Vakantie Kreta/Ierapetra - Anette en Bert - vrijdag 29 juli - maandag 22 aug. 2016

Vrijdag 29 juli - vertrek van Eindhoven naar Chania en Iraklion.

Die ochtend reden we met Sam mee naar Welschap. Hij had zijn nieuwe baan vlakbij de luchthaven. Daar vandaan konden we eenvoudig lopen naar de vertrekhal. Alles liep voorspoedig en rond een uur of 1 waren we geland op de luchthaven van Chania. Daar namen we de bus naar het busstation. Na een frappé met baklava aldaar, die met ingang van onze vorige reis via het busstation van Chania traditie was geworden, namen we de bus naar Iraklion. We leerden in Iraklion nu een ander deel kennen en moesten uiteindelijk toch de weg vragen. We waren in de war geraakt door het grote hoogteverschil op sommige plekken. Uiteindelijk bleken we vlak bij ons hotel te zijn. De aardige man die we naar de weg vroegen vond het simpeler om ons even te brengen dan de weg uit te leggen. Een paar minuten later schreven we ons in in hotel Athinaiko aan de Antistaseos 89. We knapten ons lekker een beetje op en gingen daarna de stad in om te eten.

zaterdag 30 juli - busreis van Iraklion naar Ierapetra.

We lieten ons met de taxi snel en gemakkelijk naar het busstation, dicht bij het Venetiaanse fort, brengen. Daar kochten we kaartjes voor de bus naar Ierapetra. We stapten uit in Agios Nikolaos, ten eerste omdat we daar het centrum even wilden bekijken en ten tweede omdat we wilden afspreken met Thimios, één van de obers, die we kenden van restaurant Ilios en waar we bijna iedere vrijdag ons weekend op de Griekse manier inluidden. Hij verbleef dicht bij Ag. Nikolaos. Maar de afspraak ging niet door want we kregen geen telefonisch contact met hem. Na een hapje bij het meer in het centrum stapten we weer op de bus naar Ierapetra. Ons hotel was in het oude centrum van de stad, een super mooie locatie. We maakten onze eerste verkenningswandeling en deden een aantal boodschappen in een kleine supermarkt in de buurt. 's-Avonds gingen we eten in één van de restaurants die dicht bij ons lagen. Een beetje moe, maar zeer voldaan begonnen we aan onze nachtrust in ons nieuwe bed.

zondag 31 juli - scooter gehuurd en naar Mirtos

Na ons ontbijt, dat we noodzakelijkerwijs binnen moesten doen, omdat we geen balkon hadden, dronken we een frappé bij cafe Lido, aan de boulevard, vlak bij ons. Er zaten op deze zondagochtend veel Griekse families. Omdat we gisteren nog geen scooterverhuurder hadden gezien, informeerden we bij de eigenaar van het cafe, toe we afrekenden. Hij wees ons de straat achter het Astron hotel. We liepen er naartoe en de verhuur was gewoon open. We regelden meteen een scooter voor 3 weken; tot en met zaterdag. We betaalden 300 euro en we hadden vervoer voor onze gehele vakantie!

We reden eerst naar het westen. Ierapetra licht in een groot dal. De omgeving is er vlak. Ter hoogte van Mirtos kwamen de bergen weer dichterbij. We dronken koffie in Mirtos en zochten een geschikte plek op het strand. Het was erg langgerekt en niet overal even gemakkelijk te betreden. Het nadeel was ook, dat we weg er dicht langs liep. Maar het was goed voor een eerste bakbeurt en we hebben heerlijk gezwommen. We belden die middag met de ober Thimios en spraken voor de volgende dag af, om een uur of 2 in Ag. Nikolaos.

maandag 1 augustus - lunchen met Thimios in Ag. Nikolaos

Na ons ontbijt reden we rond 10 uur weg. We namen de weg tussendoor, via Meseleri, Prina, Kroustas, Kritsa en Mardati. Het bleek een prachtige route te zijn. We waren zeker van plan om hier nog eens terug te komen en om ook nog een keer naar Kritsa te gaan. In Kroustas onderbraken we de reis met een frappé. Toen we in Ag. Nikolaos aankwamen winkelde we eerst een beetje en tegen twee uur belden we Thimios. We spraken af op de brug. Hij was op de fiets en reed voor ons uit, naar een leuk restaurantje vlak bij een strandje. We hadden een gezellige lunch en voerden een geanimeerd gesprek over het project dat hij had in Ammoudara, net ten oosten van Ag. Nikolaos. Hij verbouwde olijven op een biologische manier en had klanten uit het buitenland die een flinke prijs wilden betalen voor zijn olijfolie. Hij wilde nog een eigen pers en Graviolabomen gaan kweken. Het blad van de Graviola was een natuurlijk middel tegen kanker. Van hem hoorden we ook dat de stemming van muziekinstrumenten op 440 hertz, eigenlijk een afronding en afwijking was van het natuurlijke 332 hertz. Dit zou veel beter zijn voor lichaam en geest. Waarom de wereld dit massaal heeft afgeschaft is niet duidelijk.

Na een gezellig samenzijn namen we om 17.45 afscheid. Wij reden terug via Pirgos, Prina, Kalamafka, Anatoli en Gra Ligia. We waren in Ierapetra om 19.30 uur. We gingen eerst douchen en omkleden en liepen toen op ons gemak naar één van de restaurants. Het was heel gezellig, maar we aten niet zo veel; was zaten nog een beetje vol van de lunch.

dinsdag 2 augustus - naar het strand bij Mavros Kolimbos

Vandaag reden we na het ontbijt eerst naar de Lidl. Die hadden we al gezien. We konden er gemakkelijk onze boodschappen doen. Na het opruimen reden we naar het oosten. Eerst door Koutsounari en daarna kom je door Ferma. Wanneer je de kustweg volgt, door Ag. Fotia, Galini en achlia, kom je in Mavros Kolimbos. Hier vonden we een prachtig klein strandje waar slechts één bloot persoon lag. Wij besloten hier te blijven. Helaas kwamen er later meer mensen en voelden we ons bloot niet meer helemaal op ons gemak. We reden daar vandaan nog wat verder, naar Koutsouras. Echt mooie geschikte stranden vonden we daar niet. We dronken een frappe in Koutsouras en reden daarna terug in de richting van Ierapetra. Tussen Koutsounari en Ierapetra ontdekten we een prachtig verscholen stuk strand. We besloten om hier een keer naar toe te gaan.

woensdag 3 augustus - naar de strandpunt tussen Mirtos en Tertsa en naar Sindonia

We sliepen die dag eens lekker uit en reden pas rond de middag weg naar Mirtos. We zwommen er dicht bij de strandpunt met de rotsen in zee, tussen Mirtos en Tertsa. Daarna reden we via Tertsa landinwaarts, via Psari Forada naar Sindonia. Daar lunchten we bij het strand, waar na enige tijd beachvolleybalwedstrijden begonnen. De gefrituurde manitaria en Kolokithes waren erg lekker maar ook behoorlijk zwaar. Op de terugweg reden we tussen de kassen door, iets dichter bij de kust, over onverharde paden terug naar Tertsa. Een eindje voor Mirtos, bij de punt van het strand, maakten we nog een zwemstop. We genoten nog van de laatste zon van die dag. Rond 7.00 uur waren we weer thuis, waar we ons eerst lekker rustig aan opknapten en toen de stad in gingen om te eten.

donderdag 4 augustus - Naar het strand een eindje oostwaarts van Ierapetra

Ons ontbijt was niet zoals gebruikelijk, op het balkon, want dat was er niet. Wel was er een grote ventilator boven de kleine eettafel, die zorgde voor wind. Daarbij zetten we alle ramen open en beeldden we ons in dat we buiten zaten. En dat ging prima. Ons uitzicht was een geparkeerde auto, door het ene raam en het ander keek uit op de muur van het pand aan de overkant van het smalle straatje. De enige variatie was zo nu en dan een voorbijganger. Maar... we zaten midden in het oude centrum en dat was erg fijn.

Na ons ontbijt reden we naar het oosten, met de bedoeling om het verscholen strand op te zoeken, dat we eergisteren hadden gezien. We reden eerst te ver door omdat we het niet meer goed wisten. Later reden we weer terug. We parkeerden de scooter op de plek waarvan we dachten dat we via de rotsen naar het andere strand konden lopen. Maar dat bleek niet te gaan. Pas later kwamen we erachter dat er een mogelijkheid was om onder de rotsen door te lopen, door een paar kieren. Voor die dag lieten we het er maar even bij zitten en zetten ons tentje op op een goede plek op het naastgelegen strand. Je kon daar niet zo fijn het water in, maar ach, het was daar heerlijk rustig. Na een heerlijke middag stapten we op de scooter en gingen we toch nog wat verder op onderzoek uit. We zagen het mooie strand van boven en ontdekten de plek die toegang gaf tot het strand. We zagen iemand uit de auto stappen en met wat spulletjes onder de arm, zelfverzekerd naar een bepaalde plek lopen. We volgden hem, totdat hij vlak voor onze neus ineens leek te zijn opgelost. Na enig zoeken zagen we een gat, waar je je in moest laten zakken. Dan begon een stijl paadje dat naar beneden leidde, uiteindelijk naar het strand. Het waaide erg hard die dag. Het was zelfs een beetje griezelig om op de scooter te rijden en bij het lopen langs de rand van de rotsen, op zoek naar een strand, moest je uitkijken! Gelukkig hadden we ons tentje ter bescherming van de felle zon en de rotsen, waar we dicht bij zaten, namen de ergste wind weg. Er waren bijna geen mensen en de middag was heerlijk!

vrijdag 5 augustus - naar het "verborgen strand" ten oosten van Ierapetra

Na ons ontbijt begonnen we met boodschappen bij de Lidl. Daarna gingen we op zoek naar het "verborgen strand". We konden er zonder zoeken naar toe rijden en vonden ook het verborgen gat vrij snel. De afdaling over het zanderige paadje was niet zonder risico, maar we deden het rustig aan en kwamen zonder ongelukken beneden. Daar moesten we nog een eindje over een rij stenen lopen en zo verder langs het strand. We zochten een fijne plek aan het einde en zetten daar ons tentje op. Het werd een heerlijke dag. Het was boven de 40° vandaag en de verkoeling van het water, waar je zo gemakkelijk in kon lopen, was heerlijk. We bleven tot het begin van de avond.

zaterdag 6 augustus - naar Vianos en Keratokambos

Vandaag reden we weer eens naar het westen, voorbij Mirtos. We volgden de hoofdweg, richting Pefkos, de bergen in. In Mournies dronken we een frappé, daarna reden we verder via Gdochia en Loutraki naar Pefkos, Vianos en Ano Vianos. Daar vandaan reden we naar het zuiden, via Hondros naar Keratokambos. Daar lunchten we aan het strand. We hebben er heerlijk gezond en gezwommen, echter werd onze privacy enigzins gestoord door een stel dat zich niet zo zedelijk gedroeg... Daarna reden we weer verder. Deze hele streek was prachtig! We reden langs de kust weer terug naar het oosten en kwamen via Arvi en Latomia weer bij Psari Forada. Daar waren we eerder geweest. Tussen Tertsa en Mirtos zwommen we nog een keer in de buurt van de punt en deden zelfs een dutje op het strand. Daarna reden we naar huis.

zondag 7 augustus - naar het strandje bij Mavros Kolimbos

Na het ontbijt onder de ventilator reden we naar het oosten, met als doel het strandje van Mavros Kolimbos. Het strand was bijna leeg en wij gingen aan het einde liggen. We hadden daar alle privacy en het werd een heerlijke middag. We konden veel zwemmen en zonnen en maakten opnamen van Ta Lefta mou. We maakten tijdens het snorkelen ook opnamen met de onderwatercamera. Om 7.00 uur reden we pas terug.

maandag 8 augustus - naar Mirtos en de stranpunt tussen Mirtos en Tertsa

Na het ontbijt was het eerst weer tijd om naar de Lidl te gaan. Toen reden we naar Mirtos om wat rond te lopen en te winkelen. Daarna lunchten we bij het resaurantje waar we de eerste keer ook hadden gezeten; melizanasalata en moussaka met artisjokken. Daarna reden we naar het strand tussen Tertsa en Mirtos, waar we bleven tot een uur of zeven.

We aten die avond bij "Gorgona" en zaten naast een man van 80 jaar. Zijn vrouw was Duitse en hij was verrukt over ons Grieks. Af en toe zei hij tegen zijn vrouw dat wij beter Grieks spraken dan zij. Het was een leuk gesprek. Later zagen we hem nog een keer terug, toen zat hij te wachten op zijn zoon, met wie hij zou gaan eten.

dinsdag 9 augustus - naar Kritsa en de hoogvlakte van Katharo

We stonden die morgen vroeg op; om 8 uur ging de wekker en om 10.00 uur reden we weg. We reden via meseleri en Prina naar Kritsa. Daar hebben we gewinkeld en geluncht. Daarna reden we 1 km in de richting van Ag. Nikolaos om bij het benzinestation de tank vol te laten gooien. Toen terug naar Kritsa en afgeslagen naar het Oropedio Katharou, de hoogvlakte van Katharo, die zich bevindt op een hoogte van ongeveer 1800 meter. Het plateau was niet zo geweldig mooi, maar de weg er naartoe was schitterend. We hebben veel gefilmd en foto's gemaakt. Daarna reden we terug naar Kritsa en lunchten in Prina, met het uitzicht op een klein kerkje boven op de berg. Tenslotte reden we terug via Meseleri en Makrilia.

woensdag 10 augustus - naar Chrissí en door het raam naar binnen

We hadden eergisteren informatie gevraagd over een trip naar Chrissí, het kleine eiland dat onder Ierapetra ligt. In het kantoortje vlak bij ons zat een vriendelijke Duitse vrouw, getrouwd met een Griek, die ons het een en ander uitlegde over de dagtrip. We hadden voor vandaag gereserveerd en stonden op om 8.00 uur. We betaalden onze kaartjes en liepen naar de boot, die om 11.00 uur zou vertrekken. Na het aanleggen van de boot liepen alle mensen rechtdoor, naar het mooie maar drukke golden beach. Wij sloegen rechtsaf en vonden na een kwartiertje een groot strand met mooi fijn zand en helder water. Je kon hier heel fijn het water in en het aantal bezoekers beperkte zich tot twee; alleen wij. Slechts twee keer kwam er iemand langslopen, verder was het strand verlaten. We hadden een prachtige dag en liepen op ons gemak terug naar de taverne, dicht bij de aanlegsteiger van de boot, die ons om 17.00 weer kwam halen. In afwachting daarvan dronken we een frappé en korte tijd later liepen we onze straat weer in. Maar voordat we binnenkonden hadden we nog een probleempje op te lossen. Precies op het moment dat we die ochtend wilden vertrekken, kwam er een man om iets te vragen. We trokken de deur achter ons dicht en kwamen er net te laat achter dat de sleutel nog in de deur zat; aan de binnenkant. Maria, de vrouw die ons bij onze eerste aankomst zo vriendelijk welkom had geheten, was er ook. We hadden gedacht dat zij wel een oplossing wist, temeer omdat ze toen zo vriendelijk was geweest, eigenlijk zelfs overdreven. Maar de hulp die ze bood beperkte zich tot de opmerking: "waarom zijn jullie vanmorgen dan weggegaan?" We moesten de boot halen natuurlijk! We kwamen zelf met de oplossing om de hor naar boven te trekken en het rolluik dat niet helemaal dicht zat, naar boven te duwen. Nu kon ik net door de opening naar binnen klimmen. Terwijl Maria stond te kijken, maakte ik de deur open voor Anette. Haar vriendelijkheid van toen bleek erg gemaakt te zijn. Zij was het voorname aanspreekpunt en de andere vrouw, Vicky, moest het werk doen. Met haar hebben we nog vaker gesproken, zei was veel aardiger en vooral veel echter! Op onze laatste avond hadden we nog even een gesprekje en kwamen we er achter dat ze vroeger, totaan haar huwelijk, had gestudeerd in een operaklas. We aten die avond in restaurant "To Kanaki".

donderdag 11 augustus - naar Asprolithos en gegeten met Thimios

We hadden gezien dat Alkistis Protopsalti zou optreden op onze laatste avond in Ierapetra. We hadden gisteravond geïnformeerd waar we het stadion konden vinden en we kregen zelfs uitgelegd waar we kaartjes konden kopen. Ergens dichtbij het centrum kochten we kaartjes van 15 euro per stuk en reden toen naar het Vouzounerakio Stadion waar het optreden zou zijn. Toen we op de hoogte waren van alles wat we wilden weten begonnen we aan onze dagtrip.

We reden die dag weer naar het oosten en wilden eigenlijk naar het strandje van Mavros Kolimpos, maar daar was het erg druk. Daarom reden we verder. Vlak voor Koutsouras zwommen we even op een klein strandje vlak langs de weg. In Koutsouras dronken we een frappé en daarna reden we verder naar het oosten. We lieten de hoofdweg, die naar het noorden, naar Sitía ging, links liggen en reden verder langs de kust, door Makri Gialos, Lagada en Kalo Nero. De hoge rotsen kwamen hier tot vlak bij de kust en de weg lag net op het randje. De omgeving was erg mooi. We stopten bij een strand even voor Asprolithos. De lage rotsen vlak bij het water leken op een soort maanlandschap en middenin dit geheel waren twee kleine ministrandjes, waar je gemakkelijk het water inkon. Er was niemand en dit werd ons strand voor die middag. Thimios belde rond het middaguur; hij wilde nog een keer met ons afspreken. We bleven tot bijna 6 uur op het bijzondere strand en in ruim een uur reden we terug naar huis. Daarna aten we samen met Thimios bij "Levante".

vrijdag 12 augustus - Naar het strand ten oosten van Ierapetra

Die dag begonnen we met heerlijk uitslapen. Het was altijd warm in de kamer, maar daar hadden we helemaal geen last van. Na een uitgebreid ontbijt reden we naar het strand aan de oostkant van de stad, net vóór het verborgen strand. We zetten ons tentje op en gingen aan het werk met ons nieuwe Griekse liedje: Ta idia. Die avond aten we bij restaurant Gorgona.

zaterdag 13 augustus - naar Schinokapsala en Stavrochori

We reden na het ontbijt in de richting van Koutsounari en nog voor het dorp sloegen we af naar Ag. Ioannis. De mooie weg liep naar het klooster en daar vandaan kon je niet verder. We reden dezelfde weg terug en vervolgden de hoofdweg in de richting van Ferma. In Koutsounari was er weer een afslag en deze ging naar het dorp Ag. Ioannis. Daar dronken we een frappé. De rit er naartoe en verder de bergen in was erg mooi. Daar vandaan reden we via Schinokapsala naar Orino en Stavrochori. Daar lunchten we op een mooi pleintje. Na de lunch reden we van Stavrochori naar Koutsouras en toen via de hoofdweg terug naar Ierapetra. Ook die dag was er veel wind, maar de rit was geweldig geweest!

zondag 14 augustus - naar Paralia "Fengari"

We wilden vandaag eigenlijk naar het kleine strandje van Mavros Kolimbos, maar toen we op de hoofdweg door de bocht reden, daar waar het zandpad naar het strand begint, zagen we veel auto's staan. Het was er dus druk. We besloten verder te rijden. Terwijl we doorreden realiseerden we ons dat we op weg zouden gaan naar het "maanlandschap" bij Asprolithos. Dat betekende een langere rit, maar de weg er naartoe was erg mooi en we hadden alle tijd! Na ongeveer een half uur rijden kwamen we op ons geliefde Paralia Fengari. Het waaide nog steeds erg hard en we hadden heel veel moeite om het tentje op te zetten. Eindelijk stond het en toen knapte er een scheerlijn, met als gevolg dat alles om ging. We moesten alles zo strak spannen, dat de stokken door gingen buigen. Die hebben we verstevigd met een soort bamboestokken die op het strand lagen. Met behulp van touw en ijzerdraad maakten we ze vast aan de tentstokken. Maar uiteindelijk stond het geheel en het is netjes blijven staan totaan het einde van de middag. Om ongeveer 6 uur reden we na een heerlijke middag terug. Na zo'n 5 kwartier reden we ons straatje weer binnen. Onze buren groetten ons zoals inmiddels gewoon was.

maandag 15 augustus - naar Kalamafka en Gra Ligia

Vandaag was het dekapendavgusto, een Griekse feestdag. Misschien zouden we vanavond nog ergens live muziek kunnen horen. Verder was er vandaag veel gesloten en alle Griekse families waren bij elkaar om uitgebreid bij te praten en te eten. We dronken een frappé bij "Lido" aan de boulevard, daar zaten op zondag de Grieken koffie te drinken. Maar vandaag was er niet zo veel te doen.

We begonnen aan een nieuwe trip en verlieten Ierapetra aan de westkant. Even later namen we de afslag naar Kalamafka. Op weg hier naar toe kwamen we langs het meertje dat hier kunstmatig was aangelegd. Het uitzicht op het meer was erg mooi en de route naar Kalamafka prachtig. De rotspartijen waren erg indrukwekkend. In Kalamafka gebruikten we de lunch, tussen de Griekse families. Op de terugweg reden we via Anatolí naar Gra ligia. Daar hebben we lekker nog even op het strand in de zon liggen doezelen. We waren heel dicht bij Ierapetra en de plek was niet ideaal, maar voor dit moment was het helemaal goed. Korte tijd later waren we thuis. Daar dronken we koffie en hebben we even een powernap gedaan. 's-Avonds aten we bij "Gorgona", één van onze favoriete restaurants. Naast Gorgona zaten To Kanaki en Levant. Aan de boulevard aan de andere kant zat Zorba, daar zijn we ook een paar keer geweest.

dinsdag 16 augustus - naar het "Krifa-strand"

Die ochtend deden we eerst weer eens boodschappen bij de vertrouwde Lidl. Daarna gingen we langs bij de scooterverhuurder om het oliepeil te laten controleren. Ze hadden ons gevraag om dat alle 3 weken een keer te doen. Alles was in orde en toen konden we vertrekken. We kwamen onderweg langs een winkel waar ze hoogstwaarschijnlijk wel touw verkochten. We hadden eigenlijk nieuw touw nodig voor de scheerlijnen van de tent. Ze hadden inderdaad touw en de prijs was niet per meter, maar per kilo. We kochten 25 meter mooi stevig touw en betaalden de vette prijs van 1 euro 20. Daarna reden we naar de oostkant van de stad en gingen tussen Koutsounari en Ierapetra naar het mooie "verborgen" strand. De wind was inmiddels aardig gaan liggen en dat merkte je meteen. Het was een stuk warmer vandaag. Het werd een heerlijke middag en tegen de avond gingen we weer terug naar huis.

woensdag 17 augustus - naar Males en Mirtos

Net als gisteren was er vandaag ook weinig wind en het was een stuk warmer. We reden op ons gemak de bergen in aan de westkant van de stad. Via Kalogeri en Anatoli reden we naar Males en Christos en weer terug naar Males. Daar dronken we een frappé. We praatten een beetje met de mannen die op het terras zaten. Twee zaten aan het Amstelbier in de veronderstelling dat het uit Duitsland komt. Wij legden uit dat de rivier de Amstel door het Nederlandse Amsterdam stroomt. De derde man vertelde dat hij bij de politie en Athene had gewerkt. Hij was niet zo spraakzaam maar wel erg vriendelijk. Hij werd even later door zijn kleinzoon gehaald, die hem naar huis bracht. Hij was erg slecht ter been. Bij het afrekenen kregen we te horen dat hij onze frappé had betaald. Wij gaven de oude vrouw 5 euro. Eerst weigerde ze die, maar toen we aandrongen en zeiden dat ze erg vriendelijk was, accepteerde ze het. Wel vulde ze daarna ons waterflesje, voor onderweg en haalde ze een stuk zelfgemaakt gebak. Met een handdruk en handkusjes zwaaide ze ons uit. Daarna reden we via Mithi naar Mirtos, om daar te lunchen. Na de luch gingen we zwemmen tussen Mirtos en Tertsa. We kwamen laat thuis en aten die avond ook laat.

donderdag 18 augustus - naar Xerokambos

We begonnen onze reis met de reeds bekende weg naar Asprolithos. Daarvandaan reden we verder naar Goudouras. Hier bleek een bord te staan naar Ziros. We hadden getWijfeld of er wel een asfaltweg liep van hier naar Ziros, maar dat bleek toch wel zo te zijn. Via Agia Trias reden we naar Ziros. Hier dronken we een frappé. Daarna gingen we verder naar het oosten, om na een schitterende rit uit te komen in Xerokambos. Je zag al van verre, vanaf een grote hoogte het laagland van Xerokambos. Daarna moest je nog een heel eind rijden over een weg met veel haarspeldbochten, voor je eindelijk beneden was. Het uitzicht was na iedere bocht geweldig!

Eenmaal beneden bleek dat de gehele streek best wel toeristisch was en dat de vele stranden die er waren, ook aardig bezet waren. Toch vonden we een stuk strand waar we alleen waren. Hier lunchten we en konden we lekker zwemmen en een beetje bijbakken.

Na de fijne stop reden we terug naar Ziros om te tanken. Toen verder via Handras, Armeni, Etia en Lithines. Vlak voor Pilalimati hield de scooter er mee op. Gelukkig hier en niet halverwege de klim vanuit Xerokambos. De moter draaide wel en liep ook harder wanneer je gas gaf, maar het wiel wilde niet mee. We konden ons op sommige plekken naar beneden laten rijden, maar moesten verschillende keren de heuvel op duwen. Ondertussen probeerden we de verhuurder te bellen, maar het nummer was niet correct. Later kwamen we er achter dat het nummer dat op het huurcontract stond, niet goed was maar het nummer op de sticker op de scooter wel. Inmiddels waren we bij een benzinestation in Makri Gialos. De pomphouder belde voor ons naar de verhuurder en gaf de precieze locatie door. We moesten wachten tot er iemand kwam met een andere scooter.

Ondertussen neuriede Anette "To gilekaki" en de pomphouder had dat gehoord. Hij sprak haar er op aan en zei dat hij dat liedje ook kende. We zongen het liedje toen spontaan met ons drieën. Met een man uit het naastgelegen Lagada hadden we nog een interessant gesprek en een poosje later kwam er iemand van het verhuurbedrijf met een nieuwe scooter. Deze konden wij meenemen en hij wachtte tot de baas zou komen met de auto, om de kapotte scooter mee te nemen. We bedankten de jongeman en ook de pomphouder en begonnen aan de terugweg. Het was inmiddels aardig donker geworden en ook een aantal graden kouder. We waren wel laat thuis, maar hadden nog tijd genoeg om ons te douchen en uit eten te gaan.

vrijdag 19 augustus - naar het Fengaristrand bij Asprolithos

We ontbeten die ochtend lekker op ons gemak en reden daarna naar het Fengaristrand bij Asprolithos. Na een lekkere middag reden we rond 6 uur terug. We aten die avond bij Zorba, aan de boulevard in het drukkere gedeelte van Ierapetra.

zaterdag 20 augustus - strand bij Ierapetra en optreden Alkistis

Die dag besteedden we op het strand naast het Krifa-strand. Er waren bijna geen mensen en het werd een fijne middag. We konden lekker veel lopen en bakken. Om 16.00 uur geingen we terug en knapten ons op voor een vroeg avondeten bij Gorgona. We kregen de opmerking dat we erg vroeg waren en vertelde de reden; namelijk het concert van Alkistis Protopsalti. Na het eten hadden we nog tijd genoeg om even naar huis te gaan. Daarna liepen we naar de taxistandplaats om ons naar het Vouzounerakistadion te laten rijden. We konden op rij 5 zitten, dicht bij het podium. Het werd een mooi concert en na afloop liepen we op ons gemak door de zwoele avondlucht terug naar het centrum. Daar bleven we nog even hangen bij Gorgona om een klein hapje te eten en wat te drinken. Toen we wilden afrekenen kregen we te horen dat het allemaal van het huis was. We bedankten en lieten een flinke fooi achter. Daarna lieten we ons snel omvallen, in de hoopt nog een redelijke nacht te kunnen maken, want morgen moesten we met de bus terug.

zondag 21 augustus - met de bus van Ierapetra naar Chania

We hadden de koffers gisteravond bijna geheel ingepakt, dus waren we na het ontbijt zo klaar. We liepen naar de bus, die om 10.15 uur vertrok. In Iraklion moesten we overstappen en om 13.20 uur vertrok daar vandaan de bus naar Chania. Vanaf de bushalte was het slechts een korte wandeling naar Hotel Kidonia. We checkten in en korte tijd later liepen we door de stad. Het was heet maar erg leuk om weer in Chania te lopen. We winkelden wat en maakten foto's en gingen daarna gezellig eten bij "Oinopiio" in de odos Daliani. Daarna gingen we slapen.

De busreis van Iraklion naar Chania

De busreis van Iraklion naar Chania duurt ongeveer 2 uur en 45 minuten en kostte 15 euro pp. Maar je hoeft je niet te vervelen. De route is prachtig. Aan de rechterkant zie je mooie uitzichten op zee, de stranden en mooie rotspartijen en aan de linkerkant zijn de bergen.
Lees hier verder...

maandag 22 augustus - naar Chania-airport en terug naar Eindhoven

Na het ontbijt in hotel Kidonia liepen we weer naar het busstation en even later waren we op het vliegveld. Het inchecken duurde vrij lang, maar ging zonder problemen. De vlucht verliep zonder problemen en aan het einde van de middag waren we weer in Eindhoven. Anette had contact gemaakt met Sam en hij haalde ons op, direct van zijn werk. Even later waren we thuis. We hadden een schitterende vakantie gehad.