Τα ζηλιάρικά σου μάτια μ' έχουνε τρελάνει
δε λογάριασα παλάτια σκλάβο μ' έχουν κάνει
Μαραζώνω σαν το κεράκι λιώνω
με παιδεύεις γιατί δεν μ' αγαπάς
Σε αγάπησα στ' αλήθεια και για 'σένα κλαίγω
έχω φλόγα μες στα στήθια άκου που στο λέω
σ' αγναντεύω, σε λατρεύω
μην κακιώνεις γιατί θα τρελαθώ
Είναι κρίμα να μ' αφήνεις μόνος μου να λιώνω
μαύρη συντροφιά μου δίνεις μοναχά τον πόνο
η ματιά σου η άσπλαχνη καρδιά σου
μου 'χει πάρει το δόλιο μου μυαλό
Jouw jaloerse ogen hebben me gek gemaakt
Ik gaf niks om paleizen, ze hebben me tot slaaf gemaakt
Ik kwijn weg, smelt als een kaars
Je kwelt me omdat je niet van me houdt
Ik hield echt van je en huil om je
Ik heb een vlam in mijn hart, luister hoe ik er tegen praat
Ik staar je aan, ik aanbid je
Wees niet bitter omdat ik gek wordt
Het is een schande dat je me in mijn eentje laat smelten
zwart gezelschap geef je me, alleen pijn
Jouw blik, jouw wrede hart,
Heeft me mijn bedriegelijke geest afgenomen