Vakantie Corfu - Diana en Bert - 28 juli - 4 augustus 2001

ZATERDAG 28 JULI - VERTREK NAAR CORFU

Dit jaar hadden we een last-minute geboekt bij het reisbureau van Holland International. We waren laat met boeken, maar dank zij de inzet van medewerkster Trudy van Driel, hebben we toch nog deze reis naar Corfu kunnen krijgen. Op vrijdagmorgen hoorden we pas wanneer we konden vertrekken en hoe laat. Nog diezelfde avond kwam de taxi ons halen. We zouden zaterdagmorgen om 6.35 uur vertrekken, maar omdat wij zo laat boekten moesten we gecombineerd worden met anderen, vandaar zo onwijs vroeg. Zaterdagmorgen waren we om 2.00 uur dus al op Schiphol. Daar moesten we eerst nog wachten voordat de balie van Bel Air openging. Daar lagen onze tickets klaar. Toen we die eenmaal hadden konden we meteen doorlopen naar de incheck-balie van Transavia. In één van de restaurantjes hebben we wat gegeten en gedronken en uiteindelijk viel het wachten toch nog mee.

Om 6.35 vertrokken we in de richting van het land van de Griekse Goden. Wat we toen nog niet wisten was, dat we een tussenlanding gingen maken op Zakynthos. Onderweg genoten we van het mooie uitzicht. Vooral de route over de Alpen was weer spectaculair. Het opstijgen en landen is altijd iets bijzonders, en dat deden we nu met deze heenreis twee keer! Aanvankelijk werd ons na de landing op Zakynthos verteld dat we in het vliegtuig moesten blijven zitten, maar even later kwam het verzoek of we allemaal wilden uitstappen. Met een bus gingen we naar de vertrekhal van de luchthaven. Ondertussen konden we alvast de behaaglijke zonnestralen voelen die het eiland verwarmden. In 1995 waren we op Zakynthos geweest met vakantie. We herkenden dan ook dingen in het landschap. Eénmaal in de hal aangekomen was er niet veel meer te zien.

Even later stegen we weer op, maar deze keer niet voor lang. Zakynthos ligt zuidelijker dan Corfu, dus gingen we noordwaarts, eerst over het grotere eiland Kefalonia en daarna Ithaka, het eiland waar Odysseus werd geboren. Dan kwam het schiereiland Lefkada. De twee kleine stipjes die een eindje onder Corfu lagen waren Antipaxos en Paxos, maar daar kwamen we later pas achter. Na de landing werden we door Ina opgewacht, de hostess van Bel Air. Met de bus werden we naar de noordkant van het eiland gebracht. De busreis nam nog ongeveer een uur in beslag, maar dat was niet erg; onderweg konden we al volop genieten van het schitterende Griekse landschap.

In Acharavi werden we vlak voor ons appartement afgezet. Het bestond uit een grote keuken met een tafeltje en een paar stoelen en een bed. Naast het grote aanrecht een kookplaat voor vier pannen tegelijk. Dat hadden we in Griekenland nog niet eerder meegemaakt. Achter de keuken lag een halletje en van daaruit kwam je in de badkamer, die ook alweer vrij ruim was en een slaapkamer. Het geheel was dus ingericht voor drie personen. Voor ons tweëen dus ruim genoeg! Het uitzicht was ook heel mooi: recht voor ons de blauwe zee en aan de rechterkant een uitzicht op de bergen van Albanië. Terwijl we onze koffers een beetje uitpakten trokken we meteen iets luchtigers aan en gingen de eerste boodschappen doen; zoals gebruikelijk, water, brood en een flesje ouzo. Daarnaast nog wat fruit, een doosje eieren en een kuipje boter. Toen was het tijd om de omgeving eens een beetje te verkennen. We liepen eerst in de richting van het strand. Bij "Neraida" aten we een Grieks hapje met een drankje erbij. Later op de avond gingen we eten bij hotel Marie, vlak naast ons in de straat. Ze hadden er een poes, die net drie kleintjes had; heel leuk, in een doos. Blijkbaar waren ze hier wèl gek op poezen. Dat kun je niet van alle Grieken zeggen. Het eten was er ook heerlijk. Onze eerste dag zat er op.

ZONDAG 29 JULI - BESPREKING MET INA en NAAR HET STRAND

Vandaag hadden we de bespreking met Ina, onze hostess. De bijeenkomst werd gehouden in de hal van Gellina. Dit was een vrij groot hotel, daarbij ook een appartementencomplex. Na ons ontbijtje op het terras vertrokken we. We hadden tijd genoeg, maar we wisten niet precies waar het was. De wandeling was uiteindelijk maar kort en we waren keurig op tijd. Het stel wat naast ons zat in het appartement had er ook moeten zijn, maar kwam uiteindelijk veel later, zodat we eigenlijk een privébespreking hadden. Ina legde het een en ander uit over de mogelijke excursies en vertelde iets over de omgeving. We boekten bij haar de busreis over het grootste deel van het eiland en de bootreis naar het eilandje Paxos en het plaatsje Parga op het vasteland. Verder hebben we nog gezellig en informeel zitten kletsen.

Na de bespreking gingen we terug naar ons appartement en pakten onze spullen om mee te nemen naar het strand. Ook de luchtbeddden gingen mee. Het werd een heerlijke middag op het strand, vlakbij ons appartement. Het was weliswaar onze eerste stranddag, maar we bleven tot in de avond. Onze huid was in de Nederlandse zon al voldoende gebruind en we konden dus wel wat hebben.

Toen we eindelijk genoeg zon hadden gehad gingen we naar Neraida om daar een hapje te eten. 's-Avonds bij ons appartement kregen we bezoek van één van de vele straatkatten die er in Griekenland zijn. Het beestje was heel schichtig maar kwam toch bij ons in de buurt, hij had blijkbaar honger. Hij zag met z'n ene oog niets meer, dat zat helemaal dicht. Waarschijnlijk het gevolg van een ruzie met een soortgenoot. Het beestje bleef heel angstig, maar at en dronk toch iets van wat we hem voorzetten.

MAANDAG 30 JULI - EEN DAGJE STRAND IN SPIRIDON

We begonnen de dag, zoals gebruikelijk, met een lekker ontspannen ontbijtje op ons terras. Daarna wandelden we naar het centrum van Acharavi, om daar op de bus te stappen. Onderweg kwamen we langs verschillende leuke winkeltjes, waar we natuurlijk even binnen moesten kijken. Vooral de winkels waar ze die typisch Griekse beelden verkochten zijn altijd de moeite waard om er even binnen te lopen. Uiteindelijk viel het met de bustijden een beetje tegen en daarom lieten we bij een klein reisbureautje een taxi bellen. De dienstdoende dame was heel behulpzaam en we hoefden het telefoontje niet eens te betalen. Binnen enkele minuten kwam de taxi voorrijden en we konden vertellen waarheen we wilden: "Spiridon" was het antwoord. Het plaatsje Spiridon ligt een kilometer of 12 ten oosten van Acharavi en uit ervaring wisten we dat zo'n trip met de taxi niet veel meer zou kosten dan een gulden of vijftien. Dat was nu ook het geval en zo kwamen we na een kwartiertje bij het strandje van Spiridon.

Het was een heerlijk rustig strandje. Na enige tijd kwamen er wel wat meer mensen, maar het bleef rustig. Het was een zandstrand, vrij dicht langs de weg naar Kassiopi en Kouloura, aan twee kanten omgeven door lage rotsen. Er dreef vrij veel wier aan, en dat zag je in het begin ook in het water, maar wanneer je daar doorheen gelopen was, was het water weer helder; echt Grieks dus! Aan de overkant van de weg was een taverne, waar we na een paar uur zonnen en zwemmen iets gingen eten en drinken. We genoten van de heerlijke ongedwongen Griekse sfeer en de gastvrijheid.

Na onze onderbreking bij het restaurantje van Molos gingen we nog even terug naar het strand. Toen we tegen de avond besloten om het strand te verlaten, liepen we een eindje langs de weg terug en gingen zitten op een terrasje van een ander restaurant. Hier bleven we tot we de zon onder zagen gaan en lieten toen een taxi bellen, die ons terug bracht naar Acharavi.

Toen we ons lekker hadden opgeknapt en op het terras zaten, kregen we weer bezoek van dezelfde poes als gisteravond. Het was het beestje blijkbaar toch wel goed bevallen en daarom zocht hij ons weer op.

DINSDAG 31 JULI - LANGS HET STRAND NAAR RODA

Vandaag gingen we wandelen. Een wandeling van Acharavi naar Roda. Roda ligt zo'n 4 kilometer verder naar het westen. Een groot deel van de wandeling ging over een smalle verharde weg, maar er waren ook stukjes bij, waar we over het strand moesten lopen. We waren niet de enigen die langs deze weg liepen. Verschillende mensen kwamen we tegen, maar echt druk was het niet. Het was een fijne ontspannen wandeling. We hadden onze handdoeken meegenomen want we waren van plan om in Roda ook nog even naar het strand te gaan.

Roda bleek een mooi dorpje te zijn, met nog echte Griekse trekjes; smalle straatjes en alles op z'n gemak. De straatjes waar de vele souvenirwinkeltjes stonden, waren uiteraard veel drukker, maar zorgden toch voor een schilderachtig geheel. Hier en daar wat blauw en regelmatig een grote struik oleander of bougainvillea. Na wat rondkijken namen we eerst een terrasje en zochten daarna een plekje op het strand. Het was er niet druk en dat had een duidelijke reden: De hele morgen was het al vrij bewolkt geweest en het begon nu zelfs in de verte te rommelen. Maar de temperatuur was zoals altijd prima en we gingen ons dus lekker installeren op het strand. De zee was heerlijk en ook op het strand was het aangenaam, ondanks het uitblijven van de zon. Het gerommel in de verte werd steeds duidelijker en het strand liep steeds verder leeg. Na korte tijd waren we nog zo'n beetje de enigen die er zaten. Ineens voelde ik een schok, alsof er iemand tegen mijn ligstoel aanliep. Ik keek achterom en daarna naar Diana naast mij. Zij had hetzelfde gevoeld en keek ook om zich heen. Er was niemand. Het was een aardschok geweest. Later in de week hoorden we dat de schok op andere plaatsen veel heviger was geweest, maar ongelukken hadden zich gelukkig niet voorgedaan.

Het was nu ondertussen toch wel tijd geworden om op te stappen. De eerste regendruppels begonnen te vallen. We kleedden ons aan en vertrokken in de richting van Acharavi. Tussen de beide dorpen gingen we een restaurantje binnen om er wat te eten. We zaten er nog maar net of het begon stevig te gieten. Dat hadden we in Griekeland nog nooit meegemaakt. Maar zo'n Grieks buitje is geen drama; na ons eten bij "Valentine's" was de lucht weer opgeklaard. Het was warm en droog en op ons gemak liepen we terug naar Acharavi. Die avond kregen we weer bezoek van onze vriendje de poes.

WOENSDAG 1 AUGUSTUS - EILANDTOUR naar ACHILLIO en PALEOKASTRITSA

Tijdens de bespreking met de hostess hadden we ook een eilandtour geboekt. Vandaag was het zover. Al vroeg stonden we op de afgesproken plaats te wachten op de bus. De opstapplaats was vóór hotel Gellina, dus voor ons een bekende plaats.
Met de bus reden we de volgende route:

Acharavi - Spiridon - Kassiopi - Kouloura - Nissaki - Ipsos - Gouvia - Potami - Kerkyra - Perama - Achillio - Kouramades - Pelekas - Vatos - Liapades - Paleokastritsa - Bellavista - Makrades - Alimatades - Choriskopi - Agrafi - Roda - Acharavi

De route besloeg ongeveer de noordelijke helft van Corfu. Het eerste stuk gingen we oostwaarts, langs de kust. We kwamen voorbij Spiridon en Kassiopi. Even na Kassiopi stopte de bus zodat we een foto van de overkant van het water konden maken. De zeestraat tussen Corfu en Albanië was hier slechts enkele honderden meters breed. Daarna gingen we verder naar het zuiden. We bleven de kustlijn volgen en passeerden Nissaki, Ipsos en Gouvia. Even ten noorden van de hoofdstad Kerkyra hadden we een prachtig uitzicht op het eilandje Vidos. We reden door Kerkyra, over de boulevard, met daaraan gelegen de grote hoge herenhuizen. Iets onder Kerkyra of Corfu-stad kwamen we vlak langs de landingsbaan van het vliegveld. Deze begon vlak bij zee, op een landtong. We begrepen nu waarom we bij de landing tot het allerlaatste moment alleen maar water om ons heen hadden gezien. Nog iets verder naar het zuiden kwamen we langs het mini-eilandje Pondikonissi, ook wel het muizeneiland genoemd.

Toen kwam onze eerste grote stop: Het Achillion. Het paleis van de Oostenrijkse Keizerin Sissi, die getrouwd was met keizer Franz-Jozef. Omdat zij destijds nogal met haar gezondheid sukkelde, werd haar door de dokter geadviseerd om een tijdje vakantie te nemen op Corfu, het eiland wat bekend stond om zijn zuivere lucht. Sissi genoot van het eiland en na haar terugkeer naar Oostenrijk was ze vastbesloten om weer terug te gaan naar Corfu en daar een paleis te laten bouwen. Van Achilles, haar grote held uit de mythologie, werden twee grote standbeelden in de paleistuin gezet. Omdat het paleis en de tuinen momenteel zijn ingericht als museum, konden we een groot deel bekijken. Het paleis was voornamelijk gebouwd in Griekse stijl en Sissi's liefde voor de Griekse mythologie kwam duidelijk tot uitdrukking.

Na de stop gingen we verder. We staken het eiland over, naar het westen en reden daarna verder naar het noorden. Via de Ropa-vallei kwamen we in Liapades en daarna in Paleokastritsa. Het plaatsje, dat zijn naam ontleent aan een oud kasteel, ligt in een schitterende omgeving, met verschillende baaien en grillige rotsen. Het water was glashelder groen-blauw van kleur. Paleokastritsa is de geboorteplaats van zangeres Vicky Leandros. We hadden ruimschoots de tijd en hadden een paar tips gekregen over hoe we het beste onze tijd konden besteden. Het belangrijkste onderdeel daarvan was een tocht in een klein bootje, door alle baaien van de directe omgeving. De natuur was prachtig; dit tochtje was zeker de moeite waard geweest! Eén van de rotspunten die we zagen had de vorm van een apekop. Hieraan zat een legende verbonden over een wachter die tijdens het op wacht staan in slaap was gevallen. Ook na een herkansing overkwam hem hetzelfde. Als straf werd hij nu versteend en moest voor altijd de wacht houden. In één van de grotten zagen we het "blauwe oog". Vanaf de buitenkant scheen het zonlicht in het water, onder de rots door, die niet tot aan de bodem reikte. Daardoor werd het donkerblauwe water op één plek licht en helderblauw gekleurd. De vorm leek inderdaad op die van een oog. Toen we alles hadden gezien vertrokken we weer. We stopten voor de lunch in Bella-Vista. Die naam was niet voor niets; we hadden vanaf het terras een schitterend uitzicht op Paleokastritsa. De Griekse maaltijd die voor de hele groep geserveerd werd, smaakte uitstekend.

Na de lunchstop vervolgden we de route. We stopten nog even bij een oud kloostertje, waar we binnen mochten kijken. Daarna gingen we verder, het binnenland in, naar het noorden. De weg was prachtig en er was van alles te zien. Onze gids, een Nederlandse vrouw, vertelde tijdens het rijden veel over de omgeving en wanneer daarover niet zoveel te zeggen viel, dan week ze wel uit naar een onderwerp uit de mythologie. Uiteindelijk kwamen we bij Roda weer bij de noordkust. Na een paar kilometers zat onze reis er op. De bus reed verder, richting Kerkyra, om de mensen die na ons waren ingestapt ook weer thuis te brengen. We hadden een fijne reis gehad. Omdat het eigenlijk nog niet laat was besloten we om nog even naar het strand te gaan. We bleven er tot de zon was ondergegaan en gingen toen pas echt naar huis. De poes zat al op ons te wachten.

DONDERDAG 2 AUGUSTUS - MET DE TAXI NAAR SIDARI

Na ons traditionele ontbijtje lieten we ons met de taxi naar Sidari brengen. Sidari ligt dicht bij de noord-west-punt van Corfu. Gisteren hadden we met de bus deze punt afgesneden. De taxi reed met een stevige vaart over de kustweg naar Karussades en vervolgde toen de route naar Sidari. In Sidari was een bijzonder stukje natuurschoon te zien; De kalkachtige rotsen waren door de zee en de wind zo glad afgesneden, dat het net leek of er mensenhanden bezig waren geweest, om om één of ander fantasierijk decor te ontwerpen voor een science-fiction-film. Een hele tijd hebben we er met rondgelopen. We namen de ene foto na de andere. We hadden de ansichtkaarten van tevoren al gezien, maar de werkelijkheid was nog veel mooier. Toen we eindelijk uitgekeken waren en inmiddels behoorlijk verhit door al die stenen vormen om ons heen, zijn we een plaatsje gaan zoeken op het strand. Het heerlijke water zorgde voor de verlangde verkoeling en daarna lieten we ons weer opwarmen in de zon. Een dag vliegt op zo'n manier voorbij en deze was daarop geen uitzondering. De avonden brachten we in deze vakantie lekker rustig door bij ons appartement. Overdag deden we best wel veel en daarom vonden het 's-avonds wel prima op deze manier. Ook deze avond kwam de poes weer langs om een hapje bij ons te halen.

VRIJDAG 3 AUGUSTUS - BOOTTOCHT NAAR PAXOS EN PARGA

Vandaag hadden we de tweede excursie; een boottocht naar het eilandje Paxos en een bezoek aan Parga, op het vasteland van Ipiros. Het werd een fijne dag en we zagen veel. Het enige wat we naderhand als een nadeeltje zagen was de grootte van de boot, waarmee we voeren. Het gezellige van een kleinere boot, zoals op Kreta, naar Sissi en van Samos naar Samiopoula, misten we hier een beetje. Het was allemaal veel massaler. We werden in de vroegte met een bus naar de haven van Kerkyra gebracht. Daar gingen we aan boord van een flinke veerboot, speciaal ingericht voor het vervoer van veel mensen, héél veel mensen. We gingen in de eerste instantie bovenop het dek zitten. Daar stonden plastic stoelen in rijen en tegenover elkaar, vastgeschroefd aan de vloer. We voelden ons een beetje als de bekende haringen in een ton. Buslading na buslading kwam aan boord. Toen de boot eindelijk vol was vertrokken we in zuidelijke richting. Langzaam verdween Kerkyra in de verte. Wat nog lange tijd overbleef waren de twee heuveltjes, gevormd door de ligging van het oude fort, op een heuvel in de hoofdstad. Die twee heuveltjes waren in vroeger tijden het oriëntatiepunt voor veel zeelieden; Wanneer de beide heuveltjes in zicht kwamen wisten ze dat ze Kerkyra naderden. De naam Kerkyra is dan ook ontstaan uit een verbastering van de benaming voor "Twee heuveltjes".

De krampachtige zitplaats hadden we al snel ingeruild voor een veel mooiere. Het was wel een sta-plaats, maar dat gaf niet. We hebben nog jonge benen. Bovendien konden we nu ook een beetje lopen en rondkijken, zowel op de boot als naar de omgeving. Aan de rechterkant lag Corfu en links zagen we steeds beter het vasteland van Ipiros. Na verloop van tijd kwamen we langs de zuidelijkste punt van Corfu. Rechts van ons was nu de volle zee. Ik had gedacht dat er nu hogere golven zouden komen, maar de zee bleef rustig.

We naderden ons eerste doel: Paxos. Het eilandje ligt ten zuidoosten van Corfu. De natuurlijke haven werd gevormd door een heel klein eilandje, vlak voor de kust van Paxos. Daardoor ontstond een boogvormig kanaal, wat uiteindelijk uitkwam bij de kade van het havenplaatsje Paxos. Na het aanleggen werden we naar een bus geleid, die al voor ons klaarstond. We maakten een rondrit over het eiland en bezochten eerst een oude olijvenpers, opgesteld in een gammel schuurtje. Er werden hier dus geen miljoenen verdiend; het was een klein bedrijfje van een eenvoudige olijvenboer. Daarna ging de bus verder en konden we in het plaatsje Lakka even rondkijken. We hadden net genoeg tijd voor een korte wandeling en het kopen van een paar kaarten. Daarna weer in de bus en langs de andere kant van het eiland terug naar Paxos.

We konden nog net even een paar Drachmes uit de muur halen en moesten toen weer een plaatsje zoeken op de boot; en wat voor één: Voor op het dek waren diverse stoelen vrij en dat bleek een heerlijke plaats te zijn, want toen we weer vertrokken hadden we de volle zon boven ons, maar ook een verkoelende wind. Dus lekker alle kleren uit (nou ja, bijna) en heerlijk genieten van de zon. We gingen eerst nog verder naar het zuiden. Voor het kleine eilandje Antipaxos bleven we even stil liggen en konden we, als we wilden even een duik nemen in het heldere water. Daarna gingen we verder.

We staken nu over naar het vasteland van Griekenland en legden aan in Parga, in de provincie Ipiros. In Parga hadden we wat meer tijd en konden we dus op ons gemak rondkijken. Het was een mooi plaatsje. We hebben een flink eind rondgelopen, nog iets gekocht in één van de vele winkeltjes en daarna een terrasje gepikt. Toen we weer terugkwamen op de boot, waren onze plaatsen nog vrij en zo werd de terugtocht ook weer heel aangenaam. Vanaf Kerkyra gingen we weer in de bus naar Acharavi. Als vanzelfsprekend kwam de poes ook nog even kijken. Het beestje was nu iedere avond geweest. We hadden hem "Kalispera" genoemd en die naam pastte ook goed bij hem, maar hij bleef heel schuw. Wanneer we iets te eten en te drinken neerzetten ging hij een eindje opzij, om pas terug te komen wanneer we weer op het terras zaten.

ZATERDAG 4 AUGUSTUS - DE TERUGREIS NAAR NEDERLAND

Het vervelende van één week is dat je al zo verschrikkelijk snel door je vakantiedagen heen bent. En vandaag was het zover; we moesten terug naar Nederland. Toen onze koffers klaarstonden liepen we voor de laatste keer nog even naar het strand. Daarna wachtten we op ons terras op de bus, die ons naar het vliegveld zou brengen. Toen gebeurde er nog iets leuks: Kalispera was iedere avond even bij ons geweest, maar 's-morgens hadden we hem nog nooit gezien. Nu kwam hij aangelopen en bleef een beetje vragend zitten wachten. Onze koffers waren al afgesloten, maar ik wist dat er in die van mij nog een blikje leverpastei zat. Dus koffer open en de leverpastei voor de poes neergezet. Dankbaar maakte het beestje de laatste restjes op. Het was net of hij wist dat we vertrokken; hij kwam even afscheid nemen.

Gelukkig hadden we nog een week vakantie wanneer we thuiskwamen. We konden terugkijken op een heerlijke week Griekenland. Tegen mijn gewoonte in begon ik pas laat aan het schrijven van dit verslag. Door allerlei bezigheden vond ik nog niet echt de rust om aan het reisverslag te beginnen. Terwijl ik dit schrijf is het inmiddels kerstvakantie. Maar het leuke van dit late tijdstip is dat ik nu ook in dit verslag kan vermelden dat we net een reis van twee weken hebben geboekt naar Chios!!