Vakantie Saloniki - Anette en Bert - zondag 15 - zondag 22 februari 2015

Zondag 15 februari - Vertrek naar Saloniki

Na het ontbijt reden we met onze eigen auto naar Charleroi. We hadden een parkeerplaats gereserveerd dicht bij de luchthaven van Brussel-Charleroi. De routebeschrijving was niet helemaal duidelijk en we reden eerst verkeerd, maar na wat correctiewerk kwamen we op de juiste plaats en werden we met het busje van Quick Parking naar de vertrekhal gebracht. Onze vlucht vertrok om 15.50 uur en alles liep verder op rolletjes. Onze huurauto haalden we op bij de luchthaven van Saloniki en even later reden we de stad binnen. Hotel Ilisia hadden we via Booking.com gereserveerd en de ligging van het hotel was niet moeilijk. De snelweg die van oost naar west dwars door de stad liep was de Odos Egnatia en op nummer 24 was het hotel. We konden de auto in een parkeergarage kwijt, die verbonden was aan het hotel. Niet lang daarna liepen we de stad in en gingen we eten in "Ilia Lemoni", een soort studentenrestaurant. Het was er een beetje onrustig en erg druk, maar voor de eerste avond was het prima. Het eten was geheel niet duur maar wel erg lekker.

Maandag 16 februari - Naar Lefko Pyrgo en Ladadika

Anette had de wekker gezet, zodat we een beetje langer konden slapen, maar nog op tijd waren om het ontbijt in het hotel te gebruiken. Maar... ze was vergeten om de Griekse tijd in te stellen; een uur later. We stonden dus een uur later op dan de bedoeling was en het ontbijt was τελειωνει. Daarom ontbeten we in de stad en begonnen daarna aan onze eerste verkenning van Saloniki. We begonnen met een wandeling langs de boulevard naar de witte toren. Na een mooi aantal foto's gingen we verder. Via diverse zijwegen liepen we terug naar de westkant en bekeken ondermeer de Rotonda en de boog van de Romeinse keizer Galerius. Uiteindelijk kwamen we in de gezellige wijk Ladadika, waar we aten in "Palati". We hoorden daar dat er 's-avonds altijd ζωντανη μουσικη was. Dat zou een goede reden zijn om nog eens terug te komen. Het eten was prima alleen een beetje te veel. Dat "beetje-teveel" werd wel enigzins karakteristiek voor deze week. Vanwege de gezelligheid en het feit dat we niet met zelfgekochte etenswaren naar het strand gingen, gingen we toch de meeste dagen lunchen en in de avond eten in één van de vele restaurants in de stad. Na de lunch liepen we verder en gingen nog even terug naar het hotel voor een kort slaapje en om ons even op te knappen voor het avondeten. We aten die avond in Ladadika, dicht bij de plaats waar we hadden geluncht. Restaurant "Odos Oneiro" was ingericht voor een groot aantal bezoekers, maar die avond was het niet druk. Het werd gezellig en er was hier ook ζωντανη μουσικη; een bouzoukispeler, toetsenist en een zangeres. We hebben zelfs nog even meegezongen.

Dinsdag 17 februari - Naar Kassandra (250 kilometer)

Vandaag was het tijd voor een flinke rit. Na het ontbijt haalden we onze huurauto uit de parking en reden we oostwaarts, richting Chalkidiki. Ons doel was het meest westelijke schiereiland, Kassandra. We reden de volgende route: Kalamariá, Agios Pavlos, Flogitá, Nea Moudaniá. We waren nu op het randje van het schiereiland. Het was de hele tijd al een beetje aan het sneeuwen en af en toe werd het zelfs nog meer. De temperatuur viel ons tegen, het was gewoon koud! Het was een hele nieuwe ervaring om op deze manier in Griekenland te zijn. Na Nea Moudaniá reden we het schiereiland op, via Kalithea, Pefkochori en Paliouri. We waren eigenlijk van plan om eerst ergens een koffiestop te nemen, maar alles was gesloten. Je kon duidelijk zien dat er hier in de zomer diverse toeristen kwamen, maar in de winter was er gewoon niets te doen. We reden daarom maar gewoon verder via Loutra en Nea Skioni en vonden uiteindelijk in Kassandreia een gelegenheid om naar binnen te gaan. We maakten er daarom maar meteen een lunch-stop van want het was inmiddels half vier en we hadden ook honger gekregen. Na de lunch reden we verder en maakten onze rondrit over Kassandra kompleet. We kwamen weer in Kalithea en reden via Nea Moudaniá weer het vasteland op. Het was een mooie rit geweest maar we hadden niet echt iets heel moois gezien op Kassandra. Misschien had de kou er meer te maken en het feit dat we niet op zoveel plaatsen waren gestopt, maar de aanblik van het eiland tijdens het rijden was ook niet heel bijzonder geweest. Kalithea en Pefkochori waren wel leuke dorpen, maar daar was nu gewoon helemaal niets te doen.

Vanaf Nea Moudaniá reden we wat dieper het binnenland in, via Petralona naar Agios Antonios. Het sneewde nu volop en er bleef zelfs wat sneeuw op de weg liggen. Een beetje voorzichtigheid was nu wel op zijn plaats. Maar we hadden gelukkig genoeg benzine om naar huis te rijden en in Kassandreia hadden we in de supermarkt wat te eten gekocht. We hoefden onze dus eigenlijk nergens druk om te maken. Het was alleen een heel vreemde ervaring om door een besneeuwd landschap te rijden in Griekenland! Eenmaal terug op de snelweg ging het als vanzelf. We hebben flink wat gezongen onderweg en genoten volop. We waren die avond om kwart over zes thuis, nog net voor het donker. we hadden een rit gemaakt van ongeveer 250 kilometer. We keken nog wat TV en knapten ons daarna op om te gaan eten in de stad. We aten die avond in Palati, hetzelfde restaurant waar we maandagmiddag hadden geluncht. Er was inderdaad life muziek. Twee mannen op bouzouki en gitaar speelden en zongen het ene Griekse liedje na het andere. De bouzoukispeler was heel virtuoos en speelde zelfs Mozarts' gehele Turkse mars. Gelukkig speelde hij verder alleen Grieks. Ondertussen hoorden we op de TV dat de onderhandelingen van Griekenland met de EU waren vastgelopen. Er was geen plan voor het al of niet terugbetalen van de Griekse schuld aan de EU. De nieuwe partij Siriza hield voet bij stuk dat Griekenland niet nog verder kon bezuinigen en dus niet de (gehele) schuld kon terugbetalen. Wij hadden dat ook wel begrepen. Van meerdere mensen hoorden we dat er veel Griekse gezinnen waren die de helft van hun inkomen hadden moeten inleveren en nu de electriciteit niet meer konden betalen. Voorlopig kwam er gelukkig een uitstel om een nieuwe discussie te kunnen voeren.

Woensdag 18 februari - Naar Ano Poli

Na de enerverende tocht van gisteren bleven we vandaag weer lekker in de stad. Vanaf de Plateia Eleftherias namen we bus 23 naar Ano Poli, het oude stadsdeel, dat een flink eind hoger tegen de berg op lag. Er was daar een schitterend uitzicht over de stad en aan de overkant van het water kon je de besneeuwde toppen zien van Griekenlands hoogste berg; de Olympus. Het was een prachtige ervaring, deze berg die zo'n 120 kilometer van ons was verwijderd en toch op zo'n bijzondere manier deel uitmaakte van het landschap. Nadat we ergens koffie hadden gedronken lieten we ons met de bus weer naar beneden brengen. We stapten uit bij de Odos Egnatia. Daarvandaan liepen we wat verder naar beneden en keken we rond op de markt die zich bevond rond de Odos Aristotelous, ten zuiden van de Egnatia. Hier was van alles te vinden; kleren, schoenen, kruiden, groente, fruit, vis en vlees. Er waren daar ook enkele kleine straatjes met gezellige restaurantjes. Hier gebruikten we de lunch. Daarna liepen we weer verder en kwamen ook op de Bit Pasar. Deze markt was voor de helft gesloten, maar er waren nog een aantal winkeltjes vlak in de buurt die wel open waren. We hadden dus genoeg te bekijken. Anette kocht een trui en ik kocht mijn tweede komboloi. De eerste, een gele, had ik in de oude stad gekocht en nu op de Bit Pasar één met halfedelstenen. Na een flinke wandeling rustten we wat uit op onze hotelkamer en gingen daarna eten in "Marathos", in Ladadika. Ook hier was life muziek; een gitarist-zanger, een bouzoukispeler en een zangeres. Het werd een mooie avond. We konden het niet nalaten om Zilia mou en Jamaica mee te zingen. Terug in het hotel keken we nog een beetje TV en gingen daarna lekker slapen.

Donderdag 19 februari - Naar Sithonia (300 kilometer)

Vandaag namen we de auto weer en reden oostwaarts. In Kalamariá verdwaalden we een beetje, maar uiteindelijk hadden we de goede weg weer gevonden. Onz doel was deze keer het middelste schiereiland; Sithonia. Langs Thermi reden we naar Polígros, in het midden van Chalkidiki. Daarvandaan zakten we af naar het zuiden en via Gerakini kwamen we in Nikíti. Hier gingen we eerst lunchen. Daarna reden we verder via Neos Marmaras naar Sikiá. Daar hebben we heerlijk op een bankje aan de waterkant gezeten om wat te eten. We hadden brood, taramasalade en melitzanasalade bij ons en een flesje Retsina. Het was heerlijk want het weer was flink opgeknapt en de temperatuur was duidelijk hoger dan een paar dagen geleden. Ondertussen hadden we uitzicht gekregen op de berg Athos, op Agios Oron, het oostelijke schiereiland. De besneeuwde bergtop was heel karakteristiek en gaf een bijzonder accent aan het landschap. In Agios Nikolaos dronken we een Griekse koffie. Daarna verlieten we Sithonia. We hadden nog plannen gehad om via een andere weg door Chalkidiki terug te rijden, maar we hadden flink wat tijd besteed op het schiereiland en reden daarom via de snelweg langs de kust terug naar Saloniki. We hadden er een rit op zitten van ruim 300 kilometer.

Vrijdag 20 februari - Gewinkeld in de stad en naar Ano Poli

Die dag bleven we weer in de stad om wat te winkelen. We keken ondermeer naar een kettinkje met sleutelhanger voor Anette. Na heel wat opties te hebben bekeken kwamen we tot de conlusie dat we de mooiste eergisteren hadden gezien, in Ano Poli. We stapten op de bus naar boven en liepen regelrecht naar het winkeltje waar ze de ketting verkochten. We namen er twee mee, voor ons allebei één. Daarna stapten we weer op de bus en wandelden verder. We kwamen nog bij de Agia Sofia en keken rond op de markt rond de Odos Aristotelous. We aten die avond voor de tweede keer bij "Odos Oneiron", hetzelfde restaurant als maandagavond. Het was er nu erg druk. Het grootste deel van het restaurant zat vol met Turken. Maar de sfeer was erg goed. Er werd gezongen en gedanst en het eten was weer heel lekker!

Zaterdag 21 februari - Naar Edessa, Florina en Kastoria (450 kilometer)

Vandaag was het weer een rijdag en na ons ontbijt begonnen we aan ons avontuur. We wilden het binnenland in, echt een heel stuk van het noordelijke vasteland van Griekenland bekijken. We reden eerst langs Giannitsa en halverwege staken we de Vardar over, die door Skopje stroomt en die ten westen van Saloniki, bij Kalochori, in zee uitmondt. Het weer was goed. De zon scheen en de temperatuur liet het toe dat we onderweg zonder jas foto's konden maken. In Edessa, de hoofdstad van het prefektuur Pella, was onze eerste stop. We wilden daar ergens in het centrum koffie drinken. De aanblik van de stad, op de rand van de berg, was heel mooi. Toen we de stad inreden zagen we bordjes die verwezen naar de waterval. Het was een mooi doel om daar te gaan kijken en meteen koffie te drinken. Ons plan werd beloond. De watervallen waren bijzonder mooi en we hebben dan ook veel foto's gemaakt. Vlakbij was een restaurant dat geopend was. Er waren niet veel mensen, maar we konden in ieder geval genieten van een kop koffie.

Daarna reden we verder naar Florina. Ondertussen hadden we telkens zicht op besneeuwde bergtoppen. Aan de linkerkant was dat de Olympus, maar meer recht voor ons waren ook sneeuwtoppen te zien. We waren telkens omringd door bergen, maar reden toch over het vlakke land. Hoe dichter we bij Florina kwamen, hoe dichter we ook bij de bergen kwamen. Na Florina reden we echt naar boven. De omgeving was schitterend en we stegen steeds meer. Na verloop van tijd zagen we ook de sneeuw vlak om ons heen liggen en toen we onze stop maakten, gingen we een restaurant binnen dat geheel omringd werd door een dik pak sneeuw. Het was druk binnen. Het grootste deel van de bezoekers waren mensen met skipakken. Er werd hier volop geskied en gesnowboard. We konden onze ogen niet geloven. Het was net alsof we perongeluk de afslag hadden genomen naar een Oostenrijks ski-oord.

Na deze vreemde maar toch bijzonder mooie ervaring, reden we verder naar Kastoria, de hoofdplaats van het gelijknamige prefektuur. Eerst reden we nog volop door het besneeuwde land, maar naarmate we wat lager kwamen, werd de sneeuw minder. Bij Kastoria lag er helemaal geen sneeuw meer. De aanblik van de stad was prachtig. Kastoria ligt aan een meer, beter gezegd op een schiereiland in het meer. Het waaide niet en daarom leek het wateroppervlak een spiegel. Het geheel leek net een schilderij. Na een uitgebreide serie foto's reden we verder.

We waren eigenlijk al verder gekomen dan we aanvankelijk hadden gepland en daarom was het nu echt tijd om terug te gaan. Vóór het donker thuis zijn was niet meer aan de orde, maar vóór het donker op de grote weg kon gemakkelijk. Tussen Kastoria en Kozani kwamen we op de snelweg. Dit was de grote verbindingsweg tussen Igoumenitsa in het uiterste westen en Alexandroupoli in het uiterste oosten. Deze weg had de naam Egnatia Odos. Deze weg liep midden door Thessaloniki en ons hotel lag aan dezelfde weg, op nummer 24. We hoefden nu dus eigenlijk alleen maar dezelfde weg te volgen. We hadden nog een kleine 200 kilometer te gaan en binnen twee uur waren we weer thuis. Het was een schitterende, afwisselende tocht geweest. We hadden heel veel gezien. Die avond aten we in Palati, in Ladadika. Het was er weer gezellig, met live muziek. Na het eten rookten we nog een sigaret uit het raam van onze hotelkamer en zongen nog een paar Griekse liedjes. Daarna gingen we slapen.

Zondag 22 februari - Naar Exohi, Thermi en terugreis

Vandaag was onze laatste dag. We besloten wat te gaan rijden, want alle winkels waren dicht. Maar eerst wandelden we nog een keer naar de witte toren, om daar een zang-opname van ons samen te maken. Helaas deed de mp3-speler het niet en hebben we een beetje geïmproviseerd. Maar een opnamen hadden we in ieder geval wèl. We liepen terug naar de auto, pikten onze koffers op in het hotel en zeiden gedag. We reden daarna via Panorama naar Exohi. Daar maakten we een koffiestop. Daarna reden we verder naar Stavropouli en raakten toen volledig de weg kwijt. Onze enige referentie was het zicht op de zee en een aantal hijskranen. Dat kon alleen maar duiden op de haven. We reden die richting op en even later reden we over de Leoforis Nikis, de boulevard die van Ladadika naar de witte toren liep. Dat was leuk. Nu wisten we precies waar we waren. In Thermi maakten we nog een laatste stop en tankten we de auto vol. Toen leverden we deze in bij het afleverpunt. Daar stond ons nog een tegenvaller te wachten, want blijkbaar had er iemand langs onze auto geschuurd. Er zat een beschadiging aan de linker voorkant, die wij zelf niet hadden veroorzaakt. Het eigen risico van 90 euro moesten we dus betalen. We besloten om dit maar snel te vergeten. Verder ging alles goed. Onze vlucht vertrok op tijd, maar we hadden wel veel turbulentie onderweg. Toch waren we op tijd in Charleroi. We belden het busje, dat ons naar onze eigen auto bracht en twee uur daarna waren we thuis. We hadden een schitterende week gehad.