Vakantie Samos - Anette en Bert - 11 juli - 1 augustus 2019

donderdag 11 juli - Vertrek naar Samos.

Op woensdagavond om 22.15 liepen we met onze koffers naar de bushalte en om 11.00 uur vertrok de trein naar Amsterdam. Na een gezellig nachtje eten, drinken en wat wandelen, vertrok om 6.00 uur ons vliegtuig naar Samos. De vlucht duurde 3 en een half uur en op de geplande tijd landden we op de luchthaven van Samos, dicht bij Pythagorio. We hadden geboekt bij Sunweb, dus werden we netjes met de bus vlak voor ons appartement, genaamd Popi, afgezet. We werden door de eigenares naar ons appartement geleid en daarna deden we boodschappen. Na een wandelingtje door het centrum van Kokkari, lunchten we daar ergens in de buurt. We deden het heerlijk rustig aan die dag, want we hadden een hele nacht overgeslagen. Toen we weer thuis kwamen deden we een kort slaapje, om daarna weer op pad te gaan om ergens te gaan eten. Daarna zaten we nog even op het balkon en begonnen we aan onze welverdiende nachtrust.

vrijdag 12 juli - naar Potami en Tsamadou

De vorige avond hadden we bij het kantoor van Aramis een auto geregeld voor drie weken. Via sunweb kon het ook, hadden we gezien, maar dan waren we al ruim 200 euro kwijt voor één week. Nu betaalden we 480 voor drie weken! Rond elf uur liepen we bij Aramis binnen en even later reden we met ons autootje in de richting van Karlovassi. Onze bedoeling was om door te rijden naar Potami, maar blijkbaar hadden we een bord gemist en nu reden we naar het zuiden. Via Ag. Theodori, Sevasteika, Kastania en Leka reden we weer terug naar Karlovassi en namen toen de juiste weg naar Potami. Volgens berichten van internet, zou de weg in Potami ophouden, maar we konden nog gewoon doorrijden. Na enige tijd hield wel het asfalt op, maar het was allemaal nog goed te berijden. We konden doorrijden tot het bordje dat de wandelroute aangaf naar Mikro Seitani. Het bordje wees naar een smal pad en wij namen het naastliggende brede pad. Dit werd steeds slechter en uiteindelijk was er van een pad eigenlijk geen sprake meer. We kwamen tot dicht aan de kust, maar niet op het strandje van Mikro Seitani. Uiteindelijke liepen we terug en beseften dat we het verkeerde pad hadden genomen. Later zouden we het nog eens over doen, maar voor vandaag was het welletjes. We lunchten op het strand van Potami en hebben daar zelfs ook nog gezongen. Daarna reden we terug in de richting van Kokkari en stopten bij het strand van Tsamadou. Maar voor we beneden waren hoorden we een Nederlandse familie opgewonden tegen elkaar praten. Moeder zei: "Kijk dan, daar liggen ze allemaal in de blote kont! Maar aan de linkerkant is het wèl normaal." Wij gingen naar rechts.... Het strand was heerlijk en de sfeer was prima, ondanks dat het er toch wel aardig druk was. We bleven tot het einde van de midden en gingen ons toen thuis opknappen om te gaan eten. Onze eerste verkenningstocht met de auto zat erop. We hadden mooie stranden gezien, maar nog niet het ultieme. We trokken we de conclusie dat Tsamadou op zijn minst een aangename plek was om het einde van de dag door te brengen.

zaterdag 13 juli - rit naar het oosten en naar Psili Ammos (Oost)

Na ons ontbijt reden we eerst naar Vathi. De Grieken duiden Samos-stad meestal met de oude naam Vathi aan. Daar vandaan wilden we doorrijden in de richting van Kalami, maar de weg was daar zo kapot, dat besloten was om deze af te sluiten. We reden terug naar Vathi en toen verder naar Kamára, Moni Zodogos Pigi, Mourtia, Agios Zoni, Paleokastro, Ormos Kervelis, Charalambos en Poseidonio. Toen verder via Klima terug naar Charalambos en Paleokastro, Vanaf Drossia zagen we een weggetje binnendoor naar Psili Ammos. Uiteindelijk kwamen we wel in Psili Ammos aan, midden op de boulevard en het strand. Maar het laatste stukje leek bij iemand in de achtertuin te eindigen. Er liep een paard en dat bleef voor onze auto staan. Pas na wat heen en weer rijden liet hij ons verdergaan. Het was niet druk op het strand van Psili Ammos, maar van de verlatenheid in de zomer van 2000 was geheel geen sprake. Het strand bestaat hier uit fijn zand, alleen zaten er veel kleine stukjes wier en andere dingetje in. We hebben er lekker een tijdje gelegen en gingen toen terug naar huis.

zondag 14 juli - naar het "einde van de wereld"

Vanaf Kokkari reden we in de richting van Vathi. Tussen Kedros en de baai van Vathi ging er een weggetje naar rechts. Wij gokten er op dat dit de weg voor een flink stuk zou afsnijden naar Mitilinii en dat bleek te kloppen. Het was een weg door een mooi gebied. Het was echter wel duidelijk te zien dat hier vorig jaar brand was geweest. Na Mitilinii reden we verder naar Chora, Koumaradei, Pirgos en Neochori. Daar sloegen we af naar Pefko en reden daarna terug naar Neochori. Via Koumeika gingen we verder naar Ormos Marathokambos en Votsalakia. Deze streek aan de kust was erg toeristisch en niet aantrekkelijk. Daar vandaan volgden we de hoofdweg naar Drakei nog een stukje en sloegen toen af naar Limnionas. Het strand van Limnionas was ook vrij druk en wij volgende het weggetje dat vlak voor het strand naar het westen ging. Er stond een bordje: "Kochili, at the end of the world". Het was de aanduiding van een restaurantje aan de rand van het eiland. We hadden er over gelezen op internet. Je zou er alleen lopend kunnen komen. Maar sinds een aantal jaren was het pad verbreed en kon je gewoon met de auto verder, tot vlak bij het restaurant. We dronken daar een frappé en genoten daarna een poosje van het kleine strandje en het lekkere water. Het was al 5.00 uur geweest toen we aan de terugweg begonnen. Via Votsalakia en Marathokampos reden we langs Sevasteika en Sourides naar Karlovassi. Daar vandaan loopt de noordelijke kustweg, die een directe verbinding vormt tussen Karlovassi en Vathi.

maandag 15 juli - ontmoeting Edna en naar Mikali

In de zomer van 2000, ten tijde van de brand was Edna Ocket de hostess voor Neckerman, tijdens de vakantie die Diana en ik daar doorbrachten. Vanwege de brand verlieten veel toeristen het eiland en gingen veel activiteiten niet door. Maar omdat wij ervoor hadden gekozen om te blijven, waren wij de enigen die samen met Edna het eiland rondreden op de dag van de geplande eilandtour. Tijdens die vakantie kregen we een speciale band en is er een vriendschap ontstaan. Het was inmiddels lang geleden dat we Edna hadden gesproken en voordat we op vakantie gingen hadden we haar gemaild. Ze zou het leuk vinden om ons weer te ontmoeten en vandaag belde ik haar om iets af te spreken. We ontmoetten elkaar in Ireon, op het plein. Ze was er samen met haar man Roger. We hebben een hele poos gezellig zitten praten. Toen moesten ze weg. We spraken af om elkaar nog een keer te ontmoeten.

Daarna reden we naar Pythagorio. Het Potokakistrand was vol. Verder in de richting van Ireon was het veel rustiger, maar ook niet ideaal. Je kon daar een heel stuk langs het strand rijden. Toen we Pythagorio weer naderden gingen we verder naar Mesokampos. Tussen Mesokampos en Mikali vonden we een mooi strand. Er kwamen alleen een paar Griekse families, maar die waren op geruimde afstand. Dit was een fijne rustige plek. We bleven er tot het begin van de avond. Toen gingen we terug naar huis.

dinsdag 16 juli - naar Pythagorio en Mikali

Na het ontbijt op ons binnenplaatsje reden we naar Pythagorio. We hebben er rondgekeken en gewinkeld. Tenslotte dronken we een frappé bij Faros. Faros was een restaurant dat werd gerund door twee broers en een zus. De zus, Stella, kende ik nog van 19 jaar geleden. Toen was het een spontane jonge meid, met wie ik meerdere keren een gesprekje had. Nu was het een volwassen vrouw. Toen ik haar vertelde dat ik haar nog kende uit die tijd knikte ze een beetje en liep ze weg. Ze deed onverschillig en leek geen enkele interesse te hebben. Daarna reden we buiten Pythagorio naar de Efpaliniotunnel. Deze was gesloten. Vlakbij lag het Spilianoklooster. De hoge cypressen rond het klooster waren er nog. Ze waren enkele van de weinige bomen in de omgeving die de brand van 2000 hadden overleefd. Het uitzicht op Pythagorio en de luchthaven was erg mooi vanaf hier. Het laatste stuk van de dag gingen we naar het Mikali-strand, het plekje van gisteren. Het was er weer heel stil en we zongen tot laat. Het werd een beetje bewolkt maar de temperatuur was nog steeds erg aangenaam.

woensdag 17 juli - naar Vathi en Tsamadou - duizendpoot!

Na het ontbijt reden we naar Vathi. Aan het begin kon je de auto gratis langs de boulevard parkeren. Dichter naar het centrum toe werd het drukker en was er geen plaats te vinden. Vanuit het centrum liepen we naar de Ano Poli; het hoger gelegen oudste deel van de stad. De straatjes waren hier smal en steil en het was er erg schilderachtig. We bezochten ook het oude theater. Een oudere vrouw wees ons de weg. We fotografeerde en filmden hier erg veel. Niet ver van het theater dronken we een frappé. De serveerster in dit "buurtcafé" sprak geen Engels en kreeg 4 Italianen op bezoek die wat wilden eten en drinken. Zij spraken een heel klein beetje Engels, maar ook dit was al teveel voor de serveerster. Na een aantal pogingen kwam ze naar ons toe, met de vraag of we haar wilden helpen. We hoorden de Italianen uit over wat ze wilden eten en drinken en vertaalden het in het Grieks. Dat was een erg leuke belevenis! Na onze frappé genoten we nog van een yoghurt met kersenconfiture.

Nadat we weer naar beneden waren gelopen, hebben we wat rondgekeken en gewinkeld rond het Pythagorasplein, in het centrum en daarna lunchten we in "To gefiraki". Toen we uitgegeten en uitgewinkeld waren besloten we naar Tsamadou te rijden en daar de rest van de dag vol te maken. Daarna reden we naar huis terug, kleedden ons om en gingen eten. Na het eten zoals gebruikelijk nog een restsina op ons binnenplaatsje en daarna slapen. tenminste....

Na een paar uur werd Anette met een schok wakker van een erg pijnlijke plek in haar knieholte. Het was alsof ze geprikt of gebeten was door iets. Maar er was niets te zien. Ik dacht aan een reactie op één van de vele muggeprikken die we hadden gehad in de afgelopen dagen. Pas toen we besloten om maar weer te proberen om te slapen, werd duidelijk wat de oorzak was. Anette pakte haar handdoek van het voeteneind, om die als bescherming tussen haar knieën te leggen. Toen ze deze uitvouwde kroop er een enorme duizendpoot uit. Het ondier was ongeveer 10 centimeter lang. We hadden nog nooit zo'n grote gezien. Hoe dan ook heb ik het beest resoluut een kopje kleiner gemaakt en door de WC gespoeld. Later zochten we gegevens op over de duizendpoot. Het blijkt dat hij na een beet een zeer sterk gif achterlaat om daarmee zijn prooi te verdoven. Geen wonder dat het pijn deed. Gelukkig was het de volgende morgen voor een groot deel over. We bleven de rest van de vakantie attent en sloten de deur extra af met een doek aan de onderkant. Halfnatte doeken hingen we meteen op. Toch konden we niet voorkomen dat er later nog een keer één in de douche zat, nog groter, zeker 12 centimeter! Ook zagen we er buiten nog twee keer één lopen...

donderdag 18 juli - naar Mikro Seitani

Na de afgelopen dagen, waarop het af en toe een beetje bewolkt was geweest, was het vandaag weer stralend weer. De lucht was blauw en de temperatuur was meteen hoger. We hadden afgelopen vrijdag een wandeling gemaakt vanaf Potami, om zo naar Mikro Seitani te komen. Dan was toen verkeerd gelopen. Vandaag gingen we opnieuw naar Potami. We reden door tot op de onverharde weg, tot het bordje van de wandelroute naar Mikro Seitani verscheen. Daar stonden meerdere auto's en daar parkeerden we ook de onze. Nu liepen we via het kleine pad en het was meteen duidelijk dat dit de goede route was. Het pad was niet moeilijk, af en toe rotsachtig, maar echt spannend werd het niet. Af en toe hadden we een uitzicht op het water, maar we liepen voornamelijk tussen de bomen. Totdat na ongeveer een half uur lopen, het strandje in zicht kwam. Het pad liep nu behoorlijk snel af naar beneden en even later stonden we op het strand. Het was een erg moois strandje, helemaal ingeklemd tussen de rotsen, maar bepaald niet verlaten. Veel mensen bleven een poosje en liepen daarna verder naar Megalo Seitani. Dat was nog een uur verder. Wij hadden daar niet zoveel zin in. We waren nu hier en zetten ons zonnescherm op. Dit jaar hadden we voor het eerst een nieuw concept. Omdat het doek van de vorige versie was versleten, hadden we nu bedacht om de 4 stokken bij elkaar te houden met een rechthoeking geprepareerde lijn, van hetzelfd materiaal als de scheerlijnen. Wanneer dit geheel stevig overeind stond hoefden we er alleen nog maar één van onze doeken, die we altijd bij ons hadden, aan vast te maken met een aantal wasknijpers. Wanneer de doek versleten was of kapot zou gaan, konden we gewoon een nieuwe gebruiken, zonder dat we daar iets extra's voor hoefden te doen. Ons nieuwe idee bleek te werken. We hadden een heerlijke schaduwplek wanneer we daar behoeft aan hadden, met name tijdens de lunch. Verder hebben we heerlijk gezwommen en gezond. Aan het einde van de middag liepen we terug naar de auto en reden we via Karlovassi terug naar Kokkari.

vrijdag 19 juli - Naar stranden in de omgeving, Vourliotes en Tsamadou

Vandaag bekeken we de stranden van Lemonakia en Avlakia. Deze waren druk en vol. We dronken een frappé in het mooie plaatsje Vourliotes en reden verder naar het Vronta klooster. Daar ging de weg niet verder. Daarna zagen we nog een strand tussen Kampos en Ag. Konstantinos en het strand bij Ag. Konstantinos zelf. Dit laatste was erg klein en werd veelal bezocht door Griekse families. Na onze speurtocht lunchten we in Ambelos, een mooi klein plaatsje ten zuiden van Ag. Konstantinos en meteen ook veel hoger gelegen. Op de terugweg keken we nog bij het strand van Tsambou. Het is een mooi strand, maar ook vrij druk. Aan de oostkant was het echter veel rustiger en daar is nog een klein stukje strand dat je wadend door het water kunt bereiken. Het moet dat wel rustig weer zijn, anders kom je met een paar tassen of een rugzak niet droog aan. We besloten de dag op het iets verder gelegen Tsamadou. Daar hebben we lekker gezond en gezwommen.

zaterdag 20 juli - gezongen in Pythagorio

Na het ontbijt reden we naar Pythagorio. We hebben daar een hele poos gezongen aan de boulevard, tegenover het standbeeld van Pythagoras. We kregen veel leuke reacties. Daarna gingen we voor een frappé naar Restaurant Ambrosia. Ik kende de ober nog van 19 jaar geleden en hij mij ook! Ik was die morgen niet zo lekker en dat kwam nu tot een hoogtepunt. Ik voelde mij in korte tijd erg ziek en waggelde naar de WC. Gelukkig ging het daarna iets beter, maar het zou nog een week duren voordat mijn darmen weer in orde waren en de stekende hoofdpijn was verdwenen. Ook de moeheid tekende de komende dagen. Het geheel had alle verschijnselen van het virus dat door besmette muggen werd overgebracht in die zomer. Vlak voor onze vakantie hadden we er over gehoord.

Na Pythagorion reden we naar het rustige strand bij Mikali, waar we de rest van de dag doorbrachten. De rust deed mij goed, maar op mijn gemak was ik nog niet...

zondag 21 juli - naar Platanos, Koumaradei en verdwaald...

Na het ontbijt belde ik Edna voor een tweede afspraak. Het bleek dat ze eerst nog in Ireon waren. Tussen drie en vier in Koumaradei, bij hun thuis, was het gemakkelijkst. In Koumaradei moesten we afslaan bij de brievenbus, midden in het dorp. Daar ging je naar beneden. Daarna moesten we de tweede weg naar links nemen, tot op het pleintje. Daar konden we parkeren. Maar voor het zover was gingen we eerst nog een leuke rit maken.

We reden naar Karlovassi en daar vandaan naar Megali Lakka, Konteika en Platanos. Hier maakten we een stop om wat te winkelen. We kochten een jurkje voor Anette en dronken een frappé. Toen via Pirgos naar Koumaradei. Het was leuk om het huis van Edna en Roger te zien en om wat te praten. We bleven tot 5 uur en namen toen afscheid. We reden terug via Chora en Mitilinii. We wisten dat er een tussendoorweggetje was dat Mitilinii en Kokkari op een kortere manier met elkaar verbond dan de hoofdweg via Vathi. Daarom keken we uit of we een afslag zagen. Net buiten Mitilinii stond een bord met daarop "Kokkari" aangegeven. Logisch natuurlijk dat we deze afslag namen. Even later stond er bij een splitsing nog een bordje Kokkari. Na korte tijd hield toen de asfaltweg op en maakte plaats voor een redelijk te bereiden onverharde weg. Nog een keer zagen we een bordje Kokkari en daarmee hadden we nog steeds voldoende motivatie om de weg te blijven volgen. Deze werd echter wel steeds slechter. We moesten op een gegeven moment omdraaien omdat de weg nagenoeg ophield. Blijkbaar hadden we een verkeerde afslag genomen. Terug bij de splitsing namen we nu de andere afslag. Ondertussen was de weg veel slechter geworden en kwamen we op een 5-sprong. Alle wegen vanaf hier leken even goed, of beter gezegd; even slecht. Helemaal terugrijden vonden we eigenlijk geen optie, omdat we voor ons gevoel toch wel aardig de richting van Kokkari waren uitgegaan. We probeerden dan toch maar de eerste afslag. Deze kwam uit bij een verlaten boederij. Er was niemand en de weg liep dood. Terug naar de 5-sprong dan maar. Daar namen we de volgende afslag. Na een eindje rijden zat er zo'n groot gat in de weg, dat we er eigenlijk niet langs konden. We reden weer terug naar de 5-sprong en namen afslag 3. Deze leek de goede kant op te gaan, maar we reden steeds dieper het dal in en het werd steeds donkerder, totdat de weg ineens abrupt stopte, vlak voor een afgrond. Beneden stroomde er een klein beekje, rechts was een dichte begroeiing en links ging het ook heel snel naar beneden. Na gedraaid te hebben met erg veel moeite reden we het hele eind terug naar de 5-sprong en namen daar de 4e afslag. Deze weg kwam langs een soort dependance van een kazerne. Er liepen twee soldaten buiten en we stopten om om hulp te vragen. Ze vroegen ons te wachten en na enkele minuten kwam er een derde, die ons vertelde dat we deze weg moesten blijven volgen, zonder af te slaan. Gelukkig bleek dat te kloppen. Net voor het donker zaten we weer in Mitilinii, op het asfalt. Via de hoofdweg reden we opgelucht terug naar Kokkari, waar we ons het eten goed lieten smaken...

maandag 22 juli - naar Tsamadou

Na het ontbijt op ons binnenplaatsje reden we op ons gemak naar het strand van Tsamadou. Dit was de gemakkelijkste manier voor een dagje strand. We hoefden niets te zoeken, je lekker in je blootje en je had nog een parasol en ligbed ook. We begonnen die dag aan het schrijven van een nieuw liedje. Dat was zo langzamerhand gewoonte geworden, om ten minste een nieuw liedje te schrijven in de zomervakantie. Het eerste stuk was na vandaag klaar. Na een lekkere ontspannen middag knapten we ons thuis lekker op om te gaan eten.

dinsdag 23 juli - naar Drakei en Psili Ammos (West)

Vandaag was het weer tijd voor een trip. We reden via Karlovassi naar Marathokambos en via Votsalakia en Kalithea naar Drakei. In Drakei liepen we eerst wat rond en lunchten daar in een eenvoudig cafetaria. Daarna gingen we naar het strand van Psili Ammos. Dit strand ligt tussen Limnionas en Kambos. Het andere Psili Ammos waar we eerder zijn geweest, ligt aan de smalle zeestraat, waar Turkije aan de overkant ligt. Dat strand ligt dicht bij ons inmiddels favoriete strand van Mikali. Maar vandaag waren we dus in het zuidoosten van Samos. De westkant van dit strand was lekker rustig. Tegen 6 uur begonnen we aan de terugreis naar Kokkari, deze keer geheel over het asfalt....!

woensdag 24 juli - gezongen in Vathi, gezwommen bij Mikali

Na het ontbijt reden we naar Vathi. We parkeerden onze auto op ongeveer dezelfde plek als vorige keer: aan het begin van de boulevard, waar nog lege plekken waren en waar je vrij kon parkeren. Daarna liepen we met onze speaker in de rugtas naar het Pythagorasplein, in de hoop daar een geschikte plek te kunnen vinden om te zingen. Maar de enkele bankjes die op dat moment in de schaduw lagen, waren bezet. Na een beetje rondlopen vonden we een plek op een trap, langs de winkelstraat die net achter het plein liep. Na verloop van tijd werd duidelijk dat dit ook de straat was, die de snelste verbinding vormde met het hoger gelegen vluchtelingenkamp. We hadden gehoord dat er in de afgelopen winter net zoveel vluchtelingen als inwoners waren. Ze verbleven in een opvangkamp aan de rand van de hoofdstad. We kregen tijdens het zingen veel positieve reacties van mensen die langs kwamen, maar vooral ook van de vluchtelingen. Een jonge man bleef een hele poos naast ons zitten, om gezellig mee te luisteren. Toen we besloten te stoppen hadden we inmiddels flink honger gekregen en gingen we lunchen ergens op het plein.

Na de lunch was het tijd voor een zwem- en zonnekuur. We reden naar Mikali. Vanaf Samos-stad nam je dan op de grote rotonde net buiten de stad, de afslag naar Psili Ammos, door Drossia. Op het einde bij de splitsing moest je dan niet de richting van Psili Ammos nemen, maar van Mikali. Net vóór het Mikalistrand was er dan weer een T-splitsing. Rechtdoor ging je dan naar het Mikalistrand, maar je moet daar de richting Pythagorio kiezen en doorrijden totdat er aan de linkerkant van de weg een bordje Psili Ammos staat, dat wijst in de richting van waar je op dat moment komt. Precies op die plek gaat er een smalle weg naar links, naar het strand. Dat is waar onze favoriete plek was. We maakten de dag vol op een zeer aangename manier met zonnen en zwemmen.

donderdag 25 juli - naar Manolates, Stavrinides en Tsambou

Na het ontbijt van deze dag reden we naar Manolates. We keken er wat rond en dronken er een frappé. Het is een mooi dorp met wat tavernes en kleine huisjes en winkeltjes. Er werden ondermeer sieraden en aardewerk verkocht. Daarna reden we naar Stavrinides en gebruikten daar de lunch. Daar spreken we met een Nederlands stel dat een huis had in Kosmadei. Onze vakantie was blijkbaar te kort. We zijn niet meer in Kosmadei geweest. Misschien een andere keer. Aan het einde van de middag reden we naar het Tsambou. Aan de oostkant van het strand was bijna niemand en dus konden we lekker in ons blootje zonnen. Er waren hoge golven die dag. Aan het begin van de avond gingen we naar huis, waar we hetzelfde ritueel volgden als bijna iedere dag: lekker napraten op ons binnenplaatsje, met een retsina. Daarna douchen en aankleden en een leuke plek zoeken om gezellig te eten.

vrijdag 26 juli - naar Tsamadou

Die ochtend sliepen we heerlijk lang uit en ontbijtten op ons gemak. We deden net of we vakantie hadden en vertrokken pas laat. We besteedden de middag verder om naar Tsamadou te gaan en om daar naast zonnen en zwemmen, verder te werken aan ons nieuwe Griekse liedje.

zaterdag 27 juli - naar Tempel Ireon, Spatharei en strand Balos

We sliepen die ochtend een beetje uit, maar niet te lang. We hadden weer een plan voor een tochtje. We reden via Mitilinii en Chora naar Ireon. Daar bezochten we de ruïnes van de tempel van Hera. We hebben er rondgewandeld en veel mooie foto's gemaakt. Toen reden we weer verder, via Mili en Pagondas naar Spatharei. Na de lunch volgden we nog een heel eind het weggetje naar beneden, naar Limnionaki, maar we reden niet tot het einde. De weg werd te slecht. We reden terug naar Spatharei en toen verder via Pyrgos naar Neochori, Koumeika en eindigden op het strand van Balos. Daar hebben we heerlijk een paar uur doorgebracht en reden toen terug via Koumeika, Pyrgos, Koumaradei, Chora, mitilinii en Vathi. We waren net voor het donker thuis.

zondag 28 juli - naar het Mikali-strand

De hele dag vermaakten we ons op het strand bij Mikali. Het is niet het mooiste strand van Samos, maar omdat het zo groot en wijd is, waan je jezelf daar bijna alleen, ook wanneer er vlak bij de strandopgang een paar Griekse families zitten. We hadden ons zonnescherm weer opgezet en een lekkere lunch meegenomen. Succes verzekerd!

maandag 29 juli - naar Karlovassi, Kastania en Kaladakia

Na het ontbijt reden we naar Karlovassi om daar in het centrum wat rond te lopen en te winkelen. Het centrum is niet heel groot, maar de winkels zijn voornamelijk gewone winkels. Dus wanneer je normale dingen nodig hebt en geen vakantiespullen, is Karlovassi een prima plaats. Toen we uitgekeken waren stapten we weer in de auto en reden via Palio Karlovassi verder naar Leka en Kastania. Onder een gigantische plataan gebruikten we de lunch. Daarna reden we verder via Marathokampos en koumeika en sloegen daar af naar het strand van Kaladakia. We konden er lekker zwemmen en zonnen en maakten opnamen met de onderwatercamera. Via Koumeika, Pyrgos en Chora reden we terug naar Mitilinii en voorbij Mitilini sloegen we linksaf om via het kleine weggetje de grote bocht af te snijden die via de baai van Vathi loopt. Toen we het weggetje een paar dagen geleden vanaf Kokkari reden, konden we precies zien waar we op de hoofdweg uitkwamen. Hier staat bij de afslag een bordje met daarop "Kokkari", maar de letters zijn in de loop van de jaren zo afgesleten dat het absoluut niet meer te lezen is. We hebben met een marker de naam Kokkari weer opgeschreven en daaronder onze eigen "α + β". Dat blijft de komende jaren vast wel staan!

dinsdag 30 juli - naar Tsamadou en gezongen in Kokkari

De hele dinsdag lagen we op het strand van Tsamadou en werkten we verder aan ons liedje. De laatste afwerking deden we thuis en inmiddels is het klaar: "Σε περιμενω". De tekst klopt helemaal en de score met de mp3-begeleiding staat op al onze computerschijven en op de website. Die avond zongen we in Kokkari. Eerst dicht bij ons appartement en later in de drukke winkelstraat, tussen de hoofdweg en de restaurants.

woensdag 31 juli - naar Mikali en gezongen in Kokkari

Onze laatste dag waren we geheel op het strand van Mikali. Daarna leverden we onze huurauto in bij Aramis. Na al onze ecapades op het eiland, had het vehikel wel de nodige krassen opgelopen, maar de verhuurder vroeg enkel of alles goed was gegaan met de auto, nam de sleutel aan en daarmee was het klaar. We zongen die avond weer in Kokkari.

donderdag 1 augustus - terugreis naar Eindhoven

We moesten een beetje bijtijds opstaan want we werden om 8.30 uur opgehaald door de bus, die ons naar het vliegveld bracht. De terugreis verliep soepel en aangenaam en aan het begin van de avond waren we weer in de Rozemarijnstraat, waar we opgewacht werden door Daan, Lisa en Dante. Ze waren inmiddels in ons huis in verband met de verjaardag van Jan, waar we diezelfde avond nog naar toe gingen. Samos is niet ons favoriete eiland geworden, maar we hadden wel een erg fijne vakantie gehad!