Vakantie Zakynthos - Anette, Bert, Gemma en Manuela - 2 t/m 9 oktober 2025

donderdag 2 oktober 2025 - Reis van Eindhoven naar Zakynthos Een paar maanden geleden hadden we deze vakantie gepland. Het zou een speciale vakantie worden, want mijn dochter Gemma ging met ons mee en Manuela, haar collega en goede vriendin. We waren allemaal positief en hadden er heel veel zin in. We hadden afgesproken op Eindhoven Airport, om 13.00 want onze vlucht zou om 15.00 uur vertrekken. Dat werd een uur later, vanwege een vertraging. Maar nu hadden we wel alle tijd om lekker koffie te drinken en al wat plannen te maken. De vlucht verliep voorspoedig en in de avond kwamen we aan op de luchthaven van Zakynthos. Na een kort busritje namen we onze intrek in het aan ons toegewezen appartement en gingen daarna eten in één van de restaurantjes aan de boulevard. Daarna gingen Gemma en Manuela en Anette en ik naar ons eigen appartement. Morgen zouden we elkaar weer treffen na het ontbijt.

vrijdag 3 oktober 2025 - Met de huurauto naar Keri en een rondrit naar het noorden. Vandaag werden we wakker in ons appartement in Kalamaki. Het was de eerste dag die we volledig samen zouden besteden Op Zakynthos. We hadden allemaal redelijk goed geslapen en dat is fijn. Dan kun je tenminste uitgerust aan een nieuw avontuur beginnen. Na een eenvoudig ontbijtje gingen Anette en ik op pad om een auto te huren. Dat hadden we snel voor elkaar en niet lang daarna reden we naar Keri. Daar bekeken we eerst de Mizythres, de mooie rotsen die als enorme punten uit het water omhoog steken. Toen we genoeg hadden gezien en genoeg foto's hadden gemaakt, dronken we koffie in een gezellig kafenion, koffie met een paar heerlijke zoete hapjes. Omdat we daarna nog best veel tijd hadden, besloten we om naar het uitzichtpunt te rijden, vanwaar je het beroemde wrak kunt zien liggen. Ondertussen regende het af en toe behoorlijk, maar dat mocht de pret niet drukken. We maakten nog even een stop in Exo Chora, waar de oudste olijfboom van Zakynthos staat. Daarna reden we verder.

Toen we de laatste afslag naar het wrak moesten nemen, bleek er een slagboom over de weg heen te zitten. We mochten niet verder. Er waren ook twee opzichters die ons vertelden dat het vandaag gesloten was in verband met instortingsgevaar. Helaas pindakaas. We reden terug langs Skinari, via de kustweg langs Xigia en uiteindelijk via de stad en Laganas weer naar Kalamaki. Ondanks de teleurstelling van het wrak en de regenbuien, was het toch een erg leuke middag geworden. We spraken daarna af om rond 7 uur te gaan eten. Het werd een gezellige en uitgebreide maaltijd bij "Parthenon" aan de boulevard.

zaterdag 4 oktober 2025 - Naar Porto Vromi en de kloosters van Anafonitria en Skopiotissa Na het ontbijt gingen we weer op pad met ons vieren. Het eerste doel was het klooster van Anafonitria. Ik was er 25 jaar geleden een keer geweest, maar het was leuk om er nog een keer te zijn en om het te laten zien aan Gemma, Manuela en Anette. Het was niet heel spectaculair maar wel de moeite waard. We mochten ook binnen in de kapel, maar fotograferen was er niet toegestaan. Daarna reden we helamaal naar beneden naar Porto Vromi. We liepen er wat rond en maakten foto's. We hebben er zelfs kritamo geplukt dat uit de rotsen groeide. Daarna reden we terug naar Anafonitria om daar langs de hoofdweg te kijken bij de kramen waar ze volop artikelen verkochten van olijfhout, keramiek, souvenirs en noem maar op. We hebben daar echt een tijdje lopen winkelen en mochten ondertussen brood met olijfolie proeven en zelfgemaakte koekjes met aarbei en noten. We kochten ook een paar leuke dingen. In het nabijgelegen restaurant dronken we koffie voordat we weer in de auto stapten. We waren lekker op tijd vertrokken vanmorgen en daarom hadden we nog tijd over om iets te ondernemen. De meeste stemmen gingen naar het bezoek van nog een klooster. We hadden op internet de naam gevonden van het klooster Skopiotissa. Het was alleen niet duidelijk waar het precies was. Na nauwkeurig onderzoek bleek het voorbij Argassi te ziin. Dat was de kant van Kalamaki op en daar moesten we uiteindelijk toch weer naar toe. We reden via de hoofdweg terug naar Zakynthos en vandaar verder naar Argassi.

Een eindje voorbij Argassi sloegen we af naar rechts. Het smalle asfaltweggetje ging na korte tijd over in een onverhard pad, met af en toe lelijke kuilen en opstaande randen. We moesten dus voorzichtig rijden, maar de route over deze kwalitatief enigzins inferieure weg was maar drie en een halve kilometer, dus dat was nog wel te doen. We klommen een flink eind naar boven en uiteindelijk kwamen we op de plek waar we moesten zijn. De laatste 200 meter liepen we en toen konden we het oude klooster bekijken. Het leek er niet op dat het nog bewoond werd. Maar de kapel was nog geheel intact, compleet met de rijkelijk met iconen versierde wanden. Direct aan de kapel grensde een gebied met oude vervallen wanden, waaraan je duidelijk kon zien dat hier vroeger vanalles werd gedaan. In de directe omgeving van het klooster kon je ver weg kijken. Aan beide kanten keek je de zee in. Aan de ene kant was het uizicht op Zakynthos-stad, aan de andere kant kon je Gerakas zien liggen, op de verste punt van het schiereiland. Toe we uitgekeken waren begonnen we aan de terugweg. Zonder schade kwamen we weer beneden en daar reden we eerst naar de Lidl om ons te voorzien van het benodigde voor de komende dagen. Het was bijna zes uur voordat we weer thuis waren. Nadat we ons een beetje hadden opgeknapt gingen we met ons vieren gezellig eten bij "Olive tree".

zondag 5 oktober 2025 - gewandeld in Kalamaki en naar het Dafni-strand Vandaag gingen we apart op stap. Manuela en Gemma gingen wandelen. Ze zijn naar de olijfboomgaard geweest en op het strand van Kalamaki. Onderweg zorgden ze ook voor een versterking van de innerlijke mens en ze eindigden in het zwembad bij het appartement.

Anette en ik reden het schiereiland op voorbij Argassi. We sloegen af naar het Dafni-strand en bleven daar de rest van de middag. Het was er heerlijk warm en het zeewater was erg aangenaam. De salade op het strand maakte alles compleet en om een uur of vijf reden we voldaan terug naar Kalamaki, waar we de beide dames aantroffen in het zwembad. We spraken af om rond zeven uur te gaan eten...

maandag 6 oktober 2025 - naar Elies en Kambi Vandaag deden we het na het ontbijt even rustig aan, want het regende pijpestelen en dat was niet wat we hadden gehoopt. We hadden toch al een beetje pech met het weer, want het regende de hele week al regelmatig. Gelukkig konden we tussen de buien door wel de dingen doen die we hadden gepland, maar met een zonnetje erbij voelt het allemaal wat vrolijker. Gisteren was echt een uitzondering geweest, toen scheen de hele dag de zon en was de temperatuur ook wat hoger. Maar ach, je kunt het nou eenmaal niet zelf regelen. Tegen de middag werd het wat droger en besloten we om te gaan.

Onderweg maakten we even een stop om het uitzicht te bekijken op Alykes en Alykanas. Daarna reden we verder. Ons doel was nu de olijvenpers in Elies. Anette en ik waren er drie jaar geleden al een keer geweest en het was leuk om het nu ook aan Gemma en Manuela te laten zien. Marinella, de vrouw die ons vorige keer ontving was er nu niet, maar wel haar broer. We mochten de olie proeven, met verschillende kruiden of toevoegingen erin en we kregen enige uitleg over het proces van de persing. Ondertussen vertelde ik dat wij een website over Griekenland hebben en dat er een pagina gewijd is aan de olijvenpers in Elies, compleet met een link naar de website van het olijvenbedrijf. De man was niet zo superspontaan, maar leek het wel te kunnen waarderen. Hij bedankte in ieder geval. Nadat we ook het een en ander hadden gekocht vertrokken we weer.

Onze volgende stop was Xigia Pelagaki. Het was leuk om de strandjes van bovenaf te bekijken. Daarna reden we verder naar Kambi. We genoten daar in het restaurant eerst van koffie met baklava en yoghurt met honing. De regen was gelukkig gestopt toen we naar buiten liepen. We konden nu mooie foto's maken van het uitzicht. De hoge klippen die hier steil uit zee omhoog rijzen, zijn een paar foto's meer dan waard. En dat de zon nu weer scheen, maakte het extra mooi. Na de fotoshoot reden we verder in de richting van Zakynthos. Onderweg sloegen we af naar het kleine dorp Giri. Het was aardig om er door te rijden, maar veel was er niet te zien. Volgens Google konden we na Giri gewoon door blijven rijden om in de richting van Kalamaki en Zakynthos te komen. Dat bleek inderdaad mogelijk te zijn en de weg was mooi om te rijden. Onderweg maakten we nog een stop om een foto te maken van het mooie uitzicht dat we op het dal onder ons hadden. De regenboog kregen we er gratis bij. We waren tegen zessen weer thuis en ruim een uur later spraken we af om te gaan eten. Het was weer een erg leuke dag geweest.

dinsdag 7 oktober 2025 - naar Zakynthos-stad - zingen en winkelen Vandaag scheen gelukkig de zon weer. Het waaide wel stevig, maar de bewolking viel erg mee. Het was aangenaam stad-weer. We namen onze zangspullen mee. De auto parkeerden we langs de boulevard en daarna zochten we een plekje om te zingen. Voor het gebouw van de Ionische EIlanden, een soort provinciehuis, stonden een paar bankjes. Daar was het ideaal om te zingen. Er waren geen terrasjes in de buurt en we stonden bij niemand vlak voor de deur. Wij installeerden ons en begonnen met zingen. Manuela en Gemma bleven tijdens de eerste liedjes luisteren en liepen daarna de stad in. We kozen af en toe een liedje, maar deden ook regelmatig een aantal liedjes van onze genummerde lijst achter elkaar. Het was erg leuk om weer te zingen. Veel mensen bleven staan en we kregen leuke reacties. De temperatuur was prima, ondanks de wind. Na ongeveer twee uur kwamen Gemma en Manuela weer terug. We zongen toen nog een paar liedjes en ruimden daarna alles op.

We dronken met ons vieren gezellig koffie. Manuela trakteerde. Daarna liepen we nog een eindje door de winkelstraat en over het plein met het standbeeld van Dyonissios Solomos, de in Zakynthos geboren dichter. Toen we terugkwamen bij de auto reden we naar boven naar Bouchali, de plek vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de stad. Aan de rand van de stad maakten we foto's van de muurschilderingen, die we al eerder hadden gezien. Deze konden we nu toevoegen aan onze verzameling straatkunst. Ook hadden we een putdeksel met de naam Zakynthos erop gefotografeerd. Die werd toegevoegd aan onze putdekselverzameling.

Op de terugweg naar huis reden we nog even naar de hoofdopgang van het Kalamaki-strand om daar nog even in het kort rond te kijken en een frisse neus te halen. Niet lang daarna parkeerden we de auto bij appartementencomplex "Two Brothers". We konden nu even uitrusten en ons gereedmaken voor het avondeten. We aten die avond weer gezellig bij restaurant Artigiano. We hadden daar al twee keer eerder gegeten en dat was uitstekend bevallen. De keuken is daar bijzonder goed en de prijzen minder hoog.

woensdag 8 oktober 2025 - naar Plakaki, Korakonissi, Porto Rocha, Limnionas en Ag. Sostis Vandaag was een echte rij- en bekijkdag. We reden eerst via Agalas naar de zuidwestkust. Daar stopten we bij het zogenaamde viewpoint van Plakaki. Je ziet daar twee mooie puntige rotsen in de zee. De aanblik is erg mooi. Er stond een bord dat het verboden was om verder te gaan. Dat hebben we ten dele opgevolgd. Maar gelukkig hebben we toch wel mooie foto's kunnen maken.

Daarna reden we verder naar Korakonissi. We maakten er mooie foto's van bovenaf, maar zijn ook naar beneden gelopen om daar het woelige water te filmen. Deze plek is bijzonder mooi en indrukwekkend. Toen we helemaal uitgefilmd waren reden we verder. De volgende stop was Porto Rocha, een mooie plek om een beetje rond te kijken en om een paar plaatjes te schieten. Er is daar een resort en dat maakt dat er best wel veel mensen rondlopen. Eigenlijk was het hier een korte tussenstop, want ons doel was Limnionas.

Limnionas ligt op slechts 5 minuten rijden vanaf Porto Rocha. Daar waren we dus heel snel. In het restaurant dronken we koffie met iets lekkers erbij. Daarna liepen we nog wat rond om van de mooie ambiance te genieten. Via een diepe inham loopt het zeewater hier een flink eind het land binnen. Omdat er nogal wat golfslag was, kon je het water regelmatig hoog zien opspatten tegen de rotsen. Je kon van veraf zelfs het geluid van de golven horen, die met een harde klap tegen de rotsen beukten.

Na Limnionas stapten we weer in de auto, maakten onderweg nog een stop om het mooie uitzicht te fotograferen. Je kon vanaf hier de hele baai van Laganas zien liggen, met de plaatsen Agios Sostis, Laganas en Kalamaki. Je kon het eiland Pelouzo zien liggen en helemaal op de achtergrond, het strand van Gerakas.

De laatste stop was Agios Sostis, het kleine eilandje dat met een loopbrug is verbonden met de plaats Agios Sostis. We bekeken het hele eilandje, lieten foto's maken van onszelf en konden deze later meenemen als sleutelhanger. Het was een mooi einde van een prachtige trip. Vanavond zouden we weer gezellig samen gaan eten.

donderdag 9 oktober 2025 - naar het Kalamaki-strand en terugreis Vandaag zouden we terugreizen naar Eindhoven, maar zover was het nog lang niet. We vlogen in de avond pas terug en zouden om 17.30 uur met de bus worden opgehaald, die ons naar de luchthaven zou brengen. Het appartement van Gemma en Manuela moest om 11.00 weer vrij zijn, maar dat van Anette en mij mochten we nog gebruiken totdat we zouden vertrekken. Daar konden we dus al onze koffers nog laten staan. We moesten de auto nog terugbrengen en wilden nog een paar dingetjes kopen voor iets te eten voor onderweg. Iets na elf uur verlieten we ons appartement en spraken af dat we elkaar in de loop van de middag zouden treffen op het Kalamaki-strand. Het terugbrengen van de auto was zo gepiept. De eigenaar zag ons al aankomen, bedankte voor het terugbrengen en dat was alles. Ik zei nog even tegen hem dat de handrem niet bijzonder goed was. Hij maakte een gebaar waaruit bleek dat hij het eigenlijk wel wist, maar of hij het nu gaan repareren is nog een vraag. Hoe dan ook, even later liepen we het strand op. Deze keer aan de westkant van de grote rotspartij, die de beide delen van het strand scheidt. Hier waren we nog niet eerder geweest en het bleek bijzonder mooi te zijn. We hebben er dan ook een aantal foto's gemaakt.

De zon scheen niet de hele middag, maar gelukkig wel af en toe. Gemma en Manuela waren er inmiddels ook en het werd een fijne strandmiddag. Allemaal even het aangename water in en daarna opdrogen op het strand. We liepen terug langs de mooie rotspartij en kwamen ruimschoots op tijd in ons appartement aan. Daar konden we ons allevier even opknappen voor de terugreis. De bus was er al vóór half zes en even later stonden we op de luchthaven. Na een kop koffie en een beetje mensen kijken begon onze terugvlucht. Alles ging prima en iets na 22.00 uur, Nederlandse tijd arriveerden we op Eindhoven-Airport. We konden terugkijken op een fijne week. We hadden het met ons vieren leuk gehad, veel gezien en leuke dingen gedaan...

* * * * *