Vakantie Tinos - Anette en Bert - 11 juli - 1 augustus 2018 (gepland tot 6 aug.)

woensdag 11 juli - Vertrek naar Athene

Om 16.00 vertrokken we van Eindhoven Airport naar Athene. In Athene reden er vanwege een staking geen metro's, we moesten dus met de bus naar het centrum. De bus was erg vol en dus moesten we staan. Op het Syntagmaplein namen we een taxi naar hotel Dyonissos. Na wat uitgepakt te hebben aten we bij een eenvoudig cafetaria op het Kiriakouplein, bij station Viktoria. In het hotel namen we nog een drankje op het balkon en gingen toen slapen.

donderdag 12 juli - Naar Lykavitos, Syntagma en Kolonaki.

Na een goed ontbijt in het hotel zijn we gaan lopen naar de Lykavitosheuvel. Op het Exarchiaplein dronken we eerst een frappé. Toen liepen we verder naar de Lykavitos. Het laatste stuk naar boven ging met een soort lift. Het uitzicht over de stad en de Akropolis was echt geweldig. Op de terugweg lunchten we in de wijk Kolonaki. Daarna waren we getuige van de wisseling van de wacht op het Syntagmaplein. Daarna hebben we nog wat rondgelopen op de Ermou en de vlooienmarkt. Daarna gingen we eten. We dachten dat we in Anafiotika zaten, maar het bleek nog net onder de wijk Plaka te vallen. We lieten ons daarna met de taxi terugbrengen naar het hotel. Daar hebben we even uit liggen rusten en gingen toen voor het avondeten naar het plein bij station Viktoria. Daar aten we bij "Tilexe to" nog een bescheiden maaltijd. Daarna gingen we naar het hotel terug voor een welverdiende nachtrust.

vrijdag 13 juli - Op de boot naar Tinos

Na het ontbijt liepen we met onze ingepakte koffers naar het Areos Park, de plaats waar vandaan de bus naar Rafina vertrok. In Rafina aangekomen haalden we onze reeds gereserveerde en betaalde kaartjes op bij het kantoor van Naxos Jets. Toen gingen we lunchen. De vertrektijd van de boot bleek later te zijn dan wij hadden gedacht. De informatie over de tijden is helaas niet altijd correct. we hadden we nu tijd genoeg om uitgebreid te lunchen en nog even geld te pinnen. Via Syros voeren we door naar Tinos. Op de boot belden we naar appartement Niki, dat we later zouden komen dan we hadden doorgegeven. De eigenaar van het appartement stond ons bij aankomst op te wachten en bracht ons naar ons appartement. Het was erg klein en het balkonnetje was minimaal. We installeerden ons. Daarna gingen we eten bij de boulevard.

zaterdag 14 juli - Met de auto het eiland rond.

Omdat we in ons appartement geen faciliteiten hadden om een ontbijt te maken, aten we ergens in de stad. Daarna gingen we naar verhuurbedrijf Vidalis om een scooter te huren. Omdat er geen scooter beschikbaar was, namen we eerst een auto voor 24 uur. Morgen zou er een scooter beschibaar zijn. We besloten om het hele eiland rond te rijden en een eerste verkenningstocht te maken. Dan konden we ons meteen oriënteren op stranden die wat verder weg lagen. Veel stranden waren redelijk bezet en hadden verhuur van ligbedden.

We reden de volgende route: Chora, Tripotamos, Komi, Kolymbithra, Kato Klisma, Aetofolia, Platia, Pyrgos, Panormos, Pyrgos, Isternia, Ormos Isternia, Kardiani, Ormos Yannaki, Agios Romanos, Kioni, Chora.

Die avond aten we bij "To Zefki", niet aan de boulevard, maar in één van de kleine straatjes. Een zanger en zangeres, met gitaar en bouzouki zorgden voor life-muziek.

zondag 15 juli - Met de auto naar het het oosten en met de scooter naar Plateia Ammos.

Na een kop koffie reden we met de auto naar Agios Varvara, Agios Sostis, Ag. Ioannis Porto, Triandaros en Dio Choria. Daarna ontbeten we in Arnados. Na het ontbijt/ lunch reden we terug naar Chora, waar we boodschappen deden en daarna de auto omruilden voor een scooter, voor de rest van de vakantie. We reden daarna naar het strand voorbij Kionia: Plateia Ammos. Het was geheel niet druk en we konden heerlijk bloot van de zon genieten. Aan het einde van de middag reden we terug naar huis, fristten ons lekker op en gingen de stad in om te eten.

maandag 16 juli - Verhuisd naar de kamer op de eerste etage en naar Lychnaftiá.

Na het ontbijt konden we verhuizen naar een kamer op de eerste verdieping. Deze was net wat ruimer en had een groter balkon. We hadden uitzicht op de hoofdstraat, een rechte weg van 500 meter lang, van de boulevard naar de kerk. Langs de weg lag een loper, afgeschermd met pionnen. Daarover kropen regelmatig pelgrims op hun knieën van beneden naar boven, naar de kerk. Langs de straat waren veel winkeltjes waar je ikonen kon kopen, of kaarsen om mee te nemen naar de kerk. Ook waren er tal van lege flesjes te koop, om daarin water mee te nemen vanuit de kerk. Wij kochten er één om onze oregano in te bewaren. Nadat we onze intrek in de nieuwe kamer hadden genomen deden we nog wat boodschappen. Onder andere pleisters voor de beschadigingen die we gisteren hadden opgelopen in het water. Op Plateia Ammos waren we het water ingegaan op de plaats waar een stel stenen liggen. Dat was niet zo goed bevallen. Op de plateau-achtige rotsen zaten allemaal scherpe puntjes, die zonder pardon gaatjes in je voeten maakten.

Daarna reden we met de scooter naar Lychnaftiá. Het strand daar was rustig en erg aangenaam. Daarna lunchtten we bij Dio Choria. Na de lunch reden we terug via Chora, naar Plateia Ammos. We kenden het strand inmiddels en wilden nu verder gaan naar het kleine strandje bij het kerkje Gastriotissa. We liepen naar het hek en gingen voor het hek rechtsaf. We kwamen uiteindelijk wel uit bij het kleine strandje met het kerkje, maar hadden verder gelopen dan nodig was. De volgende keer zouden we dóór het hek lopen en dan linksaf langs de kust. Deze weg was korter, maar ook mooier! Maar hoe dan ook, we hebben heerlijk gezwommen en veel foto's gemaakt. Aan het einde van de middag gingen we via de korte weg terug naar Plateia Ammos, daar naar boven en op de scooter weer naar huis.

Die avond aten we op het plein aan de rechterkant van onze straat. Dat wil zeggen, vanaf ons appartement naar beneden naar de boulevard via de bekende hoofdstraat en daar naar rechts. Na nog een retsina op ons ruime balkon sliepen we heerlijk uit tot 9 uur.

dinsdag 17 juli - Naar Plateia Ammos.

De wekker stond die morgen op 9.00 uur en korte tijd later zaten we aan het ontbijt. We hadden in deze nieuwe kamer wel een koelkast, maar geen glazen, geen bestek en geen borden. Omdat we graag koffie wilden zetten hadden we van de eigenares een campingbrandertje met een melkkannetje gekregen. Nu konden we in ieder geval water aan de kook brengen. Voor de salade gebruikten we ons eigen strandbestek en de saladebakjes. Twee drinkglazen hadden we inmiddels in een winkeltje gekocht. Na het ontbijt maakten we een salade klaar om mee te nemen en vertrokken we naar Plateia Ammos. Er waren maar weinig mensen en van de bezoekers waren, met name in het begin, de meesten bloot. We hadden een heerlijke dag en keerden lekker voldaan en bijgebruind terug naar Chora.

woensdag 18 juli - Naar de kerk en naar Livada.

We sliepen die ochtend lekker tot 9.30 uur en liepen na het ontbijt naar boven, naar de kerk, aan het einde van de straat waar ons appartement stond. Het waaide behoorlijk en daarom hadden we alle tijd. Op de scooter zitten was nu een beetje link en waarschijnlijk zou de wind later wel gaan liggen. We bezichtigden de kerk van binnen en van buiten. De priesters waren doorlopend bezig met het zeggen en zingen van teksten en gebeden. Er kwamen telkens mensen binnen met grote kaarsen, die ze onderweg in de straat hadden gekocht. Het was een indrukwekkende belevenis, maar dit alles stond te ver van ons vandaan om er door geroerd te worden. Grenzend aan de kerk was er een klein museum met diverse standbeelden en busten van historische personen. Opvallend was de manier waarop de ogen waren gemaakt; niet alleen maar een bol in een oogkas, maar een figuur, gekerfd uit de oogbol, waardoor het van een kleine afstand leek of de ogen je echt aankeken, met een levende iris!

Na ons kerkbezoek liepen we naar beneden en dronken we een frappé, met een crêpe erbij; niet super gezond maar wel lekker. We winkelden nog wat en gingen daarna naar huis om de tas in te pakken. De wind was wat gaan liggen en het was nu prima weer voor een ritje. Via Steni reden we naar Livada. De weg totaan Livada was in orde. Het laatste stuk naar het strand was onverhard. Het strand van Livada is erg mooi. De grote grillige rotsen die langs het strand staan zijn erg indrukwekkend en nodigen uit tot het maken van schitterende foto's. Je kunt er ook heerlijk zwemmen en dat hebben we dan ook gedaan. Toen we alles hadden gezien en beleefd, reden we terug naar Chora. Daar knapten we ons lekker op en gingen we de stad in om te eten.

donderdag 19 juli - Naar Volax, Tarambados en Plateia Ammos.

Na het ontbijt op ons balkon reden we via Triandaros, Kechros, Tsados en Koumaros naar Volax. De streek van Volax wordt gekenmerkt door grote ronde stenen, die als het ware uit de lucht zijn komen vallen. De oorzaak is een vulkaanuitbarsting in de oudheid. Je kunt aan de rand van Volax nog een trechtervormig dal zien, dat waarschijnlijk de vroegere krater is geweest. In Volax hebben we uitgebreid rondgelopen en daarna geluncht.

Daarna reden we verder naar Skalados, Loutra, Ksinara, Kampos en Tarambados. Op Tinos zie je huizen die een beetje doen denken aan een duiventil. Veel van deze huizen staan in de omgeving van Tarambados. Na een rondwandeling stapten we weer op de scooter en reden we verder naar het westen en op de kruising bij de Aghia Marina sloegen we af naar het zuiden. We reden nu richting Kionia en besteedden het laatste stukje van de dag om nog even naar het strand Plateia Ammos te gaan. Er lagen veel mooie stenen. Vandaag moesten er dan ook een paar mee. Opvallend was de groenachtige kleur van verschillende rotsen in de buurt. De kleur zag je ook terug in diverse stenen en ook in het zand. Na een welbesteedde dag reden we voldaan naar huis.

vrijdag 20 juli - Naar Plateia Ammos - Driehoek wordt vierkant.

Omdat we morgenavond misschien naar een life-concert wilden, reden we eerst naar Ksinará om te kijken of deze weg goed te berijden was in de avond. De weg was OK, maar of we naar het concert zouden gaan was nog maar de vraag. Na dit ritje reden we terug naar het zuiden en installeerden ons op het strand van Plateia Ammos.

We hadden voor ons zonnetentje een nieuw doek gekocht omdat het oude was versleten en lelijk was geworden. Deze stof was iets dikker en zwaarder en de vorm was driehoekig. We kochten het in de aanbieding voor slechts 4 euro. Vandaag waaide het erg hard en het opzetten van het tentje werd een probleem. Vanwege de wind zouden de scheerlijnen strakker moeten en vanwege het gewicht, dat nu verdeeld moest worden over 3 stokken, zouden de stokken gaan ombuigen. Dat zou het einde van het hele verhaal betekenen. We grepen rigoreus in en knipten een vierkant uit de driehoek. Op de 4 hoeken knoopten we een lus en daaraan maakten we de stok en de scheerlijnen vast. Ons tentje was lelijk geworden, maar bleef wel staan en, we hadden schaduw. We bleven de hele middag en hadden heerlijk gezwommen en gezond. Aan het begin van de avond reden we naar huis, fristen ons thuis op en gingen uit eten bij Michalis.

zaterdag 21 juli - Naar Koúmaros, Pyrgos, Mamádos en Marlás.

Na het ontbijt lieten we bij Vidalis eerst olie bijvullen. Daarna reden we via Triandaros en Kechros naar Koumaros. Koúmaros is een mooi oud dorp. We maakten er veel foto's. Daarna reden we verder naar Skaladhos, Komi en Kato Klisma. Daarna gingen we eigenlijk per ongeluk via Kalloni naar het zuiden. Op de kruising bij de Aghia Marina reden we naar het westen, via Kardiani en Isternia naar Pyrgos. Daar keken we bij de werkplaats van enkele marmer-kunstenaars. Het aangrenzende museum was dicht. In Pyrgos lunchtten we bij hetzelfde restaurant als op zaterdag een week geleden.

Na de lunch reden we naar Mamádos en Marlás. Vanaf hier kon je Andros goed zien liggen. Het eiland leek soms het verlengde van Tinos. We reden nog door naar de Aghia Thekla. Hier hield de verharde weg op en draaiden we om. Tussen Platia en Isternia tankten we en reden we een eindje terug in de richting van Platia, naar de kruising, waar een kleinere weg naar het oosten ging. Deze afslag namen we en zo kwamen we na een tijdje weer uit op de hoofdweg van Aetofolia naar Pyrgos. Heel lang konden we aan de linkerkant het schiereiland Planitis zien liggen, waar je op uitkijkt wanneer je in Panormos bent. Telkens veranderde de aanblik van het mooie plaatje. Bij Kato Klisma sloegen we af naar het zuiden, via Kalloni en zo kwamen we via Kionia weer thuis. We besloten niet naar het concert te gaan maar gingen uitgebreid eten in de stad.

zondag 22 juli - Naar strand bij het kerkje Gastriotissa.

We stonden die ochtend om 7.00 uur op en zaten dus al vroeg aan het ontbijt. Na ons rustige traditionele ontbijt stapten we op de scooter en reden we naar Plateia Ammos. Via het mooie paadje liepen we verder naar het volgende strand, bij het kerkje Gastritissa. We waren er al om 10.00 uur en er waren bijna geen mensen. Soms waren we zelfs alleen. Het werd een heerlijke lange stranddag en om half zes gingen we pas terug naar huis. Thuis hebben we ons opgefrist en een dutje gedaan. Toen zijn we de stad in gegaan om te eten.

maandag 23 juli - naar Livada en Dio Choria.

Die ochtend werden we om 7.15 uur gewekt door het enorme lawaai van alle kerkklokken. Even later kwam de plaatselijke harmonie door de straat met het ikoon van Pelagia. Aghia Pelagia was de non die destijds het ikoon heeft gevonden, dat volgens de geschiedenis is vervaardigd door de apostel Lucas. Vandaag was een speciale vieringsdag op Tinos en wij waren dus vroeg wakker! Na het ontbijt gingen we weer op pad. Bij de kruising op de rondweg moesten we een scherpe draai maken naar rechts. Het gasgeven bij deze scooter ging niet altijd soepel, meestal met schokjes en dat maakte dat het optrekken soms een beetje te heftig ging. Dat werkte in de draai van deze bocht precies tegen. We gleden uit en lagen op de weg. Een blauwe plek en een paar schaafwonden was het gevolg. Gelukkig viel het mee en we konden snel weer doorrijden. Alleen zou het vandaag niet slim zijn om het water in te gaan...

We reden verder naar Stení. Voorbij Stení, een eindje vóór Myrsíni, sloegen we af naar het oosten. Een heel eind hadden we nog een verharde weg, maar dichter bij de kust hield de verharding op. Het pad was ruig, maar niet echt moeilijk. We reden langzaam en de route was erg mooi. Nadat we rechts de vuurtoren waren gepasseerd, boog de weg verder af naar het binnenland en konden we het strand van Livada zien liggen. Op de splitsing bij Livada, waar we al eerder waren geweest, sloegen we af naar het strand. Dicht bij het strand hebben we daar een frappé gedronken met een chocoladecake erbij. We reden nu de verharde weg terug naar het zuidwesten en lunchten in Myrsini. Daarna sloegen we in Stení af naar Potamia, toen via Stení verder naar Arnados en naar Dio Choria. Daar hebben we rondgelopen. Dio Choria is een prachtig dorp met mooie uitzichten.

Na Dio Choria reden we naar Triandaros en via Agia Varvára terug naar Chora. Die avond haalden we in de Farmakio waterdichte pleisters, zodat we morgen weer zouden kunnen zwemmen.

Op de TV zagen we dat er bosbranden waren ten oosten en westen van Athene. Ook was er een brand bij Chania. Er waren inmiddels al 8 doden...

dinsdag 24 juli - Naar Plateia Ammos.

Op het nieuws hoorden we van de branden bij Mati, een eindje ten noorden van Rafina. Het was veel erger dan ze in het begin hadden gedacht. Er waren al 50 doden en de regering had drie dagen van nationale rouw afgekondigd. We hadden net besloten om die avond in de stad te gaan zingen, maar met dit bericht vonden we dat niet gepast.

We gingen vandaag naar het rustige strand van Plateia Ammos. Het was nogal bewolkt en de temperatuur was tot onder de 30 graden gezakt. Maar het was nog steeds erg aangenaam op het strand. We hebben veel gezongen en waren er klaar voor om in de stad te gaan zingen, maar vanwege de branden stelden we dit nog maar even uit. Ook hebben we gewerkt aan ons nieuwe liedje; "Tipota".

Het nieuws over de branden was inmiddels ook op de Nederlandse TV.

woensdag 25 juli - Naar Pachia Ammos - scooterongeluk.

Na het ontbijt reden we op ons gemak naar het strand van Pachia Ammos. We maakten foto's van bovenaf, maar besloten om niet verder te gaan. Er waren best wel wat mensen op het strand en we wilden liever gaan zwemmen bij Lychnaftia. Halverwege de terugweg ging het mis. Vlak voor een scherpe bocht naar rechts, kwam ons een auto tegemoet met een flinke snelheid. Hij reed midden op de weg en ik moest hard remmen om een frontale botsing te voorkomen. We vielen op het asfalt en werden geholpen door de mensen uit de auto. Gezien de erge wond aan de knie van Anette, belden ze de ambulance. De scooter lieten we achter en we werden meegenomen naar de eerste hulp in Chora. Bij Anette was er een heel stuk huid en weefsel afgescheurd en dat moest worden ontsmet en schoongespoeld. De lichtere schaafwonden en een paar flinke blauwe plekken leken mee te vallen. Ondertussen werden mijn wonden op elleboog, knie en voet ontsmet en verbonden. Van mijn linker duim werd een foto gemaakt. Die bleek niet gebroken te zijn maar ernstig gekneusd.

Het medische team besloot dat we naar het ziekenhuis in Ermoupoli moesten. Dus gingen we de ambulance weer in, naar de boot, en na een half uur varen, op Syros naar het ziekenhuis. Daar werd de wond van Anette opnieuw schoongespoeld en gehecht. Ik wilde er graag bij zijn maar werd geweigerd in de betreffende ruimte. Wel liepen er andere mensen naar binnen. Het was erg rommelig en leek erg ongeorganiseerd en het was al met al een hele nare ervaring! Toen het werk op de eerste hulp klaar was, werd Anette met de brancard gereden naar kamer 111 op de eerste etage. Voorlopig moest ze blijven. Ik bleef die nacht bij Anette naast het bed zitten en we hadden de tijd om een beetje bij te komen en te praten over dat wat er moest gebeuren.

donderdag 26 juli - afhandeling op Tinos.

Na een slapeloze nacht kwam die ochtend de dokter langs. Hij besloot dat Anette voorlopig moest blijven want het gevaar van infectie was erg groot en ook het gevaar van afsterven van een deel van het weefsel. Ik ging die middag met de boot terug naar Tinos om daar alles af te handelen. Met de baas van het appartement ging ik naar Pachia Ammos. Daar vlak bij, langs de weg stond de scooter. Naast de krassen was de stuurkolom niet meer in orde. Naar links draaien was erg zwaar. Heel voorzichtig zijn we terug gereden en hebben we de scooter afgeleverd bij Vidalis. Ik moest later terugkomen om af te rekenen, want de garage moest eerst de schade opnemen. De eigenaar van het appartement bracht mij daarna naar de eerste hulp, waar ik nog wilde laten kijken naar mijn schouder. De afgelpen nacht was deze veel pijn gaan doen. Op de eerste hulp hebben ze een foto gemaakt en daarna kwam de dokter vertellen dat er niet was gebroken. Einde van dit verhaal dus.

Toen ben ik naar het appartement gelopen en heb ik alles ingepakt. Daarna tot twee keer toe teruggelopen naar Vidalis, voordat er duidelijkheid was over de schade aan de scooter. Uiteindelijk kon ik afrekenen: 100 euro werd in mindering gebracht op de huurprijs en 200 kwam er bij voor de schade. Dat viel nog niet tegen. Ik nam afscheid van Niki en bedankte haar voor de goede zorgen. Ik moest de groeten, doen aan Anette. Haar man bracht mij met beide koffers naar de boot en daarna nam ik van hem ook afscheid. Dat was Tinos, dat was het laatste. het was heel vreemd om dit zonder Anette te moeten doen.

Eenmaal weer op Syros, vond ik naar aanleiding van een tip van de dame die mijn schouder fotografeerde en ook op de boot zat, een hotel, niet ver van het ziekenhuis. Daar nam ik mijn intrek, op voorwaarde dat ik nog 2 keer zou verhuizen naar een andere kamer. Want het was best druk in het hotel.

Daarna was ik weer bij Anette. Ze had veel pijn en erg veel moeite om met het looprek naar het toilet te gaan. Het ziekenhuis was vies, slecht onderhouden en was geen fijn plek om te verbijven. Eten was er gelukkig drie keer per dag, maar drinken moest door de familie worden geregeld. Ik haalde dan ook regelmatig een frappé en water bij het cafetaria, vlak voor het ziekenhuis. Nadat we weer wat hadden bijgepraat ging ik naar hotel Chalaris om te slapen.

vrijdag 27 juli - Hotel Chalaris - plannen maken.

We begonnen die ochtend met een frappé, die ik meebracht van beneden. Ik moest langs bij de administratie van het ziekenhuis om een paar dingen te bevestigen, aangaande de zorgverzekering van Anette, dat was nu in orde gelukkig. In de middag ging Anette een poosje rusten en maakte ik een wandeling naar het centrum, ondermeer met de bedoeling om te informeren naar het omzetten van de boottickets die we al hadden gekocht en betaald. En ik wilde kijken of het mogelijk was om met een rolstoel een beetje rond te rijden in de stad. Al snel kwam ik tot de conclusie dat we dit wel konden vergeten. Allerlei opstapjes, gaten en oneffenheden en het ontbreken van een voetpad op sommige plekken, zouden dit onmogelijk maken. Onderweg werd ik overvallen door een dikke donderbui. Ik heb staan schuilen onder een luifel, samen met een stuk of tien andere mensen. Dat was niet zo erg, maar bij het teruglopen was het onvermijdelijk om met mijn voeten door de plassen te lopen. Dat was niet zo goed voor de open wond die daar zat.

Met Anette was het iets hoopvoller. We hadden contact gehad met Loes, Gemma en Nick en bij Transavia gevraagd naar de mogelijkheid van het omboeken van de tickets. Helaas werd de pijn aan Anette's knie in de avond weer erger en heeft ze extra pijnbestrijding gevraagd. Laat in de avond ging ik terug naar Chalaris.

zaterdag 28 juli - Dokter kwam langs - ik naar eerste hulp.

In de ochtend kwam de dokter langs. De wond van Anette zag er goed uit gelukkig. Ik mocht er bij blijven omdat ik dat speciaal vroeg. De regel was, dat alle familie de zaal verliet wanneer de dokter langskwam. Daarna ging ik naar de eerste hulp om naar mijn voet te laten kijken. Die was inmiddels ontstoken, zoals ik al vreesde. Daar hebben ze na 3 uur wachten, de wond schoongemaakt en kreeg ik een antibioticakuur. Maandag moest ik terugkomen.

zondag 29 juli - In de rolstoel naar de frappé.

Vandaag gingen we voor het eerst samen met de rolstoel naar beneden. We dronken een frappé bij het cafetaria. Dit ging redelijk maar was toch nog erg vermoeiend voor Anette. Het duwen van de aftandse rolstoel, viel met een half werkende schouder ook niet mee. Ondertussen belden we met IZA, Allianz en alarmcentrale voor informatie en overwogen of we zelf de terugreis zouden plannen of dit uit handen zouden geven aan de hulpdiensten. Ondertussen had Anette een beetje aanspraak aan haar buurvrouw, een Griekse die goed Engels sprak. Haar dochter Jelly was er vaak ook en zij sprak niet goed Engels. Tegenover haar lag een oude vrouw van 88 die haar heup had gebroken. Haar man van 99 kwam elke dag op bezoek. Ze waren op vakantie op Syros toen het gebeurde. Wat er precies aan de hand is geweest weten we niet, maar er is ook sprake geweest van een aanval, toeval of hersenbloeding. De vrouw kreeg naast pijnstillers ook kalmeringsmiddelen en leek aan het eind van haar leven te zijn...



maandag 30 juli - Ontslag uit ziekenhuis - overleg met arts.

Maandagochtend kwam de dokter terug en vroeg aan ons wat voor plan wij hadden. We bespraken dat we waarschijnlijk woensdag een vlucht naar huis konden regelen. Hij stemde er in toe dat we vandaag zouden vertrekken. Anette zou dan voor één nacht verblijven in hotel Chalaris. De arts regelde de ontslagpapieren en wij regelden met Transavia de omboeking naar aanstaande woensdag. Omdat het om een medische indicatie ging, regelden ze geen omboekkosten.

Ik haalde de medicijnen bij de apotheek en kocht ook een paar krukken voor Anette. In de middag lieten we ons door de taxi naar het hotel brengen. Daar hebben lekker uitgerust en in de avond lieten we ons naar de boulevard brengen om te eten. Het kostte wel moeite, maar het ging! We hebben ondanks alles gezellig gegeten en lieten ons daarna met de taxi terugbrengen.

dinsdag 31 juli - Ontbijt in hotel Chalaris - boot naar Pireas - hotel Aristotelli.

We ontbeten die ochtend in het hotel en belden met de huisarts in Eindhoven, zodat zij meteen een bezoek bij de platisch chirurg zou kunnen regelen. Rond de middag rekenden we het hotel af en lieten ons met de taxi naar de boulevard brengen. Daar konden we uitgebreid lunchen. Daarna regelde ik bij de haven extra begeleiding voor Anette, om haar aan boord te krijgen. De oude tickets had ik gisteren geannuleerd en kreeg daarvan de helft terug. Voor de nieuwe moest ik 24 euro bijbetalen. De boot van 15.00 uur naar Pireas had een half uur vertraging. Anette werd netjes met de rolstoel aan boord gebracht en ik zorgde voor de koffers. Om 19.30 waren we in Pireas. We moesten een tijdje op onze beurt wachten, maar kregen daarna een taxi met een aardige chauffeur, die ons voor 28 euro naar hotel Aristotelli bracht. Ondertussen praatte hij honderduit over van alles en nogwat. Wij bespraken met hem meteen de rit van morgen; om ons te halen bij het hotel en naar de luchthaven te brengen. Dat was geregeld.

We waren moe van de reis en ik haalde iets simpels te eten met wat te drinken, in een klein winkeltje vlakbij. Ik vroeg naar een kaasbroodje, maar de man bleek geen Griek te zijn. Ik kwam terug met twee kokoskoeken en een fles goedkope witte wijn. Dat was ons avondeten. Niet lang daarna lagen we in bed.

woensdag 1 augustus - naar Exarchia - terug naar Eindhoven.

We ontbeten die ochtend in hotel Aristotelli. Daarna lieten we ons met de taxi naar Exarchia brengen. Daar hebben we een beetje rondgelopen en een frappé gedronken. Later lunchten we bij Rozalia, een gezellig restaurant waar we eerder waren geweest. We liepen terug naar het Exarchiaplein en hielden daar een taxi aan, om ons terug te brengen naar Aristotelli. Ruim voor 17.00 zaten we daar klaar voor de taxi die ons naar de luchthaven zou brengen.

Na een prima rit, die ook nog gezellig was, kwamen we op de luchthaven. Bij de omboeking was er volledige rolstoelbegeleiding geregeld. Dat werd netjes uitgevoerd. De koffers werden ingecheckt en toen het tijd was om naar de gate te gaan, kwam iemand ons halen met de rolstoel.

De vlucht ging redelijk en we hadden meer beenruimte op de eerste rij. In Eindhoven werd Anette de trap afgeholpen omdat de lift bezet was. Daarna kwam er een rolstoel. Toen we de koffers hadden, liepen we naar de taxistandplaats en niet lang daarna waren we thuis. We hadden twee erg fijne weken gehad, met daarna een zeer vermoeiende week, met veel nare dingen maar toch ook met fijne dingen.

De volgende dag konden we meteen terecht bij de plastisch chirurg en deze vertelde dat de wond er goed uitzag en dat het verband er af mocht. Er was geen gevaar meer. Een week later haalde een aardige arts-assistente de hechtingen eruit en dunde de korstjes wat uit. We waren blij. Ik had een afspraak bij de orthopeed op 22 aug, om naar mijn schouder te laten kijken...