waren we samen begonnen met het schrijven van een nieuw Grieks liedje: "Irthe i ora", met een eigen tekst en eigen muziek. Deze keer niet over onze prachtige ervaringen tijdens de Griekse vakanties, maar iets geheel anders; over een voorbije liefde. Lekker lyrisch en dramatisch.

Na een heerlijke strandmiddag reden we naar Ringlades en aten we bij I Ladokolla. Misschien zou er nu live muziek zijn, maar ook nu was er weer niks. Het was niet erg. Het eten was lekker en we bleven tot laat. Ook nu was het erg vochtig. Het zadel van de scooter was gewoon echt nat, toen we naar huis reden.

zaterdag 5 augustus -

In mijn aantekeningenboekje stond bij vandaag precies hetzelfde als vrijdag: gezongen op het strand, in de middag naar Arkoudila en 's-avonds gegeten bij I Ladokolla. Ik betwijfel of dit klopt, maar kan niet meer achterhalen wat we nu echt hebben gedaan; misschien die dag naar het strand van Issos?? Of toch hetzelfde??

zondag 6 augustus - gezongen op het strand en naar Chalikounas

Na het ontbijt zijn we gaan zingen op het strand bij ons voor de deur, dat is in ieder geval wèl zeker! We ontmoetten daar onze buurman; een Jordanese arts, met zijn vrouw, die verpleegster was. Beiden waren nu met pensioen. Hij had ons horen zingen en later kwam zijn vrouw. We zijn in hun bijzijn nog even doorgegaan met zingen. Ondertussen gingen zij het water in en wij zwaaiden gedag.

We stapten daarna op onze tweewieler met moter en reden naar Chlomos, ter hoogte van het Korission meer. Op een terras met een schitterend uitzicht over de zee aan de oostkant dronken we een frappé. Chlomos ligt hoog in de heuvels en daarvandaan heb je prachtige uitzichten. Na onze stop reden we naar beneden, naar Mesongi. Daarvandaan staken we het eiland over, naar de westkant, naar Ag. Matheos. Vlak voor het plaatsje, waar we al eerder door waren gereden, was er een afslag naar Halikoulas beach. We gingen er naar toe omdat Akrifi, onze "privé-interieurverzorgster" had gezegd dat het daar zo groot en ruim was. Toen we dichterbij kwamen, met het meer aan onze linkerkant, zagen we duidelijk dat we hier al eerder waren geweest. We hadden toen het druk bezochte strand gezien en verder naar links, heel veel kitesurfers. We waren toen omgedraaid, maar nu reden we het gehele pad af, naar het zuiden. Het liep helemaal tussen het meer en de zee door, tot het doodliep op de doorgang tussen het meer en de zee. Hier konden we niet verder, maar een eindje terug waren plekken genoeg op het strand, waar bijna niemand was. Dat was erg fijn. We parkeerden de scooter en genoten hier een aantal uren van de rust en de zee. Aan het einde van de middag reden we terug vanaf het strand. Daar waar het onverharde pad weer op het asfalt uitkwam, werd een eindje verder honing langs de weg verkocht. We hebben een pot gekocht. Dat wat tijdens de vakanties niet opging, namen we gewoon mee in de koffer, overgegoten in een plastic waterflesje. Daarvan hadden we er altijd genoeg over. Toegenover de plek waar de honingverkoper stond, was een eenvoudig restaurant. Daar aten we op ons gemak op een bankje vlak bij de weg, heel eenvoudig, maar wel lekker. Toen we thuiskwamen namen we nog lekker een wijntje op het balkon met een paar olijven erbij. Daarna was het weer tijd om te gaan slapen.

maandag 7 augustus - naar de dokter, naar Spartila en Arkoudila

We hadden plannen om vandaag naar Paxos te gaan, maar het plan veranderde. Mijn rechteroor begon te ontsteken en ik besefte dat ik de dokter op moest zoeken. De dienstdoende arts was en kortgeleden afgestudeerde psychologe. Ze had van de algemene zaken verstand genoeg en terwijl ze honderduit praatte, vooral tegen Anette keek ze in mijn oren. Mijn gehoor was niet meer in orde, dus ik verstond de helft niet, maar het was een leuk gesprek en de sfeer was prima. Het was eigenlijk best leuk bij de dokter. Bij de assistente moest ik 70 euro afrekenen. Dat kon ik naderhand declareren. ik had druppels voorgeschreven gekregen en ik moest woensdag om 13.00 uur terugkomen om de oren opnieuw te laten bekijken. We dronken daarna koffie in Spartila, hoog in de heuvels en hadden daar met één van de inwoners een apart, maar ook vertrouwd gesprek. De vriendelijke vrouw vertelde over haar jeugd, dat ze geen opleiding had gehad en dat haar man was overleden. Na de frappé reden we weer naar beneden en gingen we naar het strand van Arkoudila. Die avond aten we bij de brug in Potami.

dinsdag 8 augustus - naar Paxos en Antipaxos

We stonden niet te laat op, die ochtend, want de boot naar Paxos vertrok om 9.45 uur. We hadden de vorige dag geïnformeerd en de kaartjes al betaald. Na een rustige wandeling waren we ruimschoots op tijd. We voeren naar Paxos en kwamen eerst langs de grot van Poseidon, de God van de zee. Helaas was hij niet thuis, maar de grot zag er groot en indrukwekkend uit. We vervolgden onze weg, verder langs de westkant van het eiland. De kustlijn was hier bijzonder mooi. Er kwamen meerdere grotten en prachtige steile klippen voorbij. Daarna lieten we Paxos achter ons en voeren verder naar het wat verder gelegen Antipaxos. Hier gingen we voor anker bij een heel mooi strandje. er kwamen hier eigenlijk alleen maar mensen die met een excursieboot werden gebracht. Wij zijn niet zo van de excursies, maar nemen soms de organisatie en het massale toeristische aspect voor lief, om op deze manier ergens te kunnen komen. We konden tijdens de stop vanaf de boot het water in en ook even naar de kant zwemmen. Net genoeg gelegenheid om een paar stenen mee te nemen en de verfrissing was natuurlijk heerlijk in het koele helder water. Na een klein uurtje gingen we terug, richting Paxos. We legden aan in de haven van Gaios, de hoofdstad van het eilandje. Hier hadden we tijd om wat te winkelen of om te eten. Wij combineerden op een aangename manier de beide zaken. Na twee uren in Gaios te hebben doorgebracht, gingen we weer op de boot en voeren we terug naar Lefkimi. Na een korte wandeling waren we weer thuis. We kleedden ons lekker om, gingen met de scooter eerst even tanken en daarna boodschappen doen. We aten daarna in Ringlades, bij I Ladokolla.

woensdag 9 augustus - gezongen op het strand, naar de dokter en naar Arkoudila

Na ons gebruikelijke ontbijt op het balkon gingen we eerst een poosje naar het strand voor de deur om te zingen en te zwemmen. We moesten de tijd een beetje in de gaten houden, want ik moest om 13.00 uur weer bij de dokter zijn. Daar was het, net als de vorige keer, weer gezellig. We maakten weer een praatje en ondertussen keek de psych in mijn oren. Ze vroeg of het beter ging. Toen ik nee antwoordde, gaf ze opdracht aan de assistente, om de dokter uit Lefkimi te bellen, zodat die ook even kon kijken en zijn mening kon geven. Ondertussen ging ze verder met een andere patient. De deur van de spreekkamer stond gewoon open en ondertussen riep de assistente tegen de arts dat ze die jongen niet zomaar moest laten gaan, want ze had van hem nog geen gegevens. Inmiddels was de dokter uit Lefkimi gearriveerd en deze keek ook in mijn oren. Hij stelde vast dat het rechteroor ontstoken was en dat de gehoorgang erg smal was. Er moesten antibiotica tabletten en druppels komen, maar die moesten in Lefkimi worden gehaald. De assistente kreeg de opdracht om ze te halen. Wij zeiden dat we ook een scooter hadden, maar ze stonden erop om dit voor ons te regelen. Wij moesten maar even aan de overkant van de straat wat gaan drinken, dan kon het intussen worden geregeld. De assistente verdween op haar scooter en wij zakten onderuit achter een frappé. De psych was bezig met het behandelen van de volgende patient en omdat de deur van de spreekkamer nog steeds open stond, konden wij een jongen zien liggen, op zijn buik. Er werden grote lappen verband op zijn voetzolen geplakt. Gelukkig voor hemzelf, mocht hij de rest van zijn kleren gewoon aanhouden. Na een klein half uur was de assistente terug. Naar ons lachend ging ze naar binnen. Wij rekenden de koffie af en volgden haar. De dokter uit Lefkimi deed tekst en uitleg over de medicijnen. Wij rekenden wedrom 70 euro af, bedankten voor de hulp en zeiden iedereen gedag.

Nu was het tijd voor het strand. We hadden de rugtas met al onze spullen al meegenomen en reden nu meteen door naar het strand van Arkoudila. We hadden een fijne middag, maar konden niet te lang blijven want we waren door Sad en Maria, onze buren, uitgenodigd voor de koffie. We hadden elkaar ontmoet op het strand en een paar dagen later riep Maria dat ze Griekse koffie voor ons zou maken. Gisteren kon dat niet, omdat we toen naar Paxos waren geweest. Nu stond de afspraak op vanmiddag, om 19.00 uur. Mesimeri, noemde Maria dat. Voor ons gevoel was dat eigenlijk al avond, maar de Grieken begonnen ook altijd laat met het avond eten. Het werd een gezellig samenzijn. Er werd Grieks en een beetje Engels gesproken. Naast de Griekse koffie kregen we ook nog een lekker zoet gelatinehapje met een koekje erbij. Toen het al bijna begon te schemeren namen we afscheid en reden we naar de brug in Potami. We hadden inmiddels toch ook wel honger gekregen.

donderdag 10 augustus - naar Arkoudila

Na het ontbijt reden we naar Kavos. Anette had daar een doek zien hangen die erg leek op de doek die ze op Gavdos had gekocht. Deze was inmiddels flink gesleten en er zat een grote scheur in het midden. We vonden de doek terug en Anette nam hem mee. Daarna reden we naar het Arkoudilastrand. Na een fijne middag reden we om 16.30 terug want we hadden afgesproken dat de scooter om 17.00 uur terug moest zijn. Dan kon de verhuurder hem weer komen halen voor de volgende.

We deden een klein dutje en daarna gingen we lopend op weg naar de brug in Potami, waar het optreden van de dansgroep zou zijn. De wandeling viel erg mee. Het had niet half zo lang geduurd als we hadden gedacht. We zochten een plekje bij Riverside en zaten bijna boven op de brug. Een supergoede plek dus. Het optreden begon met een koor, begeleid door een orkestje. De brug werd afgezet door de politie en het koor zong een aantal nummers. Ineens was er consternatie want de bus kwam eraan en die moest over de brug. Snel werd er het één en ander aan de kant gezet en het gehele spektakel werd aan ons oog onttrokken door de grote bus die nog maar net genoeg ruimte had om over te steken. Ondertussen zong het koor gewoon door! Toen de bus was gepasseerd werd de brug weer "gesloten" en ging het koor verder. Toen het koor "Jamaica" zong, deden wij ook mee. Een Griekse vrouw, die vlak bij ons zat, had dat gezien en pakte spontaan mijn hand vast en zei dat ze het zo geweldig vond dat wij de gehele tekst uit ons hoofd kenden!
Daarna kwam de dansgroep en na wat speurwerk zagen we Akrifi ook. Ze had net als de andere dansers een speciaal kostuum aan, volgens de oude klederdracht van het eiland. Ondertussen zaten wij rustig te eten en even later was Spiros ook langsgekomen. We boden hem een biertje aan en ondertussen babbelden we wat. Een geanimeerd gesprek hadden we echter niet. Spiros was niet zo'n prater. Maar de sfeer was goed. Na het optreden kwam Akrifi met haar Christos ook nog even aanschuiven en het werd nog een gezellig samenzijn. Christos vond het zelfs zo leuk, dat hij zich liet ontvallen dat hij had gewild dat we elkaar aan het begin van onze vakantie hadden ontmoet, dan had hij ons uitgenodigd om bij hem thuis te komen eten! Na een leuke avond ging iedereen naar huis en namen we afscheid. We hadden veel Grieks gepraat en een beetje Engels. Onze wandeling fleurden we op met tweestemmig een aantal van onze liedjes te zingen. Een half uurtje later waren we thuis.

vrijdag 11 augustus - met de bus naar Kerkyra

We sliepen die ochtend een beetje uit en liepen daarna naar het strand om te zingen. Spiros had ons om 12.00 uur uitgenodigd voor een frappé. Na onze zang- en zwemactie liepen we om 12.00 uur naar het huisje waar Spiros vaak zat. Vroeger was dit een barretje geweest, maar sinds het verval van het strand werd het niet echt meer gebruikt. We kregen frappé van Spiros. Zijn zus, Efi was er ook. Zij stond erop dat ze ons straks weg zou brengen naar Kavos, naar de bushalte. Voor onze lunch kregen we van haar nog twee gigantische tomaten, een komkommer en 4 eieren. We maakten bij de lunch de restjes op en deden het laatste in de koffers. Om twee uur gingen we naar beneden en namen afscheid van Spiros. Efi reed eerst naar de bushalte, maar besloot daarna door te rijden naar Kavos. Dat was gemakkelijker of zo... In Kavos stopte ze bij de bushalte. We bedankten haar voor het uitstekende verblijf en voor het wegbrengen. Ze had ons haar email gegeven, dan konden we een volgende keer direct via haar reserveren. Dat was goedkoper. Even later zaten we in de bus naar Kerkyra. We vroegen de chauffeur of hij in de buurt kwam van hotel Dalia, dicht bij het vliegveld en nog dichter bij het stadion. Hij stopte ergens op een hoek, gaf ons een paar aanwijzingen en liet ons de koffers uit de bagageruimte pakken. Het was niet ver lopen vanaf hier. Even later installeerden we onze koffer in de hotelkamer. we fristten ons lekker op en gingen toen met ons boxje in de rugtas de stad in. We hebben wat gewandeld en wat gegeten en gedronken en toen hadden we eigenlijk de beste plek gevonden om te gaan zingen: in de drukke straat, net om het hoekje van het blauwe busstation. We hebben ongeveer drie kwartier volgezongen met Griekse liedjes. Veel mensen bleven staan of keken nadrukkelijk om. Het was leuk. Daarna aten we bij "Elies", een eenvoudig eethuisje waar we al een keer hadden geluncht. Daarna lieten we ons thuisbrengen met de taxi. Daar zaten we nog even op het balkon. Je kon de landingsbaan van het vliegveld zien en iedere keer wanneer er een vliegtuig vertrok, zagen we hem behoorlijk dichtbij.

zaterdag 12 augustus - nog even de stad in en terug naar Eindhoven.

We besloten om die ochtend niet te ontbijten in het hotel, maar om lekker uit te slapen. Om 11 uur zaten we op het balkon, met de twee dikke tomaten van Efi's moeder en nog wat fruit. Daarmee konden we er wel even tegen. We checkten uit en vroegen onze koffers ergens te bewaren, zodat we die later konden halen. Dat was geen probleem en even later liepen we weer in de stad. We begonnen met koffie en daarna hebben we nog wat gelopen en gewinkeld. Om 17.30 uur gingen we naar het taxistation om ons naar het vliegveld te laten brengen. Eerst nog even langs Dalia om de koffers te halen, toen naar de vertrekhal. Het was er druk en chaotisch, maar ach, dat gebeurt wel vaker. Een beetje gezellig rommelig, maar alles ging goed. We vlogen kort na de geplande tijd van 20.05. Twee en een half uur later stonden we in Eindhoven op onze koffers te wachten. We kregen het inmiddels een beetje koud, maar het viel nog wel mee. We hadden in ieder geval een heerlijke en zeer geslaagde vakantie gehad. Die avond zaten we in onze badjas, met sokken aan op onze eigen bank bij de televisie.

Appartement in Gaios/Paxos: Amalia Bogdanou - www.portogaios.com

Appartement Corfu/Melikia: efikanta@hotmail.nl