Thioricheio is de naam voor een verlaten mijngebied. Vanwege de vele grondstoffen die er op Milos in de grond zitten is er veel mijnbouw op het eiland. Op verschillende plaatsen wordt je geconfronteerd met waarschuwingsborden voor passerend zwaar verkeer. Meestal betreft het hier wegen die niet geasfalteerd zijn, maar wel opvallend breed. Ondanks het feit dat het hier om onverharde wegen gaat is de bereidbaarheid uitstekend. Wanneer je niet te hard rijdt kun je je hier comfortabel voortbewegen. Blijkbaar worden de wegen na de regen in de winter weer bijgewerkt, zodat de bovenkant stevig en egaal blijft. Thioricheio is de oude zwavelmijn en ligt in het oosten van Milos, aan de kust. Vanaf zefiria kun je er gemakkelijk naar toe rijden. Maar omdat de mijn niet meer in gebruik is, wordt de weg ook niet meer onderhouden en is daarom zo vervallen dat je het laatste eind moet lopen. Het is een boeiend gezicht dat er nog steeds gebouwen staan waar zich destijds vanalles heeft afgespeeld aangaande de winning van zwavel. Je ziet nog veel zandhopen liggen, waar kleine klompjes zwavel in zitten. Je kunt in dit gebied de zwavel zelfs ruiken. Maar blijkbaar was het niet meer rendabel om de industrie op deze plek te handhaven en heeft men gewoon alles laten liggen en laten staan. Dat was waarschijnlijk goedkoper dan de zaken te verplaatsen.