Vakantie Paros en Antiparos - Anette en Bert - maandag 25 april - dinsdag 3 mei 2016

Maandag 25 april - vertrek naar Schiphol

Op maandagavond vetrokken we met één van de laatste bussen en treinen naar Schiphol. Daar dronken we eerst koffie en kort daarna gingen de incheckbalies open en konden we onze koffer kwijt. We hadden 1 koffer, met een maximaal gewicht van 15 kilo voor de heenreis en 20 voor de terugreis. Verder alleen handbagage en die was gratis. Die ene koffer was wel fijn om mee te nemen; dan hadden we ook de ruimte om wat mee terug te nemen. Na het inchecken aten we nog wat en keken we nog een beetje rond in de winkels, waarvan de meeste inmiddels open waren.

Dinsdag 26 april - Vlucht naar Santorini en bootreis naar Paros

Even na vijven liepen we naar de gate en om 6.00 uur vetrokken we. De vlucht verliep voorspoedig, maar een eindje voor Santorini kregen we te horen dat een landing op dit moment niet mogelijk was vanwege de heftige zijwind op de landingsbaan. De meeste reizigers zouden verder gaan naar Karpathos en dit was nu de meest voor de hand liggende optie. We vlogen verder en landden op Karpathos. Daarna zouden we terugvliegen en zou er opnieuw worden bekeken of een landing op Santorini mogelijk was. Anders zouden we in Athene worden gedropt en moesten we het hele eind met de boot van Pireas naar Paros. Dat zou een uurtje of 6 varen zijn. Maar gelukkig was de wind gaan liggen en werden we afgeleverd op Santorini.

Vanaf de luchthaven werden we gebracht naar een restaurant aan de buitenkant van Kamari. Daarna zouden we worden gehaald door de bus, die ons naar de haven Athinios zou brengen. Er was geen extra tijd om iets op Santonini te ondernemen. Bovendien hadden we best wel honger. We legden ons dan ook rustig neer bij het aangeboden plan en lieten ons onze eerste Griekse maaltijd uitstekend smaken.

Om 14.00 uur vetrok de boot naar Paros en een klein uur van tevoren werden we naar Athinios gebracht. De rit vanaf de klippen tot bijna in de Caldera hadden we al met bus, taxi en scooter afgelegd, maar bleef ook nu weer een mooie ervaring. De bootreis besteedden we met wat lezen en praten en de tijd was daarom snel voorbij. Om 18.30 uur waren we in Paros en werden we naar ons appartement gebracht. Het was een mooie kamer, met een groot balkon. We waren helemaal tevreden. We pakten onze spullen snel uit en deden onze eerste boodschappen. Daarna gingen we eten op een plekje vlak bij ons appartementencomplex. Het stel dat onder ons in het appartement zat, Jos en Gerrit, kwam daar ook en we nodigden ze uit om met ons samen te eten. Het was leuk en we bleken voldoende stof te hebben voor een geanimeerd gesprek. Na het eten zaten we nog even op ons balkon en lieten ons daarna heerlijk tevreden omvallen in ons nieuwe bed.

Woensdag 27 april - Eerste scooter rit, naar het strand bij Dryos.

De ochtend begon zoals gebruikelijk voor ons; met een uitgebreid ontbijt op het balkon. De temperatuur was redelijk en in de zon, die al op ons balkon scheen, was het lekker. Na het ontbijt hadden we de bespreking met hostess Julie, een Engelse van middelbare leeftijd, die getrouwd was met een Griek en al jaren op het eilend woonde. Wat ze te vertellen had was veel, ze ratelde behoorlijk door, maar we kregen ook nuttige en interessante informatie en het was allesbehalve saai! Toen we vertelden dat we graag een scooter wilden hebben, pakte ze meteen de telefoon en regelde voor ons dat er een uur later één voor de deur stond. We mochten er één huren van 70 cc maar omdat we eraan twijfelden of dan alles met de verzekering wel gedekt was, namen we toch genoegen met 50 cc. Dat was eigenlijk ook genoeg, wisten we uit ervaring. We betaalden slechts 50 euro voor 5 dagen. Voor 10 euro extra hadden we ook het eigen risico afgekocht. Zo goedkoop hadden we het nog nergens gehad.

We pakten de rugtas in met de gebruikelijke dingen en vertrokken voor onze eerste rit naar het zuiden. Onderweg reden we via de verschillende afslagen naar meerdere stranden. Sommige zagen er wel aardig uit maar waren naar onze zin te open en teveel bezocht. We zagen ook het strandje van Ag. Irini, waar enkele palmbomen stonden. Ook dit was niet het strand waar we naar op zoek waren. De stranden van Glifa en Tripiti waren ook wel aardig, maar ook te open. Via Agkeria en Pyrgaki kwamen we op een strandje, net vóór Dryos. Het was een vrij lang kiezelstrand, wat bestond uit verschillende inhammetjes. Dat was precies wat we zochten. De strandjes lagen dicht bij het pad, maar de meeste waren niet zichtbaar wanneer je over het pad reed. We namen één van de inhammetjes en bleven daar een groot deel van de middag. De zon was heerlijk, wanneer je een beetje uit de wind zat.

Tegen de avond reden we terug naar Parikia, de hoofdstad van Paros. Ons appartement lag net buiten de zogenaamde peripherique, maar nog geen 10 minuten lopen vanaf het centrum. We belden ma eerst om te zeggen dat alles in orde was en knapten ons daarna op om de stad in te gaan. We bekeken een flink deel van het mooie, typische Cycladenstadje en voelden ons weer helemaal thuis! Daarna gingen we eten bij Trata, één van de restaurants die ons was aangeraden door Julie. Het was er gezellig en het eten was uitstekend! Na het eten liepen we op ons gemak terug naar appartement Sirocco, waar we ons na een drankje op het balkon ter ruste legden, stin diplo krevati mas.

Donderdag 28 april - Naar Marathi en Naoussa

Na ons ontbijt stapten we op onze mooie nieuwe scooter. Hij reed lekker en lag goed op de weg. Ons doel was het mooie havenplaatsje Naoussa. Onderweg kwamen we door Marathi. Net buiten het dorp stond de marmerfabriek. Het bedrijf hield zich bezig met het maken van kunstwerken en het vervaardigen van mooi gezaagd en gepolijst plaatwerk, voor gebruik in de huizenbouw en dergelijke. Het meest indrukwekkend was de zaagmachine, waarmee in tergend langzaam tempo, maar met uiterste precisie een plaat werd afgesneden van een enorme brok marmer.

Een eindje verder kwamen we in Lefkes, een mooi gelegen dorp, midden op het eiland. Hier dronken we een frappé. Daarna reden we verder naar Naoussa. Naoussa had de naam, een nog mooiere plaats te zijn dan Parikia. Wij vonden Parikia erg mooi, maar Naoussa bleek ook erg gezellige en karakteristiek te zijn. In Naoussa wandelden we heerlijk rond in de smalle staatjes. Ondertussen letten we speciaal op de naam To Takimi (Turks voor duet of samen). In dit restaurant waren de eigenaars kennissen van Katherina, de lerares Grieks van Anette. Ze had gevraagd de groeten te doen wanneer we er kwamen. Na een poosje wandelen hadden we het gevonden. Omdat we inmiddels ook honger hadden, was dit een mooie gelegenheid om te gaan eten. Ondertussen legden we uit dat we de groeten moesten doen van Katherina apo tin Ollandia. Toen het kwartje viel ontstond er een leuk gesprekje. We aten gouna en marathokeftedes. Gouna was een gerecht, speciaal van Paros; makreel, gedroogd in de zon. Marathokeftedes kenden we nog niet. We hadden ze eigenlijk ook nog nooit bewust op een menukaart zien staan. Het bleken balletjes te zijn met venkel, gemaakt op dezelfde manier als kolokithokeftedes en erg lekker!

Na ons bezoek aan Naoussa reden we verder naar het noordwesten. Het strand van Kolymbithres werd vaak genoemd wanneer het ging over de stranden van Paros. Daarom wilden we dit wel eens zien. Het was inderdaad een mooi lang zandstrand, leuk om een keer gezien te hebben maar niet om langer te blijven. We reden terug naar Parikia en daarna naar huis. Daar hebben we nog even lekker liggen zonnen op ons eigen balkon. Daarna knapten we ons op en gingen we eten aan de boulevard. To spitaki klonk Grieks, maar werd gerund door een Francaise. Het viel ook erg op dat er veel Franse bezoekers waren. De sfeer was OK, maar niet echt dat Griekse dat we gewend waren. Het eten was wel erg lekker, op de taramasalata na, die smaakte als aardappelpuree met azijn. Na toch een heerlijke maaltijd, gingen we terug naar huis voor een afzakkertje en een slaapje. De dagen vlogen alweer om....

Vrijdag 29 april - Naar het strandje tussen Dryos en Pyrgaki

Vandaag wilden we weer naar het strandje bij Dryos, waar we al eerder waren geweest. We reden nu echter een geheel andere route, die eerst via Marathi en Lefkes leidde en daarna via Prodromos, Marpissa en Marmara. Daarna reden we verder naar Molos, Kalogeras, Piso Livadi, Logaras, Pounta, Chrissi Akti en Dryos. We zagen diverse kleine stranden onderweg. De stranden van Chrissi Akti en Piso Livadi waren mooie zandstranden, maar aardig bezet. Het grote zandstrand van Molos was erg open en daarom niks voor ons. Het strand van Kalogeras ligt ten zuiden van Molos, net over de heuvel. Vanaf het haventje van Molos, ten zuiden van het Molosstrand, kun je via een pad naar de zuidkant van de berg. Daar is het strand Kalogeras. Het is er niet druk en bij de mooie rotsen aan de noordkant kun je heerlijk uit de wind zitten. Misschien komen we hier nog eens terug. We reden verder en gingen nu naar het zuiden, waar we het strandje met de kiezels weer opzochten, tussen Dryos en Pyrgaki. We bleven hier de rest van de middag.

Op de terugweg wilden we via Kostos rijden, maar we zagen de juiste afslag niet. Het gevolg was dat we een eind omreden, helemaal via Naoussa. Ondertussen was het een beetje koud geworden op de scooter. In het voor- en najaar is het belangrijk om wat laagjes kleding mee te nemen, zodat je in de ochtend iets uit kunt trekken, wanneer het warmen wordt en in de avond weer iets warmer gekleed kunt gaan. Hoe dan ook, we vonden het deze keer niet erg dat we thuis waren...

Zaterdag 30 april - Naar Antiparos

We hadden geïnformeerd naar de boten tussen Paros en Antiparos. Ze gingen ieder uur. Het was dus niet zo belangrijk wanneer we bij de haven waren. Veel te vroeg of veel te laat konden we niet zijn. We reden eerst naar Pounta, in het zuidwesten. We zagen dat de boot net aan de overkant was gekomen. Na korte tijd zaten we voor een paar euro op de boot naar de overkant. In het hoofdstadje, Antiparos dronkden we eerst een frappé met baklava erbij. Na nog wat wandelen door het plaatsje, stapten we op de scooter en reden we zuidwaarts. We sloegen rechtsaf bij de afslag naar de grotten. We hadden geen zin om daar naar binnen te gaan, maar genoten wel van het mooie uitzicht. We reden terug en daarna verder naar het zuiden. Het strand van Soros was een vrij groot zandstrand. Daarna reden we nog verder in de richting van Ag. Georgios. Maar we besloten niet verder door te rijden omdat we daar op de kaart geen stranden meer zagen. Op de landtong die naar het zuiden ging waren nog wel verschillende strandjes, maar omdat deze alleen te bereiken waren via onverharde wegen en we niet zoveel tijd hadden, besloten we deze te laten liggen en iets leuks te gaan zoeken in het oosten, dichter langs de verharde weg. Veel wegen waren alleen te bereiken via een privéweg en veel van de huizen en tuinen die we zagen waren afgeschermd met een muur en een hek. Gelukkig vonden we tussen Kambos en Antiparos een mooi stuk strand, uit het zicht en uit de wind, dus lekker uit die kleren! Aan het einde van de middag reden we op ons gemaak terug naar de haven om te kijken of de boot zou komen. Deze zagen we op dat moment aan de overkant, dus konden we onze boodschappen nog mooie even doen in de winkel valkbij. Ruimschoots op tijd stonden we bij de haven, toen de boot aankwam. Maar we mochten er nog niet op. De man zei ons dat we er op konden om 5.40 uur. We reden nog wat rond en kwamen zo'n 20 minuten voor de aangegeven tijd aan. De boot was net weg... Toen zijn we koffie gaan drinken aan de overkant. Een uur later zaten we op de boot naar Pounta en even later reden we naar huis. We knapten onze thuis op en gingen voor de tweede keer eten bij Trata, op het noordelijke deel van de boulevard. Het was er, net als de vorige keer, weer heerlijk. Na het eten liepen we terug naar huis, waar we op het balkon nog even een drankje namen voor het slapen gaan.

Zondag 1 mei - Naar het hoogste punt van Paros en het Kalogeras-strand

Vandaag was alweer onze laatste dag op Paros want morgen moesten we met de boot terug naar Santorini. Na ons ontbijt op het balkon reden we naar Lefkes. Daarvandaan ging er een weggetje naar het Ag. Ioannisklooster op de berg Stroumboulas. Het hoogste punt was 725 meter, maar de weg liep naar een andere top, die precies 700 meter was. Het was een mooie rit. De uitzichten onderweg waren geweldig en we maakten dankbaar gebruik van de actioncamera die we van Sam, Loes en Daan hadden gekregen voor onze verjaardagen. Er zaten hulpstukken bij de camera, zodat je hem op diverse manieren kon monteren op een plaats waar je dat wilde. Eén van de hulpstukken konden we op het stuur van de scooter vastzetten, zodat we een mooie schokvrije opnamen konden maken van een aantal mooie ritten. Het uitzicht bovenop de berg was ook erg mooi. Je kon Antiparos geheel zien liggen en aan de andere kant Naxos.

Na het mooie maar winderige ritje zakten we af naar de oostkust en zochten we het strand op naast het grote Molos-strand: Kalogeras. Het was er erg rustig en je kon er lekker uit de wind zitten. Er is echter één groot nadeel. Wanneer er een grote veerboot voorbij komt komt er soms zo´n grote golf, dat het strand voor een groot deel onderloopt!! Wij zaten verder naar de zuidkant en hadden er geen last van, maar de mensen verder naar het noorden werden compleet verrast. Aan het einde van de middag liepen we naar de rotsen aan de noordkant. Even later kwam er een Grieks meisje aan. Ze vertelde dat een kledingstuk miste, als gevolg van de grote golf. Wij liepen half in het water en konden beter zien wat er in het water dreef. Even later had Anette het vest gevonden en konden we haar blij maken. Ze bedankte en liep terug met de druipende vondst. Niet lang daarna vonden wij het ook genoeg geweest en kleedden we ons aan. Het was nu nog lekker op de scooter en we reden terug via Kostos en het daarbij gelegen Ag. Ekaterini. Ag. Ekaterini is echter niet op de kaart te vinden en achteraf twijfel ik of we die naam niet hebben onthouden van een andere aanduiding onderweg. Dat zou betekenen dat dit geen plaatsnaam is en dat de opnamen gewoon van Kostos zijn. We zoeken het nog uit! We maakten in ieder geval mooie opnamen met de actioncamera.

Die avond aten we bij Hibiscus, volgens de opschriften, de oudste taveerne van het eiland. Het eten was uitstekend en de taramasalata was hier bijzonder lekker!

Maandag 2 mei - Met de boot terug naar Santorini - avond met muziek in Kamari

Volgens afspraak melddden we ons die ochtend met onze ingepakte koffers bij de Engelse beheerder van het appartement. We spraken Gerrit en Jos nog even en namen afscheid. Daarna werden we naar de haven gebracht. We bedankten haar voor het verblijf en even later zaten we op de boot naar Santorini. We legden, net als op de heelreis, tussendoor aan op Naxos, daarna ging het verder naar het zuiden. In Athinios werden we weer opgevangen door een Nederlands hostess van Sunweb. Zij wees ons de bus die ons naar het appartement in Kamari zou brengen. Ons appartement was niet minder dan Reflections Sea, hetzelfde appartement waar we verbleven toen we een week naar Santorini waren geweest.

Na het inchecken namen we de bus naar Fira om daar gezellig rond te lopen en wat te winkelen, toch weer foto's te nemen en natuurlijk lekker wat te eten. Na een geslaagde middag namen we de bus van kwart over zeven terug naar Kamari. Daar liepen we nog wat rond en gingen toen gezellig eten bij "Meli & Thimari". Het was er lekker en gezellig. We werden bediend door een Sloveense vrouw. Ondertussen hadden we telkens muziek gehoord bij één van de restaurants in de buurt. Het bleek life te zijn. Na het eten liepen we er naartoe om daar nog wat te drinken. Er zat en gitarist en een bouzoukispeler en beiden zongen ze. Het was erg leuk. Op ons verzoek speelden ze Frangosyriani en wij zongen mee! Toen de heren er mee stopten gingen wij terug naar huis. De wekker zou om 7 uur gaan....

Dinsdag 3 mei - vertrek naar Schiphol

We waren om 7 uur opgestaan en zaten al vóór 8 uur aan het ontbijt. Niet lang daarna werden we door de bus gehaald en naar de luchthaven gebracht. We vlogen met een tussenlanding in Karpathos terug naar Nederland. Het was een heerlijke, geslaagde vakantie geweest!