Vakantie Kreta - Malia - Diana en Bert - 31 juli t/m 14 augustus 1997
DONDERDAG 31 JULI - VERTREK - 13.25 uur: vertrek met de taxi uit Rooi, 18.10 uur: Vertrek vanaf Schiphol en 21.25 uur:
Aankomst op Iraklion/Kreta. Daarna met de bus naar Malia. Boodschappen gedaan en toen zzzlapen!
VRIJDAG 1 AUGUSTUS - STRAND en BESPREKING MET DE HOSTESS. Meteen toen we waren opgestaan voelden we ons thuis in de nieuwe,
maar toch vertrouwde Griekse omgeving. Nadat we wat hadden rondgekeken in de omgeving zijn we naar het strand gegaan. Het
was er vrij druk, maar wel heerlijk. We bleven niet te lang, want om 1800 uur begon de bespreking met Annemie, de hostess
van Sunair. We reserveerden alleen een huurauto voor aanstaande maandag maar boekten geen excursie. Over het algemeen was
het veel goedkoper om zoiets te boeken bij één van de vele Griekse reisbureautjes, waarvan er
één vlak naast ons zat.
ZATERDAG 2 AUGUSTUS - STRAND. Na wat gewinkeld te hebben zijn we lekker naar het strand gegaan. We vonden een
plekje aan de rand, waar het wat rustiger was. Het strand liep over in lage rotsen, die er uitzagen als grote
sponzen. en overal groeide wel een klein plantje tussen. Het was een heerlijk stranddagje. we waren lekker bijgebruind
en zelfs een beetje verbrand!
ZONDAG 3 AUGUSTUS - STRAND. Omdat we de smaak goed te pakken hadden, knoopten we er maar meteen nog een stranddagje
achteraan, op het zelfde plekje als gisteren, alleen namen we nu ook onze luchtbedden mee, om lekker op te kunnen
dobberen. 's-Avonds liepen we de kant op van Stalida, waar we op een terrasje een prachtige plaats vonden, vlak
bij het water. Daar hebben we op ons gemak gegeten.
MAANDAG 4 AUGUSTUS - MET DE AUTO NAAR ELOUNDA EN VAI. Om 9.00 uur werd onze huurauto gebracht en 20 minuten later
vertrokken we in oostelijke richting. Onze route:
De weg van Neapoli naar Elounda was prachtig. Een eindje voor Elounda hadden we een prachtig uitzicht over dit
plaatsje, waar een poos geleden de TV-serie "Who pays the ferryman" was opgenomen. In Elounda gingen we naar
restaurant "The Ferryman". Met op de achtergrond de klanken van "Don't Speak" van No Doubt bekeken we de omgeving
van het restaurant. Daarna namen we op het terras een ouzo. Vanaf Aghios Nikolaos reden we weer oostwaarts langs
de kust. Deze weg vormt de verbinding van Oost- naar West-Kreta, maar op sommige plaatsen was het maar een smal
kronkelend weggetje. Ons doel was Vai, het prachtige palmenstrand. Ooit is hier een reclamefilmpje voor Bounty
opgenomen. Het verhaal vertelt dat er hier zeelieden aan wal kwamen die dadels hadden meegenomen. De pitten
spuugden ze vrolijk in het rond en zie hier, jaren later: het palmenstrand van Vai. Het strand was in
één woord prachtig. Het was er alleen ontzettend druk. We zijn ook nog over de rotsen geklommen,
naar de andere kant, daar was een rustiger stuk strand, wat aangeduidt werd met een bordje "nudist beach". In
werkelijkheid kwamen er veel meer mensen uit nieuwsgierigheid, dan om naakt te zonnen helaas. Toen we lekker
waren uitgerust klommen we weer over de rotsen terug en namen plaats achter een groot bord met Griekse salade,
en een glas ouzo. Op het palmenstrand was het inmiddels een stuk rustiger geworden en zo konden we er mooie
foto's maken. Maar het was nu tijd om terug te gaan. We waren hier aangekomen om 3 uur, nu was het 7 uur.
Over een uur zou het donker worden. We hadden op en top genoten en veel foto's gemaakt en veel gefilmd; we
hadden de camera van Paul te leen meegekregen. Het grootste deel van de terugtocht was het nog licht. In
Aghios Nikolaos zorgde een Pelikaan op de weg nog voor een kleine opstopping. De reis verliep zonder problemen
en even later waren we weer thuis.
DINSDAG 5 AUGUSTUS - STRAND. Na ons ontbijtje hebben we eerst even geld gehaald bij onze "buurvrouw"; een jonge
Griekse dame, die dienst had in het reisbureautje. Toen naar het strand. Het werd een lange heerlijke dag. Lekker
gedobberd op het luchtbed en dat was soms best wel moeilijk want er stond een stevige wind en er waren flinke
golven. 's-Avonds thuis spaghetti gegeten en lekker in ons appartement gebleven. Na nog een ouzo zijn we gaan
slapen. Het apparaatje wat we hadden gekocht tegen de muggen, werkte gelukkig goed.
WOENSDAG 6 AUGUSTUS - IRAKLION - AMOUDARA en KNOSSOS.
Vandaag wilden we kijken in Amoudara, een klein plaatsje ten westen van Iraklion. Diana was daar 5 jaar geleden
geweest, toen ze voor het eerst naar Griekenland ging. We wilden daar nu samen kijken. We namen eerst de bus
naar Iraklion. Daar hebben we het Veneziaanse fort bekeken en daarna een ouzo genomen bij de haven. Van het
centrum van Iraklion hebben we niets gezien. Daar waar wij zaten leek het een beetje rommelig en niet zoveel
karakter te hebben, maar misschien was het centrum wel de moeite waard. Vanuit de hoofdstad namen we een taxi naar
Amoudara. Deze stopte in Amoudara bij het strand. Het dorpje ademde een gemoedelijke en rustige sfeer uit.
We liepen wat rond en besloten onze wandeling met een drankje op een terrasje vlak aan het strand.
Daarna lieten we ons met de taxi naar Knossos rijden.
Gaia (de aarde) en Uranos (de hemel) kregen een zoon: Zeus, de oppergod van het oude Griekenland. Zijn zoon, Minos,
werd koning van Griekenland. Naar hem is het Minoïsche tijdperk genoemd. Uit deze tijd stamt het paleis van Knossos,
waarvan wij de opgravingen gingen bekijken. De reëele geschiedenis en de mythologie lopen hier in elkaar over. Minos
liet het paleis bouwen in 2000 v. Chr. Een aardbeving zorgde ervoor dat het 300 jaar later werd verwoest. Het nieuwe paleis,
dat op de restanten werd herbouwd, werd ook weer door een aardbeving verwoest. Anderen zeggen dat een uitbarsting van de
vulkaan van Santorini de oorzaak is geweest van de tweede verwoesting. Lange tijd bleven de restanten van het paleis
verborgen, tot de archeoloog Sir Arthur Evans, rond 1900 begon met de opgravingen. Misschien is niet alles exact zo
opgebouwd en gereconstrueerd als dat het toen destijds is geweest, maar het geeft in ieder geval een redelijk beeld. Een
heel indrukwekkend beeld! We hebben veel gezien die dag. Na een flinke wandeling door de ruine en over de oudste weg van
Europa, gingen we uiteindelijk met de bus terug naar Iraklion. Daar namen we de bus terug naar Malia. Toen we thuis kwamen
was de zon inmiddels al onder.
DONDERDAG 7 AUGUSTUS - STRAND. Het is langzamerhand onze traditie geworden: na een doe-dagje een lekkere stranddag. Dus
vandaag was het weer tijd voor het strand! Lekker dobberen op het luchtbed, stenen zoeken, en bruin worden. Het werd weer
een heerlijke Griekse Zon-dag.
VRIJDAG 8 AUGUSTUS - CHERSONISSOS. We stapten die morgen op de bus richting Iraklion en stapten uit in Chersonissos. Een
badplaatsje, net als Malia, waar de laatste jaren zoveel is bijgebouwd, dat het authentieke plaatsje bijna bedolven is
onder de commerciële voorzieningen. Gelukkig hebben wij onze ogen goed open als het gaat om het originele Griekse
karakter en wanneer er alleen maar toerisme te zien is, doen we onze ogen een beetje dicht. Chersonissos had dus een heel
druk deel; een lelijke onrustige hoofdstraat, een echte heksenketel, maar zowaar ook een gezellig stuk, waar de Griekse
gemoedelijkheid nog tot uiting kwam. Het was ook die dag weer warm en bij die temperatuur moet je regelmatig zorg dragen
voor je vochtgehalte. Dus een noodzakelijke terrasjes-stop moesten we natuurlijk niet vergeten. Terwijl we
op één van de gezellige terrasjes zaten hoorden we Gwen Stefani weer zingen: "Don't Speak". Tegen de avond
waren we uitgekeken in Chersonissos en namen we de bus terug naar Malia. We stapten twee haltes eerder uit en kwamen daardoor
terecht in het oude Malia. Hier was ook nog sprake van het oude Griekenland; twee oude verrimpelde vrouwen, die op straat op
een stoeltje zaten, bezig met een haakwerkje en twee mannen, die zaten te praten op een terrasje, achter een glas ouzo. Wat ook
opviel was het vele Grieks-blauw en de bloemen en planten in potten. Het was de moeite waard om hier een tijd rond te dolen
in de smalle straatjes. Bij het mooiste restaurant, "Agios Georgiou" gingen we eten. Daarna lieten we ons door de taxi
terugbrengen naar ons appartement "La Luna".
ZATERDAG 9 AUGUSTUS - STRAND. Na de loop- kijk- rij- en doe-dag van gisteren, gingen we vandaag weer lekker naar het rustige
strand, vlakbij ons appartement. Luchtbedden en eten en drinken mee. Het werd weer een heerlijke dag! Om 19.50 zagen we de
zon achter de bergen verdwijnen. We aten die avond bij "Zorba" in Stalis.
ZONDAG 10 AUGUSTUS - SISSI. Afgelopen vrijdag hadden we in Chersonissos een bordje gezien van een boottochtje naar Sissi, een
klein plaatsje, een eindje naar het oosten. Zo'n boottochtje is altijd leuk, dus we namen vandaag de bus naar Chersonissos en
reserveerden twee plaatsen op de boot. Het werd een leuke tocht, met onderweg nog een zwemstop. Daarna verder naar Sissi, waar
we een uur de tijd hadden om het plaatsje een beetje te bekijken en een terrasje te pikken. Daarna gingen we met de boot terug.
Het was een heerlijke tocht. Vanuit Chersonissos namen we de bus terug naar Malia.
MAANDAG 11 AUGUSTUS - STRAND. Vandaag was het natuurlijk weer tijd voor ... het strand! Eindelijk weer een beetje bijbruinen.
We aten 's-avonds bij Camelot. De ober bij het hek gebaarde de mensen dat er nog ruimte was in het restaurant. We hadden hem
al vaker zien staan in zijn traditionele Griekse klederdracht. Later bleek het een Kurd te zijn.
DINSDAG 12 AUGUSTUS -STRAND. Vandaag gingen we wéér naar het strand, want morgen moesten we fit zijn.
Bij onze "buurvrouw" hadden we een excursie geboekt voor onze laatste dag, en wat voor één: Een wandeltocht
door de Samariakloof. Een wandeling van 18 kilometer door een woest gebied. We deden het die dag heerlijk
rustig aan en wachtten tot de zon achter de bergen was verdwenen. Intussen waren we lekker uitgerust en bijgebruind.
WOENSDAG 13 AUGUSTUS - SAMARIAKLOOF. We stonden die morgen om 4.00 uur op, want we moesten om 5.00 uur klaarstaan bij de
bushalte. In het stikdonker stonden we op de bus te wachten. Toen we korte tijd later door Chersonissos kwamen was het
inmiddels 6.00 uur. Het nachtleven was daar nog in volle gang en bus moest wachten vanwege een stelletje ruziemakers.
De stoelen vlogen over de straat. Een eind verder, toen het rond 7.30 uur was zagen we de zon opkomen. De busreis duurde
ruim 4 uur. In Omalos hielden we een stop. Hier konden we ontbijten en nog het één en ander te eten en te
drinken meenemen voor onderweg. Het laatste stukje, naar Xiloskalo was maar kort. Hier begon onze wandeling. De afdaling
in de kloof begon met een soort houten trap van enkele kilometers. Je moest ontzettend uitkijken dat je je niet verstapte
op deze "trap". We begonnen onze wandeling op grote hoogte en zouden tijdens de tocht zo'n 2000 meter afdalen over een
lengte van 18 kilometer.
De Lefka Ori, de witte bergen, was een gebergte waar nog tot ver in het voorjaar sneeuw lag. Hier begon de kloof en
deze liep tot Agia Roumeli, aan de kust. Hier moesten we uiterlijk om 17.30 zijn, want de laatste boot vertrok naar
Chora Sfakion om 18.00 uur. In Chora Sfakion konden we dan weer op de bus stappen, die om het hele bergmassief was heen
gereden. Het was een bijzonder spectaculaire afdaling. Regelmatig stopten we om te filmen en te fotograferen. Na verloop
van tijd maakte de trap plaats voor een gewoon pad, met veel hobbels en bobbels, soms met echt klimwerk erbij en zoeken
waar je moest lopen, maar uiteindelijk konden we maar één kant op; naar beneden, tussen de beide berghellingen
door, die steeds hoger leken te worden en die steeds dichter bij elkaar kwamen. Er groeide en bloeide van alles in de kloof.
Het was een schitterende wandeling, ook al was het zwaar. Onder in de kloof kabbelde een beekje. Het water was zo helder
en zuiver, dat het als drinkwater diende voor de mensen die in de kloof woonden. Ook konden wij regelmatig onze flessen
vullen met het kristalheldere beekwater. We hadden gedacht dat het pad langzamerhand wat egaler zou worden, maar het bleef
moeilijk lopen.
Toen we op ongeveer éénderde van de totale tocht waren, kregen we van één van
de boswachters de waarschuwing dat we achter liepen op het gemiddelde schema. Onze gids was met de rest van de groep al
lang gepasseeerd en we zouden stevig moeten doorlopen om nog op tijd te komen voor de boot naar Chora Sfakion! Wij hadden
de gids helemaal niet gezien, terwijl zij had beloofd om achteraan te lopen en mensen met eventuele problemen, op te vangen.
Niet leuk dus!! Gedurende ruim een uur hebben we stevig doorgelopen om de tijd in te halen. We naderden toen inmiddels
het smalste deel van de kloof, voorbij het dorpje Samaria en zagen daar ook mensen uit onze groep lopen. We waren dus weer
bij en konden nu weer rustig genieten van het spectaculaire natuurschoon. De wanden waren heel stijl en stonden op het
smalste punt slechts drie meter uit elkaar. Na zo'n 6 kilometer waren we toen eindelijk in Agia Roumeli. We hadden nog
tijd over! Wat smaakte die ouzo toen toch lekker! Onze conditie bleek uitstekend te zijn, alleen onze knieën deden pijn.
We hadden het voor geen goud willen missen! Met de boot werden we naar Chora Sfakion gebracht. Toen met de bus 4 uur terug
naar Malia. Om 23.00 uur waren we thuis.....
DONDERDAG 14 AUGUSTUS - STRAND en TERUGREIS. We pakten 's-morgens onze koffers in en zetten die neer bij de receptie. We
gingen uitgebreid lunchen bij Sergiano en daarna nog lekker tot 17.00 uur naar het strand. We aten die avond op ons gemak
bij Camelot en zaten om 20.20 uur klaar voor de bus, die ons naar het vliegveld zou brengen. Om 21.00 uur waren we op het
vliegveld van Iraklion. Het was er weer een chaotische bende. Om 23.00 vertrok ons vliegtuig...
Vakantie Kreta - Malia - Diana en Bert - 31 juli t/m 14 augustus 1997