Vakantie Rodos - Anette, Bert, Loes, Arne, Nick en Tim - 28 juni t/m 5 juli 2012

Donderdag 28 juni - Vertrek naar Rodos

Onze vlucht vertrok vanaf vliegveld Eindhoven. Samen met Loes en Arne gingen we op ons gemak met de bus naar het station. Daar ontmoetten we Nick en Tim en met ons zessen reden we verder naar het vliegveld. Bij het inchecken en bij de douane ging alles goed en om 15.15 uur vertrokken we. Bij het transfer vanaf de luchthaven waren wij de eersten die voor het appartement werden afgezet. Het inchecken ging een beetje vreemd. De eigenaar gaf ons bij aankomst slechts één sleutel, maar later bleek dat we nog twee sleutels kregen. Zo hadden we het ook geboekt. De volgende morgen werden we door de vrouw van de eigenaar aangesproken over het feit dat ze maar twee vouchers van ons had ontvangen. Ik wist zeker dat ze er drie had. Na controle bleek dat het toch klopte; er waren twee vouchers afgedrukt op één bladzijde. Vanaf dat moment ging alles prima en stonden we bekend als de big family. Wanneer we terugkwamen van een dagje uit vroegen we om de sleutels van de appartementen pendekosiadodeka, dekatria en dekatessera, maar na een tijdje werden ze automatisch voor ons neergelegd.
We deden die avond met ons allen boodschappen en gingen niet te laat slapen.

Vrijdag 29 juni - Bespreking met hostess Rian en naar het strand

Na het ontbijt gingen we eerst naar de bepreking met de hostess. Hostess Rian was getrouwd geweest met een Griek en woonde al zo'n 30 jaar op het eiland. Ze was vrij kort en direct in haar verhaal, maar ook duidelijk en dat was prima. Na de bijeenkomst liepen we met ons allen naar het strand dat vlak bij ons lag. Het was niet echt bijzonder maar voor de eerste dag was het prima. 's-Avonds liepen we naar het centrum van Kremastí, niet ver van het apparementencomplex Valsami, en gingen daar eten bij restaurant Zorba. Het eten was er uitstekend en het was niet duur.

Zaterdag 30 juni - Auto gehaald en met ons allen naar de lidl in Rodos

Die ochtend gingen Anette en ik samen met de bus naar het vliegveld om de reeds gereserveerde huurauto te halen. Het was eerst even zoeken waar we moesten zijn, maar toen we de juiste plek hadden gevonden ging het allemaal vlot. Even later reden we met de auto terug naar Kremastí. Niet lang daarna gingen we met het hele stel naar de Lidl om boodschappen voor een groot deel van de week te doen. Nadat we alles thuis hadden gebracht gingen we naar het strand.

Deze keer reden we naar de oostkant van het eiland en toen een eindje naar het zuiden. We keken eerst even bij het strand van Faliraki, waar we 5 jaar geleden vaak waren geweest, toen bij Ladiko-beach en gingen toen een klein stukje verder naar het zogenoemde "Anthony Quinn-strand". Acteur Anthony Quinn had ooit opnamen gemaakt op dit strand en vond het zo mooi dat hij er een huis heeft laten bouwen. Vandaar dat de Grieken het na verloop van tijd deze naam gaven. Het strand met de baai was inderdaad heel mooi, maar dat vonden wij niet alleen. Al die andere mensen vonden dat blijkbaar ook en dat maakte dat het toch wel erg druk was. We bleven er een tijdje en zochten een iets meer afgelegen plekje, maar daar was het niet zo ideaal om te liggen en om in het water te gaan. Maar het was er wel mooi om te snorkelen. Al met al was het wel de moeite waard. Aan het einde van de middag dronken we nog een frappé bij de naastgelegen taverne en reden toen naar huis.

Toen de zon al bijna onder was gingen we naar Rodos-stad. Daar hebben we flink wat rondgewandeld en gewinkeld. Ook kwamen we daar mijn collega Amina nog tegen, van wie ik wist dat ze in dezelfde tijd op Rodos zou zijn. Het was al laat toen we weer terugreden naar Kremastí.

Zondag 1 juli - naar het strand in het zuidwesten.

Die ochtend vertrokken we een beetje eerder, want we wilden wat verder weg naar het strand. We reden vanaf Kremastí, via Paradisi, Theologos, Soroni, Fanes, Kamiros, Mandriko, Kamiros Skala, Kritinia, Stellies, Siana en Monolithos naar het strand dichtbij Kalamos. Het was er heel uitgestrekt en heerlijk rustig. Ondertussen kregen we van hostess Rian nog een sms over een festival in Kritinia. We besloten om daar te gaan kijken. We hoefden er tenslotte bijna niet voor om te rijden want het lag vlak langs onze weg terug. Het festival was bij de ruïne van Kritinia, waar Anette en ik in 2007 al waren geweest. Het was leuk om even te kijken, maar erg spectaculair was het niet. Na nog een drankje bij het cafetariaatje reden we weer terug naar huis.

Maandag 2 juli - Met Nick en Tim het hele eiland rond - muziek en dans in Valsami

Die dag wilden Loes en Arne gewoon lekker thuisblijven en een beetje aan het zwembad zitten. Samen met Nick en Tim gingen we op weg. We reden eerst een klein stukje langs de kustweg naar het zuidwesten, waarlangs we de vorige dag weer naar huis waren gereden. Maar nu sloegen we bij Kalavardos af naar Salakos, het binnenland in. Ten noorden van de Profitis Ilias reden we verder via Koutsoukis naar Embona. Daar maakten we onze eerste stop. Even later reden we verder naar Agios Isidoros. Het was aanvankelijk de bedoeling om na Ag. Isidoros af te slaan naar het zuiden, maar per ongeluk reden we verder over de weg ten zuiden van het Attavirosgebergte. Erg was dat niet, want de omgeving was daar geweldig mooi. We hadden daar 5 jaar geleden op onze scooter gereden en er toen ook van genoten. Het enige nadeel was, dat we nu ook weer door Siana en Monolithos kwamen, net als gisteren. Maar nu reden we verder, via Apolakkia naar naar Kattavia. Hier stopten we voor de lunch.

Kattavia is een klein dorp, in het uiterste zuiden. Toen we binnenreden werden we door een active restaurant-eigenaar gewezen naar een parkeerplaats. Het lag toen voor de hand om die aanwijzing maar op te volgen. Toen we terug kwamen lopen wees hij ons een plaats op het terras van zijn restaurant. In de eerste instantie leek het allemaal wel vriendelijk en goedbedoeld. Daarom zijn we er ook gaan zitten. Maar toen bleek dat hij en zijn vrouw behoorlijk opdringerig waren. Zij bleef de hele tijd staan wachten aan onze tafel, tot we een keuze hadden gemaakt en hij stond iedere auto te wenken om maar nieuwe klanten te krijgen. Het eten was eigenlijk niet zo erg goed. Het was gewoon niet goed verzorgd en lang niet zo smakelijk als eerder bij Zorba in Kremastí. Bij het vertrek kregen we een zakje pruimen aangeboden. Dat was dan wel weer leuk, maar na het afrekenen kwamen we erachter dat de pruimen gewoon op de rekening stonden. We hebben er maar gewoon om gelachen. Het was al met al wel een mooi verhaal.

Na Kattavia reden we verder naar de uiterste zuidpunt van Rodos: het schiereilandje Prasonissi. In 2007 waren we daar met de scooter naar toe gereden, over het brede zandstrand, dat het eilandje verbond met Rodos. Maar.... dat brede zandstrand was nu onderbroken door een flinke strook water. We wisten dat dat wel eens gebeurde maar het was wel heel bijzonder dat we het juist nu zo konden zien. Gelukkig was er nog strand genoeg over en we zochten een mooi plekje. Het was mooi fijn zand en het was heerlijk om hier het water in te gaan. Nick en Tim genoten er ook van. Na lekker veel zon en verkoeling in zee stapten we weer in de auto. Maar die moest eerst worden aangeduwd omdat we vast zaten in het zand. Gelukkig duurde het niet lang voordat we weer konden rijden. We vervolgden onze rondrit langs de oostkust en sloegen ter hoogte van Kiotari af naar Asklipiio. Daar bekeken we de ruïnes van een oud kasteel. We reden daarna terug naar de hoofdweg, staken deze over en lieten Nick en Tim zien waar we 5 jaar geleden het concert van Xaris Alexiou hadden meegemaakt en waar we op het strand waren blijven slapen. Een eindje verder stopten we op de weg boven Lindos. Je had hier een prachtig uitzicht over de baai, het stadje en de Akropolis. Na Archangelos en Faliraki sloegen we af naar de andere kant van het eiland, om daar onze rit te eindigen in Kremastí.

Die avond was er live muziek in ons appartementencomplex. Er was een zanger/keyboardspeler en een violist en na korte tijd kwamer er twee danseressen. Mensen uit het publiek werden uitgenodigd om mee te dansen. Het geheel was een beetje opgedrongen en geforceerd, maar het begin was wel leuk; een traditionele Griekse kringdans.

Dinsdag 3 juli - naar het strand en naar Lindos

De vier jongsten van ons gezelschap voelden er vandaag niet zoveel voor om een lange autorit te maken en wilden het liefst naar een comfortabel zandstrand. We besloten om het viertal naar Tsambika te brengen. Hier was een mooi breed zandstrand en een taverne waar muziek te horen was de de meeste jeugdige lieden wel kon bekoren. We lieten ze daar achter met opgeladen mobieltjes en een paar afspraken. Wij reden terug naar het noorden, en bezochten het strand van Kolimbia. Het strand zelf was niet zo aantrekkelijk. Het was erg druk, maar de weg er naartoe leidde door een bijzonder lange laan met aan weerszijden eucalyptusbomen. We reden een eindje terug en namen toen de oude nationale weg, die dichter langs de kust liep. Zo kwamen we bij het strand van Afandou. Hier was het niet zo druk, maar de weg liep vlak langs het strand en dat was niet echt fijn. We staken de hoofdweg over, iets verder naar het binnenland en dronken toen een frappé in Afandou zelf.

Toen reden we verder naar het strand van Traganou, nog iets verder noordwaarts, net onder het Anthony Quinnstrand en Ladiko-beach. Het Traganoustrand lag een flink eind van de weg af. Je kwam er door een zijweg in te slaan. Het was geen zandstrand te noemen. Vlak bij de weg was het enigzins zand, maar een heel breed stuk langs het water bestond uit kiezels van gemiddeld nog geen centimeter doorsnede. Hoe dichter bij het water, hoe fijner de steentjes waren. Bovendien waren ze mooi afgerond, dus kon je er goed op lopen. Je kon er zelfs heerlijk op liggen. We hadden dan ook helemaal geen handdoek nodig en het water was glashelder. Het was er heerlijk, schoon en rustig. We bleven er tot bijna 5 uur. Toen sms'ten we met de jeugd en haalden ze op in Tsambika om daarna met ons zessen naar Lindos te gaan.

Op het strand van Tsambika was er iemand geweest die CD's verkocht. De kinderen hadden een CD van Pasxalis Terzis en één van Glykeria voor ons gekocht. Tijdens de rit naar Lindos hebben we die in de auto meteen gedraaid. Geen van de nummmers waren voor ons bekend. Dat hadden ze perfect uitgezocht! In Lindos hebben we uitgebreid rondgekeken, gewinkeld en crêpes gegeten. Na een lange dag reden we rond 9 uur voldaan terug naar de westkant van het eiland. Loes en Arne wilden graag samen eten in een klein orpje. We reden door Pastida en dat bleek een prima plek te zijn. Loes en Arne bleven daar achter. Wij deden nog even wat boodschappen in de supermarkt en aten iets simpels op ons balkon. Loes en Arne kwamen pas na 12 uur terug met de taxi. Ze hadden het heel leuk gehad. Daarna gingen we slapen.

Woensdag 4 juli - met het hele stel naar het strand van Traganou

Ons ontbijt hadden we de eerste keren gebruikt aan het kleine tafeltje op ons balkon. Dat ging wel, maar er was heel weinig ruimte om in de schaduw te zitten. Later kwamen we op het idee om de eettafel van binnen op de galerij te zetten. De enigen die daar langs zouden moeten lopen waren Nick en Tim, want verder waren er aan die kant geen appartementen meer. Dit was veel leuker, want je kon daar royaal zitten en lekker in de schaduw. Bovendien hadden we daar een mooi uitzicht op de heuvels en konden zelfs een stukje zee zien. Soms kwamen Loes en Arne en Nick en Tim er nog even bij zitten. Zo deden we dat dus die ochtend ook weer. Na het ontbijt reden we met ons allen naar het strand van Traganou. En gelukkig waren Anette en ik niet de enigen die het strand fijn vonden. Nick had zijn eerst snorkelervaring. Er was niet zoveel te zien, maar toch was het de moeite waard. De zwemvliezen gebruikten we eigenlijk al meerdere jaren niet meer. We besloten ze voortaan thuis te laten. We hadden een heerlijke middag daar. Pas aan het eind van de middag reden we terug. We dronken een frappé in Kalithiés en reden daarna door het binnenland, via Pinthos en Maritsa terug. Dat was een prachtige route. Thuis hebben we ons eerst gedoucht. De kinderen gingen de kamers opruimen en alvast iets inpakken. Wij reden met de auto terug naar het vliegveld, lieten de tank volgooien en leverden de auto weer in. Daarna gingen we met de taxi terug naar Kremastí, waar we ons af lieten zetten bij restaurant Zorba. We hadden daar afgesproken en de kinderen zouden daar tussen half negen en negen uur ook naar toe komen. We hebben de laatste avond nog heerlijk samen gegeten. Iedereen kon terug kijken op een zeer geslaagde vakantie. Wij wilden het eten nog betalen, maar de rekening werd voldaan door Loes, Arne, Nick en Tim. Samen liepen we terug naar onze appartementen voor onze laatste nacht daar.

Donderdag 5 juli - terug naar Eindhoven

We moesten vroeg opstaan want de bus kwam ons kort na negenen halen. Op de luchthaven verliep alles vlot en een paar uurtjes later waren we weer thuis. Nick en Tim gingen nog even mee naar de Rozemarijnstraat. Later bracht ik ze met de auto naar huis. Het zat erop, maar we hadden het heel erg leuk gehad!!