Vakantie Karpathos - Anette en Bert - vrijdag 27 april - vrijdag 4 mei 2018

donderdag 26 april - Vertrek naar Amsterdam

Op donderdagavond namen we om 23.00 uur de bus naar het station in Eindhoven. Om 23.30 uur vertrok de trein naar Amsterdam. In Amsterdam moesten we overstappen op de trein naar Rotterdam, die via Schiphol ging. Daar hebben we eerst een beetje gezeten, daarna de koffers ingecheckt en wat gewinkeld en wat gegeten en gedronken. de nacht was om voordat we er erg in hadden.

vrijdag 27 april - Vertrek naar Karpathos

Ons vliegtuig vertrok die ochtend om 6.00 uur. De vlucht verliep voorspoedig en onderweg hadden we een mooi uitzicht op de Olympus, Volos en Athene. We hadden een tussenlanding in Chania en vlogen daarna pal naar het oosten, zodat we een mooi uitzicht hadden op rethymnon, Iraklion, Gavdos, Agios Nikolaos, Sitia en Vai. De busreis naar Karpathos-stad duurde niet lang en even later hadden we onze koffers uitgepakt en deden we onze eerste boodschappen. We zaten nog even lekker op ons balkon en hadden daarna een meeting met Celine, onze hostess van Sunweb. Ik was 24 jaar geleden met Diana op Karpathos en kon wel zien dat er het één en ander was bijgebouwd, maar het was niet zoveel. Achteraf hoorden we ook dat de inwoners van het eiland de oude sfeer een beetje in stand wilden houden en het eiland niet wilden laten overwoekeren door het toerisme. Dat maakte het eiland extra aantrekkelijk. Ons vliegtuig was het tweede van dit seizoen en dat maakte dat er nog bijna geen toeristen waren. Na het gesprekje met Celine gingen we kijken bij het scooterverhuurbedrijf waar we met de bus waren langsgereden. Ze hadden een scooter voor ons, voor 75 euro, voor 6 dagen. Helemaal goed dus. We rekenden de scooter af en mochten hem meteen meenemen. We tankten tussen Karpathos en Aperi en reden daarna naar huis. We aten die avond bij Eleies.

zaterdag 28 april - naar Ammopi en Fokias

Na ons ontbijt reden we met ons nieuwe vervoermiddel naar Ammopí. Daar waren 4 stranden. Het meest zuidelijke kende ik nog van 24 jaar geleden. Het was nog steeds een leuk strand, maar had niet meer de intimiteit van toen. Er waren meerdere appartementen gebouwd en er lag een verhard pad, vlak boven het gehele strand. Leuk voor een foto, maar niet om er lang te blijven. We reden dan ook verder en kwamen in Fokias, iets verder naar het zuiden. Hier was een mooi stil strandje met kiezels. We bleven hier en genoten van de rust en de heerlijke zon. We gebruikten hier onze lunch en zwommen meerdere keren in het koele, maar niet te koude water. Daarna reden we verder om wat meer te verkennen. Zo kwamen we bij het kleine eilandje Prasonissi, met het gelijknamige strand vlak daarvoor. We keken er wat rond, maakten foto's en reden toen verder naar Diakoftis. Dit strand lag dicht bij het vliegveld. Je kon er komen door vlak voor het vliegveld de afslag te nemen naar Arkassa en dan de eerste weg links te nemen. Het was een mooi strand en ook hier waren nog geen mensen. Het mooie lichtgekleurde zand stak prachtig af tegen de donkerrood gekleurde wanden van een soort zandsteen. we wandelden over het hele strand en reden toen terug over de hoofdweg, terug naar Karpathos.

zondag 29 april - naar Olympos en Diafani

Na het ontbijt tankten we benzine tussen Karpathos en Aperi en namen nog twee liter extra benzine mee in een jerrycan. Want de rit naar Olympos was lang en we wisten dat er ten noorden van Aperi geen benzinestations meer waren. Het was dus een fijn gevoel dat we iets extra's bij ons hadden. Onderweg hadden we een schitterend uitzicht over de stranden van Kira Panagiá en Apella. De rit naar Olympos was best wel lang, maar de asfaltweg, die er inmiddels al een jaar of 10 lag, was uitstekend. Voordat we aan de rit naar het noorden begonnen, dronken we in Spoa een frappé. Daarna reden we verder naar het noorden. In Olympos hebben we eerst op ons gemak geluncht en daarna hebben we het dorp bekeken. De aanblik van veraf was prachtig en ook het dorp zelf is erg mooi. We informeerden nog op een paar plekken naar een plaats om te overnachten, maar alles was vol. Daarna reden we naar het oosten, naar Diafani. Daar was nog plaats genoeg en we vonden een prachtig appartement, voor 35 euro, inclusief een vorstelijk ontbijt. We wandelden nog wat rond in het mooie rustige plaatsje en gingen daarna eten, vlak bij ons appartement. Na het eten genoten we nog van ons balkon, met uitzicht op het dorp en de zee. Daarna gingen we voldaan slapen en maakten we een lekkere lange nacht.

maandag 30 april - van Diafani naar Apella en Kira Panagiá

Die ochtend ontbeten we in Diafani, net onder onze kamer. Het ontbijt was erg uitgebreid en we namen er dan ook alle tijd voor. Daarna rekenden we af en begonnen we aan de terugreis. Onderweg konden we nog een keer genieten van de mooie aanblik van Olympos. De bus, waarin de deelnemers zaten van de excursie, reed vlak voor ons uit. Deze mensen waren die zelfde ochtend op de boot gestapt, van Karpathos naar Diafani en werden nu met de bus naar Olympos gebracht. Aan het einde van de middag werden ze met de bus weer naar Diafani gebracht en daarna gingen ze weer met de boot naar Karpathos. De excursie kostte 47 euro per persoon. Wij hadden 35 euro voor de overnachting betaald en 75 voor de scooter. Dat was 10 euro meer, maar daarvoor hadden we dan wel de scooter voor alle dagen daarna!

We reden de prachtige weg terug van Olympos naar het zuiden. We namen ook weer de weg langs de oostkant van het eiland, net als op de heenweg. We namen de afslag naar het Apella-strand en brachten daar een tijdje door. Het strand is schitterend om van bovenaf te zien en om er te zijn is ook erg de moeite waard. Lange tijd waren we daar alleen. Later kwamen er een paar mensen op het strand. Waarschijnlijk is het hier in de zomer erg druk maar wij hadden geluk gehad. We reden weer verder en sloegen toen af naar Kira Panagia. Ook dit is een mooie strand, maar wel veel meer bebouwd dan Apella. We keken wat rond en aten nog wat op het strand. toen we even later terugreden en weer op de hoofdweg zaten, hield de scooter er mee op; de tank was leeg. We vulden de benzine aan met ongeveer de helft van wat er in de jerrycan zat en konden weer verder. Toch maar goed dat we deze reserve hadden meegenomen. We tankten weer tussen Aperi en Karpathos en reden toen naar huis. We fristen ons lekker op en gingen daarna de stad in om te eten.

dinsdag 1 mei - Proti Maio - naar Lefkós

Vandaag was het de eerste mei en de Grieken vierden de Proti Maio met een vrije dag. De winkels waren gesloten en veel families kwamen samen om gezellig de dag door te brengen en om lekker te eten. Wij vierden, net als de Grieken het begin van de zomer en deden dit op onze eigen manier. Na het ontbijt vertrokken we en reden we dezelfde weg als gisteren, langs Apella. Maar nu sloegen we onder Spoa af naar Lefos en Arkassa. We reden langs Mesochori en kwamen uiteindelijk in Lefkós. Voordat we bij der stranden kwamen dronken we eerst een frappé, vlak voor Lefkos. In Lefkos zijn meerdere stranden, vanwege de mooie ambiance van een soort lagune. Aan alle smalle landtongen lag een strand. Het was geheel niet druk op deze stranden, maar we hadden onderweg een bordje gezien met een verwijzing naar een nudistenstrand, 2 kilometer verderop. Daarom reden we door. Aan het einde van de weg parkeerden we de scooter en liepen we verder. Het was een goed begaanbaar pad dat langs de witte zandsteenrotsen een beetje naar beneden liep. Een eind verder liep er een smal paadje nog verder naar beneden en dat kwam uit op het begin van het ruige strand, met dikke rotsen, fijn zand en kiezels. Het werd omzoomd door witte kalksteenrotsen en was geheel verlaten. Dit was precies één van de plekken waar we graag wilden zijn. We maakten er dan ook een heerlijke middag van en gingen veelvuldig het water in en wisselden onze iliotherapia af met enkele wandelingen naar de uiteinden van het strand. Daarna reden we verder naar het zuiden en lunchten we in Finíki. De mooie kleine dorp stond bekend om zijn verse vis. Na de lunch reden we via Arkassa en Menetes terug naar huis.

woensdag 2 mei - naar Volada, Othos, Arkassa en Diakoftis

We reden via Aperi naar Volada en Othos. In Othos dronken we een frappé en reden daarna in de richting van Pyles. Vlak voor het dorp namen we de weg naar het oosten, die weer terug leidde naar Aperi. Daarvandaan reden we nog een keer de route door Volada en Othos en gingen nu via Pyles door naar de westkust, waar we de zuidelijke weg namen naar Arkassa. Daar maakten we een lunchstop. Na de lunch reden we verder naar het zuiden en eindigden op het strand van Diakoftis. Daar hebben we een groot deel van ons repertoire doorgezongen. De versteker hadden we meegenomen en deze konden we zonder moeite op de rugtas zetten. Dat was goed om te weten voor de volgende keren. Via de hoofdweg, langs Ammopí reden we terug naar huis. We knapten ons thuis op en gingen met de versterker in de rugtas de stad in. Daar hebben we in de winkelstraat het grootste deel van onze liedjes gezongen. Het was niet erg druk, maar we kregen toch leuke reacties. We aten daarna in Eleies.

donderdag 3 mei - naar Lefkós en weer gezongen in de stad

We reden na het ontbijt naar Aperi en daarna onderlangs naar Pyles. Daarvandaan liep volgens de kaart een smalle verharde weg naar het noordwesten. Deze kwam dan weer uit op de weg van Arkassa naar Lefkós. Maar na een klein stukje hield het asfalt op en reden we op een gruispad. De kwaliteit was eerst nog redelijk, maar werd later verschrikkelijk slecht. Hele grote gaten en sleuven moesten we trotseren en meerdere malen moest Anette stukken lopen omdat het gevaarlijk was om samen op de scooter te zitten. Onderweg kwamen we een oud vrouwtje tegen, dat tussen de bomen in de schaduw zat. We vroegen haar of dit pad door liep naar Lefkós en zij beaamde dit gelukkig. Op haar beurt vroeg ze aan ons of we kinderen hadden...? Daarna reden we weer verder en kwamen uiteindelijk uit op de hoofdweg. Daar konden we weer lekker doorrijden en even later lagen we heerlijk op het mooie verlaten strand bij Lefkós. Aan de noordkant van het strand lag een eilandje met een afgeplatte berg. Wij noemden het de tafelberg omdat het leek op foto's die we hadden gezien van de bekende tafelberg in Zuid-Afrika. Om een uur of 4 begon het flink te betrekken en te waaien. We namen het zekere voor het onzekere en verlieten het strand. Het veel heel erg mee want het ging niet regenen en de bui trok aan ons voorbij. Even later reden we weer in de volle zon verder. We besloten om via het noorden te rijden. We namen op de driesprong de afslag naar het zuid-oosten en lieten de weg naar Olympos links liggen. We reden in de richting van Apella en een eindje vóór de afslag naar het strand stopten we bij een kerkje dat in aanbouw was. Daar gingen we zingen; we hadden onze versteker weer meegenomen. Daarna reden we via Apella verder naar het zuiden. Bij de bezinepomp, voorbij Aperi gaven we de jerrycan af die we hadden geleend en leverden we de scooter weer in bij de verhuurder. Het laatste stukje naar huis liepen we en eenmaal thuisgekomen knapten we ons op voor onze laatste avond in Karpathos. Voor we gingen eten, zochten we een mooie plek, op een bankje bij de haven, precies aan het begin van de winkelstraat. Daar zongen we bijna ons hele repertoire. Veel mensen kwamen langs en gaven positieve reacties. Op een gegeven moment stond er een cirkeltje van mensen om ons heen, beboeid te luisteren. Na een voldane sessie gingen we eten.

vrijdag 4 mei - terugreis naar Eindhoven

Om 9.20 werden we met de bus opgehaald en naar de luchthaven gebracht. Het weinige personeel op de luchthaven had een soort dubbelfunctie en het inchecken ging dan ook een beetje op z'n elfendertigst. Maar alles ging soepel. De vlucht ging voorspoedig en rond een uur of zes waren we weer thuis in ons eigen huis. We hadden een fantastische week gehad; we hadden veel gezien en gedaan en waren van plan om zéker nog eens terug te gaan naar dit heerlijke eiland!