Vakantie Rodos - Anette en Bert - 19 juli t/m 2 augustus 2007

Donderdag 19 juli - Vertrek naar Rodos en eerste verkenning

Op woensdag 18 juli namen we 's-avonds om 10.00 uur de bus en om 10.30 uur de trein vanuit Eindhoven naar Schiphol. Om 2.15 uur konden we inchecken en om 5.15 uur gingen we vliegen. Om 9.45 uur plaatselijke tijd, landden we op de luchthaven van Rodos. Na het transfer naar ons appartement We pakten eerst onze spullen uit en gingen toen een eerste verkenningswandeling maken. Het halen van de eerste boodschappen was daarbij natuurlijk ook noodzaak. Daarna gingen we in onze tijdelijke woonplaats Ixia naar het strand. We zochten een rustige plek en konden heerlijke zwemmen en zonnen. Die avond aten we aan de hoofdweg bij "Jason" en borrelden nog wat na op ons eigen terrasje. Ons uitzicht rijkte niet verder dan het appartementencomplex aan de overkant van het straatje, maar het was er wel lekker rustig, zodat we in de late uurtjes nog heerlijk in ons blootje van de buitenlucht konden genieten!

Vrijdag 20 juli - Bespreking met de hostess - naar Rodos-stad

We stonden die dag om 8.45 uur op en na het ontbijt werden we met de bus opgehaald voor de bespreking met de hostess, in Ialysos, een plaats iets verder naar het zuiden. We boekten een excursie voor morgen: met de boot naar Lindos en we regelden de huur van een scooter, voor de rest van de twee weken. Na de bespreking konden we weer met de bus naar huis of verder naar Rodos-stad. We kozen voor het laatste. We stapten uit bij de haven van de veerboten en bekeken eerst de oude stad en de haven met de twee pilaren, met de twee herten erop. Volgens de legende heeft Kolossos hier gestaan, met aan weerszijden een voet. De boten voeren onder zijn benen door. We bekeken veel winkeltjes en rustten heerlijk uit op een van de vele terrasjes. We kochten slippers en een rokje voor Anette. We zagen veel die dag.
In een van de kleine straatjes bevond zich een stenen muur, die verlengd werd met een plastic plaat die er bijna net zo uitzag. Alleen wanneer je er met je vuist op sloeg was het verschil duidelijk en het effect geweldig!
Aan de rand van de oude stad werden we aangesproken door iemand die ons een kraslot gaf. Meteen krasten we drie palmboompjes open en hadden, volgens hun zeggen, een videocamera gewonnen. We moesten dan alleen met de taxi naar een resort en daar de rest van de middag doorbrengen. Na veel heen en weer gepraat besloten we om mee te doen. Pas toen de taxi voor onze neus stopte werd ons de vraag gesteld hoelang wij al samenwoonden. Na ons antwoord dat dat nog maar kort was, werd ineens de rit afgeblazen. Een tweede persoon was het daar niet mee eens en probeerde ons toch nog te overtuigen, maar wij hadden er genoeg van en liepen verder.
Die avond aten we bij Myravolies in de odos Lahitos. Het was er gezellig en lekker. We lieten ons met de taxi weer naar huis brengen. Onderweg hadden we nog een leuke conversatie in het Grieks met de chauffeuse. Ze was 53 jaar en al 11 jaar weduwe. Ze had een zoon van 30, een dochter van 29 en drie kleinkinderen. Ons eigen terrasje was de laatste plek waar we die dag van genoten, nou ja, bijna de laatste!

Zaterdag 21 juli - Boottocht naar Lindos

Die dag moesten we op tijd opstaan, want we werden met de bus opgehaald en naar de haven van Rodos gebracht. Daar gingen we op de boot, met als bestemming: Lindos, in het zuid-oosten van Rodos. Het was op de boot al flink warm en de temperatuur zou die dag stijgen tot ongeveer 45 graden! Lindos had een oude gezellig kern, die we later zouden bezoeken. Het eerste doel was de Akropolis. De oude tempel lag, zoals gebruikelijk aan de rand van de oude stad, op een heuvel. Het was een flinke opgave om de route af te leggen met deze temperatuur. Eerst de steile straatjes en daarna nog een flink aantal trappen op. Het uitzicht boven was prachtig en ook de overblijfselen van de tempel waren ruimschoots de moeite waard. We kregen nog enige uitleg van hostess Connie en mochten daarna zelf nog rondlopen. Nadat we alles daarboven hadden gezien liepen we naar beneden, naar de oude stad. Het was daar een gezellige wirwar van nauwe straatjes, waar vanalles te koop werd aangeboden. Aan de rand dronken we nog iets bij Mythos en liepen daarna via het strand terug naar de plaats waar onze boot lag. Op de terugweg maakten we nog een zwemstop bij Stegna. Daarna gingen we verder naar Rodos, vanwaar we weer met de bus naar Ixia terug werden gebracht. We fristen ons lekker op en dronken nog even wat op ons eigen terras. Daarna gingen we gezellig uit eten bij Alexandros. Daar maakten we kennis met Susanna, die daar als serveerster werkte. Ze was getrouwd met een Griek en woonde inmiddels al lang op Rodos. Haar Engels was uitstekend, maar ook haar Grieks was perfect. Het was dan ook heel leuk om met haar in het Grieks te praten. Wanneer we er niet uitkwamen of we zeiden iets niet goed, dan kon ze ons helpen. Anette was inmiddels ook heel fanatiek bezig geweest met het leren van Grieks. Ikzelf merkte dat ik veel had geleerd van de lessen die ik de afgelopen winter bij Edna had gevolgd. Het was heel leuk en leerzaam om zo samen bezig te zijn om iets meer Grieks te leren.

Zondag 22 juli - langs de westkust naar de ruine van Kritinia

Het was nu de eerste dag dag we onze scooter gingen gebruiken en meteen begonnen we aan een flinke rit. We reden langs de westkust naar het zuiden, door en langs de volgende plaatsten:
Kremasti, Paradisi, Theologos, Soroni, Fanes, Kalavarda, Kamiros, Mandriko en Kritinia.
We genoten van de vrijheid en de heerlijke warme buitenlucht. Onderweg maakten we een stop in Fanes, om iets te drinken. Daarna zochten we daar in de buurt een plekje aan het strand. Het was er heel rustig en op ons plekje waren we met ons tweeen. Het was voor ons inmiddels heel vertrouwd geworden om ons streeploos te laten bruinen en hier werd het onze eerste gelegenheid om dat op Rodos te doen. Natuurlijk nam ik enkele stenen mee. Ik kan dat gewoon niet laten. Maar ook Anette liep regelmatig te kijken of er iets moois op de grond lag. Daarna reden we verder naar Kastro Kritinia. We beklommen de ruine en maakten mooie foto's en filmshots.
Op de terugweg dronken we een frappe in Kritinia en we tankten in Kamiros. Omdat het nog niet zo laat was en we al aardig opschoten naar huis, hadden we nog tijd om even lekker te zwemmen en te zonnen. Uiteindelijk reden we terug naar huis. īs-Avonds aten we bij restaurant "Coconut".

Maandag 23 juli - naar het strand van Faliraki

Die morgen reden we via Tries en Pastida naar Faliraki, aan de oostkust. We hadden via internet informatie gevonden over dit strand en volgens de berichten moest hier een nudistenstrand zijn. Het klopte en de sfeer was er prima. Het strand bestond voornamelijk uit mooi zand en de omgeving was schitterend! Anette leende mijn snorkelset en kreeg zo haar eerste onderwater-ervaring. Ze was meteen verkocht en besloot om zelf ook een setje te kopen. We genoten volop! Na een heerlijke dag reden we terug via Asgona en Tries, met de bedoeling om daar ergens iets te gaan eten. We vonden onderweg niets leuks en belandden uiteindelijk in een cafetaria aan de Michael Petridistraat, ergens in een buitenwijk van Rodos. Het was er eenvoudig, maar wel rustig en heel lekker. Op de terugweg liet mijn richtingsgevoel mij in de steek en via een flinke omweg kwamen we uiteindelijk weer thuis. We hadden een heerlijke dag gehad en schreven die avond de kaarten naar de mensen die we daarvoor hadden uitgekozen. We belden nog even naar Antonet en ik stuurde een sms naar Barry. Ook werkte ik het verslag tot die avond bij en daarna gingen we slapen.

Dinsdag 24 juli - naar Petaloudes

We besloten om die dag niet thuis te ontbijten, maar onderweg. We zaten al vroeg op de scooter en maakten onze eerste stop in Paradisi. Na ons ontbijt, wat bestond uit tiropita en frappe, gingen we verder naar Petaloudes, de vlindervallei. We liepen de hele route en maakten veel foto's en filmshots van de vele vlinders. Het was heel leuk om te zien hoe soms hele boomstammen compleet bedekt werden met honderden vleugeltjes. Aan het einde van de wandelroute door de vlindervallei was er een klooster. In het kerkje hebben we een paar kaarsjes aangestoken en daarna hebben we aan een tafeltje in de openlucht iets gegeten en gedronken. Nadat we de hele route terug hadden gelopen, bekeken we nog het museum en begonnen daarna aan de terugreis. Onderweg, bij Ialyssos maakten we nog een zwemstop. Het strand was heel rustig. Er waren slechts enkele badgasten en een paar vissers op een afstandje. We hadden dus alle vrijheid om lekker te zwemmen en te zonnen. Op het strand hebben we allebei zelfs even geslapen. Na een ouzo met ijs gingen we terug naar huis. Daar fristen we ons lekker op en kleedden ons om. We aten zoals gewoonlijk weer lekker buiten de deur, bij "de Griek" dus, dit keer bij Dimitrios en we besloten de avond met een ouzo op ons eigen terras.

Woensdag 25 juli - naar Faliraki

We begonnen die morgen met eens lekker uit te slapen. Sinds afgelopen zaterdag, toen we naar Lindos waren geweest, was de temperatuur nog steeds hoog geweest. Meestal konden we daar heel goed tegen, maar de afgelopen nacht hadden we niet zo goed geslapen. Om 5 uur in de morgen was het buiten nog warm. Toen hebben we maar een ouzo met ijs genomen op het terras.
Rond de middag waren we weer mobiel en we scheurden via de kortste weg naar Faliraki. Die scooter gaf ons heel veel vrijheid en daar maakten we dan ook optimaal gebruik van. We bleven die dag op het strand totdat de zon achter de heuvels was verdwenen. Daarna deden we boodschappen bij de Lidl, ergens in een buitenwijk van Rodos-stad. Thuis fristen we ons weer lekker op en gingen daarna eten bij Alexandros. Susanna was weer heel behulpzaam bij het leren van Grieks. Ze vertelde dat er overmorgen een bruiloft in het restaurant zou worden gevierd, met daarbij ook Griekse muziek. We besloten om voor die avond alvast een plaatsje te bespreken.

Donderdag 26 juli - naar Efta Piges

We stonden niet zo vroeg op, die morgen en na het ontbijt reden we op ons gemak via de hoofdweg naar Efta Piges, de zeven bronnen. Deze toeristische trekpleister stond groot op de kaart aangegeven en we waren dan ook benieuwd wat ons te wachten zou staan. We dronken aan het begin een frappe op een terras met uitzicht op een riviertje met een klein watervalletje. Daarna wilden we beginnen aan de wandeling. Maar dat bleek tegen te vallen. Alles wat er te zien was, was het stukje rivier waar we al een half uur naar hadden zitten kijken. De zeven bronnen die dit riviertje deden ontstaan, bevonden zich allen in deze paar vierkante meters. Het was leuk, maar niet om van achterover te vallen. Het duurde dan ook niet lang voordat we verder reden. We gingen nu verder het binnenland in:
Kolimbia, Archipoli, Eleousa, Platania. Tussen Platania en Apollona begonnen we aan de terugreis. Het was nu bijna te heet om op de scooter te zitten. Je zou denken dat je wel wat wind zou vangen tijdens het rijden, maar die wind was als van een hete oven. We gingen naar het strand van Kolimbia. Ik nam een zak met zand en steentjes mee, voor mijn verzameling thuis. In Archipoli aten we yaourti me meli en wisten we het voor elkaar te krijgen om netjes in het Grieks een mooie asbak te ronselen. Ik kreeg hem cadeau van de serveerster. Nadat we betaald hadden, met een iets royalere fooi natuurlijk, reden we weer verder. We zochten nog een fijne plek op het strand en bleven daar tot zonsondergang. Daarna reden we verder naar huis. We aten bij "Blue Palm". De eigenaar van het restaurant was een Roemeen en het eten, mousaka en gemista, was heerlijk. Voordat we thuis kwamen kochten we een snorkelset voor Anette.

Vrijdag 27 juli - naar Faliraki

We stonden op om ongeveer 12 uur. We hadden die rust gewoon even nodig gehad. Een normaal mens zou met deze temperaturen 's-middags en poos gaan slapen, maar dan waren wij volop in actie. We reden de inmiddels vertrouwde route naar Faliraki. We zaten op de scooter in slechts een korte broek en een bikinitopje en de hete lucht gleed langs onze bruingebrande lijven. We kozen weer een parasol met twee ligbedden uit, vlak bij het water. We konden nu echt samen gaan snorkelen en het was prachtig om die ervaring te kunnen delen. Tegen een uur of zes begonnen we aan de terugtocht, want vanavond zouden we naar de bruiloft bij Alexandros gaan.
Tegen half acht liepen we naar Alexandros en na enige tijd arriveerde ook het bruidspaar en de bruiloftsgasten. Het was wel leuk allemaal, maar de Griekse muziek was niet live en het dansen viel ook een beetje tegen. Er trad nog een buikdanseres op, met Turkse muziek, maar voor het grootste deel werden we "verblijd" net Engelstalige muziek; het bruidspaar wilde blijkbaar een beetje bij-de-tijd overkomen.

Zaterdag 28 juli - naar Rodos en optreden Haris Alexiou

We hadden in Rodos-stad mooie schilderijen gezien en besloten nog een keer terug te gaan om er een te gaan kopen en nog wat te winkelen. We slaagden met een mooi schilderij en kochten allebei ook een uitgebreid Grieks woordenboek. Die middag wilden we nog weer een keer naar Faliraki om te gaan zonnen en te snorkelen. Maar het liep heel anders! We zagen een grote poster hangen met een aankondiging van een optreden van Haris Alexiou, een van de beste en bekendste zangeressen van Griekenland. Het optreden zou plaatsvinden op Rodos, maar we wisten niet precies waar. We informeerden binnen, in het bankgebouw waar de poster hing. De mensen waren heel behulpzaam en vertelden dat het optreden zou zijn in Kiotari, een streek in het zuid-oosten van het eiland. Het werd in de openlucht gehouden, op het strand. Er moest wel een toegangsbewijs worden gekocht, maar er waren geen beperkingen in het aantal plaatsen. Het was wel belangrijk om op tijd te zijn, want er werden maar liefst vijfduizend bezoekers verwacht! We besloten om onze spullen thuis te brengen en nog wat andere dingen, zoals de luchtbedden, mee te nemen en verder te rijden naar Kiotari. Het was een rit van 75 kilometer, maar dat hadden we er graag voor over. De route was mooi en we kwamen ook nog langs Lindos. Daar maakten we een paar mooie opnamen en een eindje verder kochten we iets te eten en te drinken. Ruimschoots op tijd waren we op de plaats waar het allemaal zou gebeuren en in afwachting van het openen van de "poort" aten we op ons gemak iets in een van de restaurantjes.
Tegen een uur of negen was het zover; we kochten twee kaartjes en zochten een mooie plaats op het strand, niet ver van het podium en om tien uur verschijn Haris Alexiou. Het was een mooie ervaring om haar in levende lijve te zien en te horen zingen. Na een aantal nummers zei ze iets tegen het publiek, wat precies dat verstonden we niet. We zaten helemaal tussen de Grieken en er werd ook alleen maar Grieks gesproken. Haris begon aan een nieuw nummer, stopte ineens met zingen en beduidde het orkest ook om te stoppen. Toen werd duidelijk wat ze hiervoor had gezegd: "na klisete ta video sas". Ik had al die tijd zitten filmen en blijkbaar wilde ze dat er vanaf hier niet meer gefilmd werd. Het meisje naast mij attendeerde mij daar op. Er klonken vermanende woorden van de zangeres en ook vanuit de hoek waar het geluid en de belichting werden geregeld werd geroepen. Daarna ging het concert verder. Een paar dingen heb ik daarna nog gefilmd, maar wel zo, dat het niet opgemerkt kon worden.
Na afloop van het concert hebben we nog wat gegeten. Het was al laat, dus moesten we het doen met het overschot, maar dat was helemaal niet erg. De poster die bij de ingang had gehangen was inmiddels al weg maar bij het restaurant hing er nog een. We mochten hem zonder problemen meenemen. Daarna hebben we bij een ander restaurant nog iets gedronken, omdat daar ook een poster hing. Toen we die ook mee mochten nemen hadden we er dus allebei een. Uiteindelijk sloot dit restaurant en moesten we vertrekken. We zochten een rustige plek op het strand, bliezen de luchtbedden op en installeerde ons. We bekeken nog een stukje van de opnamen die ik had gemaakt en gingen toen slapen. Anette was al snel vertrokken maar ik kon de slaap niet vatten. Maar ach, we lagen tenminste. Het was droog en lekker warm......

Zondag 29 juli - naar Prasonissi en de zuid-westkust

Het eerste wat ik die zondagmorgen deed, toen ik opstond van mijn luchtbed, was het filmen van de zonsopgang. Een visser stapte in zijn bootje en ging de zee op. Verder hoorde je alleen het ruisen van de zee. Ons ontbijt bestond uit water en een paar overgebleven croissants. Maar voorlopig konden we het daar prima mee doen.
We waren nu al ver naar het zuiden gereisd en het was nog vroeg in de morgen. Een ideale kans om naar het uiterste zuiden te gaan. Daar vandaan zouden we dan langs de westkust weer terug naar Ixia rijden. Onze eerste stop was het schiereilandje Prasonissi. Vanaf de hoofdweg kon je ongeveer een kilometer voor ons het eiland zien liggen. Het rotsachtige eilandje werd verbonden met Rodos door een zandplaat. Aan weerszijden daarvan was de zee en het strand. We besloten de gok te wagen en scheurden met de scooter dwars over de zandvlakte, regelrecht naar het eilandje. Daar moesten we na een paar honderd meter ons vervoermiddel laten staan en lopend verder gaan. We hebben een heel eind rondgelopen en veel gefotografeerd en gefilmd. Uiteindelijk zijn we de zandplaat weer overgestoken, terug naar de bewoonde wereld. We zochten een terrasje bij een restaurant, om daar koffie te drinken. Maar het bleek dat dit restaurant alleen bestemd was voor de mensen die in het hotel verbleven; we werden niet geholpen en zijn maar weer vertrokken. We sloegen toen af naar Katania. In het centrum van het plaatsje dronken we frappe op een kleine terrasje waar alleen wat stamgasten zaten. De frappe was een beetje lauw, maar we werden in ieder geval vriendelijk bediend. Vanaf Katania reden we verder naar het westen en reden tenslotte noordwaarts. Hier zochten we een doorgang die naar het strand leidde. Uiteindelijk lukte dat. Het pad was voor een groot deel los zand en het laatste stukje moesten we lopen. Maar toen hadden we ook wat: Zover je links en rechts kon kijken was er geen mens. Alleen maar een prachtig zandstrand, afgezet met rotsen en een helder lichtblauwe zee. We zijn er een paar uur geweest. Ondertussen kwamen er een paar keer enkele mensen, maar die bleven niet langer dan een kwartiertje. Verder waren we samen. Het was heerlijk!
Maar we hadden nog een lange weg te gaan, dus vervolgden we onze weg in noordelijke richting. Het was inmiddels weer flink warm geworden toen we in Apollakia aankwamen. Daar hebben we gegeten. Toen gingen we verder naar Monolithos en Siana. In Siana dronken we een frappe en daarna besloten we om van de hoofdweg af te wijken. De eerstvolgende plaats langs de hoofdweg zou Kritinia zijn. Daar waren we vorige week al geweest. Precies een week geleden, hadden we daar op zondag het kasteel bekeken. We sloegen af naar het oosten en namen de weg die aan de rechterkant langs het Atavirosgebergte leidde, de hoogste top van Rodos. Het was een prachtige route. Voor driekwart waren we om het gebergte heen gereden, tot aan Ebonas. Daar sloegen we af naar Kapi, verder naar het noord-oosten. Kapi lag aan de voet van de Profitis Ilias, de op een na hoogste berg van Rodos. Tot aan Salakos reden we langs de berg, om dan af te slaan naar Kalavarda. We zaten nu weer op de hoofdweg. Even verder, bij Fanes, gingen we nog even een keer naar het strand om ons lekker op te frissen. Toen reden we via Soroni en Paradisi weer naar huis. Het laatste stuk was al een beetje routine geworden. We voelden ons echt thuis op Rodos. We hadden het samen geweldig en het afgelopen weekend was echt een van de hoogtepunten geworden. We pakten thuis onze spullen uit en liepen nog even naar een restaurant met live Griekse muziek om daar iets te drinken. Daarna gingen we moe maar voldaan naar huis. Op het terras genoten we van de rust, enkele hapjes en een ouzo met ijs.

Maandag 30 juli - naar Faliraki en de Akropolis van Rodos

Vandaag deden we het weer rustig aan. We gingen eerst naar de haven van Rodos om kaartjes te kopen voor de boot naar Simi, voor morgen. We belden nog naar het verhuurbedrijf van de scooter of we deze mee mochten nemen naar Simi, maar dat was niet toegestaan. Nadat we de kaartjes hadden besteld reden we naar de oostkust, naar Faliraki. We hebben veel gesnorkeld en heerlijk lui in de zon gelegen. Het was iets minder heet geworden en er stond veel meer wind maar het was nog altijd heerlijk warm.
Na een heerlijke stranddag reden we terug via Rodos, waar we de Akropolis bezochten. Er was meer te zien dan we hadden gedacht en we waren blij dat we hier nog naar toe waren gegaan. We aten weer bij het cafetaria aan de Petridiweg, hetzelfde als waar we de vorige week waren geweest. Toen hadden we nog flink moeten zoeken, voor we de juiste weg naar huis hadden gevonden. Nu ging het vlot. Op ons eigen terras kletsten we nog wat bij onder het genot van een ouzo.

Dinsdag 31 juli - Simi

Om kwart over acht zaten we die morgen op de scooter, op weg naar de haven van Rodos-stad. Vandaag gingen we naar Simi. Na de bootreis kwamen we aan in Simi-stad. Het plaatsje was heel schilderachtig. De ligging was prachtig en ook bleek het er gezellig te zijn om door te wandelen en wat te winkelen. De slippers van Anette en mij hadden het allebei laten afweten en we moesten dus twee paar nieuwe hebben. Die kochten we daar dus. Daarna ging de reis verder naar Panormitis. Het enige wat hier te zien was, was een soort klooster met een winkeltje. Een terrasje was er helaas niet. We hadden een half uur om rond te kijken en dat was precies genoeg. Daarna ging de reis terug naar Rodos. Met ons eigen scootertje reden we terug naar Ixia.
We deden nog even een paar boodschappen en gingen toen eten bij "le gourmet". Het eten was goed, maar de sfeer en de bediening was maar matig.

Woensdag 1 augustus - Naar Faliraki

Het was vandaag alweer onze laatste dag, helaas. De tijd was omgevlogen. Deze laatste dag hadden we het miste behoefte aan een rustig dagje op ons mooiste strand: Faliraki. Dus weer op de scooter, dwars over het eiland, naar de oostkust. Dwars door het centrum van Faliraki en afslaan naar het strand. We konden de weg inmiddels dromen. Het werd weer een heerlijke dag, met volop zonnen, zwemmen en snorkelen. We reden om ongeveer zeven uur terug, dronken nog iets op ons eigen terras en pakten onze koffers in. Daarna aten we voor het laatst bij Alexandros.

Donderdag 2 augustus - Terugreis naar Eindhoven

07.00 uur - opgestaan
08.00 uur - met de bus naar de luchthaven
10.45 uur - de lucht in
13.35 uur - aankomst Schiphol (Nederlandse tijd)
16.00 uur - thuis op de kersenstraat

We hadden een heerlijke vakantie gehad samen!!