Neapoli is een perfekte uitvalbasis voor een aantal mooie plekken in Lakonia, zo is er het Geopark Agios Nikolaos, maar ook de druipsteengrot bij Kastania. Vanaf Neapoli word je door middel van bordjes gemakkelijk geleid naar de druipsteengrot. De weg er naartoe gaat hoog de bergen in en de uizichten onderweg zijn erg mooi. Het weggetje dat naar de grot leidt loopt dood. het eindigt bij de ingang van de grot. Je gaat na betaling van een klein bedrag, onder begeleiding de grot in. In principe is er ieder uur een rondleiding, maar dat moet je een beetje flexibel interpreteren.

De grot is echt de moeite waard om te bezoeken. De gids vertelt je waarschijnlijk dat een visser de grot had ontdekt aan het begin van 1900 en het geheim eerst voor zichzelf had gehouden. De ingang bevond zich immers op zijn landgoed. Later is de grot geconfisceerd door de overheid. Het ontstaan van de stalagmieten (staande pilaren) en stalactieten (hangende pegels) wordt ook uitgelegd. Van de druppel die naar beneden valt, blijft een miniscuul deeltje achter, dat door een chemische reactie verandert in kalksteenachtig materiaal. De druppel komt van binnenuit, niet langs de buitenkant. De stalactieten zijn dus hol van binnen. Op de plaats waar de druppel naar beneden valt, ontstaat een staande pilaar, doordat telkens een heel klein deeltje van de druppel verandert in kalksteen. Het gehele proces duurt miljoenen jaren.

Het is enorm vochtig in de grot. Er is een soort trappensysteem gebouwd, waarover je kunt lopen en de meeste mooie plekken kunt bekijken. Overal zijn de trappen voorzien van leuningen aan weerszijden. Deze bieden een stevig houvast, zodat je veilig kunt lopen, maar ze zijn kletsnat. Af en toe voel je een druppel op je hoofd vallen... Je waant je in de grot in een sprookjeswereld, een nieuwe wereld, ontworpen door een kunstenaar met heel veel fantasie.