Vakantie Milos - Anette en Bert - 19 april - 3 mei 2019

vrijdag 19 april - Vertrek naar Athene en Milos.

In 6 uur in de ochtend vertrokken we met de taxi naar Welschap en daar vandaan om 7.45 uur ging onze vlucht naar Athene. In Athene onze koffers gehaald op de bagageband en toen terug naar de vertrekhal om weer in te checken bij Olympic, voor de vlucht naar Milos. Alles verliep soepel en aangenaam. We vlogen over Kea, Kithnos, Serifos en Sifnos en na een half uur waren we op Milos. We namen een taxi naar het appartement in Adámantas. De kamer was nog niet klaar, dus deden we eerst boodschappen. Toen we daarna onze kamer konden betrekken, hebben we eerst alles uitgepakt en zijn toen naar beneden gelopen om te eten. Er was nog maar weinig open. Flisvos leek een aangename plek om te eten en bleek dat ook te zijn. We vroegen aan de eigenaar of hij een goede plek wist om een auto te huren. Na het eten verwees hij ons naar zijn buurman, Tourlakis. Daar regelden we een auto voor de komende twee weken.

zaterdag 20 april - naar Firiplaka, Plaka, Firapotamos en Mandrakia.

We sliepen heerlijk uit, die ochtend en ontbeten pas om 10.30 uur op het zonnige terras. Daarna haalden we de auto en reden we naar het zuiden. We hebben naderhand nog veel stranden gezien, maar het strand van vandaag; Firiplaka, was verreweg het mooiste en ook het meest aangenaam om te zijn. We hebben heerlijk liggen bakken en zijn zelfs nog even in het water geweest. Vlak bij het pad naar het strand van Firiplaka, lag ook het pad naar het Tsigradostrand. We keken nog even aan het einde van het weggetje, maar het strand zelf leek erg moeilijk te bereiken. We lieten het voor wat het was.

Aan het einde van de middag reden we verder naar het noorden. Via Adamantas en Plaka kwamen we in Tripiti. Daar aten we een salade, met koffie erbij. Daarna reden we eerst terug naar Plaka, waar we wat rondkeken. Het was nog erg rustig in het stadje, het waaide flink en het was inmiddels flink afgekoeld. Het was lekker om weer in de warme auto te stappen. Daarna reden we naar Firapotamos, een prachtig klein plaatsje met huisjes tegen de rotsen. De mensen woonden boven en in het onderste deel, dat op gelijke hoogte van het water lag, was de stalling van de boot. Later kwamen we in Mandrakia en daar zagen we dezelfde huisjes. Mandrakia was nog mooier dan Firapotamos, maar het was koud geworden en we stapten heerlijk weer in de auto. Terug in Adamantas parkeerden we de auto en liepen nog een beetje rond. We kochten nog een koffiezettertje, want dat hadden we thuisgelaten en achteraf bleek dat we dat toch nodig hadden. Voor Anette kochten we nog een vestje. Het was koud, tè koud. We aten lekker weer bij Flisvos, daar was de verwarming aan. In het appartement was het ook koud. De sokken en de trui deden we aan, terwijl we nog wat TV keken.

zondag 21 april - naar Thioricheio en Paliochori.

We konden die ochtend gelukkig wel in de zon op het balkon ontbijten. Daarna reden we weer weg, via Zefiria naar het oosten, naar Thioricheio. Hier werd vroeger zwavel uit de grond gehaald. Alle bouwwerken van de oude mijn stonden er nog. In de zandhopen die je op verschillende plaatsen zag, kon je duidelijk nog de klompjes zwavel zien, die waren achtergebleven. De geur van de zwavel was hier duidelijk te merken en zelfs op sommige andere plekken op het eiland rook je het ook. De weg naar Thioricheio was het eerste stuk verhard. Later was het een zandpad. Toen de weg erg slecht werd hebben we de auto laten staan en zijn we gaan lopen. Op een paar bezoekers na, was het gehele dal waar de zwavelwinning zich destijds concentreerde, geheel verlaten.

Daarna reden we via Zefiria naar het zuiden, naar het strand van Paliochori. Het was een mooi strand met leuke inhammen. We hebben er lekker in ons blootje kunnen zonnen. Af en toe rook je hier op het strand ook de zwavel. Daarna reden we naar huis. In het laatste zonnetje van die dag, dronken we op ons balkon nog een retsina. Toen knapten we ons op en gingen we eten bij Flisvos. Na het eten keken we nog wat TV en werkte ik het verslag bij tot hier...

maandag 22 april - naar Alogomandra, Papafragas, Appollonía, Voudia en Ag. Kiriaki.

Na ons ontbijt reden we langs de kustweg naar het noordoosten. Aan het einde van de weg ligt Appolonía of kortweg Pollónia. Onderweg bezochten we enkele stranden die zeker de moeite van het bezoeken waard waren. Het strand van Alogomandra was rustig, oogde een beetje rommelig en er waren kleine duinen. Later zagen we op internet dat hier ook een mooie grot is; die hebben we gemist. Het strand van Papafragas was erg schilderachtig, maar werd druk bezocht, niet zozeer om naar het strand te gaan, maar om te wandelen en te kijken. Er waren prachtige kloven en het water was schitterend mooi. We maakten dan ook veel foto's en flimshots.

Toen reden we verder naar Pollónia om daar te lunchen. Eerst reden we echter nog door naar Voudia. Ook hier was er sprake van mijnbouw. Voorbij de fabriek was er een prachtig strand. Dat hadden we alvast gezien. Misschien was dat iets voor straks, maar eerst gingen we terug naar Pollonia om wat te eten. We hadden inmiddels honger gekregen. Tijdens de lunch vroegen we aan de vriendelijke ober of hij iets wist van de boot naar Kimolos. Omdat we hier zo dichtbij het noord-oostelijk gelegen eiland zaten, was het misschien een goed idee om hier een dagtrip naar toe te maken. Volgens de ober ging de boot heel regelmatig, maar het was goed om straks even ter plekke te kijken of er een timetable te zien was. Na de lunch reden we terug naar het strand bij Voudia. We maakten een aantal foto's, maar de zon was overwegend weg en de temperatuur was niet erg hoog. We besloten dan ook om verder te gaan.

Via Katsaronas reden we naar Zefiria en toen richting Paliochori en bij de splitsing rechtsaf naar Ag. Kiriaki. Het was een rustig strand met mooi zand en witte steentjes, er stonden caravans en er was ook een taverne, maar het was er aangenaam en we zijn er een poos gebleven om te zingen. Daarna reden we terug naar Adámantas of Adamas, onze tijdelijke woonplaats. Onder het genot van een kopje koffie en wat yoghurt zaten we thuis nog even op het balkon. Ik kwam tot de ontdekking dat ik uit mijn (enige) broek was gescheurd, dus er zat niets anders op dan eerst te kijken naar een plek waar we een broek konden kopen. In een klein winkeltje vonden we een paar broeken die in aanmerking konden komen. Het enige pashokje moest ik delen met een jongedame, nou ja, om en om dan... Maar hoe dan ook; ik had weer een broek! Toen gingen we eten.

dinsdag 23 april - naar Kipo en Firiplaka.

Die ochtend sliepen we lekker lang uit. Na een rustig ontbijt begaven we ons weer op pad. We hadden een mooi klein autootje en dat reed uitstekend. We reden naar het strand Kipos. Zoals de naam al zegt, leek de rit er naartoe alsof je door een aangelegde tuin reed. Dat was best wel bijzonder. Het strand zelf viel een beetje tegen. We reden terug naar het oosten, namen nog een kijkje bij het strand van Tsigrado en besloten toen toch weer naar het naastgelegen Firiplaka te gaan. We liepen helemaal naar het einde van het strand. Het was er geweldig en het strand was van ons alleen! De temperatuur was goed en we bleven tot het begin van de avond. We hadden thuis geinformeerd of we de airco in ons appartement ook op verwarmen konden zetten, maar helaas ging dat niet. Het was later op de avond een beetje vochtig en dan werd het allemaal net een beetje te koud. Maar tot onze verrassing kregen we een electrisch kacheltje en dat deed uitstekend werk. Wanneer we later op de avond terugkwamen van het eten, was het heerlijk om de kachel een uurtje aan te doen, dan werd het lekker aangenaam in de kamer.

woensdag 24 april - rondrit over het westelijke deel van Milos

We stonden om 9.00 uur op. De temperatuur op het balkon was aangenaam, ondanks dat er maar weinig zon was. Het weer in onze eerste week was een beetje matig, niet altijd volop zon en in de avond een beetje koud. Gelukkig werd het in de tweede week warmer. Maar we maakten van de nood een deugd: Wanneer we niet zo lang op het strand konden zijn maakten we wat langere ritten en konden we deze eerste week extra veel zien van Milos. Wanneer je de kaart bekijkt van het eiland, zie je duidelijk een oostelijke en westelijke helft, met daar tussen een groot binnenwater. Vandaag gingen we vanaf de oostkant, waar wij zaten, naar het westen. We reden via Kanava en Alykes naar het zuiden, langs Kipos en Psathi. Bij Ksilokeratia hield het asfalt op. Gelukkig waren de onverharde wegen op Milos redelijk goed. In het binnenland, waar veel vrachtauto's reden, in verband met de vele actieve mijnbouwplekken, werden de onverharde wegen goed bijgehouden en daar kon je dus ook comfortabel door het landschap rijden. Maar hier in het westen was het anders en we waren erg benieuwd of het ons zou lukken om de berg, in de westelijke helft helemaal rond te rijden. We kwamen langs erg slechte plekken, maar echt onmogelijk was het niet. We reden langzaam en behoedzaam en zo kwamen we aan bij de afslag naar het strand van Ag. Giannis. Het pad naar het strand was bijzonder slecht. We lieten de auto staan en liepen het laatste eind. Het was een mooi strand en er was niemand. Later kwamen en twee mensen, maar die gingen een heel eind bij ons vandaan zitten. Op het strand kwamen twee rivierbeddingen uit. Het werd voor een deel omzoomd met stijle rotsen. We hebben er heerlijk gezeten en wat gegeten, toen liepen we terug naar de auto.

De rit ging weer verder, nu naar het noordoosten, want we hadden de meest westelijke plek gehad. Aan de rechterkant kwam de afslag naar de Profitis Ilias. Deze hebben we laten liggen. Op de kruising waar je rechtdoor kon naar Emporios en rechtsaf naar Zefiria in het oosten, zijn we linksaf geslagen naar het noorden. Daar konden we genieten van de mooie uitzichten, maar verder was er niets. We reden terug naar dezelfde kruising en reden nu rechtdoor, richting Zefira. Tussen Kokkini en Kakopotamós hebben we geluncht. Er is daar een prachtig uitzicht op de oostkant van het eiland, aan de overkant van het water. Je kon prachtig Plaka zien liggen, aan de voet van de spitse heuvel en ten oosten daarvan Adámantas. We waren nog niet lang op weg naar de oostkant, toen het asfalt weer begon. De tocht was dus gelukt, we hadden de berg bedwongen. De route tussen Ksilokeratia en Ralaki Xalaka was op verschillende plaatsen erg slecht, maar we hadden het toch ontspannen kunnen rijden en met veel voldoening konden we op de tocht terugkijken. Na achivadolimni, waar werkelijk ook een klein meertje was, gingen we nog even naar het strand om lekker te relaxen. Die avond aten we niet bij Flisvos, maar op een plek aan de buitenkant van Adamantas, langs de weg naar Kanava.

donderdag 25 april - naar de catacomben en en archeologisch museum.

We stonden die ochtend op om 9.00 uur en gebruikten zoals altijd het ontbijt op ons balkon. Het was wel wat bewolkt maar de temperatuur was OK. Dat betekende dat we vandaag weer op pad gingen om iets te bekijken. We reden via Plaka naar Tripiti en ergens langs de rand parkeerden we de auto. Nu konden we het laatste stukje naar het oude stadion lopen. Daar vlakbij waren de catacomben. Dit was een begraafplaats uit het vroeg-Christelijke tijdperk. Omdat er op dat moment geen andere bezoekers waren kregen we een privérondleiding in half Grieks en half Engels. Daarna reden we naar Plaka, waar we eerst rond hebben gewandeld en daarna geluncht. Bij het bezoek aan het archeologisch museum, konden we de replica van de Venus van Milos bekijken, oftewel: η Αφροδίτη της Μήλου. Het was leuk om in het museum te kijken, maar niet erg lang daarna stonden we weer buiten. We zochten onze auto weer op en reden via Triovassalos naar Pollónia. Daar bekeken we de tijden van de boot naar Kimolos voor morgen. Daarna hebben we een tijdje staan zingen aan de rand van het dorp. We kregen na een poosje bezoek van een vrouw van de overkant, met twee glazen limonade. Daarna hadden we een leuk gesprek. Later in Adamantas hebben we ook nog een poosje staan zingen. Toen naar huis en gegeten bij Flisvos.

vrijdag 26 april - naar Kimolos en Sarakiniko.

Om 8.30 uur ging de wekker en dat was een beetje vroeger dan normaal. We gingen die dag naar Kimolos. Na het ontbijt reden we naar Apollonia en waren netjes op tijd voor de boot. Om 11.00 uur vertrokken we. Omdat we de auto meehadden konden we het hele eiland rond, dat was heel fijn. We reden eerst naar het noord-oosten en vonden daar een heerlijk strand. Het strand van Prasa. Daar bleven we een poos. Het strand bestond uit een soort kalk-zandsteen gruis, behoorlijk wit en een beetje scherp aan je voeten. Er was slechts één gezin en zij waren ook bloot.... Na een uur reden we naar Chorio om wat rond te kijken en te lunchen. Na de lunch reden we verder naar het zuid-westen. We kwamen bijna tot Mavrospilia, maar draaiden om omdat de weg te slecht werd. Op Kimolos is alleen de weg rond Chorio en iets naar het noorden en zuiden verhard. De rest is zandpad, net als op Milos, meestal behoorlijk goed, maar niet altijd. Na onze tweede rondrit dronken we koffie bij de haven, in afwachting van de boot.

Toen we weer terug waren op ons eigen eiland, hadden we nog tijd over en besloten we naar Sarakiniko te gaan. De natuur is daar prachtig. Een hele diepe kloof was hier uit de witte kalksteenrotsen geslepen en liep ver door naar binnen en eindigde daar bij een klein strandje. Het was erg de moeite waard om hier rond te kijken. We besloten nog een keer terug te gaan wanneer de zon wat hoger stond. Terug in Adamantas dronken we een retsina op het balkon en deden we een klein slaapje voordat we gingen eten. Na het eten waren we om 11.30 uur weer thuis, nog even TV kijken met een wijntje erbij en toen vielen we om...

zaterdag 27 april - naar Firiplaka

We deden die ochtend eerst boodschappen in de supermarkt, daarna reden we naar Firiplaka, het prachtige strand met de mooie gekleurde rotsen. We zagen die middag een dolfijn zwemmen, vlak bij het strand. Het was een heerlijk warme dag met volop zon en we hebben ook lekker gezwommen. Om 5.00 uur gingen we voldaan terug, genoten nog even van een retsina op het balkon, fristen ons lekker op en gingen daarna eten bij Flisvos.

zondag 28 april - Naar Sarakiniko, Mandrakia, Firapotamos en Plaka.

Na het ontbijt dronken we bij de haven nog een kop koffie met baklava erbij. Daarna reden we voor de tweede keer naar Sarakiniko om nog een keer uitgebreid foto's te maken van de mooie rotsen en de omgeving, maar nu bij het volle daglicht. We wilden ook nog een keer terug naar Mandrakia, omdat we de vorige keer het bezoek wat korter hebben gehouden vanwege de harde wind en de kou. De tip van Katherina, Anette's Griekse docent, was restaurant Medusa, daar wilden we gaan lunchen. Maar Medusa was nog gesloten. We moesten de lunch dus uitstellen. Na Mandrakia reden we verder naar Firapotamos, ook zo'n klein plaatsje met dezelfde huizen als in madrakia; boven het woongedeelte en onder de ruimte voor de boot. Geen drive-in woning dus, maar een "vaar-in-woning". Tenslotte reden we naar Plaka. bij het restaurantje tegenover het archeologisch museum was het gezellig. Er was muziek; uit de luidsprekers weliswaar, maar toch en er was genoeg te eten. Daar gebuikten we op ons gemak de lunch. Daarna gingen we naar het strand bij Achivadolimni. In de laatste middagzon hebben we heerlijk liggen doezelen. Uiteindelijk was het tijd om naar huis te gaan. Daar dronken we, zoals inmiddels gebruikelijk, een retsina op het balkon en fristen ons daarna lekker op, om de deur uit te gaan. We wandelden nog wat rond in Adamantas en aten daarna bij Flisvos.

maandag 29 april - naar Firiplaka.

We maakten een flinke lange dag, die maandag, maar erg uitgebreid is het verslag van deze dag niet. Na het ontbijt reden we naar Firiplaka. Er stond aardig wat wind, maar er was volop zon. Het was heerlijk op het strand om te zonnen, maar ook om te zwemmen. We aten die avond in het restaurant aan de weg naar Kanava.

dinsdag 30 april - naar Rivari en Emporios

Vandaag was onze oude koningin jarig, maar veel hebben we daar niet van gemerkt... Wel reden we na het ontbijt naar het zuiden. Via Achivadolimni reden we verder naar het strandje Rivari, het eerste strand op de westelijke helft van Milos. Hier vandaan hadden we een prachtig uitzicht op de overkant van het water, met Adamantas en Plaka aan de voet van de puntige heuvel. We hebben er gezond, gegeten en gezongen. Daarna reden we verder naar Emborios. Daar was eigenlijke niets te zien, behalve een paar huizen en een paar caravans. Daarna reden we terug naar de bewoonde wereld. Een groot deel van de weg was onverhard, maar het viel niet tegen om te rijden. In Adamantas hebben we een poosje gezongen vlak bij de kerk en daarna regelden we dat we de auto een dag langer konden gebruiken. Dat kwam beter uit en we mochten hem achterlaten op het vliegveld. Dat scheelde een hoop rompslomp. In de avond deden we boodschappen en aten we bij Flisvos.

woensdag 1 mei - naar Schinopi en gezongen in Plaka.

Na het ontbijt reden we via Trypiti naar Schinopi, een heel klein dorpje met dezelfde huizen als Klima, Mandrakia en Firiplaka. Daar vandaan reden we via een onverharde weg terug naar Adamantas. Via de asfaltweg reden we toen weer naar Plaka We wilden daar gaan zingen en installeerden ons bij de kerk. We dachten dat we een prima plek hadden uitgekozen, maar een geïrriteerde oude man kwam de voordeur van zijn huis uit en maakte duidelijk dat hij wilde slapen en dat ging niet met ons in de buurt... We baalden een beetje, zeiden netjes συγνώμη en begaven ons naar een andere plek. We aten eerst een choriatiki en gingen toen verder met zingen, schuin tegenover het archeologisch museum. Na een tijdje kwamen er een man en een vrouw naar ons toe lopen met een groot blad met daarop koekjes en beschilderde paaseieren. Daarna ontstond er natuurlijk een leuk gesprek. Later in de middag zongen we nog een tijdje op het strand van Achivadolimni. Toen was het tijd om naar huis te gaan. Daar namen we eerst een retsina op het balkon en waren ondertussen getuige van een ruzie tussen onze huisbaas Nikoletta en haar broer. We aten die avond in het zelfde restaurant als een paar keer eerder, aan de weg naar Kanava.

donderdag 2 mei - naar Firiplaka en gezongen in Adamantas.

In Plaka hadden we het zandmuseum gezien en we wilden daar vandaag eigenlijk nog even naar toe. Maar dat zou pas in de middag om 16.00 uur open zijn. Daarom gingen we eerst naar het heerlijke strand van Firiplaka. Na een flinke poos op het strand, reden we naar Plaka. Daar keken we eerst nog wat rond en dronken we wat op een terrasje. Tegen 5 uur keken we voor de tweede keer bij het museum en dat was nog steeds gesloten. We besloten toen naar Adamantas te rijden en daar aan de boulevard te gaan zingen, een klein stukje voorbij Flisvos, ons favoriete restaurant. We waren eigenlijk niet van plan om zo lang te gaan zingen, maar omdat het zo leuk was en we verschillende leuke reacties kregen, zongen we gewoon door en lieten we bijna ons gehele Griekse repertoire horen. Daarna gingen we naar huis en belden we Nikoletta omdat we het appartement wilden afrekenen. Ze kwam naar ons toe en we betaalden 280 euro. De rest had ze al van onze creditkaart gehaald. Ze vertelde over de ruzie met haar broer en dat het ging over het feit dat haar kinderen speelden met de kinderen van haar broer en ze hadden elkaar pijn gedaan. Haar broer vond dat zij meer op haar kinderen had moeten letten en dat ze dit had moeten zien... Nadat we ons thuis hadden opgefrist gingen we voor de laatste keer naar Flisvos. Daar vertelden we dat dit onze laatste keer zou zijn. We kregen een mooi klein beeldje als aandenken en een retsina van het huis.

vrijdag 3 mei - naar Firiplaka en terugreis naar Eindhoven

Voor het ontbijt deden we de meeste spullen in onze koffers. Daarna ontbeten we op ons gemak, buiten op het balkon. De temperatuur buiten was heerlijk. Na het ontbijt deden we de laatste dingen in de koffer en lieten de sleutel, zoals afgesproken achter in het appartement. We liepen met onze koffers naar beneden, naar de plek, achter de supermarkt, waar we de auto de afgelopen twee weken hadden geparkeerd. Daar vandaan reden we naar ons favoriete strand met de mooie gekleurde rotsen; Firiplaka. We bleven daar een aantal uren en genoten voor de laatste keer van de heerlijke plek. Toen was het tijd om naar de luchthaven te gaan. De loketten waren nog dicht, maar korte tijd later konden we onze koffers afgeven. Om 15.30 uur kwam er één van de medewerksters van Tourlakis om de auto op te halen. Alles was in orde, dus na het afgeven van de sleutel waren we klaar om te vertrekken. Dit vertrek liet echter nog een tijdje op zich wachten want ons vliegtuig had vertraging. Anderhalf uur later dan gepland vlogen we dan toch richting Athene. Het was net als de heenreis, een aangename vlucht. Ook de overstap in Athene ging erg soepel. In de loop van de avond vernamen we dat de vlucht naar Eindhoven ook vertraging had. Nu hadden we ruimschoots de tijd om op de luchthaven nog wat te eten. Na het nuttigen van een choriatikisalade en een mousaka vertrokken we uiteindelijk om 21.30 uur. Bij het opstijgen hadden we een prachtig uitzicht over Athene en Pireas. De rest van de reis verliep zoals we hadden verwacht. We hadden een supervakantie gehad....