Vakantie Limnos - Anette en Bert - 28 juli - 27 augustus 2021

woensdag 28 juli - Vertrek naar Limnos

We lieten ons vroeg in de ochtend met de taxi naar eindhoven airport brengen. Daarvandaan vlogen we naar Athene. We haalden onze koffers op en gingen uitgebreid lunchen en hebben daarna wat rondgelopen in en om het luchthavencomplex. Om 17.00 checkten we in voor de vluchtt naar Limnos. De vlucht werd uitgevoerd door een grote Boeing, van hetzelfde formaat als waarmee we naar Athene waren gevlogen. Binnen een uur landden we op de luchthaven van Limnos. We namen een taxi naar Myrina, waar we zouden verblijven in hotel Filoktis. We maakten een praatje met de taxichauffeur en vroegen hem of hij nog een geschikt adres wist voor de huur van een auto, voor de gehele periode dat we op het eiland zouden zijn. Hij belde meteen naar een kennis van hem, Despotis. Hij had nog een auto staan die weliswaar niet nieuw was, maar wel goed in orde. De volgende dag konden we hem bellen om afspraken te maken. We konden de auto huren voor 30 euro per dag. Dat was een geschikte prijs. Nadat we onze spullen in het hotel hadden uitgepakt zijn we gaan eten en het toeval wilde dat er live muziek was in het restaurant. Moe maar tevreden gingen we aan het einde van de avond naar huis, voor een goede nachtrust.

donderdag 29 juli - Verkenning Myrina en naar strand vlakbij

Die ochtend belden we naar Despotis en spraken we af dat de auto de volgende ochtend zou worden gebracht en dat we akkoord gingen met de prijs van 30 euro. We ontbeten die ochtend beneden, op het overdekte terras. Eigenares Kyvelli verzorgde ons ontbijt en gaf ons de eerste tips, wat betreft de leuke plekken op Limnos. We liepen daarna voor het eerst door Myrina en deden de benodigde boodschappen bij de Lidl, die dicht bij ons hotel zat. We liepen langs de hoge rotspartij, waarop de ruïnes van het oude kastro liggen, tot aan de haven. Bij "Nefeli", dicht bij het kasteel, dronken we een frappé. Daarna liepen we via de lange winkelstraat terug. Thuis pakten we onze spullen in en gingen een paar uur naar het strand, dicht bij ons. Die avond aten we aan de boulevard, dicht bij de rivier, waarboven een parkeerplaats was gemaakt. Hier was ook het strand in de buurt waar we die middag waren geweest.

vrijdag 30 juli - Auto gehuurd en naar Parthenómitos

Die ochtend zaten we weer beneden aan het ontbijt. Dat was gemakkelijk, want om 9 uur zou de auto worden bezorgd. Themida, de dochter van de baas, kwam met de auto en de benodigde papieren. Na de betaling en het tekenen van het contract kregen we de sleutel. Wat dat betreft waren we helemaal klaar voor de verkenning van het eiland. De eerste tip die we van Kyvelli hadden gekregen was Parthenomitos, een strand in het zuid-oosten. We besloten om daar onze eerste dag te besteden en pakten de rugtas in met benodigdheden voor de hele middag. De weg er naartoe was prima en ook het laatste stuk, dat onverhard was, bleek prima te berijden. De weg werd netjes aangegeven door bordjes. Het was een fijn strand en het was er rustig. We bleven er de hele middag. De route die we reden vanaf Myrina ging viaTtherma, Agios Dimitrios, Livadochori, airport, Varos, Lychna, Roussopouli, Kaminia en Agia Sofia. Daar vandaan begon de onverharde weg. Op de laatste kruising ging je rechtdoor naar Skidi-beach en rechtsaf naar Parthenómitos. Vlak na de huizen van het verlaten dorp Parthenomitos, werd het strand zichtbaar. De route terug reden we via Romanou, Repanidi, Kotsinas en Varos.

zaterdag 31 juli - Naar Propouli, Falakro en Kotsinas

Na het ontbijt reden we via Kornós, Sardés, Dafni en Atsikí naar Propouli. Daar dronken we eerst een frappé. Toen reden we verder naar Falakro. De weg van Propouli naar Falakro werd gevormd door een stuk onverharde weg van ongeveer 3 kilometer, maar het was goed te berijden. Blijkbaar werden de onverharde wegen goed onderhouden op Limnos. Een eindje vóór kaap Falakro waren de vulkanische rotsen. Een prachtig stuk wilde natuur met opmerkelijk gevormde rotsen, met grillige en ronde vormen. Daarna reden we verder naar kaap Falakro. Daar maakten we een korte zwemstop. We keken nog even of we nog andere stranden konden vinden in de directe omgeving, maar dat bleek niet het geval te zijn. Toen reden we via Atsikí en Varos naar het strand van Kotsinas. Daar maakten we een langere zwemstop. Het strand was eerst vrij rustig, maar rond een uur of 5 kwamen er veel Griekse families naar het strand en werd het al snel drukker. We hadden de beschutting van een houten zonnescherm, waarvan niemand gebruik maakte. Het water was er lange tijd ondiep en opvallend warm. Aan het einde van de middag reden we terug naar Myrina en deden daar boodschappen bij de AB supermarkt. Naast de etenswaren kochten we een paar plastic borden en kopjes en een waterkoker. Dat was een stukje gerief dat in het hotel niet aanwezig was. Nu konden we comfortabel ontbijten op ons balkon en onze eigen koffie zetten.

zondag 1 augustus - Naar Romanou en het Lichna strand

Na het ontbijt bleven we een paar uur thuis om wat te rommelen. Zeker nu we meer dan 4 weken weg zouden zijn, was het fijn dat je alle tijd had om het eiland te bekijken en dan was het aangenaam om soms eens een dagdeel lekker te niksen of thuis wat te doen. We waren een keer door Romanou gereden en vonden het een mooi dorp. Daarom besloten we om er nu wat meer tijd te besteden en er daarna te lunchen. Via Kaspakas, Kornos, Sardes, Dafni, Atsiki, Varos en Repanidi reden we naar Romanou. We wandelden er eerst wat rond en maakten foto's, daarna gingen we lunchen op het pleintje. De vrouw die het restaurantje runde had veel weg van een oude hippie. Ze was heel aardig en vertelde wat ze had. Een menukaart was er niet. Het eten was erg lekker!

Na de lunch gingen we naar het strand van Lychna, niet ver van het vliegveld. Het strand was niet echt bijzonder maar het was er wel erg rustig. We liepen een eindje naar rechts op het strand, voorbij een surfschool, waar een groot aantal jongeren aan het oefenen was met planken op het water. Daarna was er niemand meer op het strand. Wij zetten er ons zonnescherm op. Daar was ruimte voor, ondanks dat het strand erg smal was. Het strand bestond geheel uit zand en dat bleef in het water ook zo. Lange tijd was het nog erg ondiep, maar het was erg aangenaam en helder water. We bleven er tot na zes uur en reden toen op ons gemak naar huis.

maandag 2 augustus - Naar Karvounólaka en Plaka

We reden na ons onbijt naar Karvounólaka voor een zwemstop. Karvounólaka ligt een eindje boven Myrina en boven Agios Ioannis. Je volgt eenvoudig de weg naar en door Agios Ioannis en blijft langs de kust rechtdoor rijden, in de richting van het noorden, tot het asfalt ophoudt. Dan ga je verder over het zandpad, tot er een bordje staat dat verwijst naar het strand. Het strand bestaat voornamelijk uit zand en verspreid liggen er wat stenen. Je kunt er aangenaam het water in en wanneer je op het strand aankomt en naar links loopt is het meestal vrij rustig.

Na een aangename zwemstop reden we dwars over het eiland naar Plaka, in het oosten. Na Plaka gaat de weg nog verder en eindigt aan de noordkant van het Plaka-strand. Wij reden terug naar de zuidkant, door in Plaka een andere afslag te nemen naar het oosten. Het was daar geheel niet druk en erg lekker om op het strand te zijn. We bleven daar de rest van de dag. Op de terugweg namen we een frappé op het pleintje in Repanidi. Daarna reden we naar huis.

dinsdag 3 augustus - Gezongen op het strand van Karvounólaka.

Die ochtend gebruikten we het ontbijt beneden op het terras bij Kyvelli. We lieten ons de eieren met spek en de broodjes met honing goed smaken. Daarna gingen we naar boven, naar onze eigen kamer, om de salades klaar te maken die we altijd meenamen naar het strand. Ook namen we onze zangspullen mee, want we wilden op het strand van Karvounólaka gaan zingen als dit mogelijk was. Eerst hebben we heerlijk gezwommen en gezond. Daarna gingen we zingen. Na een tijdje leek het water iets hoger te komen en eigenlijk behoorlijk onverwacht spoelde een grote golf over het heuveltje voor ons. Nog net op tijd konden we onze apparatuur in veiligheid brengen. Het zingen was over, want de rest van de tijd moesten we benutten om alles wat nat was geworden, te drogen te leggen. Er bleek gelukkig niets beschadigd te zijn. In het begin van de avond reden we pas terug naar Myrina.

We aten die avond bij "Romeo", het restaurant dat aan het einde van de boulevard lag, tegen de rots aan, waarop de ruïne van het kastro ligt. Het eten was er uitstekend!

woensdag 4 augustus - Naar Moudros en Louri-beach.

We ontbeten die ochtend weer op ons eigen balkon met een gebruikelijke salade en Griekse yoghurt. Daarna vertrokken we naar Város. Daar zou een versteende boom bewaard zijn gebleven en deze kon je bezichtigen. We vonden direct de plaats waar de boom lag, netjes achter een hekwerkje. We maakten een paar foto's maar waren niet erg onder de indruk. Daarna reden we verder naar Móudros, voor de lunch. We zaten bij de haven en genoten in alle rust van een Choriatiki-salade en een frappé. Na de lunch reden we verder om een leuk strand te zoeken. Via Roussopouli reden we naar Kaminia en Agia Sofia. Daar sloegen we af naar Fisini. Er was een aanduiding naar de "Fisini-towers", maar de onverharde weg werd steeds slechter en we besloten de auto te laten staan en een eindje te gaan lopen. De torens waren aan het einde van een zandpad. Deze hebben we gelaten voor wat het was en toen het strand nog in geen velden of wegen te zien was, zijn we teruggelopen naar de auto.

We reden terug naar Fisini en gingen toen verder naar Louri-beach. Het was een mooi strand en erg rustig. Alleen een paar groepjes jongeren, maar die zaten een eind verder weg. We besloten te blijven en konden heerlijk zwemmen en zonnen. Echter aan het einde van de middag kwam het hele dorp naar het strand en zaten we in ons blootje tussen de Griekse families. Daardoor voelden we ons niet meer erg op ons gemak en kleedden ons aan. Niet lang daarna zijn we toen gegaan. Die avond aten we bij "Anemos", één van de eerste restaurants aan de boulevard. Het bleek een vrij nieuw restaurant te zijn. De bediening was uitstekend en het eten ook.

donderdag 5 augustus - Naar Evgatis en Thanos-beach.

Na het ontbijt vertrokken we naar Thanos-beach, in het zuid-westen van Limnos. Eerst reden we verder via Kontias, naar Evgatis-beach. Volgens diverse bronnen zou dit het mooiste strand van Limnos zijn. Het strand zou bedekt zijn met wit poederzand. Het strand was inderdaad wel mooi, maar geheel geëxploiteerd. Er waren drie grote groepen met parasollen, die het strand domineerden. Wat de kleur van het zand betreft; het zand van ons eigen Vlieland is witter dan het zand van Evgatis. We maakten een paar foto's en reden toen terug naar Thanos. Thanos is een erg mooi dorp, met veel hoogteverschil en smalle straatjes. Het verkeer van Myrina naar Kontias en naar Thanos-beach moest allemaal dwars door het dorp. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het verkeer, dat elkaar in de smalle straatjes niet kon passeren, geregeld werd met een stoplicht, om zo de beide rijrichtingen om de beurt de gelegenheid te geven om ongehinderd door te rijden. Al met al reden we een aantal keren in beide richtingen door het dorp. We zagen dat het meest westelijke deel de rust kon bieden die we zochten en overwogen hoe we daar het beste konden komen. We reden terug in de richting van Myrina en sloegen toen af naar Platy. Ook Platy is erg klein en had hele smalle straatjes, waarvan je je soms afvroeg of het wel de bedoeling was dat je daar met je auto inreed. Maar uiteindelijk bleek dat we hier niet op de juiste plaats konden komen.

We reden weer terug door Platy en door Thanos, sloegen af naar Thanos-beach en namen nu een eindje vóór het strand een afslag naar rechts. Nu kwamen we veel verder uit op de westkant van het strand, precies zoals we wilden. We parkeerden de auto en liepen het strand op, waar we naar rechts liepen. Aan het einde kon je door het water lopen, om een rots heen. Dit strandje was speciaal voor naturisten. We waren er samen met maar één persoon. Je kon de rest van het drukke naastliggende strand zien, maar wij zaten heerlijk vrij. We bleven hier de rest van de dag. We konden heerlijk zwemmen en hebben ook wat gesnorkeld. Onze duikbrillen beginnen zo langzamerhand flink te lekken en we hebben ze na de vakantie op Limnos dan ook weggegooid. We zullen vóór de volgende vakantie uit moeten kijken naar nieuwe. Ook maakten we op het strand een klein beginnetje met het maken van een nieuw Grieks liedje. Tegen de avond reden we terug door Thanos en daarna naar huis. Ik maakte wel een filmshot van Evgatis-beach, maar niet van Thanos. Wanneer we hier nog een keer terug zouden komen, moet dat nog...

vrijdag 6 augustus - Naar Karvounólaka.

Na het ontbijt reden we meteen naar Kavounolaka. Er waren slechts enkele bezoekers, maar die verdwenen al snel. Later kwamen er een paar mensen bij, maar die gingen ook bloot. Er was wat meer wind en er waren flinke golven. Het water kwam die middag dan ook vrij hoog. Wij hadden ons tentje uit voorzorg ook wat hoger gezet en hielden het nu helemaal droog. Het was ook een beetje bewolkt, maar de temperatuur was prima. Er was in deze eerste week zelfs sprake van een hittegolf. De middagtemperatuur liep op tot 45 graden en in de nacht kwam het niet onder de 30. We konden nog net op tijd onze buren waarschuwen om een hogere plek op te zoeken anders waren zij ook "verdronken", net als wij, de vorige keer. We besteedden een deel van de tijd om te zingen en de middag vloog weer om. De oude mp3-speler bleek het te hebben begeven na de overstroming van afgelopen dinsdag. We besloten om de kleine laptop uit te proberen om de mp3's af te spelen, dan hebben we naast onze andere mp3-speler nog een alternatief. Later bleek dat de accu van die laptop het niet langer volhield dan een half uur. Dat schoot dus niet erg op. Onze grote box was in principe in orde, maar deze begon te storen en te pruttelen na een dik uur. We besloten om ons te oriënteren op een andere, kleinere box, of een setje van 2 boxen, wanneer we terug waren in Nederland. Het zingen zou toch een belangrijke plaats blijven innemen, tijdens onze vakanties en dan was goede apparatuur cruciaal. We aten die avond aan de boulevard, bij "Anemos". De rij tafels, vlak bij het water was leeg. Bij de buren was dat niet het geval en regelmatig hoorde je daar gegil van mensen die een plens van het opspattende water om hun oren kregen. Maar wij hebben rustig en gezellig gegeten.

zaterdag 7 augustus - Gezwommen op het strand van Avlonas en de middag thuis doorgebracht.

Na het ontbijt besloten we om te gaan zwemmen op het Avlonas-strand, een eindje ten noorden van Myrina. Het strand ziet er van bovenaf schitterend uit, maar lijkt eigenlijk een beetje te open. Je kunt het van bovenaf goed zien liggen, maar lang en geconcentreerd kijken kan niet, want de weg is smal en erg bochtig. Als je teveel naar beneden zou kijken, beland je met auto en al op het strand en dat is niet aan te raden. De weg door het dal, langs het strand biedt maar weinig zicht op het strand en ondanks dat er regelmatig auto's langsrijden, heb je daar eigenlijk geen last van. Aan de noordkant van het strand strand staat een soort centrale, die permanent een geluid geeft, maar gelukkig niet teveel. Ook komt er daar een rivier uit op het strand. Het stilstaande water ruikt niet erg fris. Maar wanneer je daar enkele tientallen meters vandaan gaat zitten, heb je eigenlijk nergens last van en kun je heel comfortabel in de zon liggen en het water in gaan. Vanaf he strand heb je bij helder weer een prachtig uitzicht op de berg Athos, in Chalkidiki.

We bleven niet erg lang, fristen ons na het zonnen lekker op, lieten ons in de wind een beetje opdrogen en kleedden ons toen aan om naar huis te gaan. Daar deden we binnen de airco aan en lunchten in onze kamer. We deden een middagdutje en Anette heeft, voor het eerst, mijn haar behoorlijk kort geknipt. Daarna testten we nog het een en ander uit met onze apparatuur en begonnen met het downloaden van de gemaakte foto's en films. Al met al een lekkere ontspannen middag. Die avond aten we bij "Romeiko", meer een snackbar dan een restaurant, maar met uitstekend eten. We aten voor 22 euro en kregen daarvoor 4 schalen met diverse soorten vis en een halve liter witte wijn! Het eten op Limnos was nergens eigenlijk duur, maar wel erg goed.

zondag 8 augustus - Naar het schiereiland Fakos.

We ontbeten beneden op het grote terras, met eieren, spek en brood. Daarna reden we via Thanos en Kontias in de richting van Diapori. Daar vandaan gingen we via de westelijke onverharde weg het schiereiland Fakos op. We wilden naar het strand Kokkina beach. De weg werd echter steeds slechter en we besloten terug te gaan. De heuvel die we op de heenweg waren afgedaald, bleek moeilijk te beklimmen op de terugweg. Anette haalde een paar grote stenen van het pad, om zo de "beste" kant van het pad wat begaanbaarder te maken. Met een flinke straal gas en een enorme stofwolk kreeg ik de auto uiteindelijk boven op de heuvel. We hadden het weer; dat waarvan we vaker zeggen: "dat gaan we niet meer doen!", deden we dus toch weer, maar alles liep gelukkig goed af.

We reden terug naar Tsimandria en namen daar een frappé. Daarna reden we naar het gemakkelijk te bereiken strand van Lychna, niet zo bijzonder mooi, maar wel comfortabel. Daar hebben we gezwommen en gezongen. Aan het einde van de middag reden we terug naar Myrina, deden een paar boodschappen bij de periptero. Daar maakten twee jongens ons er op attent dat er vocht lekte van onder de moterkap. We keken onder de moterkap maar konden niets vinden. Het vocht rook naar niets en leek water te zijn ?! We besloten om het in de gaten te houden en eventueel even langs Despotis te rijden. Die avond aten we bij "Manos", daar was live-muziek. Het was gezellig en de muziek was erg goed! Na nog een retsina op het balkon gingen we slapen.

maandag 9 augustus - Naar Karvounólaka

Na het ontbijt gingen we eerst naar de Lidl voor wat boodschappen. Daarna reden we naar de autoverhuurder, Despotis. Dochter Themida stond ons te woord en we vertelden van het lekken van vocht van onder de moterkap. Zij stelde ons gerust en verzekerde ons dat dit kwam door het intensief gebruik van de airco. Het klopt dat wij de laatste dagen vaak de airco aanhadden, in combinatie met de open ramen. Het was dus niets bijzonders. We bedankten haar en gingen naar huis om onze spullen voor het strand in te pakken. De rest van de dag bleven we op het strand van Karvounólaka. Er stonden twee tentjes en een zonnescherm, maar er was niemand. Wij zetten ons eigen zonnescherm op in de verste hoek, naar links. De familie uit Oostenrijk, die we afgelopen vrijdag hadden gewaarschuwd voor een overstroming, kwam later naast ons zitten. We hadden een heerlijke rustige middag en gingen pas laat terug naar huis.

dinsdag 10 augustus - Naar Keros, Kaminia en Skidi-beach.

Na ons ontbijt op ons eigen balkon, reden we naar Keros-beach. Het was een leuk strand maar behoorlijk georganiseerd en daardoor ook nogal druk. Op onze kaart was de weg van Kalliopi naar Keros een zandweg, maar inmiddels is de weg geasfalteerd en zonder moeite werd je hier naar het strand van Keros geleid. We hebben een poosje gezwommen en gezond en reden daarna naar Kaminia voor de lunch. Daar was slechts één restaurant en daarom besloten we verder te rijden naar Agia Sofia. Maar daar was helemaal niets. Toen toch maar terug naar Kaminia. Bij "O Andreas" lunchtten we op het pleintje. Ook dit restaurant was prima en niet duur.

Na een rustige, gezellige lunch reden we naar Agia Sofia. Daar volgden we de bordjes naar Skidi en Parthenomitos. Een heel stuk volg je voor beide stranden dezelfde route. Op een kruising, waar je de zee al ziet liggen, is een kruising. Rechtsaf ga je naar Parthenomitos en rechtdoor naar Skidi. Later reden we vanaf Skandáli deze kant op en kwamen hier op dezelfde kruising uit. De weg was goed te berijden. Nu gingen we rechtdoor naar Skidi. Skidi-beach is ten dele georganiseerd, maar wanneer je naar de noordkant loopt, dus op het strand naar rechts, is het erg rustig. Er ligt alleen erg veel wier. Maar wanneer je tussen de hopen wier het water ingaat, kun je toch lekker zwemmen. Het is alleen niet heel erg comfortabel. Omdat er ook zeeëgels zitten is het raadzaam om dit van tevoren goed te controleren, zodat je weet waar je kunt staan en waar niet. Een duikbril en een snorkel is hiervoor erg handig. Bovendien liggen er aan het begin grote gladde stenen in het water en dat is lastig. Wanneer je hier langer blijft zou je een paadje kunnen maken, door de grote stenen opzij te leggen. Al met al hebben we hier toch lekker een poos gezeten. Vanaf het strand heb je uitzicht op de eilandjes Akrotiri Kompoi en Kastri en verder weg, het grotere eiland Agios Afstratios.

woensdag 11 augustus - Naar Avlona.

We ontbeten op het terras beneden en lieten ons door Kyvelli de gebruikelijke koffie, eieren met spek en brood met honing brengen. We betaalden een deel van de huur en begaven ons toen naar het Avlonastrand, waar we deze keer langer bleven, om te zwemmen en te snorkelen.

donderdag 12 augustus - Naar Ammothines en Gomati.

De hittegolf was inmiddels voorbij en het was iets minder warm geworden. Een goede dag om te gaan kijken in de "woestijn" van Limnos. Op het eiland wordt dit gebied aangeduid met Ammothines, lettelijk: zandduinen. Voordat we zover waren, dronken we een frappé in Sardés, met een stuk moussaka erbij. Ammothines is een prachtig natuurgebied. We hebben er een eind gewandeld, beter gezegd, door het zand geploegd en foto's gemaakt. Daarna gingen we naar het Gomatistrand. Niet ver van het strand wordt je door bordjes verwezen naar een beachbar. Zo kom je op het drukke strand, maar een afslag naar het oosten leidt je naar een afgelegen stuk strand, waar bijna geen mensen komen. Het was daar heerlijk en we zijn er een hele poos geweest. Die avond aten we in "Kritamo", een restaurant bij ons vlak om de hoek. Ze waren net open; we hadden gezien dat de stoelen werden neergezet en dat ze binnen van alles aan het inrichten waren. Ze bleken gespecialiseerd te zijn in dure wijnen en dat zagen we achteraf op de rekening. We moesten erg lang wachten tot we bediend werden, maar de gevulde kalamari was heerlijk. We vroegen ons wel af of dit restaurant het zou redden met een aanpak die niet erg gelikt was vergeleken met de andere restaurants. Maar gelukkig was dat niet onze zorg.

vrijdag 13 augustus - Naar Ifestiou en Neftina.

Na ons ontbijt gingen we weer op weg. We reden naar het oosten van het eiland, naar Kontopouli. Daar vandaan gaat er een zandweg naar Ifestiou, dat was ons eerste doel vandaag. Ifestiou is de plaats waar de overblijfselen zijn van een amfitheater. De naam Ifestiou komt van Ifestios, een van de oude heersers van Limnos. Ifestios was de God van het vuur. De zandweg naar Ifestiou was goed te berijden en het amfitheater nodigde toch uit tot het rustig bekijken van het geheel en het maken van diverse foto's. Natuurlijk was het niet zo groot en indrukwekkend als dat van Epidavros, maar het was zeker de moeite waard. Opvallend was het afwateringssysteem, dat we ook hadden gezien in Epidavros. Het zorgde ervoor dat bij hevige regenval, het podium redelijk droog bleef.

Daarna gingen we op zoek naar een strand in de buurt. Het strand van Achivadholi was niet geschikt om te zwemmen en daarom reden we verder. Bij het Saravaristrand, ten noord-oosten van Ifestiou, hebben we geluncht en daarna het strand bekeken. In het midden was het er erg druk en meer naar de zijkanten veel minder. Echter werd er aan de zuidkant (op het strand naar links) volop gesurfd. Dus dat was ook niet een ideale plek om te zwemmen. Bovendien lag er erg veel wier. We reden weer terug naar de hoofdweg naar Kaveirio. Toen sloegen we af naar het oosten, naar Neftina. Het strand van Neftina is een mooi strand. Je kunt er gemakkelijk het water in en er is maar weinig wier. Verspreid over het hele strand waren er wel wat mensen, maar niet veel. Je kon er ook blootgewoon zwemmen. Kortom het was er erg aangenaam en we bleven tot het einde van de middag. De rit terug naar Myrina duurde ongeveer drie kwartier.

zaterdag 14 augustus - Naar Avlona en thuis gerommeld.

Na ons ontbijtje op het balkon, met salade, koffie en yoghurt reden we naar de baai van Avlona om lekker te zwemmen. baantjes trekken was deze vakantie een vast onderdeel van onze middagjes "kano banjo". Niet alleen maar badderen, maar ook actief zwemmen. Dat deed ons goed. We bleven niet lang om uitgebreid te zonnen, maar gingen terug naar huis. We hebben wat gewerkt met de laptop en de rugtas genaaid op een paar plekken. Waarschijnlijk gaat hij nog wel een jaar mee, maar dan moeten we toch langzamerhand een nieuwe. Omdat we nu ruim 4 weken weg waren, was het heerlijk ontspannen om af en toe een middagje gewoon thuis te zijn, niet op weg, niet een lange stranddag, maar gewoon op je tijdelijke adres lekker ontspannen. In de avond gingen we lekker uitgerust de stad in om te eten.

zondag 15 augustus - Naar Fanaraki, Chavouli en Parthenomitos

Die ochtend reden we via Moudros naar het Fanaraki-strand. Onderweg namen we een lifter mee. Zij vroeg of we naar Fanaraki gingen; ze moest op de camping zijn. Of het een officiele camping was, werd niet helemaal duidelijk. Er waren meerdere plekken op het eiland waar een aantal tenten of campers stonden. Het Fanarakistrand zag er mooi uit. In een oude oude bestelauto was een kraam gemaakt waar je koffie en hapjes kon bestellen. De serveersters liepen zichtbaar relaxed over het strand. Ze deden hun werk uitstekend, maar liepen niet snel. Groot gelijk hadden ze, daarvoor was het veel te warm. We dronken op ons gemak een frappé en bestudeerden ondertussen het strand. Het was leuk, maar voor ons te druk. Daarom keken we daarna verder.

Het tegenovergelegen Katanopodistrand en Mikro Fanaraki viel ook af. Het eerste was ook druk en het tweede was leeg, maar was niet echt aantrekkelijk om te gaan liggen. Het was lastig te bereiken en er lag veel wier. We reden terug in de richting van Moudros en namen toen de afslag naar Chavouli. Het Chavoulistrand was goed te bereiken en was op zich een mooi strand maar veel te druk. Ook aan de zijkanten was het niet echt rustig. Het was leuk om het strand te hebben gezien, maar we lieten het nu achter ons.

We reden terug naar Moudros en via Roussolpouli, Kaminia en Agia Sofia reden we naar Parthenomitos. Op het strand liepen we naar links, in de richting van het verlaten witte huis. Daar was het strand eigenlijk helemaal leeg. Het strand bestaat hier geheel uit zand, met hier en daar een paar dikke stenen. Verder op de kant liggen een helboel stenen en in het water is de bodem ook bedekt met flink wat dikke stenen. Dat maakt het niet zo eenvoudig om het water in te lopen. Maar we vermaakten ons prima om vanaf het strand, de dikke stenen opzijn te leggen, zodat we een goed begaanbaar pad maakten waarover je gemakkelijk het water in kon gaan, diep genoeg om je om te laten vallen en te gaan zwemmen. Na een uur of 5 wordt het op de meeste stranden drukken, ook hier. De meeste mensen gingen dicht bij de eerste strandopgang zitten. Wij zaten dus eigenlijk nog behoorlijk afgezonderd. We bleven tot een uur of half zeven en pakten toen onze spullen in om naar huis te gaan.

maandag 16 augustus - De noordwest-weg gereden vanaf Kornos en naar Gomati.

Vanaf de weg van Kornós naar Sardés loopt er een weg naar het noordwesten. Bij de afslag staat een bordje dat verwijst naar een militaire post. De weg loopt dood in de streek die op de kaart wordt aangeduid met Korifés. Daar bevindt zicht de militaire post en je mag daar niet verder. De weg gaat door een erg mooie streek, die erg fotogeniek is. De mooie heuvels, begroeid met graan en andere gewassen zien er uit alsof ze getekend zijn door een fantasierijke schilder. We zijn dan ook meerdere malen gestopt om te filmen. Je kunt hier geen rondje rijden, want je moet dezelfde weg terug. Maar dat is niet erg, dan kun je alles ook nog een keer van de andere kant bekijken. Het enige dat de route ontsiert, is de vuilnisbelt. Een groot complex waar ze het vuil van het eiland lijken te verzamelen zorgt voor een schril contrast in dit mooie natuurlijke gebied. Een enorm lang hek met prikkeldraad markeert de vuilstortplaats, maar kan niet voorkomen dat de wind de lichtere plastic onderdelen vrolijk in het rond blaast. Het prikkeldraad zit vol met kleine "vlaggetjes" in alle kleuren van de regenboog, alsof er een uitbundig feest gaande is en ver buiten het hek blijft het afval hangen in de struiken met prikkers. Eigenlijk was het niet duidelijk of hier het vuil van Limnos wordt verzameld of van hieruit wordt verspreid!

Na de mooie rit reden we naar Atsiki om daar op de plateia te lunchen. Daarna reden we via Dafni en Katálakkos naar Gomati. We waren hier voor de tweede keer en ook nu weer was het Gomatistrand erg aangenaam. Het vulden de middag met zonnen, zwemmen en zingen en gingen pas laat terug.

dinsdag 17 augustus - Weer naar Gomati.

Na het ontbijt reden we eerst naar Karvounólaka, maar daar was het die ochtend aardig druk. Er stond zelfs een grote tent. We namen een geheel ander besluit; we reden naar Gomati. Gisteren waren we er ook geweest en het was fijn om weer terug te zijn. Het strand was bijna leeg en we hadden een heerlijk middag.

woensdag 18 augustus - Naar Agios Ermólaos

Door onze kamer liep een afvoerpijp van de centrale boiler. Blijkbaar zat hier een lek in, want in een hoek van de kamer was er een soort uitlaatgas te ruiken. Na lange tijd en enige aarzeling besloten we om het toch aan Kyvelli te vertellen, niet alleen voor ons zelf maar ook als goedbedoelde informatie voor haar zelf. Ze reageerde heel begripvol en een beetje geschrokken, maar wist dat de boiler de oorzaak was. Ze zouden het binnenkort laten repareren. In de tussentijd mochten wij naar een andere kamer. Die ochtend verhuisden we van kamer 7 naar 8. Toen we alle spullen in de niewe kamer hadden gezet gingen we weer op pad.

Via Atsiki reden we naar het strand van Agios Ermólaos. Volgens de beschrijving van Capt'n Barefoot kon je dit strand alleen bereiken via een onverharde weg. Zo stond het ook op onze kaart. Maar inmiddels was er een asfaltweg tot precies aan het strand. Op het strand was bijna niemand. Er waren op veel plekken aan het strand flinke hopen met wier, maar er waren ook veel plekken waar je gemakkelijk het water in kon. We bleven tot laat. Aan het einde van de middag kwamen hier ook, net als op veel andere stranden, een aantal Griekse families voor een bezoek. Naast zwemmen en zonnnen zongen we bijna ons gehele repertoire door. Onze speaker namen we vaak mee naar het strand, maar helaas begint de capaciteit van de accu flink af te nemen en dat is jammer. We besloten om hier thuis in het najaar eens aandacht aan te besteden en misschien iets kleiners en moderners aan te schaffen. Eén van de bezoekers was een vrouw uit Atsiki, met haar hondje. Ze begon een gesprekje met ons en gaf ons als gebaar van genegenheid, een vrucht die het midden hield tussen een komkommer en een suikermeloen, een ksilággouro. Ze bleek ook verstand te hebben van kruiden en gaf ons later een stuk van de wilde thijm.

donderdag 19 augustus - Naar Skandáli en Parthenómitos

Die ochtend reden we na ons ontbijt naar Skandáli, in het zuid-oosten. Skandáli is een klein dorp en we stopten er om een frappé te drinken. We besloten daarna om te proberen om via het zandpad dat op de kaart stond, naar Parthenómitos te rijden. Het begin ging goed, later hadden we een beetje twijfels omdat er een paar minder goede stukken in het pad zaten. Maar uiteindelijk doemde in de verte het verlaten witte huis op, dat dicht bij het Parthenomitos-strand staat. Kort daarna kwamen we op de voor ons bekende kruising, waar je rechtsaf naar Agia Sofia kunt, linksaf naar Skidi en rechtdoor naar Parthenómitos. Op de kruising stond Parthenomitos en Skidi aangegeven, maar Skandáli niet. We schreven de naam op een platte steen en zetten deze er op de kruising bij. Op het strand zaten we op dezelfde plek als vorige keer; bij het door ons uitgegraven paadje, waar je gemakkelijk het water in kon, zonder hinder van de dikke stenen. Dit strand en deze plek waren echt gemaakt om te genieten. We bleven dan ook tot laat.

vrijdag 20 augustus - Naar Karvounólaka en lekker thuis

Die ochtend sliepen we heerlijk lang uit; dat mocht, we hadden vakantie! Na het ontbijt wilden we eigenlijk naar Avlona, maar reden per ongeluk precies de andere kant op. We besloten om toen af te slaan naar Agios Ioannis en naar Karvounólaka te gaan. Het was er niet druk en we hebben lekker baantjes getrokken en wat gezond. op de terugweg reden we even langs de AB-supermarkt voor een paar dingetjes en verder bleven we de rest van de middag thuis. Onze foto's en filmfragmenten gingen automatisch of handmatig naar Dropbox en nu konden we ze downloaden en fysiek op de computer zetten. Soms viel de wifi even uit en dan was de download mislukt, maar uiteindelijk kregen we alles binnen.

zaterdag 21 augustus - Naar Falakro, Pigadeli en Agios Ermólaos

Na het ontbijt reden we naar Falakro. Omdat de omgeving daar zo bijzonder was, wilden we nog een keer terug. Opnieuw maakten we mooie foto's, maar ook namen we de afslag naar Pigadeli. Er stond een bordje, maar dat was eigenlijk niet meer te lezen. Je kon hier doorlopen naar het strand maar even voor het strand kon je ook een eindje naar links. De rotsen hier waren anders dan die we eerder hadden gezien, maar deden zeker niet onder. Het was een plek met een bijzondere ambiance. Toen we weer terugreden, stopten we in Popouli voor een Frappé en een giaourti-meli. We namen daarna de afslag naar Trigi-beach. Na korte tijd realiseerden we ons dat we hier al eerder hadden gereden. Toen waren we omgekeerd vanwege de slechte weg. Nu gaven we het toch nog een kans, maar keerden halverwege toch weer om; helaas Trigi-beach hebben we niet gezien. We zagen rechts van ons het strand van Agios Ermólaos liggen. Wanneer we een jeep hadden gehad of een enigzins vergelijkbare auto, waren we binnendoor verder gereden. Nu wilden we dit risico niet nemen en reden we netjes terug via Atsiki en vervolgens naar Agios Ermólaos. Het was er weer bijna verlaten en we bleven tot laat. Vlak voor we vertrokken kwam Eleni, de "kruidenvrouw" uit Atsikí het strand op. We maakten nog even een praatje en vertrokken toen naar huis. Daar zaten we nog even met een drankje op ons balkon, voordat we ons gingen opknappen voor het eten in de stad.

zondag 22 augustus - Naar Ag. Alexandros, het zoutmeer, Romanou en Karvounólaka.

Ons eerste doel was Agios Alexandros, een klein verlaten dorp, in het noord-oosten. Wanneer je naar Plaka rijdt, kun je tussen Kontopouli en Panaghía afslaan naar Kaveirio; dan kom je door Agios Alexandros. Het dorp was bijna geheel verlaten. Een boerderij en een woonhuis bleek nog bewoond. Hoe dan ook, het was een fotogenieke plek. Daarna reden we terug in de richting van Kontopouli. Een eindje vóór het dorp, bij een kerkje, sloegen we linksaf. Het pad voerde naar een plek, waar het zoutmeer begon. Daar stopten we om te kijken. Het was een hele aparte ervaring om aan het begin van zo'n witte vlakte te staan. Het leek een grote sneeuwvlakte, maar daar hoort kou bij en dat was het bepaald niet! Na een aantal foto's reden we terug in de richting van Plaka en namen nu het pad, precies tegenover de afslag naar Kaveirio. Toen we dit pad zagen, nadat we van Agios Alexandros terugkwamen, leek het of dit pad afgesloten was met een grote balk, maar dat bleek gezichtbedrog te zijn. Je kon er gewoon in. Het pad leidde vlak langs het zoutmeer naar het strand. Hier hebben we een tijdje rondgelopen, de sfeer was er erg fijn.

Daarna reden we naar Romanou voor de lunch. op het pleintje genoten we van "wat de pot schafte" en reden toen terug in de richting van Myrina, waar we de middag besloten op het Karvounólaka strand. Tegen 7.00 uur gingen we naar huis.

maandag 23 augustus - Gezongen in de stad en naar Parthenómitos

We hadden inmiddels al meerdere keren op het strand gezongen, gewoon omdat we dat fijn vinden, maar ook om ons Griekse repertoire te oefenen. We hadden het er al meerdere keren over gehad om in de stad te zingen en we wilden dit vandaag gaan proberen. We wisten nog niet waar, maar het moest ergens in of vlakbij de winkelstraat zijn. We wilden geen mensen tot last zijn of mensen dwingen om naar ons te luisteren, terwijl ze daar geen zin in hadden. Na wat rondlopen hadden we een prima plek gevonden: midden in de winkelstraat, op een stoepje voor een leegstaand pand, in de schaduw en niet op een plek waar mensen er hinder van konden ondervinden. Ze konden gewoon doorlopen als ze dat wilden, maar konden ook even blijven luisteren.

Hoe dan ook; heel veel mensen bleven luisteren, soms veel mensen tegelijk! We kregen hele positieve reacties, leuke gesprekken en zelfs applaus. Na ongeveer anderhalf uur begon te speaker te storen. Dat betekende dat het tijd was om te stoppen. Omdat we ons kleine boxje ook bij ons hadden, hebben we dat ook nog even uitgeprobeerd, maar het volume was duidelijk niet toereikend. Met een heel voldaan gevoel vleiden we ons neer op het terras van "Platanos", ook in de winkelstraat en lieten ons de lunch goed smaken. Na het eten reden we naar huis om onze zangspullen weg te brengen en onze strandbenodigdheden in te pakken. We hoefden niet lang na te denken en besloten om naar Parthenómitos te gaan. Dat was ongeveer een uur rijden, maar dat was voor ons nooit reden om maar iets dichterbij te zoeken. We deden dat destijds al op de scooter en deze vakantie ook meerdere malen. Op het strand zaten we weer bij ons eigen uitgegraven "straatje" en bleven tot een uur of zeven. Dat betekende om 8 uur thuis, nog even op het balkon met een drankje, dan douchen en aankleden en om een uur of negen de stad in om te eten.

dinsdag 24 augustus - Naar Panagia Kakavotissa en Thanos-beach

Na het ontbijt reden we naar Panagia Kakavotissa, een klein kerkje ten noorden van Thanos, dat in een grot was gebouwd. Het behoorde tot één van de bezienswaardigheden van Limnos. Het zandpad dat ons in de buurt bracht, was goed te bereiden. De rest moest je lopen. Het was een wandeling waarbij je het eerste eind vooral veel moest klimmen, daarna een beetje afdalen, maar het laatste stuk toch weer wat klimmen. Het einde was de trap, die je bracht naar de plaats waar je moest zijn. Het was leuk om te zien, maar het geheel leek meer op een maquette dan op een kerk. Er zat geen dak op en dat hoefde ook niet omdat het in een overdekte rotsinham was gebouwd. Maar de zijmuren waren niet meer dan een meter hoog. Er waren enkele ruimten gemaakt waar ikonen hingen en er was een plaats waar mensen persoonlijke dingen konden achterlaten, bij wijze van het uitspreken van een bede of wens. Zo waren er, in deze corona-tijd, ook een aantal mondkapjes achtergelaten. Het schijnt het enige "kerkje" in Griekenland te zijn dat op deze manier is gebouwd. Na een aantal foto's begonnen we aan de terugtocht. De route en de uitzichten onderweg waren erg mooi.

Na het bezoek aan het kerkje gingen we voor de tweede keer naar Thanos-beach. We liepen op het strand weer naar het uiterste rechtse puntje, daar waar je om de rots kon lopen naar een apart deel voor naturisten. We vonden het toch een beetje link om met al onze spullen door het water te gaan. Dus bleven we gewoon op het grote deel van het strand, maar omdat we zo ver weg zaten van alle mensen, kon je hier ook gerust in je blootje zwemmen!

woensdag 25 augustus - Gezongen in de stad, geluncht in Ag. Ioannis en naar Avlona-strand.

Vandaag wilden we weer in de stad gaan zingen. Afgelopen maandag hadden we de auto dicht bij de winkelstraat willen parkeren, maar het was overal erg vol. Het gevolg was dat we de auto uiteindelijk wel kwijt konden, maar zo ver van het centrum af, dat we bijna net zo goed vanaf ons hotel hadden kunnen lopen. Nu reden we naar de haven. Daar was een groot parkeerterrein en nog gratis ook. Hier zetten we de auto neer en liepen we van hier naar het begin van de winkelstraat. Dit was veel gemakkelijker dan maandag. We hadden aanvankelijk gedacht om dicht bij de haven te gaan zitten, maar daar vonden we geen geschikte plek. Uiteindelijk liepen we de winkelstraat in en kwamen uit op hetzelfde plekje als maandag. Weer was het erg leuk. Veel positieve reacties en voldaan stopten we er na ruim een uur mee. Daarna reden we naar een restaurantje in Ag. Ioannis, waar we iedere keer langs kwamen wanneer we naar Karvounólaka gingen. Het was half onder een rots gebouwd en omdat die rots een heel aparte grillige vorm heeft, zag het restaurant er ook heel bijzonder uit. Na een smakelijke lunch reden we naar het Avlonastrand om lekker te zwemmen. Wat er daarna nog over was van de middag, besteedden we thuis om lekker te ontspannen.

donderdag 26 augustus - Naar Parthenomitos

Het ontbijt gebruikten we op het terras beneden, bij Kyvelli, waar we het laatste deel van de huur betaalden. We namen ook direct afscheid van haar en bedankten haar voor alle goede zorgen. Morgen zouden we haar niet meer zien, want dan moesten we vroeg op. Na het ontbijt maakten we onze spullen klaar voor het strand en vertrokken naar ons favorieten strand: Parthenómitos. We konden weer zitten bij ons eigen "straatje" en genoten voor het laatst van dit heerlijke strand. We gingen niet te laat terug want we wilden op ons gemak de koffers inpakken, vóór we gingen eten.

Nadat we thuiskwamen namen we eerst een drankje op het balkon. Het was inmiddels een beetje bewolkt geworden maar de temperatuur was heerlijk. Toen pakten we het meeste van onze koffers in en maakten ons klaar om de stad in te gaan. Toen we de deur achter ons dicht deden hoorden we een geluid dat we hier nog niet hadden gehoord: het regende! En niet zo'n klein beetje ook! We bleven nog even wachten, maar het hield niet zomaar op. De tijd liep door en wanneer we nog uit zouden gaan zou het ongetwijfeld toch weer laat worden. We besloten om gewoon thuis te blijven en de hapjes op te eten die we nog hadden. Dan konden we op een ontspannen manier de avond besteden en toch op tijd gaan slapen; de wekker stond op 5.00 uur! Na een gezellige, maar eenvoudige avond gingen we slapen.

vrijdag 27 augustus - Terugreis naar Eindhoven

Om 5.00 uur ging de wekker en na het inpakken van de laatste kleine restjes konden we nog een hapje yoghurt eten. Toen was het tijd om te vertrekken. Om half zes waren we op het vliegveld en een kwartier later kwam Despotis de auto in ontvangst nemen. Alles was in orde en ik kon mij weer bij Anette voegen, die inmiddels al in de rij stond voor het inchecken voor de vlucht naar Athene. Alles liep voorspoedig, ook de landing in Athene. We haalden onze koffers van de band en checkten ze in bij de balie voor de vlucht naar Amsterdam. In de tussentijd lunchten we op ons gemak. Bij de terugvlucht zagen we Evia en later Athos onder ons liggen en een paar uur later zaten we in de trein naar Utrecht. Tussen Utrecht en Den Bosch moesten we de bus nemen en vanaf Den Bosch weer de trein. Die avond zaten we weer samen op de bank, onze eigen bank. Het was onwennig maar ach.... We hadden een super mooie en rustige vakantie gehad!!