Vakantie Thassos - Diana en Bert - 11 juli t/m 1 aug. 2005
Op de zeer vroege maandagmorgen werden we om ongeveer half twee gehaald door de schipholtaxi. Op de luchthaven sloten we
aan bij de hele lange rij van reizigers, die achter de incheckbalie's stonden. De extra lange rijen werden veroorzaakt door
de verbouwingen op Schiphol. De wachttijd viel uiteindelijk toch mee en korte tijd later liepen we zonder onze koffers aan de
andere kant van de douane. Na nog wat eten en drinken was het tijd om naar het vliegtuig te gaan. We vertrokken om 6.40 uur
en hadden een voorspoedige vlucht met een tussenlanding in Volos. Korte tijd later landden we op de luchthaven van Kavala, in
Noord-Oost Griekenland. De bus bracht ons naar de haven van Keramoti en daar gingen we de boot op, naar Thassos.
Muzikanten speelden tijdens de overtocht. Onder de passagiers zagen we ook René van Asten, een acteur uit de TV-serie
Westenwind. Na een klein uurtje konden we weer instappen in dezelfde bus, die ook op de boot was meegegaan en deze bracht
ons van de haven van Limenas, ofwel Thassos-stad, naar de diverse appartementen in de buurt. In Skala Potamias namen wij
onze intrek in kamer 5 van "Blue View". Het appartementencomplex deed zijn naam eer aan: het lag tegen een heuvel gebouwd en
het uitzicht over de blauwe baai en "Golden Beach" was prachtig. Hier hielden we het vast wel drie weken uit!
We deden op ons gemak de eerste boodschappen: water, brood, ouzo, fruit, boter en een paar eieren. De kaas hadden we zoals
al vaker, meegenomen uit Nederland. We wandelden wat in de omgeving en aten die avond een hapje bij een van de
gezellige tavernes aan de boulevard, direct naast het strand. Het was een lange dag geweest en we gingen niet te laat
slapen.
De morgen begon met de meeting met de hostess. Barbara vertelde het een en ander over het eiland en over de
excursiemogelijkheden. We boekten de eilandtour, de Griekse avond en de boottocht. Daarna pakten
we de rugtas in en vertrokken we naar het strand wat vlak bij ons appartement ligt. Er werden parasols en ligbedden
verhuurd en voor de eerste dag was dat altijd prima. Later zouden we wel een strandje gaan zoeken wat fijner was en
misschien ook minder druk. Het zandstrand liep hier heel geleidelijk af in zee. Aan het eind van de middag verdwenen er
veel toeristen en kwamen de Griekse families. Wij vertrokken, zoals gewoonlijk, veel later dan de gemiddelde toerist en zo
zaten we weer midden tussen de Grieken. We waren een klein beetje verbrand, maar gelukkig niet te veel.
We aten die avond bij Krambousa. Dimitri, de eigenaar is getrouwd met een Nederlandse vrouw en sprak daarom ook vlot
Nederlands. We spraken met hem nog even over Marion, een Nederlandse vrouw van wie we de website over Thassos hadden
gezien, bij onze voorbereidigen voor de vakantie. Zijzelf leefde inmiddels niet meer, maar haar familie had besloten om
de website voorlopig intact te laten, zo hadden we gelezen. In haar verhaal over Thassos noemde zij ook de naam van haar
favoriete restaurant in Skala Potamia: Krambousa, vandaar dat Dimitri haar kende. We hebben heerlijk gegeten en gingen
daarna terug naar huis om nog even op het balkon te zitten.
Woensdag 13 juli 2005 - Met de taxi naar Limenas
We kochten die morgen kaartjes voor de bus naar Thassos-stad. Samen met onze buren, Gijs en Ann, stonden we tevergeefs bij
de bushalte te wachten. Na ruim een half uur hebben we een taxi genomen en korte tijd later stapten we uit op de
boulevard bij de haven. Hier vandaan zou de bus terug vertrekken en ook was hier de aanlegplaats van de veerboten naar
Keramoti op het vasteland.
We deelden de prijs van de taxi (10 euro) en gingen twee aan twee onze eigen weg. Het was die
morgen een beetje regenachtig geweest (en dat in Griekenland!!) maar nu was het gelukkig droog. De temperatuur was al die
tijd wel goed geweest. Dat is in ieder geval een groot voordeel. We hebben lekker wat rondgelopen en gewinkeld en tussendoor
genoten van een drankje op een terrasje.
We aten 's-avonds bij restaurant "The Twins", in een gezellig straatje. Tijdens het eten viel er ook nog een regenbui,
maar wij zaten gelukkig droog. Tegen een uur of acht lieten we ons terugbrengen met een taxi;
de bussen reden slechts tot een uur of zes.
Donderdag 14 juli 2005 - Met de bus naar Panagia
Die morgen begon de dag met regen (alweer!!) We hadden nog nooit zoveel regen gehad in Griekenland. We hadden goede hoop
dat het wel snel beter zou worden, maar de angst bekroop ons dat het nog langer zo zou blijven. We besloten onze vakantie
niet te laten bederven door een regenbui en gingen met de bus naar het bergdorp Panagia. We waren er al eerder doorheen
gereden met de bus en de taxi en het leek ons de moeite waard om daar eens een dagje te gaan kijken.
Gelukkig werd het weer droog en
de temperatuur was prima. We hadden dus geen belemmeringen en konden op ons gemak rondkijken, wat winkelen en genieten
van een terrasje. Het uitzicht vanaf Panagia over de baai van Golden Beach was geweldig! Op Thassos zijn er veel
waterbronnen en verschillende daarvan bevinden zich in Panagia. Toen we een eind naar boven liepen zagen we de bron
die ook afgebeeld staat op diverse ansichtkaarten. Het water loopt daar continue uit drie buizen, die
zijn ingemetseld in een decoratieve muur. Nog iets verder omhoog staat het kerkje. We zijn er even binnen geweest en hebben
een kaarsje aangestoken. Halverwege de middag namen we de bus terug en gingen we nog even naar ons eigen strand, omdat het
inmiddels weer lekker warm en zonnig was geworden. Erg lang duurde ons strandbezoek niet, want het begon weer te
regenen. We zijn toen meteen doorgelopen en hebben gegeten bij Krambousa.
Vrijdag 15 juli 2005 - Eilandtour met de bus
Die morgen werden we om 10.05 opgepikt door de bus. We reden eerst door Potamia en gingen toen naar Panagia en daar was
meteen de eerste stop. Maar omdat wij dat gisteren allemaal hadden gezien, keken we nu op eigen houtje op andere plaatsen
rond. Het weer was gelukkig weer echt Grieks: zonnig en warm! Korte tijd later reden we verder naar het zuiden,
door Potamia, Skala Potamias, Paleochori, Krini en Kinira.
Net buiten Kinira was onze lunchstop bij restaurant Agorastos. Vanaf het terras was er een prachig uitzicht over de baai,
met daarin het eilandje Kinira. We bestelden een Choriatiki en een bord "enge visjes", kleine makreeltjes die zo waren
geroosterd, dat je de graten ook kon eten. De Grieken noemen ze gavros.
Na de lunch gingen we verder naar het zuiden, langs Paradise Beach, het nudistenstrand van Thassos, verder naar Aliki.
Hier was onze volgende stop. Onder leiding van Eleni, onze Griekse gids, bekeken we daar de ruïne van een oude tempel.
Eleni sprak vloeiend Engels en Duits en was dus goed te verstaan. Na haar uitleg hadden we nog tijd om zelf wat rond te
kijken en foto's te maken.
Na Aliki gingen we verder naar het nonnenklooster van Archangelou. We mochten binnen kijken op een paar plaatsen,
maar mochten er niet filmen en fotograferen. Het klooster was eigendom van een van de kloosters op de berg Athos, het
rechtse schiereiland van Chalkidiki. Onze kleding moest worden aangepast want blote benen en schouders waren uit den boze!
Het uitzicht vanaf het klooster was prachtig.
Na ons bezoek aan het klooster gingen we verder naar de zuidelijkste punt van Thassos, via Kakostefanos en Astris. We
begonnen nu aan de westelijke helft van het eiland en reden richting noord-west, via Psili Ammos, Potos en Pefkari.
In Potos passeerden we de afslag naar Theologos, in het binnenland. Nu reden we verder naar Limenaria, de tweede grote
plaats van Thassos, na Limenas. Limenaria is vroeger de hoofdstad van Thassos geweest, en daarvoor was
Theologos de hoofdstad.
Onze laatste stop was in Limenaria. Hier hadden we vrije tijd om te winkelen, te eten of wat dan ook. We hebben wat
gewandeld en rondgekeken. Ondertussen nog wat gewinkeld en we besloten om in afwachting van het vertrek van de bus nog
even wat te drinken. We bestelden 1 ouzo, met twee glazen. We probeerden het eerst in het Grieks, later ook in het
Engels, maar de beste man begreep het niet. Uiteindelijk kregen we toch maar 1 glas, wel gevuld met ouzo gelukkig.
Toen de bus weer vertrok reden we verder over de kustweg naar het noorden. We passeerden Skala Marion, Skala Kalirachi,
Skala Sotira en Kalives. Ondertussen konden we de berg Athos zien liggen, op de oostelijke punt van het schiereiland
Chalkidiki. In Skala Prinos verliet Eleni de bus, om de boot te nemen naar haar woonplaats Kavala. Wij reden verder
langs Skala Rachoni, Glyfada, Limenas en Panagia, om uiteindelijk uit te stappen in Skala Potamia. Weer in ons
appartement gekomen belden we eerst naar Pa om hem te feliciteren met zijn 80-ste verjaardag.
Zaterdag 16 juli 2005 - Naar strand vlakbij en Griekse Avond
Voor vanavond hadden we de Griekse avond geboekt en daarom besloten we om overdag niet ver weg te gaan. Op ons gemak
nuttigden we ons ontbijtje op het balkon en pakten we de rugtas in. We liepen naar beneden, de weg af naar het strand en
namen daar twee van de ligstoelen met een parasol. Het was weer heet die dag. Maar gelukkig was het water dichtbij.
We hadden een heerlijke stranddag tot 18.00 uur. Toen ruimden we onze spullen op en deden nog wat boodschappen. We
kleedden ons om en om 20.00 uur kwam de bus om ons naar de Griekse Avond te brengen.
We reden door Panagia en daalden daarna af in de richting van Thassos-stad. Toen bogen we af naar Makriammos. Hier reden
we een groot resort binnen en ik kreeg een onbehaaglijk gevoel dat dit wel eens een ontzettend commerciele en massale
toestand kon worden. We stapten uit en liepen met het Engelse gezelschap achter een Engelse begeleidster aan. Er werd
ons verder niets uitgelegd dus namen we maar aan dat het zo goed was. Uiteindelijk werden we geleid naar
een niet te grote ruimte in de open lucht met gezellige zitjes. We kregen een fles witte wijn en ondertussen werd het
lopend buffet klaargezet. De muziek werd verzorgd door twee jongens. De één speelde keyboard, de andere bouzouki en
beiden zongen. Het geheel klonk heel smaakvol. Gelukkig leek dit toch allemaal heel positief. Het eten was ook lekker en
nu hierna zou nog de dansgroep komen.
Na enige tijd klonk er andere muziek; het duo hield pauze en er verschenen drie mannen in traditionele Griekse
klederdracht. Nu zou het geheel echt beginnen. Deze inleiding was slechts heel kort en het duo speelde weer verder. Even
later kwamen de drie mannen terug, nu in een ander pakje. Ze lieten een paar pasjes zien en liepen toen meteen het
publiek in om enkele mensen op het podium te vragen. Evan later begon het duo weer begon te spelen en kort daarop
kwamen dezelfde heren weer en maakten er een massale polonaise van met iedereen die ze maar mee konden trekken.
Ons niet dus!
Ondertussen was ons flesje wijn leeg en we hadden links en rechts gezien dat er ook andere drankjes op tafel stonden,
dus toen er een nieuwe fles voor ons neer werd gezet, vroeg ik of we iets anders mochten bestellen. Toen ik twee
ouzo vroeg, was het antwoord: "We don't have ouzo!". Verbaasd zei ik: "we are in Greece, during a Greek Night and
you don't have ouzo!?". "No" was het antwoord. Nou doe dan nog maar een fles witte wijn.... We hadden net het eerste
slokje genomen, toen we de Engelse begeleidster zagen opstaan. Zonder iets te zeggen of te vragen liep het hele
Engelse gezelschap er achteraan. Wij moesten dus blijkbaar ook mee. Wij werden met de taxi naar Blue View gebracht
en dat was dan de Griekse Avond. Goed eten, leuke plaats en goede muziek, maar dans, ho maar.... Gelukkig was de
gehele avond toch wel leuk geweest, ondanks een paar merkwaardige dingen ...
Zondag 17 juli 2005 - Met de taxi naar Paradise Beach
Na ons ontbijt liepen we naar de taxistandplaats, in de hoop een taxi te kunnen nemen. Er was geen auto, maar wel lagen
er kaartjes met het telefoonnummer. Na het intoetsen in mijn mobiele telefoon, belde ik hoopvol het nummer. Ik kreeg
inderdaad een Griek aan de telefoon; "parakalo?". Mijn antwoord was dat we een taxi wilden naar Paradise Beach en dat we
bij de taxistandplaats stonden in Skala Pothamia. "Twenty minutes", was de reactie. En inderdaad, een poosje later
kwam Dimitrios voorrijden en bracht ons naar het strand wat even voorbij Kinira ligt. Betalen hoefde nog niet. We vroegen
of hij ons vanavond kon komen halen om 7.00 uur, dan konden we betalen.
Paradise Beach is een bekend strand op Thassos. Het ligt verscholen tussen de bergen en wordt omringd door talloze
naaldbomen. Een lang zandpad leidt vanaf de weg naar beneden, tot vlak bij het strand. Gelukkig had Dimitrios ons
vlak bij het strand afgezet, dat scheelde een heel eind lopen. Het noordelijke deel van het strand wordt voornamelijk
gebruikt door nudisten. Het werd een lange warme stranddag en regelmatig fristen we ons op in het aangename water.
Keurig op tijd haalde Dimitrios ons weer op en thuis rekenden we af: 20 euro voor heen en terug; voor die prijs kun je je
in Nederland net naar het centrum van de stad laten brengen! We pinden nog wat geld en deden nog wat boodschappen. We
waren net op tijd binnen, want het begon te regenen! Gelukkig was het niet van lange duur. We fristen ons op en
verkleedden ons en toen we klaar waren om weg te gaan was het weer droog en de temeratuur was nog steeds
heerlijk zwoel.
We aten bij Nautilos. Bij de ingang stond een bordje van een zeemeermin en binnen, dat wil zeggen onder het afdak, zag het
er gezellig uit. Twee mannen, die zichzelf begeleidden op gitaar en bouzouki, zongen Griekse liederen. De sfeer was er
goed en het eten prima. Diana bestelde stifado en ik kabeljauw. Tijdens het eten kwam er een doofstom meisje langs, dat
kettinkjes en aanstekers verkocht. Ik kocht een kettinkje en betaalde haar 3 euro. Ze bedankte en liep weer verder.
Na een lekker uitgebreide maaltijd gingen we terug naar huis.
Maandag 18 juli 2005 - Met de bus naar Prinos
We hadden gehoord dat er op maandag markt is in Prinos. We kochtten kaartjes voor de bus en lieten ons per bus naar
Prinos rijden. Prinos ligt in het noord-westen van Thassos, dus de reis duurde niet zo lang. In Prinos moesten we vanaf
de bushalte eerst nog een flink eind lopen, voor we in het dorp zelf waren. Daar moesten we de markt nog opzoeken. Het
was behoorlijk druk op de markt, maar niet te erg. We kochten voor een lage prijs een zonneklep voor Diana, een blouse en
een paar slippers. Ondertussen dronken we een frappé bij het kleine cafeetje, wat bijna uitpuilde van de bezoekers.
Na ons marktbezoek liepen we nog wat rond in Prinos en om 12.25 gingen we met de bus terug naar Thassos-stad.
Daar hebben we nog wat gewinkeld en gelopen. We aten een hapje bij Zorba's en daar tegenover kochten we een potje
honing met walnoten. We lieten ons met de taxi terugbrengen. De chauffeur, een dame met rood gelakte nagels,
scheurde er overdreven hard op los en na zeer korte tijd waren we dan ook weer thuis. We pakten onze strandspullen en
gingen nog naar het strand tot zonsondergang. Daarna zijn we iets gaan eten bij "O Tasos Binilikia" aan de boulevard.
Dinsdag 19 juli 2005 - Met de taxi naar Paradise Beach
Vandaag had hostess Barbara opnieuw een bespreking met de nieuw aangekomen mensen. Wij wachten het einde van de
bespreking af en liepen toen naar beneden en boekten nog een excursie naar Xanthi en de Nestosrivier. Daarna belden we
"onze" taxichauffeur om ons naar Paradise Beach te laten brengen. Hij zou over 10 minuten komen, maar het was inmiddels al
een half uur geleden. Ik belde nog een keer en hij excuseerde zich; hij was het vergeten, er was blijkbaar iets anders
tussen gekomen. Maar nu kwam hij echt en korte tijd later konden wij weer "aan het werk" op het prachtige strand wat zijn
naam eer aan deed; het was ook echt een paradijs! We ontmoetten een Duitssprekende familie, die uit Zwitserland kwam.
Vader, moeder en twee dochters waren, zo bleek later, vaste bezoekers van het naaktstrand. Ze hadden een huisje op
Thassos gekocht, maar voelden zich pas echt op vakantie wanneer ze naar Paradise Beach gingen.
Die middag kregen we bezoek van de politie. Met twee man verlieten ze de auto, die boven aan het strand geparkeerd stond en
liepen langzaam naar beneden. Ze werden aangesproken door een dame in bikini en liepen daarop een eindje naar links en
vervolgens weer naar onze kant. De eerste de beste die bloot lag werd aangesproken. Blijkbaar was dit voor iedereen het
teken om een broek aan te trekken. Iedereen was nu "netjes" gekleed. De agenten liepen nog wat verder, kwamen ons voorbij
en spraken nog even met iemand die bij zijn bootje zat. Toen liepen ze terug en stapten weer in de auto. Toen deze achter
de laatste boom verdween ging alle kleding tegelijk weer uit en iedereen lachtte tegen elkaar. Het werd al met al weer een
heerlijke middag en om 19.30 uur kwam Dimitrios ons weer halen. Wat het vreemde voorval met de politie had te betekenen
wisten we niet. Misschien hadden ze gewoon iemand gezocht...
We knapten ons thuis lekker op en gingen eten bij Flisvos, een eindje voorbij Krambousa. Dat wat ik bestelde hadden ze
niet meer. Toen ik zo snel geen alternatief wist te bedenken vroeg ik de serveerster om mij dat dan maar te brengen,
wat zij zelf lekker vond. Ik kreeg een enorm bord met allerlei soorten vis. Het bleek achteraf niet goedkoop te zijn, maar
het smaakte uitstekend!
Op de terugweg dronken we bij Krambousa nog een ouzo. De naam krambousa komt van het kleine eilandje dat je vanaf hier
precies kunt zien liggen aan het einde van de baai. Na nog even gezellig met Dimitri te hebben gepraat gingen we terug naar
huis. Daar troffen we onze linker benedenburen, Martijn en Marja in gesprek met onze onze benedenburen, Ariane en Lars.
We werden uitgenodigd om er bij te komen zitten. We besloten om dat maar te doen en het werd een gezellig gesprek
over Griekenland en alles wat daarmee te maken heeft.
Woensdag 20 juli 2005 - Wandeling langs de Golden Beach
Omdat het de vorige avond behoorlijk laat was geworden sliepen we die morgen lekker uit. Daarna zijn we begonnen aan
een wandeling langs de Golden Beach, de baai die loopt van Chrysi Amoudia naar Skala Potamia. De naam golden beach
wordt gebruikt vanwege het mooie goudkleurige zand, maar ook omdat hier vroeger zelfs goud werd gevonden (zeggen ze).
Toen we voorbij Flisvos kwamen zijn we even "blijven hangen" voor een frappe. Ondertussen werd er een gigantische
kreeft binnengebracht. Hij werd in de etalage uitgestald en met ijs bedekt.
Het was weer warm die dag, heet zelfs. We besloten om niet helemaal totaan Chrysi Amoudia te lopen, maar een eindje
terug te gaan en daar een mooi rustig plekje te zoeken aan het strand. Het strand was daar veel smaller en daarom
ook veel rustiger. De ligbedden die we gebruikten hoefden we niet eens te betalen. Op de terugweg kwamen we langs
een auto, waar drankjes werden verkocht. Je kon daar lekker in de schaduw op gemakkelijke stoelen zitten, tussen
de zandduinen. Wij vleiden ons neer en bestelden een ouzo. Maar helaas, de man had geen vergunning voor sterkere
dranken. En zo zaten we aan een Mythos. Toen we op de terugweg weer in de buurt van Skala Potamia kwamen aten we
wat bij Akro Giali, een omelet en een yaourti me meli. Bij Flisvos maakten we nog een praatje, onder andere over
de kreeft, en gingen toen verder naar huis. Daar hebben we ons lekker opgefrist en daarna gegeten bij Krambousa.
Donderdag 21 juli 2005 - Naar Paradise Beach en Alkyoni
Die morgen was het aardig bewolkt. We twijfelden of we wel naar het strand zouden gaan. Om halverwege verjaagd te worden
door een regenbui was natuurlijk ook niet zo leuk. Misschien konden we beter een plaats gaan bezoeken, Theologos
bijvoorbeeld. We besloten uiteindelijk om toch maar naar Paradise Beach te gaan en belden Dimitrios. We kregen er
geen spijt van; het werd een hete, zonnige dag. De Zwitsere familie was er ook weer en we kregen een stuk
meloen aangeboden. Ze hadden, net als de vorige keer een hele watermeloen meegenomen en die ging in
een keer op!
Om 20.00 uur kwam Dimitrios ons weer halen. We vroegen hem onderweg om even te stoppen, zodat we het uitzicht
van bovenaf op Krambousa konden filmen en fotograferen. Om half negen waren we thuis en kleedden we ons om. We hadden
op reclameborden gezien dat er in restaurant Alkyoni iedere donderdag en zondag life muziek was. Na de toch een
beetje teleurstellende ervaring van afgelopen zaterdag wilden we hier gaan eten. We zouden wel zien wat het werd.
We hoefden er in ieder geval niet extra voor te betalen en het was dichtbij.
De muziekgroep die bij "Alkyoni" speelde bestond uit een gitarist, een bouzoukispeler en een zangeres. Later kwam er
nog een zanger bij. Ze waren allemaal best goed en we hadden geen spijt van onze beslissing om hier naar toe te gaan.
Er waren maar weinig toeristen, dus zaten we bijna geheel tussen de Griekse families. Er werden regelmatig
verschillende dansen uitgevoerd, gewoon door de aanwezige Grieken. Maar wel op een smaakvolle manier!
We kregen die avond voor de tweede keer bezoek van de jonge doofstomme vrouw, waarvan we eerder al een kettinkje
hadden gekocht. Ze liet duidelijk merken dat ze ons nog kende en toen we weer een ketting kochten bedankte ze
ons met nadruk. Toen de politie om 1 uur langskwam en gebood dat de muziek uit moest was het ineens afgelopen.
Iedereen vertrok en dat was maar goed ook, want het begon flink te rommelen. We waren net voor de bui thuis en
keken terug op een leuke avond. Die hele nacht heeft het heel lang hard geregend.
Vrijdag 22 juli 2005 - Naar Theologos
We wilden nog een keer in het binnenland kijken. We kozen ervoor om vandaag de tocht te ondernemen naar Theologos.
Hemelsbreed was het niet eens zo ver bij ons vandaan, maar we moesten eerst naar het zuidwesten en dan terug naar het
noordoosten, eenvoudig omdat de bergketen van de Ypsarion ertussen lag. De wegen liepen wel om de bergrug heen, maar
niet er overheen. We gingen na ons ontbijt op weg en wilden de bus nemen naar Thassos. Omdat deze van een kant kwam die
we niet verwachtten, mistten we hem net. Daarom namen we de taxi naar Thassos. Uiteindelijk bleek dat verder reizen
met de bus heel erg onvoordelig zou zijn. We besloten om de gehele heenreis per taxi te doen en dan aan het eind van de middag
met de bus terug te gaan. In Thassos-stad moesten we eerst even wachten op een nieuwe taxi die ons naar Theologos kon
brengen. Even later waren we op weg. We reden langs de gehele westkust van Thassos naar het zuiden, totaan Potos. Toen
konden we afslaan naar Theologos. Nadat we waren uitgestapt verzekerden we ons eerst van de tijd waarop de bus terug zou
gaan. De vertrekplaats was een pleintje, waar de bus moest keren. Het pleintje was afgesloten met een touw, om te voorkomen
dat er auto's zouden gaan parkeren.
We begonnen net aan onze wandeling door het oude plaatsje, toen we Lars en Ariane tegenkwamen, onze benedenburen.
Ze waren het grootste deel van het dorp al doorgeweest en ze vertelden dat ze "het" nog niet hadden gevonden. Na een
kort gesprekje namen we afscheid. We hebben enkele leuke foto's en filmshots gemaakt en lekker geluncht in een van de
weinige restaurants. Maar uiteindelijk hebben we "het" ook niet gevonden, met andere woorden: het viel ons toch een
beetje tegen. Maar al met al hebben we ons prima vermaakt en een leuke dag gehad. We namen om 18.00 uur de bus terug naar Thassos.
Daar hebben we nog een klein hapje gegeten en wat gewinkeld. Daarna namen we een taxi terug naar Skala Potamia. Omdat
we eigenlijk nog vol zaten van de stevige lunch, zijn we die avond lekker thuis op ons balkon gebleven.
Zaterdag 23 juli 2005 - Met de taxi naar Paradise Beach
Na het uitstapje naar Theologos van gisteren, was het vandaag hoog tijd om weer eens een beetje bij te bruinen. Dus
belden we na het ontbijt onze privechaufeur Dimitrios en lieten ons met haastige spoed naar Paradise Beach brengen.
De Zwitserse familie, die we een paar keer hadden ontmoet, was inmiddels vertrokken; hun vakantie zat erop. Wij hadden
gelukkig nog ruim een week! Het werd als vanouds weer een dag om te genieten. Het was heerlijk om met een luchtbed op de
golven te dobberen of om een wandeling te maken naar de rotsen aan de noordkant; lekker met helemaal niets aan over de
rotsen te lopen. Hier en daar waren kleine meertjes ontstaan door de overslaande golven, waarin het zout kristalliseerde.
Ook waren er plaatsen waar er grillige en puntige marmerstroken tussen de donkere rotsdelen zaten. Het leek een kunstwerk,
wat met goede smaak, veel fantasie en zorg was gemaakt, maar het was "slechts" moedertje natuur die verantwoordelijk was
voor het ontstaan van dit paradijsje.
Regelmatig zagen we jongens over het strand lopen die CD's verkochten, kopieen wel te verstaan. Dit keer spraken we één
van de jongens aan en informeerden we wat hij had. We kochten 3 CD's van Eleftheria Arvanitaki, Haris Alexiou en
Natasha Theodoridou, in totaal 12 euro! Om 19.30 kwam Dimitrios weer voorrijden om ons naar Blue View te brengen.
We aten die avond bij "O Tasos Binilikia". We vroegen een keer wat dat betekende, maar kregen alleen als antwoord dat dat
de naam van het restaurant was. Nou, dat wisten we al! Het eten was weer heerlijk en gezellig was het
natuurlijk ook! Onze rechterburen, Gijs en Ann waren er ook; ze zaten vlak naast ons. Toen we allevier klaar waren met
eten nodigden we ze uit om nog wat met ons te drinken. Het was een leuk stel en we hadden dan ook een gezellig gesprek.
We kregen alle vier nog een ouzo van de baas, die leek op de verwarmingsreparateur uit Rooi.
Uiteindelijk zeiden we welterusten en gingen naar huis. We wilden niet te laat gaan slapen omdat we de volgende dag de
boottocht zouden hebben. Maar het liep anders; toen we bij het appartement kwamen, zat het hele zooitje bij elkaar te
praten en nodigde ons uit om er bij te komen. Ik haalde nog een paar glazen, wat ijsblokjes en een fles ouzo van boven en
we schoven aan. Het was gezellig, met Ariane, Lars, Martijn, Marja en Gerrit en zijn vrouw, maar we maakten het toch niet
meer tè laat. Het was uiteindelijk toch nog 3 uur voor we gingen slapen en de volgende morgen moesten we op om 7 uur.
Zondag 24 juli 2005 - Boottocht
Om 8.05 werden we door de bus gehaald en naar Thassos gebracht. Daar werden we door een Engelse hostess naar de boot
geleid. Vanuit de haven voeren we eerst naar naar het westen voor een zwemstop. Korte tijd later voeren we verder door
naar het noord-oosten. Hier bleef de boot een uur stilliggen en hadden liefhebbers de tijd om te gaan vissen. Er werd
niet veel gevangen en we vervolgden onze trip naar Thassopoula, het kleine onbewoonde eilandje wat tussen Thassos en het
vasteland ligt. Hier bleven we liggen voor een eenvoudige lunch. Deze bestond uit brood, koolsalade, een hamburger,
geroosterde stukjes varkensvlees aan een spies, tzatziki en een bekertje ouzo.
Na de lunch gingen we verder naar de oostkant, naar de Vathibaai, net voorbij het mooie witte marmarastrand,
voor nog een zwemstop. Het was leuk om vanaf de bovenverdieping van de boot in het helder blauwe water te duiken.
De meeste mensen op de boot waren Engelsen; heel witte Engelsen voornamelijk, die het de hele dag druk hadden met smeren,
verkleden, afdrogen, afdekken enzovoort. De zwemstop was het laatste onderdeel van de boottocht, dus keerden we langs
dezelfde route terug naar de haven van Thassos. Daarvandaan bracht de bus ons terug naar Skala Potamia.
Maandag 25 juli 2005 - Met de taxi naar Paradise Beach
Zoals al vaker deze vakantie, liepen we na ons ontbijt in de richting van het strand. De rugtas gevuld met alles wat
we nodig dachten te hebben, maar bovenal, gnoeg water! We bestelden bij cafe Philippios, net naast de
taxistandplaats twee frappé; ena glyko me gala ke ena metrio me gala. Ondertussen belden we Dimitrios en zijn commentaar
was altijd hetzelfde: "twenty minutes". Soms waren dat twintig korte minuten, soms twintig lange, maar hij kwam altijd!
En waarom zouden we haast hebben; we waren in Griekenland, het was heerlijk weer, overal kon je lekker eten en de
Griekse Geest was bij ons! Deze keer waren de twenty minutes heel kort! Onze bestelde frappe was nog niet eens
opgediend en de taxi stond al voor. Snel liep ik naar de serveerster, maar die kwam heel rustig met de oplossing:
even overgieten in een plastic beker en zo konden we het meenemen in de taxi. Toen we rustig onze koffie hadden
opgedronken waren we inmiddels bij het strand aangekomen. We spraken af met Dimitrios: "apopse, epta i ora" en konden weer
beginnen aan een heerlijke strandmiddag. Tijdens het worstelen met het luchtbed tegen de golven verloor ik mijn pet met
het opschrift van Pserimos. Dat betekende dat ik de rest van de middag met mijn hoofd onder de parasol moest blijven. Ik
verbrand na een paar dagen Griekenland nergens meer, maar op mijn hoofd is het altijd oppassen geblazen! Dezelfde jongen uit
Kameroen kwam weer langs en we kochten nog een CD; de eurovisieuitgave van Elena Paparizou.
Aan het einde van de middag was het telkens hetzelfde ritueel: een half uur voordat de taxi zou komen
nog even afkoelen in het water en daarna rustig uitwaaien en op laten drogen. Ondertussen ruimden we dan
onze spullen op. Badlakens opvouwen en in de tas, parasolletje inklappen en in de hoes, ouzoglazen afspoelen, afdrogen en
in de tas. Als laatste gingen dan de kleren aan en liepen we zo traag mogelijk naar boven naar het plekje waar de taxi zou
komen. Maar wanneer we eenmaal daar waren hadden we het alweer zo warm dat alle kraantjes open stonden.
Het was dan heerlijk dat de auto zo lekker doorwaaide tijdens het rijden en dat we dan na enkele minuten weer
helemaal droog waren.
We stapten die avond uit bij het taxistation en liepen direct naar Krambousa, waar we lekker hebben gegeten. We
wilden een beetje op tijd naar huis omdat we morgen de excursie naar Xanthi zouden hebben. Maar helaas vertelde de
eigenaar van het appartement dat hij bericht had gekregen dat de excursie niet door zou gaan, vanwege te weinig
belangstelling. Dat was een teleurstelling want we hadden ons daar erg op verheugd! De rest van de avond zaten
we nog even op ons eigen balkon, vastbeloten om er morgen toch iets leuks van te maken.
Dinsdag 26 juli 2005 - Met "the other bus" naar Potos
Omdat de excursie van gisteren niet door was gegaan gingen we eerst even naar Barbara om ons geld terug te vragen.
Maar bij nader inzien lieten we het maar zo en besteedden we het geld aan de excursie naar Kavala en Philippi. We
wilden toch nog een keer naar Kavala.
We beloten om vandaag met de bus het eiland rond te gaan. Er waren speciale prijzen, waarmee je helemaal rond kon.
Onderweg mocht je uitstappen en met de volgende bus kon je dan weer verder. Wij wilden in Potos rondkijken en dan verder.
Op tijd stonden we met kaartjes bij de bushalte. We begrijpen nog steeds niet hoe het precies zit, maar de bus kwam
van een totaal andere kant dan we verwachten en de bus naar de goede kant kwam niet. We namen toen eerst maar een taxi
naar Thassos. Daar informeerden we naar de eerstvolgende bus rond het eiland. Er werd ons duidelijk uitgelegd dat er
om 1.00 uur twee bussen zouden vertrekken, allebei rond het eiland. Wij konden kiezen; links om of rechts om. Wij wilden
rechts om, omdat dat de mooiste weg was, en het stuk tussen Paradise Beach en Potos hadden we nog maar een keer gezien.
We keken nog wat rond in Thassos en dronken een frappe, in afwachting van de bus. Tegen 1.00 uur stonden we klaar bij de
bussen. Er werd ons gevraagd waar we naar toe wilden. Ik legde uit dat we rond het eiland wilden, via Skala Potamia en
Alyki naar Potos. Er volgde een drukke discussie tussen de chaffeur en de "kaartjesman". De vraag kwam nog een keer:
"Where do you want to go?". Nog een keer zei ik: "naar Potos, via Skala Potamia en Alyki". "The other bus" was nu het
antwoord. Dus wij liepen in goed vertrouwen naar de andere bus en stapten in. Beide bussen vertrokken tegelijk. Wij
gingen linksom, "the other bus" ging rechtsom, onze route dus....
In Potos hebben we gezellig wat gewinkeld en rondgekeken. Uiteindelijk ook lekker op een terrasje gezeten aan het strand.
Op tijd stonden we bij de plaats waar vandaan de bus zou vertrekken. Er kwamen twee bussen tegelijk. We liepen naar de bus
die volgens ons de goede kant op ging en vroegen of deze via Alyki en Skala Potamia ging. "The other bus", was het
antwoord. Dus liep ik snel naar de andere bus en vroeg hetzelfde. Ik kreeg hetzelfde antwoord: "The other bus" en deze
keer werd het zo met nadruk gezegd dat ik meteen terug liep naar Diana, die nog bij "the other bus" was blijven staan.
Ondertussen had de chauffeur Diana gewenkt en gezegd dat we toch die bus moesten hebben!!? Dus stapten we toch maar in.
De bus vertrok, maar weer langs de kant die wij niet wilden! In Thassos konden we niet verder met de bus, dus lieten we
ons thuisbrengen door de taxi. Die avond bleven we lekker thuis. We hadden genoeg van "the other bus" en the wrong road!!
Woensdag 27 juli 2005 - Met de taxi naar Paradise Beach
Vandaag hadden we een heerlijke ongecompliceerde dag, die begon op het terras van Philippios. Daarna zorgde Dimitrios
voor het vervoer naar Paradise Beach en wij hobbelden zorgeloos mee. Het werd weer een fijne warme dag. Het enige
minpuntje waren de wespen. Die dag waren er behoorlijk veel en vooral bij het inpakken om zeven uur hadden we er last
van. We probeerden zo rustig mogelijk te bewegen, maar konden niet voorkomen dat we allebei een keer
werden gestoken.
Om 19.30 bracht Dimitrios ons weer naar Blue View, waar we ons eerst lekker opfristen.
We aten die avond weer eens bij "O Tasos Binilikia"
Donderdag 28 juli 2005 - Naar Paradise Beach en Alkyoni
We begonnen zo langzamerhand het einde van onze vakantie te naderen en het werd tijd om de laatste dagen te plannen. De
laatste dag wilden we altijd een rustige stranddag en onze voorlaatste dag was al ingevuld met de excursie naar Kavala
en Philippi. We hoefden eigenlijk niet meer iets speciaals; gewoon genieten van Griekenland, het lekkere eten, de
zon en de fijne sfeer. Dus rugtas ingepakt, naar het terrasje bij Philippios, frappe besteld, taxi gebeld en weg naar
het Paradijselijke strand van Thassos. Strandstoel voor Diana gepakt, ik lag liever in het zand, parasolletje opgezet en
kleren uit! We konden er weer een hele dag tegen. Er waren weer heerlijke hoge golven. Ideaal dus voor lekker stoeien
met het luchtbed. Ik had mijn pet met een touwtje vastgeknoopt aan het luchtbed, zodat ik niet nog eens een pet zou
verliezen. We bleven tot 18.30, toen kwam Dimitrios ons weer halen.
We knapten ons lekker op thuis en vertrokken naar restaurant Alkyoni. Het was donderdag, dus Teresa zou weer optreden
met de band. Ze zag ons vlak na het binnenkomen en herkende ons meteen. Ze groette ons vriendelijk. Het werd weer een
mooie avond met lekker eten; spaghetti en gevulde inktvis, en mooie muziek. Drie van de nummers die Teresa zong bleken
achteraf ook op één van de CD's te staan, die we op het strand hadden gekocht. Tussendoor kwam er nog even een andere
zangeres langs, die ook nog een paar nummers zong. De laatste periode van de avond werd weer ingevuld door de zanger,
die repertoire zong wat de Grieken zelf waarschijnlijk meer waardeerden. Toen we vertrokken spraken we nog even met
Teresa en haar man en bedankten haar voor de fijne avond. Ze was van Griekse afkomst en woonde nu in Zweden.
Daar gaf ze onder andere pianoles aan kleine kinderen...
Vrijdag 29 juli 2005 - Uitgeslapen en naar strand vlakbij
We deden het vandaag maar eens een keer heel rustig aan. Je bent eigelijk de hele vakantie bezig om elke dag zo intensief
mogelijk te besteden, om maar niets te hoeven missen. En elke dag leven we zo bewust, dat we ons de details vaak nog jaren
daarna kunnen herinneren. Maar een vakantie is ook om uit te rusten en dat deden we vandaag. We sliepen lekker
lang uit en gingen uitgebreid ontbijten. Een tijdje daarna zijn we nog even naar het strand gelopen, wat vlak bij
Blue View ligt. We lagen lekker in de schaduw onder de parasol en genoten van het nietsdoen! We gingen wat vroeger in
de avond naar Krambousa om te eten en deden ons te goed aan de "patates a la Krambousa" en xifias. We gingen niet te
laat terug en gingen vroeg slapen. Morgen moesten we vroeg op!
Zaterdag 30 juli 2005 - Naar Philippi en Kavala
Vandaag was onze excursie naar Philippi en Kavala. We stonden op om half zeven. De bus zou ons halen om 7.20 uur. Op tijd
stonden we aan de weg, maar er kwam geen bus. Even later kwam er een taxi aanrijden. De chauffeur maakte ons duidelijk
dat hij ons kwam halen voor de reis naar Kavala. We stapten in en hij reed ons naar de haven van Thassos, daar waar de
veerboten vertrokken naar Keramoti op het vasteland. Instructies kregen we niet. We zouden wel worden opgevangen...
We informeerden eerst bij het loket. Daar werd ons verteld dat we maar gewoon moesten wachten.
Maar om 8.00 uur vertrok de boot naar Keramoti en verder gebeurde er niets. Een eindje verderop stonden twee bussen, allebei
leeg. Op de ene stond Philippi en op de andere Xanthi. Was dan iedereen uitgestapt en met de boot vertrokken? Een kwartiertje
later zagen we mensen instappen in de bussen en ging ik kijken. Toen bleek dat de Philippi-bus onze bus was en dat wij ook
konden instappen. We kregen even kort de mededeling dat dit de juiste bus was naar Kavala en Philippi en dat we nu zelf de
boot op konden lopen. In Keramoti moesten we dan weer in dezelfde bus stappen. Hehe, toch nog goedgekomen!
Om half negen vertrok de boot en even
later reden we met de bus in de richting van Philippi. De naam van het plaatsje Philippi komt al in de Bijbel voor. Paulus
is hier geweest en heeft hier de Griekse vrouw Lydia als een van de eersten gedoopt. De Aghios Lydia is het kerkje wat
naar haar is genoemd. Philippi is een van de grootste bewaardgebleven oude steden in Griekenland. Het amfitheater is nog
in goede staat en diverse zuilen staan nog overeind. Er was echt veel te zien. Onze ginds, de Griekse Eleni, dezelfde
als van de eilandtour, wist veel te vertellen over de geschiedenis. De plaats met ruïnes ademde een bijzondere sfeer uit.
Twee kleine marmeren steentjes hebben we meegenomen van deze plaats.
Na Philippi ging de reis verder naar Kavala, de hoofdstad van het prefektuur Kavala, waartoe ook Thassos behoort.
De naam Kavala is pas later toegekend aan de stad. Vroeger was de naam Neapolis. Na een korte orientatierit door de stad
werden we gedropt in de buurt van het centrum. We wisten de tijd dat de bus terug zou gaan en 1 uur daarvoor zou Eleni
met de belangstellenden naar de oude stad lopen. Wij hebben eerst zelf wat rondgelopen, een terrasje gepikt voor een frappe
en later bij de haven wat gegeten. Daarna zorgden we dat we op tijd bij de afgesproken plaats waren, zodat we met Eleni
naar de oude stad konden lopen.
Het was een mooie wandeling, deels via een weg
die wij al hadden gelopen. Op het hoogste punt was er een prachtig uitzicht over Kavala en de haven. Onze camara's
stonden niet stil! Aan het einde van de wandeling hadden we nog een mooi uitzicht op het oude aquaduct, dat een deel van de
stad domineert. Daarna was het weer tijd om in de bus te stappen. We reden weer terug naar Keramoti, voeren over met de
veerboot en werden daarna weer netjes met een taxi thuisgebracht. Die avond aten we bij Flisvos.
Zondag 31 juli 2005 - Naar Paradise Beach en Alkyoni
Met pijn in ons hart beseften we dat het vandaag onze laatste dag zou zijn. We begonnen met het inpakken van onze
koffers, dan hoefden we daar vanavond en morgenochtend niet veel meer aan te doen. Ondertussen aten we een hapje.
Daarna liepen we, zoals inmiddels al zo vaak, naar
cafe Philippios en bestelden twee Frappe's. Even later kwam Dimitrios aanrijden, zonder dat we hem hadden gebeld. Hij was
vrij en zag dat we nog aan een drankje zaten. Hij zou rustig op ons wachten en ons dan naar Paradise Beach brengen.
Ondanks een beetje heimwee werd het weer een fijne dag. We bleven er tot 18.30 uur en lieten ons toen weer naar
huis rijden. We zeiden tegen Dimitrios dat we morgen weer naar Nederland moesten. Hij draaide zich helemaal om, gaf
ons een hand en wenste ons "kalo taxidi". We bedankten hem voor de plezierige ritjes en namen afscheid.
We knapten ons thuis op en gingen voor onze laatste avond naar Alkyoni. Het was zondag, dus Teresa zou weer zingen.
Het was al aardig druk toen we kwamen. De baas herkende ons en gaf ons de beste plaats die er was; vlak voor de band!
Het werd weer een leuke avond met lekker eten en mooie muziek. We namen afscheid van Teresa en de anderen en
gingen naar huis.
Maandag 1 augustus 2005 - Terug naar huis
We stonden op om 7.00 uur en werden om 7.45 uur door de bus opgehaald. Toen we alle mensen uit de diverse hotels en
appartementen hadden verzameld, reden we naar de haven. We voeren over naar Keramoti en stapten daar weer in de bus.
Barbara zat ook in deze bus en zei dat er twee mensen in de verkeerde bus zaten, die zouden dus straks op het
vliegveld hun koffers uit de andere bus moeten halen. Die twee waren wij.....
Op het vliegveld verliep alles vlot en overzichtelijk. Onze koffers waren samen 51 kilo, 11 kilo te zwaar dus. Maar
in Griekenland kijken ze daar niet naar gelukkig! Onze vlucht vertrok op tijd en enkele uren later waren we op Schiphol.
Toen we onze koffers terughadden stapten we op de trein. Vanwege een aanrijding moesten we via een omweg naar Utrecht.
Daar hebben we onze reis onderbroken voor een patatje op het station. Het laatste stuk met trein en bus 4 verliep vlot en
aan het begin van de avond waren we weer thuis, waar we blij werden verwelkomd door Laila, Minoes en Lappy.
Aan het begin het het nieuwe schooljaar belden we nog naar Teresa (0030-693-2747 249) om de tekst te vragen van
het liedje Matia Mou Megala. Teresa stuurde de tekst met een vertaling erbij en ik maakte er een arrangement van.
In het seizoen daarna studeerden we het liedje in met de band "One One Zero" en tijdens het eindconcert in juni
2006 werd het liedje uitgevoerd. Diana was daar echter niet meer bij...
Vakantie Thassos - Diana en Bert - 11 juli t/m 1 aug. 2005