* * * HET VERBLIJF IN KORONI * * *

zondag 2 juni 2024 - eerste verkenning van Koroni Vandaag was het onze eerste dag in Koroni, de plek van onze bestemming. We sliepen lekker uit die ochtend en richtten ons huis voor de komende weken in naar ons eigen goeddunken. We voelden ons lekker thuis in ons nieuwe huis en genoten van het terras, waar een overkapping was gemaakt, zodat je in de ochtend en in de avond lekker in de schaduw kon zitten. Halverwege de middag liepen we naar Koroni. Vanaf ons terras kon je het stadje met de restanten van het oude kasteel zo zien liggen, maar hoe lang we er over zouden doen was nog een vraag. De wandeling was niet erg lang. Royaal binnen een half uur waren we beneden. De terugweg zou wel wat langer duren, want dan moesten we flink klimmen. We keken rond in de kleine straatjes van Koroni, winkelden een beetje en genoten van een frappé op een terrasje. Na nog een tweede wandeling gingen we eten bij één van de vele restaurants aan de boulevard. Het was er gezellig, maar nog helemaal niet druk. Na een maaltijd met kalamari en kolokithokeftedes (balletjes van courgette met kaas en munt), liepen we de weg terug naar ons huis. We hadden op de TV een interface voor netflix en primevideo voor vrij gebruik door de gasten, dus konden we lekker film kijken wanneer het donker werd...

maandag 3 juni 2024 - naar het Mavrovouni-strand Na een intensieve zelf opgelegde gemberkuur kon ik vandaag voor het eerst sinds ruim twee weken zeggen dat mijn keelpijn was verdwenen. Hoesten en snotteren was ook sterk verminderd, dus het ging helemaal de goede kant op. We zongen die ochtend voor het eerst weer eens iets van ons Griekse repertoire en dat ging gelukkig goed. Daarnaast waren we er vandaag helemaal klaar voor om op zoek te gaan naar een mooi en rustig strand, waar we konden lunchen en een beetje bij konden kleuren. We reden vanaf Koroni via Vassilitsi en Akritochori naar Finikounda. Onderweg hadden we al een paar stranden gezien, maar die waren nogal druk bevolkt. Een kilometer ten westen van Finikounda was er een afslag naar het Mavrovouni-strand. Het bordje is een beetje onopvallend. We zagen het pas toen we er al naast zaten. We draaiden om en sloegen af. Via een smal asfaltweggetje kom je op het strand. De weg eindigt op een plat stuk waar nu slechts drie auto's stonden. We stapten de auto uit om eerst eens te kijken. Aan de linkerkant was een georganiseerd strand, met parasols en ligbedden. Aan de rechterkant, in de richting van de rotsen was helemaal niets. We pakten onze spullen en liepen het strand grotendeels af in de richting van de rotsen. Het was er verlaten. Op een mooi plat stukje, tussen twee enorme rotsblokken, zetten we ons zonnescherm op. We hadden het voor vandaag helemaal gevonden op het Mavrovouni-strand. Er kwamen een paar keer enkele wandelaars voorbij, of mensen die even een frisse duik wilden nemen, maar voor de rest van de middag was het strand "van ons". Mavro-vouni betekent letterlijk: zwarte bergen. Nu weten de meeste Eindhovenaren wel dat ze in Luyksgestel ook "Zwarte Bergen" hebben, maar dit was toch wel heel anders: Mooie mini-kiezeltjes, afgewisseld met zand en een helder blauwe zee. Een zonovergoten strand, met schaduw van ons zonnetentje en uitzicht op het eilandje Schiza rechts voor ons en Venetiko aan de linkerkant. Het was een perfecte middag en pas tegen de avond reden we terug naar Koroni. Langs de hoofdweg, niet ver vóór ons huisje, was er een supermarkt. Daar stopten we even om onze voorraden aan te vullen. Ze hadden alles wat je maar kon bedenken en het was er niet duur. Het was Anette's eerste avond om te kokkerellen en zo konden we lekker thuis blijven...

dinsdag 4 juni 2024 - naar Methoni en Pilos Die ochtend stapten we weer een in ons autootje. We namen de weg die van Charakopio naar Finikounda loopt, pal naar het westen dus. In Methoni bewonderden we het mooie kasteel en dronken we een frappé. Daarna reden we door naar het noorden, langs de kust, tot in Pilos. Pilos is best wel een grote plaats. Er is ook een kasteel, maar dat is gesloten op dinsdag. En raad eens... vandaag was het dinsdag. Maar de buitenkant was ook mooi om te zien, vooral de bijbehorende lange muur die nog steeds intact is. Daar kon je gewoon langs lopen. Vanaf Pilos namen we de weg naar het noordoosten, in de richting van Kalamata. Na korte tijd sloegen we af naar de weg naar het zuidoosten, naar Kallithea. Het weggetje was smal, maar de route erg mooi. Via Kato Ambelokipo, Militsa en Adriani kwamen we weer op de hoofdweg van Kalamata naar Koroni.

Aan het begin van Koroni, dat wil zeggen, aan de westkant, vóórdat je de stad inrijdt, parkeerden we de auto langs de hoofdweg en liepen we het pad af naar beneden, naar Artaki, een leuk restaurant, vlak aan het strand. Het eten was er heerlijk en net voor het donker waren we weer thuis.

woensdag 5 juni 2024 - naar het Velíkas-strand Het was vandaag weer een dagje om naar het strand te gaan, of beter gezegd, om op zoek te gaan naar een strand. We hadden natuurlijk al iets moois gevonden voorbij Finikounda, maar het was de moeite waard om nog eens wat verder rond te kijken. We reden langs de kust naar het noorden, via Agios Andreas en Episkopi. We hadden aanwijzingen gevonden op internet over een mooi en rustig strand tussen Chrani en Kalamaki. We hebben daar rondgereden, maar de aanwijzingen leken niet te kloppen. Er moest een bord staan over een soort camping en dat moest in een u-bocht staan. Beide hebben we niet gezien. Uiteindelijk zijn we verder noordwaarts gereden, af en toe namen we een afslag. Net voorbij Petalidi is er een rotonde. Wanneer je vlak daarvoor afslaat en het bordje "beach" volgt, kom je ook op een strandje. Het is er niet druk. Er kwamen net twee mensen vandaan toen wij er stopten, maar verder was er niemand. We hebben even gekeken hoe het was. Je kon er wel zwemmen, maar langer blijven zitten was niet zo aantrekkelijk want het hele strand was bekleed met een dikke laag opgedroogd wier. We reden verder naar het noorden, voorbij Rizómylos en namen net ten noorden van Velíkas de afslag naar Velíka-beach. Er staat na een klein eindje een handgemaakt bordje met de aanduiding Velíkas-beach. Dit moet je negeren en gewoon rechtdoor rijden. Na enige tijd kom je dan bij een riviertje dat je moet oversteken. Er staat een waarschuwingsbord waarop wordt vermeldt dat je bij hoge vloed niet verder kunt. We onderzochten de situatie, maar concludeerden dat het niet gevaarlijker was dan de Stratumsedijk na een hevige regenbui. Wanneer je het water bent overgestoken kun je rechtsaf en rechtdoor. Hier moet je rechtdoor en je neemt dan het eerste of tweede zandpad naar links. Beide komen uit op het strand, maar het eerste zandpad is beter. Het is een bijzonder strand. Het bestaat grotendeels uit mooi grof zand en er staan veel bomen. Die bomen waren vroeger flink hoog en hadden dikke stammen. Maar in de laatste jaren is er door grotere golfslag zoveel zand weggespoeld rondom de bomen, dat ze geen water genoeg meer konden krijgen. Ze zijn uitgedroogd en doodgegaan. Verschillende zijn, waarschijnlijk voor de veiligheid, inmiddels omgezaagd. Imposante wortelformaties staan nog steeds op het strand en zorgen voor een bijzondere sfeer. We hebben er heerlijk gelucht, gezwommen en een beetje "gebakken". Toen zijn we via dezelfde weg weer teruggereden naar Koroni.

donderdag 6 juni 2024 - naar Kalamata en terug via Velíkas-beach Het was vandaag aardig bewolkt en er hing zelfs een beetje dreiging in de lucht, alsof het zou kunnen gaan regenen. Geen ideaal strandweer dus. Daarbij komt, dan onze usb-oplader, waaraan je 4 apparaten tegelijk kon opladen, kapot was gegaan. Het apparaatje was heet geworden en laadde de aangehangen apparaten niet meer op. Het was dus tijd om een nieuwe te kopen. Omdat we hiervoor in Koroni waarschijnlijk niet zouden kunnen slagen, besloten we naar Kalamata te rijden. Daar wilden we toch nog één of twee keer een dag besteden. De naam Kalamata is ontstaan, zegt men, omdat op deze plaats een keer een icoon zou zijn gevonden van Maria, afgebeeld met erg mooie ogen. Kala betekent goed of mooi en mata of matia betekent ogen. Kala-matia werd Kalamata. Het was ongeveer een uur en een kwartier rijden naar de hoofdstad van Messinia. Er loopt een tweebaansweg met heel veel bochten en inhalen is bijna overal verboden. Echt snel rijden zit er dus niet in. Bovendien is het de enige weg. Kalamata is niet toeristisch. Het is een echte stad voor de Grieken. Er zijn wel wat toeristische winkels, maar niet veel. Het was leuk om de stad een keer beter te leren kennen. Op 12 augustus 2009 waren we ook in Kalamata. We waren er toen op de scooter, vanuit Stoupa. We kochten toen kaartjes voor een concert van Charis Alexiou. Zij trad op in het Sainopouliotheater bij Sparta. Omdat we toen weinig tijd hadden hebben we niet veel van de stad gezien. Nu hadden we alle tijd en konden we rustig rondlopen. Een beetje winkelen, de nieuwe opladers kopen en een koffie op een terrasje. Later hebben we ook nog geluncht. Tijdens de lunch werden we aangesproken door een Senegalees. Hij bood houten spullen aan om te verkopen. Na flink afdingen kochten we een soort schaal, die helemaal plat gemaakt kan worden om weg te zetten of op te ruimen. Het was een heel bijzonder voorwerp in ieder geval. Na de lunch vertrokken we weer in de richting van Koroni. Net voor Velíkas sloegen we af naar het strandje waar we gisteren waren geweest. Het was heerlijk om na een warme "plakdag" even lekker op te frissen in het koele water en lekker te relaxen. Na een uurtje reden we weer naar huis...

vrijdag 7 juni 2024 - naar het Kritika-strand Na het stadsbezoek van gisteren waren we nu wel weer toe aan een stranddagje. We pakten onze spullen en reden via Vasilitsi naar Finikounda. Daar hadden we een fijn strand gevonden en we wilden daar eigenlijk wel weer een dagje besteden. Toen we de auto uitstapten viel het al op dat er veel meer bezoekers waren dan de vorige keer. Bovendien waren ze op het strand een soort tribune aan het bouwen. Er was een drukte van belang en daar zaten we niet echt op te wachten. We reden door en keken ondertussen uit naar kleine weggetjes die naar het strand voerden. We vonden nog niet iets geschikts, totdat we vlak bij Methoni waren. Precies 2 meter vóór het plaatsnaambordje van Methoni, gezien vanuit Finikounda natuurlijk, loopt een weggetje naar links, naar de kust. Het is een verhard stukje weg en het buigt vrijwel meteen af naar links. Precies in die bocht moet je rechts aanhouden en het zandpad ingaan. Dit loopt tot bijna aan het strand, echter het laatste stuk is zo slecht dat wij de auto halverwege lieten staan en lopend verder gingen. Op de kaart staat de naam Kritika. We noemen het daarom maar het Kritika-strand, maar waarschijnlijk ligt het er naast en heeft het niet echt een naam. Het strand ligt aan de voet van een aantal heuvels en biedt een prachtig uitzicht op het eiland Sapientza aan de overkant en wat verder naar rechts zie je heel Methoni liggen, met als eindpunt het mooie oude kasteel. Er waren die middag precies twee mensen op het strand en die hebben met volle teugen genoten van de mooie ambiance en het lekkere water. Het strand bestaat uit vrij grove kiezels, dat ligt wat ongemakkelijker dan een zandstrand, maar je kunt niet altijd alles hebben. Wanneer je het water in gaat loop je ook enkele stappen over de stenen en dat is niet zo lekker, maar dan is verder de gehele bodem met zand bedekt. Het water is helder en de rust is fenomenaal. Om 5 uur reden we door het binnenland terug en met een stop bij de supermarkt verder naar Koroni. We hadden van de eigenaars van het huisje de vraag gekregen of we af en toe water wilden geven aan een vrij jonge struik die nogal kwetsbaar was. Toen we dit vanavond weer een keer deden heb ik de lange tuinslang gebruikt om ook de auto een wasbeurt te geven. Er was zoveel vuil op blijven zitten dat je bijna niet meer kon zien dat hij oorspronkelijk zwart was. Nu glimt hij weer mooi!

zaterdag 8 juni 2024 - naar Zanga-beach We begonnen de dag, zoals gewoonlijk, met een uitgebreid ontbijt. Daarna namen we alle tijd om in en om ons huis wat te rommelen. We veegden de vloer, zowel binnen als buiten op het terras en stopten onze gebruikte kleren in de wasmachine. Dat was wel lekker, dat we daarvan gebruik konden maken. Nu was alles weer lekker fris. Daarna hebben we een uur gezongen en daarmee een deel van onze Griekse liedjes doorgenomen. Het was al halverwege de middag toen we onze tas inpakten om naar het strand te gaan. We reden naar Koroni en zig-zagden daar door de stad, om vervolgens af te dalen naar Zanga-Beach. Zanga-Beach is het strand van Koroni. Koroni is gebouwd op een schiereiland. Helemaal aan het einde ligt het oude kasteel en een eindje daarvoor is de stad verder uitgebouwd tot wat het nu is. Het centrum van het stadje ligt aan de noordkant, dicht bij de boulevard. Wanneer je over de heuvel naar het zuiden gaat, kom je bij Zanga-Beach. Ondanks dat het vandaag zaterdag was, was het niet druk op het strand. Het eerste stuk, dicht bij de strandopgang, waar je je auto kunt parkeren, was natuurlijk wel aardig bezet. Dat is altijd op een strand waar de parasols en ligbedden worden verhuurd, maar wanneer je wat verder naar de zuid-kant liep, weg van de drukte, had je een groot deel van het strand voor jezelf. In de late middagzon was het nog heerlijk. Eigenlijk is dit altijd een fijne tijd om naar het strand te gaan en zeker wanneer je dan geen moeite hoeft te doen om een eind te rijden, een parkeerplaats te zoeken en ook nog een eind te lopen, loont het zeker de moeite om laat op de dag nog even naar het strand te gaan. Het was al half acht toen we op ons balkon aan een kop koffie zaten.

zondag 9 juni 2024 - naar het Kritika-strand en Finíki We stonden die ochtend niet erg vroeg op. Het was laat geworden gisteravond. Maar dat zijn de fijne dingen van vakantie; lekker je eigen plan maken en doen waar je zin in hebt en wanneer. Na het ontbijt zijn we lekker gaan zingen. Niet alleen zingen, maar ook echt studeren en de puntjes op de í zetten. Ons huisje is vrijstaand en de naaste buren zitten niet eens dicht bij ons. We kunnen dus net zoveel herrie maken als we willen. Heerlijk is dat! Toen we uitgezongen waren reden we weg in de richting van Methoni. Daar gingen we naar het Kritika-strand, waar we al eerder waren geweest. Ons zonnescherm deed weer goede diensten. We hadden de constructie verbeterd sinds vorig jaar. We hadden toen de haringen vervangen door plastic zakken, die we vulden met zand of stenen, net wat er op het strand vooradig was. Nu hadden we de plastic zakken vervangen door linnen tassen, die waren veel duurzamer en bleken uitstekend dienst te doen. Het opzetten en afbreken van het geheel was uiterst simpel. Op de foto zie je het zonnescherm met op de achtergrond het kasteel van Methoni en de laagstaande zon erboven. Aan het einde van de middag wilden we "Villa Finíki" opzoeken in het dorp Finíki. Een Grieks winkeltje in Eindhoven, met de naam "De gulle Griek" wordt beheerd door een jonge vrouw. De laatste keer dat we daar waren ging het gesprek over haar ouders, die in Finíki een huis verhuren. Wanneer er een tijdje geen huurder is, wonen ze er zelf. Het was natuurlijk wel treffend dat wij precies in deze omgeving verbleven en ons plan was dan ook, om het huis op te zoeken en om even gedag te zeggen tegen de ouders en hun de groeten te doen van hun dochter. Na wat zoekwerk vonden we het huis, maar helaas was er niemand thuis. We zijn toen doorgereden naar Charakopió, een klein dorp, niet ver van Koroni. Daar hebben we bij een simpel restaurant lekker gegeten. Het was nog net niet donker toen we naar huis reden. We hadden weer een hele leuke en afwisselende dag gehad.

maandag 10 juni 2024 - thuis en naar Zanga-beach Vandaag was het een leuke en rustige rommeldag. We hebben wat telefoontjes gepleegd, wat gezongen, boodschappen gedaan en postzegels gehaald op het postkantoor van Koroni. Laat in de middag zijn we nog even naar Zanga-beach gereden voor een frisse duik. Geen interessant verhaal met spannende wendingen of onverwachte toestanden, maar wel gewoon een lekkere dag...

dinsdag 11 juni 2024 - naar Archia Messini Vandaag gingen we op weg naar Archaia Messini, oftewel het oude Messini. Messini is een stad van betekenis, in de provincie Messinia. De stad ligt een eindje ten westen van de provinciehoofdstad Kalamata. Het oude Messini ligt echter nog een flink eind verder noordwaarts. Van de oude stad zijn nog verschillende delen te bezichtigen, zoals het oude stadion, met de tribunes en het amfitheater. Wij gingen op weg en reden via Petalidi naar Messini. Daar reden we eerst naar het centrum om een apotheek te zoeken. Vanwege de vele muggesteken die we hadden opgelopen was onze azaron bijna op en het was niet zeker dat de muggen de rest van de vakantie de wapens zouden neerleggen! Bovendien had Anette op internet een natuurlijk middel gevonden om de muggen op afstand te houden. Het middel bevatte geen deet, was dus niet giftig, was goed voor je huid en werd geproduceerd in Messini!

Helaas hadden ze het niet bij de apotheek waar we binnen liepen, maar ze verwezen ons naar een apotheek aan de doorgaande weg, die het wèl had. Na een kwartiertje zaten we weer in de auto, mèt het gewenste wondermiddel èn een alternatief voor de azaron. Via Triodos, Lambena en Arsinoi reden we naar oud-Messini. We parkeerden de auto en meldden ons bij de ingang. Daar werd ons door twee dames verteld, dat het park gesloten was tot 5 uur in de middag. Op internet staat dat het park elke dag de gehele dag open is, maar op last van de overheid werd als extra regel ingevoerd dat bij temperaturen boven de 40 graden, het hek voor de veiligheid dicht ging tot 5 uur.

We besloten om dan maar eerst uitgebreid te gaan lunchen. In Arsinoi hadden we een leuke plek gezien en we besloten om daar naartoe te rijden. We konden daar lekker in de schaduw zitten en spraken twee Nederlanders die nog net wèl in het park waren geweest. Wij kregen hun kaartjes, die nog geldig waren voor het bijbehorende museum, want zij gingen daar toch niet meer naar toe. Dat was erg aardig, maar waarschijnlijk was er sprake van één kaartje en één prijs voor museum èn park, maar de bedoeling was goed. Na onze lunch hadden we nog tijd en besloten we eerst de route voorbij oud-Messini te vervolgen. Daar kregen we een leuke verrassing. Er was daar nog een aanzienlijk deel van de oude Arkadi-poort, een lange massieve muur met een grote poort erin, die in vroeger tijd de afscheiding tussen de gebieden Messinia en Arkadia vormde. De poort vormde nu de doorgang voor de auto's die verder naar het noorden reden. We hebben mooie foto's gemaakt daar. We zijn nog wat verder gereden via een mooi klein weggetje, maar uiteindelijk teruggereden omdat de tijd bijna om was.

Terug in oud Messini, bezochten we eerst het museum, met de gekregen kaartjes. Het was niet erg groot en na korte tijd waren we uitgekeken. We hadden nog een half uur vóórdat het park zou opengaan en dronken daarom nog een drankje op een terrasje een eindje terug. Toen was het dan eindelijk zover. Het was 5 uur en we konden naar binnen. We moesten natuurlijk toch gewoon een kaartje kopen, geldig voor park en museum, maar 10 euro voor zoiets is niets teveel. Het was nog steeds warm maar we liepen rustig. We hadden vanaf het terrasje waar we koffie dronken, al een groot deel van het park van bovenaf kunnen zien, maar om er nu in te lopen was toch wel spectaculair. Veel onderdelen zagen er nog prachtig uit, na zoveel honderden jaren! Het kostte een dik uur om alles gezien te hebben, want het was best groot. Moe maar voldaan stapten we rond half zeven weer in de auto en reden we via Arsinoi en Androussa weer in zuidelijke richting. In Androussa maakten we nog een korte stop bij een kasteelruïne, daarna reden we in één stuk door via Messini en Petalidi terug naar huis. Het was een prachtige culturele dag geweest. Vanavond lekker film kijken!

woensdag 12 juni 2024 - thuis en naar het Kritika-strand Na het ontbijt rommelden we lekker wat in ons huisje en vervolgden we de dag met het zingen van Griekse liedjes. Het was erg warm, maar tijdens het zingen konden we gebruik maken van de airco, zodat het in huis aangenaam bleef. Halverwege de middag pakten we de strandtassen in en reden we naar het Kritika-strand, net voor Methoni. We namen op de heenweg de route langs de kust en op de terugweg de route via Akritochori en Yameia, door het binnenland. De route langs de kust is langer, maar rijdt wat sneller. De route door het binnenland is op de kaart korter, maar rijdt wat langzamer omdat de weg door de bergen leidt via kleinere weggetjes. Wat betreft de tijdsduur bleek het niets uit te maken. We namen van beide routes de tijd op en in beide gevallen bleek dat we er iets meer dan een half uur over deden. Het strand was in het begin geheel verlaten. Later kwam er een vader met zijn zoontje. Zij zaten een eindje van ons af. Het was heerlijk in de namiddagzon. De hitte was aardig verdwenen en de temperatuur was zeer aangenaam. Het was al 7 uur geweest toen we het strand verlieten. Lekker uitgewaaid, opgefrist en uitgerust stapten we weer in de auto, terug naar Koroni.

donderdag 13 juni 2024 - thuis en naar het strand van Velíkas Vandaag was het een fijne rustige dag waarop we eerst lekker op ons gemak wat dingen in huis deden, vervolgens een oefensessie hielden van onze Griekse liedjes en halverwege de middag reden we naar het Velíkas-strand, ten noorden van Petalidi en Velïkas. Het was heet geweest vandaag, maar daar hadden we op het strand geheel geen last meer van. Het water was zo glad als een spiegel, want er was totaal geen wind. We hadden genoeg eten meegenomen om in onze avondmaaltijd te voorzien en bleven lekker op het strand tot half acht. Daarna reden we via de supermarkt op de weg naar Koroni, terug naar ons onderkomen. Intussen was er een stevige wind op komen zetten. Het was heerlijk om op het terras lekker uit te waaien. Er leek ander weer op komst te zijn en volgens internet zou de temperatuur morgen ongeveer 7 graden dalen. Maar ach, dan was het nog steeds 32, niks te klagen dus...

vrijdag 14 juni 2024 - gezongen in Koroni Vandaag was het de eerste dag van dit jaar, dat we in Griekenland ons nieuwe beroep weer gingen uitoefenen; dat van straatmuzikant. Na het ontbijt hebben we eerst een tijdje ingezongen, daarna iets gegeten en op ons gemak al onze zangspullen bij elkaar gepakt, dat wil zeggen: fluiten, melodica, 2 speakers, een tablet met statief en een boek met bladmuziek en lessenaar. Op zich zouden we ons de moeite kunnen besparen van het meenemen van dat boek met lessenaar. We gebruiken de tablet namelijk voor afspelen van onze begeleidingen en ook voor het lezen van de bladmuziek. Maar de ervaring heeft geleerd dat de felle zon overdag vaak zorgt voor vertekening op het scherm, zodat je net niet kunt lezen wat je op dat moment nodig hebt. In die gevallen biedt het ouderwetse notenboek uitkomst. Nu zingen en spelen we grote stukken uit ons hoofd, maar bij de nieuwere liedjes is het fijn om af en toe een beetje te kunnen spieken... Om 4 uur stapten we in de auto en parkeerden deze aan het einde van de boulevard van Koroni. Daar vandaan liepen we over de boulevard en de straat daarachter, die uitkomt op het centrale pleintje bij de kerk. Uiteindelijk vonden we daar een stoepje tegenover de kerk, lekker in de schaduw. Bovendien zaten we op een punt waar regelmatig mensen langskwamen. We hebben anderhalf uur gezongen en veel leuke positieve reacties van voorbijgangers gekregen. De man van het winkeltje aan de overkant, kwam regelmatig buiten kijken en heeft uiteindelijk zijn stoeltje buiten gezet. Af en toe knikte en lachte hij naar ons. We zongen onder andere Παποράκι του Μπουρνόβα en daarnaast nog vele andere, totdat we honger kregen. Toen hebben we alles weer ingepakt en zijn we met een voldaan gevoel gaan eten aan de boulevard...

zaterdag 15 juni 2024 - wasje gedraaid en naar het Zanga-strand Zoals gebruikelijk genoten we die dag eerst weer van ons ontbijt op het ruime terras. Het was volop zonnig, maar de temperatuur was duidelijk gezakt. Niettemin was het heerlijk weer, waar ze in Nederland voor zouden tekenen! Na het ontbijt haalden we ons bed af en deden we alles, samen met de handdoeken en wat andere spullen in "onze" wasmachine. Kort na het ophangen konden we de meeste spullen alweer van de lijn halen, want het is hier droog waar je bijstaat. Slechts een paar dingen lieten we hangen en verzerden die met wat extra knijpers, want hard waaien deed het hier ook vaak. Wanneer je pech had kon je 's-avonds je spullen uit de olijfbomen beneden in het dal gaan vissen. We reden naar Zanga-beach via de kortste weg, dat wil zeggen, dwars door de nauwe straatjes van Koroni. Hoewel het er nog niet erg druk was, gebeurde het meer dan eens dat je een paar meter terug moest rijden om een tegenligger door te laten. De straatjes waren gemaakt op het voorbij gaan van twee ezels tegelijkertijd, dus kun je wel nagaan dat het voor twee auto's vaak passen en meten is. Je ziet dat in de meeste kleinere plaatsen; de wegen naar het dorp toe zijn enigzins aangepast aan het huidige autoverkeer, maar de straatjes in de plaatsen zelf blijven smal. Logisch ook, want anders zouden er complete groepen huizen verplaatst moeten worden en zo vernieuwend zijn de Grieken buiten de grote steden (gelukkig) niet. Op het strand was het niet druk. We liepen vanaf de strandopgang een eind naar het zuiden en daar was eigenlijk helemaal niemand. Het is wel een strand waar veel gewandeld wordt, dus kwamen er vaak mensen langs, maar dat kon de rust niet verstoren. We hadden thuis een dikke maaltijdsalade gemaakt en met voldoende water konden we het gemakkelijk uithouden tot ongeveer half acht. Toen liepen we rustig terug naar de auto.

zondag 16 juni 2024 - naar de stranden van Voïdokiliá, Glossa en Giálova Vandaag gingen we weer op stap met de auto. We reden via Finikounda en Methoni naar Pylos. Daar vandaan reden we verder via Giálova en Petrochori naar het Voïdokiliá strand. Dit prachtige strand heeft van bovenaf gezien de vorm van een paddestoel. Tussen twee inmposante rotspartijen door stroomt het water vanuit de zee naar binnen en vormt daar een prachtig groot zandstrand. Het was erg mooi om te zien en we hebben dan ook genoten van de mooie natuur. Maar zoals het wel vaker gaat met erg mooie stranden, was het hier ook behoorlijk druk. Een prachtig strand dus, om te zien, maar minder om er lang te zijn. Na wat rondkijken gingen we dan ook verder. Op loopafstand van Voïdokiliá ligt Glossa. Je loopt vanaf het strand terug in de richting van de plaats waar alle auto's staan geparkeerd. Een eindje daarvoor is er een bordje dat verwijst naar een Myceense tombe. Daar moet je de heuvel op, maar je moet niet naar het tweede bordje lopen dat naar de archeologische plek verwijst, maar rechts het smalle, doch goed bewandelbare paadje nemen. Dit gaat een eindje omhoog en aan het einde, vlak voor het strand, via rotspartijen en boomwortels weer naar beneden. Je moet voorzichtig lopen, anders ben je veel eerder op het strand dan je zou wensen... Eigenlijk is Glossa een verkleinde uitvoering van het vorige strand. Ook hier stroomt het water tussen twee rotswanden door. Het was ook hier prachtig om te zien. Het strand bestaat uit zand, maar de zeebodem is hier echter rotsachtig, dus is het lastiger om het water in te gaan. We hebben hier een tijdje gezeten en ondertussen iets gegeten. Daarna gingen we verder, want we hadden nog meer op het programma staan vandaag. We reden eerst nog een klein stukje verder in de richting van Romanós. Tussen Petrochori en Romanós ligt namelijk het Romanoú-strand. Het is erg groot en op meerdere plekken worden er parasols en ligbedden verhuurd. Vanaf de plek waar we de auto parkeerden liep een geheel nieuw aangelegd pad, professineel gemaakt van pallets, helemaal naar beneden tot op het strand, en nog verder naar de strandtent in aanbouw. Deze is waarschijnlijk dit jaar klaar voor het herbergen van tientallen bezoekers. Het mooie zandstrand wordt hier omgeven door grillige rotsen van een soort kalksteen en door een mooi glooiend duingebied. Toen we het hier hadden gezien reden we een stukje terug naar Giálova. Giálova ligt aan een lagune, een soort binnenzee die wordt afgeschermd door het eilandje Sfaktiría. Er zijn twee smalle doorgangen, aan weerszijden van het eiland, die in verbinding staan met de zee. Via een weggetje kun je langs een groot deel van de lagune rijden. Aan de westkant was het best wel druk, maar verder naar het oosten waren er nog wel rustige plekken te vinden. Je kon via een soort opritje met de auto tussen de bomen doorrijden en stoppen met de voorwielen bijna op het strand. We hebben lekker op het strand geluncht en daarna nog een poosje genoten van het schrale zonnetje. Het was vandaag namelijk aardig bewolkt en omdat het hard waaide aan deze kant van het grote schiereiland waar we ons bevonden, voelde het soms gewoon een beetje fris aan. Wij waren in de afgelopen week gewend geraakt aan de hittegolf, met temperaturen boven de 40. Vandaag was het "slechts" 30. Na een heerlijke middag reden we terug vanaf Giálova, door het binnenland, via Pila, Kallithea, Kato Ambelokipi, Militsa, Andriani en Logga, tot we bij Agios Andreas weer op de hoofdweg kwamen, waar we onze weg vervolgden naar Koroni. Terwijl ik het verslag schreef maakte Anette in de keuken een maaltijd klaar. We hadden best honger gekregen van al dat gereis en geklim. We hadden weer een dag beleefd waarin we onze natuurlijke afwisseling toepassen tussen een dagje strand en wat cultuur snuiven. Tijdens onze Griekse vakanties houden wij gewoon erg van "ku(n)st en cultuur"!

maandag 17 juni 2024 - naar Finikounda en Mavrovouni-strand We sliepen lekker uit die ochtend en aan het begin van de middag reden we naar Finikounda om daar eens wat beter de stranden te verkennen. Bovendien was het leuk om het dorp Finikounda eens te gaan bekijken, want daar waren we nog niet eerder geweest. Wanneer je vanaf de hoofdweg de afslag neemt naar het centrum, kom je uit op de boulevard. Het is er gezellig, met vele restaurantjes en terrasjes. Het Finikounda-strand grenst direct aan de boulevard en is gezellig druk. Er worden parasols en ligbedden verhuurd en met het mooie zand is het er zeer aangenaam om te verblijven. Een eindje verder naar het westen kun je ook afslaan naar het strand. Daar liggen diverse campings. Ook hier is het strand zeer aangenaam en zijn er mogelijkheden voor watersport. Je kunt een stuk vlak langs het strand rijden, maar op een gegeven moment draai je weer van de zee af en kom je uit op de hoofdweg. Weer wat verder in de richting van Methoni, zie je rechtsaf de afslag naar Evangelismós. Hier tegenover kun je weer afslaan naar de zee en kom je op het Mavrovouni-strand. Dit is het westelijke strand van Finikounda. We waren er al eerder geweest en de laatste keer waren we teruggegaan omdat ze een soort podium aan het bouwen waren. Dat bleek echter een opslag te zijn voor bootjes van een of andere watersportclub. Deze stond er nog steeds, maar het was er nu niet meer zo druk, vooral wanneer je verder liep naar de westkant. Daar was bijna niemand. We installeerden ons daar en bleven tot het begin van de avond. Het was er heerlijk rustig en de zon was erg aangenaam. Op deze plek bestaat het strand uit hele kleine steentjes, waarin je je heerlijk kunt nestelen. Via de supermarkt "Mourgi" reden we terug naar huis om lekker te gaan eten.

dinsdag 18 juni 2024 - stranden zoeken en naar het Oost-strand van Finikounda Vandaag was het eigenlijk een verlengstuk van gisteren: het verkennen van stranden in de buurt. We reden na het ontbijt in de richting van Finikounda, maar sloegen al voor Finikounda, bij Vasilitsi, af naar het Faneromeni-strand. Het bleek dat je daar naar meerdere stranden kon, maar het was niet helemaal duidelijk wat wat was. De naam Faneromeni ging uiteindelijk niet naar een strand maar naar een kerkje met die naam. Echter op de kaart staat het wel aangegeven als strand. Misschien kijken we daar later nog eens. Het Amoudi-strand zou ook hier in de buurt zijn, maar toen we dachten dat we daar waren, bleek dat het Kalamaki-strand te zijn. Een leuk en rustig klein strand, waar een camper stond met Nederlanders. We hebben nog even een gesprekje met ze gehad en reden toen verder. Toen we al een tijdje over een zandpad hadden gereden kwam er een splitsing. De ene weg ging naar Selitsa en de andere naar Tsapí. Naar Selitsa zou volgens Google nog een kilometer of 5 zijn en we besloten dat misschien een andere keer te doen. Naar Tsapí ging via een slechte zandweg en daar konden we ook komen via een andere afslag, een eindje verder in de richting van Finikounda. We draaiden om en namen de volgende afslag naar Tsapí, deze ging ook naar de gelijknamige camping. Ondertussen hadden we een mooi uitzicht op het eilandje Venetiko. We reden door een prachtige omgeving met struiken, riet en olijfbomen, over een smal weggetje van bijna 8 kilometer lang dat eindeloos door de wereld leek te slingeren, totdat we uiteindelijk toch bij het kleine dorpje, de camping en het strand kwamen. We dachten aan het einde van de wereld te zijn, maar toch waren er mensen. We hebben heerlijk een frappé gedronken en zijn toen teruggereden over het "eindeloze" weggetje, totdat we terug waren op de hoofdweg. Zo'n 500 meter vóór het plaatsnaambordje van Finikounda, sloegen we linksaf. We hadden hier eerder gereden en wisten dat het weggetje naar Finikounda leidt. Maar een eindje voor het dorp is er een bordje met de aanduiding "beach". Hier konden we de auto naast de weg parkeren en afdalen naar het oostelijke strand van Finikounda. Er waren vlak bij de strandopgang twee plaatsen waar ligbedden werden verhuurd, maar wanneer je op het strand naar rechts liep, was er niets. We hebben daar ons zonnescherm opgezet en zijn er de rest van de dag gebleven. Het strand bestaat uit mooi zand, maar op de plaats waar wij zaten, was er meteen wanneer je het water in ging, een golvende rotsbodem, die na een meter al erg glibberig was. Lastig om dan zonder geschaafde knieën of gebroken armen in het water te gaan. De veilige manier is dan meteen op je buik, zwemmend met je armen alleen, totdat je diep genoeg bent en dan is het gevaar geweken. Het was niet het ideale strand, maar voor vandaag toch erg lekker. Op de terugweg reden we door Finkounda. Er stond een mannetje langs de weg die vanalles verkocht. Na wat uitleg over zijn waren, kochten we een pot honing, een pot kappertjes en olijven en een zak abrikozen. Niet lang daarna zaten we weer op ons terras, met uitzicht over de groene heuvel, met daarnaast Koroni en het kasteel aan een heel stille zee. Het was bijna windstil. De cypressen leken geschilderd, want die bewogen geheel niet. Alleen zag je af en toe een paar takjes van de olijfbomen heen en weer gaan. De grote groene heuvel was onder invloed van de steeds verder ondergaande zon, goudgeel geworden. Later werd dit roestbruin en nog weer wat later veranderde het gehele uizicht in grote zwarte contouren, met hier en daar een lichtje. De dag zat er al weer op; de zon ging slapen en wij straks ook ...

woensdag 19 juni 2024 - thuis gezongen en naar Zanga-beach Het was weer warm vandaag, echt heet. We wilden graag eerst een tijdje gaan zingen en konden dat redelijkerwijs doen met de airco aan. Soms haat ik dat ding; dan is het mooi weer en als gevolg van de "grote verkoeler" krijg je de neiging om je winterjas aan te doen. Maar, toegegeven, op dit soort hete dagen is het toch wel fijn om comfortabel een paar leuke dingen te kunnen doen, zonder dat het zweet over je brilleglazen druipt. We wilden ook graag weer ergens op straat gaan zingen, maar wilden daar liever mee wachten totdat de ergste warmte weer voorbij was. In het Griekse nieuws werd verteld dat dit jaar de eerste keer sinds 50 jaar was, dat het zo heet was in juni.... Toen we uitgezongen waren, pakten we onze strandspullen in en vertrokken we naar Zanga-beach, het strand van Koroni dus. Zoals al eerder was het na een eindje langs het strand lopen, geheel niet druk. Het was nog steeds warm, maar niet meer zo erg als rond het middaguur. Hoe dan ook; de zee was dichtbij, dus konden we regelmatig verkoeling zoeken in het heerlijke water. Het was al avond, toen we ons zonnetentje weer inpakten. We wilden gaan eten bij het restaurant bij de strandopgang, maar daar bleek een voetbal-wedstrijd op de TV te zijn. Daarom besloten we om ergens andere te gaan kijken. We reden nu naar Artaki, het restaurant vlak bij ons huisje, met het mooie uitzicht op Koroni en het kasteel. De grijze kat zorgde voor een extra leuk plaatje, maar het begon al aardig te schemeren, dus heb ik de kat wat extra licht gegeven. Het eten was, net als de vorige keer, erg lekker. Het begon net donker te worden, toen we terug naar huis reden...

donderdag 20 juni 2024 - thuis gezongen en naar het Mavrovouni-strand Het was vandaag, net als gisteren rond de 40 graden, dus besloten we om de ochtend thuis te besteden en lekker te gaan zingen. We voelden ons iedere keer rijk en gelukkig, dat we de benodigde apparatuur hadden om dit te doen. De enige zorg was het op tijd opladen van de speakers en de tablet. Maar sinds de aanschaf van de nieuwe opladers was dit geen enkel probleem. Ondertussen hadden we een salade klaargemaakt om mee te nemen voor op het strand. Halverwege de middag vertrokken we naar het Mavrovouni-strand. Het was er wat drukker dan we waren gewend, maar het bleef er toch erg rustig en aangenaam. In de avond reden we terug naar Koroni, waar we bij de supermarkt een paar dingen kochten die we nodig hadden. We vergaten echter de koffie, maar gelukkig hadden we nog oploskoffie. We konden dus ons cafeïne-gehalte op peil houden. We hadden een tijdje geleden een abonnement genomen op NPO-plus, zodat we een aantal Nederlandse programma's waaronder het nieuws, konden bekijken. De laptop sloten we aan op de TV en zo konden we bijna alles zien wat we wilden. We waren weer begonnen om de Nederlandse serie "Dertigers" te volgen en zo keken we de ene avond een spannende film en de andere avond een paar afleveringen van Dertigers. Vanavond was het weer tijd voor Dertigers, met een stukje kaas en een wijntje, gezellig!

vrijdag 21 juni 2024 - thuis gezongen en naar het Kritika-strand bij Methoni Het was vandaag weer rond de 40 graden en daarom besteedden we de ochtend thuis, lekker zingen met de airco aan. Toen het eigenlijk het heetste moment van de dag was, stapten we in de auto, beter gezegd, onze hetelucht-oven op wielen en reden we met de ramen wijd open naar Methoni. Toen we eenmaal op het strand waren, bleek dat er flink wat wind stond en dat was heerlijk aangenaam. Na een eerste plons in het verkoelende water konden we aan onze zware werkzaamheden beginnen; lekker lezen, een beetje bakken en ondertussen weer een plons nemen. Ondertussen bracht ik nog een paar verbeteringen aan aan ons zonnescherm, zodat we het gemakkelijker konden opruimen en de volgende keer nog sneller konden opzetten. Het kasteel van Methoni lag er nog steeds en domineerde ons uitzicht, die middag. De vader met zijn zoontje kwam later in de middag ook weer. Met het jongetje was iets bijzonders. Hij praatte niet, maar giechelde alleen. Hij herkende ons duidelijk nog van de vorige keer en vond het leuk om in het water een beetje met ons te spelen. We hadden natuurlijk iets te eten bij ons en genoeg te drinken. Zo vlogen de uren voorbij en voor we er erg in hadden was het alweer avond. We zwaaiden nog een keer naar vader en zoon en begonnen aan de terugreis naar Koroni, net een heel klein beetje bruiner dan de vorige dag...

zaterdag 22 juni 2024 - rondrit, naar Finikounda en het Mavrovouni-strand Vandaag maakten we een rondrit langs een aantal stranden waar we nog niet waren geweest. We reden vanaf Koroni naar het noorden en namen het eerst de afslag naar Garganou. Daar waar de weg eindigt, kun je je auto parkeren en afdalen via een trapje naar het strand. Dit was duidelijk een strand voor de Grieken, met name wat oudere mensen, die elkaar kenden, zochten hier verkoeling in het water. Er lagen grote hopen opgestapeld wier, dus was het hier niet zo ideaal om te liggen, maar dat deden de mensen hier ook niet. Ze zochten een plekje onder de bomen om te zitten en gingen af en toe het water in. Wij liepen een eind naar links, naar de noordkant dus. Wanneer je de heuvel voorbij bent zie je het Peroulia-strand voor je liggen. Dit is echt een populair strand. Het is er gezellig, maar behoorlijk druk. Na onze verkenning stapten we weer in de auto en reden we verder naar het noorden. Daar namen we de afslag naar Vounaria. De weg leidt dwars door het kleine dorp en loopt dan verder naar het strand. Het strand was hier weer veel kleinschaliger, maar niet heel bijzonder. We reden de weg terug naar de hoofdweg en kwamen daarna in Nea Koroni. Langs de rotonde, midden in het dorp, waar we al meerdere keren rondjes hadden gereden, waren een aantal gelegenheden waar je wat kon drinken. We parkeerden de auto vlak voor het terras, waar we van een frisse frappé genoten. Bij het afrekenen vroeg ik de weg naar Chomateró. Volgens de kaart moesten we hier op de rotonde afslaan, maar er waren drie wegen die in aanmerking kwamen en bij geen van drieën stond een bord. Na een aanwijzing van de man reden we meteen de juiste richting in. Via Chomateró, Mystraki, Kaplani, Zizani en Lachanada kwamen we in Finikounda. We hadden een mooie route gereden door schilderachtige kleine dorpen en hadden nu wel weer behoefte aan een stop.

We parkeerden de auto op één van de parkeerplekken en liepen een eind door Finikounda. Finikounda is een leuk en gezellig dorp. Het was er al enigzins druk en je kon je voorstellen hoe het hier midden in de zomer is. Het is een echt toeristenoord, met veel toeristische winkeltjes en terrasjes. Het was leuk om er nu te zijn en niet een maand later. We streken neer op één van de vele terrassen, bij het strand en genoten van een portie briam met kalamari en een alfabiertje. Aan het elektriciteitsnet in de hoofdstraat wordt nog gewerkt...

Na een gezellige lunch reden we naar het Mavrovouni-strand. Het was er vandaag erg druk, zelfs wanneer je helemaal naar de westkant liep, daar waar we al meerdere keren geheel of bijna alleen hadden gezeten. Nu waren er veel mensen en het was nu dan ook ondenkbaar om zonder broek te water te gaan. Maar ja, beter nat mèt broek dan helemaal niet nat. Het was nog steeds heet en deze heerlijke zwemstop was dan ook een welkome afsluiting van deze afwisselende dag.

Op de terugweg vanaf het strand maakten we nog even een foto van een staaltje typisch Griekse slordigheid. Tegenover de afslag naar het Mavrovouni-strand, ligt de afslag naar Avangelismós. Het richtingaanwijsbord is in de loop van de tijd vervaagd en slecht leesbaar geworden. Er is een nieuw bord geplaatst, echter ligt dit achter het oude bord. Wanneer je langs rijdt en je ziet het nieuwe bord, heb je net je afslag gemist. Via de supermarkt reden we terug naar ons huisje in Koroni.

zondag 23 juni 2024 - naar Methoni om te zingen De grootste hitte zou vandaag verdwijnen. De temperatuur zou dalen tot ongeveer 32 graden. Voor ons was dit een goede dag om weer eens ergens te gaan zingen. We kozen voor Methoni. Methoni is een gezellige plaats. Er is geen groot centrum, maar wel een hoofdstraat met wat winkeltjes en wat restaurants. Bovendien is er een groot plein, waar deze straat op uit komt. Hier zijn verschillende terrassen en er is dan ook altijd wel wat leven. Het plein ligt vlak bij het druk bezochte strand en een eindje verder, vanuit de hoofdstraat is er de toegang tot het kasteel. Nadat we wat rond hadden gelopen om een geschikte plek te vinden, liepen we eerst naar het kasteel. We zijn de brug over gelopen naar de ingang, in de hoop daar een geschikte plek te vinden, maar dat mocht niet zo zijn. Daar waar schaduw was, kon je niet zitten en daar waar bankjes of muurtjes waren, zat je in de felle zon. En warm was het toch nog wel, waarschijnlijk dik boven de 32 graden die ze hadden voorspeld. We liepen een eindje terug, naar de hoofdstraat. Daar vonden we enkele muurtjes die lekker in de schaduw lagen. Daar installeerden we ons. We zaten op het kruispunt van de winkelstraat en de doorloop naar het kasteel. Dat betekende flink wat voorbijgangers. Bovendien ontdekten we later pas, dat hier ook de plaatselijke bushalte is en veel mensen kwamen bij ons in de buurt een schaduwplekje zoeken in afwachting van de bus. Kortom, we hadden een prima plek! We hebben bijna twee uur lang Griekse liedjes gezongen en erg veel leuke reacties gehad van mensen die voorbij kwamen en van velen die bleven staan kijken en luisteren. We zijn vaak gefilmd en hadden uiteindelijk zoveel geld gekregen, dat we ervan konden lunchen. Die lunch waren we toch al van plan en daarvoor liepen we nadat we alles weer hadden opgeruimd, naar het plein. Daar hebben we heerlijk een tijdje gezeten en lekker geluncht. Daarna was het tijd voor een lekkere plons in het verkoelende water. We reden naar het voor ons zo bekende strandje met het uitzicht op het kasteel. Het laatste stuk van het pad, namen we de afgelopen keren toch maar met de auto, onder lichtelijk commentaar van Anette, die het niet zo had op al die diepe sleuven die we moesten vermijden. Eigenlijk was het net een videogame; rijden over langwerpige heuvels, langs diepe sleuven en dan maar hopen op extra verdiende punten, wanneer je er doorheen kwam zonder de sleepdienst te hoeven bellen. Maar... alles ging weer goed. Het strand was smaller geworden want het water stond vandaag extra hoog. Het is ook volle maan vandaag; misschien had het daar ook mee te maken. Het betekende voor ons dat we het zonnescherm hoger op moesten neerzetten en daar lagen wel de dikkere stenen... We hadden nog een aantal lekkere uren te besteden, voordat we voldaan aan onze thuisreis begonnen.

maandag 24 juni 2024 - lekker thuis gerommeld en naar Zanga-beach Vandaag hebben we alles lekker op ons gemak gedaan. Er hoefde eigenlijk niets. We bleven gezellig een poos thuis. We hebben een was gedraaid, opgehangen en vlak daarna weer droog afgehaald. In tegenstelling tot gisteren hebben we onze Balkan-liedjes gezongen in plaats van de Griekse. Toen was het opeens al over de helft van de middag en hebben we onze strandspullen gepakt en zijn naar Zanga-beach gereden. Daar hebben we nog een paar uren genoten van de namiddagzon en de zwoele wind. Het water was lauwwarm. Dat komt gelukkig omdat het bij Zanga-beach heel lang ondiep water is en niet door de algehele opwarming van de zeeën. Alhoewel, bij de Griekse beschouwingen over de weersomstandigheden wordt duidelijk uitgeproken dat het in juni nog nooit zo warm is geweest dan dit jaar. Op het strand en daarna thuis, hebben we de eerste hand gelegd aan de tekst van een nieuw liedje. We willen eerst de tekst voor een deel duidelijk hebben en dan met de muziek beginnen, maar dat doen we vandaag niet meer en morgen ook niet. Morgen staan we wat eerder op omdat we naar Kyparissía willen gaan. Dat is een rit van ongeveer 2 uur, langs de kust naar het noorden.....

dinsdag 25 juni 2024 - Naar Kyparissía en Kaló Neró Zoals gisteren al gezegd: vandaag gingen we op weg naar Kyparissía. We zaten om 9.00 uur in de auto, lieten de benzinetank volgooien en reden in de richting van Methoni. Op de foto zie je het mooie uitzicht dat je krijgt wanneer je over de heuvel komt en Methoni zichtbaar wordt. Precies tegenover het bordje "Methoni" ligt de afslag naar het strandje waar we vaak naar toe gaan. Na Methoni reden we verder via Pilos en Giálova. Bij de rotonde bij Romanos werd aangeduid dat de weg naar Kyparissía afgesloten was. We volgden de richting die werd aangegeven, maar uiteindelijk kwamen we midden in Gargaliani terecht en stonden er alleen maar borden in de richting van waar we kwamen. Dit soort gekke dingen maken we vaker mee in Griekenland, maar uiteindelijk komt het toch weer allemaal goed.

We namen een afslag naar Marathopoli, direct aan de kust en vanaf daar kwamen er weer borden naar Kyparissía. Een eindje voorbij Marathopoli stonden er bordjes die verwezen naar beach 1, beach 2 en beach 3. We namen de afslag naar één daarvan en zagen daar dat ze heel rigoreus het zand aan het egaliseren waren. Er lagen nog grote zandhopen die nog verwerkt moesten worden en er werd druk gebouwd aan de inrichting van een groot ligbedden-gebied. Heel erg aantrekkelijk voor een aantal mensen, maar wij geven de voorkeur aan een beetje meer stilte. Even later reden we door Filiatra en stopten we even voor een opmerkelijk object. Ze hadden daar de Eiffeltoren op schaal nagemaakt. Verder was er niet veel bijzonders te zien, dus reden we verder.

Niet lang daarna reden we Kyparissía binnen. De naam Kyparissía komt van Kyparissi, het Griekse woord voor Cypres. En dat is niet zo gek; in deze omgeving is het opvallend hoeveel cypressen er groeien. De stad is niet heel groot en zeker niet toeristisch. Op de foto de kerk, waarbij we de auto (gratis) hadden geparkeerd en de doorgaande weg. Aan de ene kant ga je de stad uit naar de bergen toe, aan de andere kant ligt de zee. Het verkeer, inclusief landbouwvoertuigen, wringt zich een weg naar de ene of andere kant, tussen de geparkeerde en dubbelgeparkeerde auto's door. Zo gaat dat in de meeste Griekse steden. O ja, in tegenstelling tot veel andere Griekse plaatsen, vonden we in Kyparissía een putdeksel met de eigen naam erop, vervaardigd in 1961; toen was ik 5.

We hebben lekker rond gelopen, een frappé gedronken, weer gewandeld en daarna lekker geluncht. Daarna was het tijd voor het strand. We reden de stad uit aan de noordkant en reden een eindje voorbij Kaló Neró. Kalo Nero betekent letterlijk: "goed water". Of dat slaat op één of andere bron die daar in de buurt is of op het lekkere zeewater, dat weten we niet. Wij kozen in ieder geval voor optie twee: Een eindje voorbij de plaats zochten we een klein weggetje naar links, dat naar de kust loopt en niet lang daarna sloegen we af. We reden, zoals al eerder, over het spoorlijntje dat hier loopt, maar dat allang niet meer in gebruik is. Het strand was meerdere kilometers lang en op vier bezoekers na, geheel leeg. We lieten ons heerlijk zakken in het "kalo nero" en zetten daarna ons zonnescherm op. We realiseerden ons dat we op bijna dezelfde plek waren gekomen als tijdens onze heenreis, toen we in Zacharo twee nachten zijn blijven slapen en van daaruit naar het zuiden reden. Toen het 5 uur was ruimden we langzamerhand alles op; eerst alles inpakken, nog één keer het water in, half droogwaaien, kleren aan en weg. Het was een heerlijke middag geweest. We wilden via de weg naar het oosten terugrijden. We bekeken deze op de kaart en vergeleken het met Google. Google gaf aan dat er een ernstige vertraging zou kunnen optreden in verband met een hevige brand in dat gebied. We hebben toen eerst de afstanden goed bekeken en toen we ons ervan hadden overtuigd dat de brand nog zo'n 10 kilometer zou zijn verwijderd van de weg die we zouden rijden, besloten we om deze weg toch te nemen. En daar hadden we geen spijt van. De weg slingerde zich door een prachtig gebied, soms naast de bergen, soms er net in. Je had prachtige vergezichten en soms werd de weg geheel omsloten door een metershoge haag van witte en roze bloeiende oleanders. Dan weer stonden er tientallen cypressen dicht bij elkaar of in een lange sliert. Het leek wel of het landschap was geschilderd door een fantasierijke kunstenaar, maar dit was natuur van de bovenste plank. Ondertussen keken we wel af en toe naar links, maar zagen geen rookpluimen. Ook hebben we geen brandweer gezien of gehoord. Wat we wel wisten uit de informatie, is dat er in de Peloponnesos op dat moment 5 serieuze branden woedden. Het was ook zo heet en droog! Via Kopanaki, Kallirroi en Loutro kwamen we op de driesprong tussen Kalamata en Messini. We konden af en toe de snelweg op, maar bleven lekker op de oude weg rijden. Vanaf Messini reden we via de inmiddels voor ons bekende weg, naar het zuiden, naar Koroni. Die avond keken we het vierde seizoen van de serie "Dertigers" af.

woensdag 26 juni 2024 - thuis en in de namiddag naar Zanga-beach en... duizendpoot! We bleven die ochtend lekker thuis: Het verslag van de vorige dag schrijven, de route nalopen, de plaatsen noteren en de foto's erbij. En we maakten nog wat vorderingen met het schrijven van ons nieuwe liedje. Voordat je het weet zit je zo meer dan een uur achter de laptop en dat wil je eigenlijk niet tijdens de vakantie, maar anderzijds is het ook zo leuk om alles gedetailleerd bij te houden, natuurlijk voor onze "duizenden volgers" (haha), maar ook een beetje voor ons zelf. Bovendien is het bij een langer verblijf in Griekenland wel een beetje zo, dat je naast uitstapjes en strandmiddagen ook dingen wilt doen die je thuis ook zou doen. Het is hier al heel lang erg warm, met tussenpozen van een paar dagen; dan is het heet. Juist op die dagen is het heel fijn om rond het middaguur lekker thuis te zijn en in de tweede helft van de middag naar het strand te gaan. Zo deden we dat vandaag ook weer en dat beviel uitstekend. Na het strand reden we naar de boulevard van Koroni, parkeerden daar de auto en gingen we lekker eten bij Kaggelarios. Toen we die avond thuiskwamen wilde ik net gaan zitten, toen ik een vreemde donkere vlek op de stoel zag. Toen ik beter keek zag ik wat het was: een duizendpoot en niet zomaar zo'n klein dingetje dat we in Nederland kennen, nee deze was zo'n 10 tot 12 centimeter lang. Zo'n beest wil je echt niet in je appartement. Hij klimt overal tegen op en wanneer hij klem komt te zitten bijt hij! Een beet is te vergelijken met een wespensteek, maar dan heftiger. Het beest spuit gif in om zijn prooi te verdoven en als mens kun je daar ziek van worden. Anette is in 2019 op Samos gebeten door zo'n grote joekel. Er zat er één in een vochtige handdoek die over de rand van het bed hing te drogen. In de nacht werd Anette met een schreeuw wakker en ze wist dat ze gebeten of gestoken was, alleen niet waardoor. Ze had een ijzige pijn in haar knieholte. Bij nader onderzoek kwam het mormel te voorschijn van onder het laken. Gelukkig bleek de volgende ochtend dat er geen verdere gevolgen zouden komen en dat de pijn flink was verminderd. Een paar dagen geleden werd ik gebeten toen we in de avond op het terras zaten. Gelukkig was het vrij oppervlakkig en is er niet of nauwelijks gif ingespoten. Ik voelde alleen de beet, maar verder niets meer. En een dag later zat er eentje tussen de deur, klaar om naar binnen te gaan. Dat alles bij elkaar maakte wel dat we extra op onze hoede waren. Het beest dat uit de stoel was gejaagd en nu nover de keukenvloer kroop zie je op de foto, daarnaast een duidelijker exemplaar van internet. We keken nog wel even extra onder de lakens toen we gingen slapen...

donderdag 27 juni 2024 - gewerkt aan het nieuwe liedje - naar het strand bij Methoni Na het ontbijt gingen we verder met ons nieuwe liedje. Anette had een ruw ontwerp gemaakt van de tekst en hiervan maakten we een vorm die passend kon worden. Ondertussen begon ik met een voorlopige uitwerking van melodie en akkoorden en samen probeerden we de tekst uit op de melodie. Er kon nog wel wat worden aangepast, maar we waren op de goede weg. Toen het een uur of drie was, pakten we de spullen voor het strand in en reden we in de richting van Finikounda. Onderweg namen we eerst nog de afslag naar Loutsa, daar waren we nog niet geweest. Het strand daar is vrij ruim, maar niet super groot. Er was een taverna en het was er aardig bezet. Een eindje voor Methoni keken we ook nog even bij een afslag die min of meer naar het strand liep. De onverharde weg liep nog veel verder door en zou waarschijnlijk wel ooit bij het strand uitkomen, maar om deze te rijden vonden we niet erg aantrekkelijk. We doen best veel van dit soort "onverantwoorde weggetjes" maar er zijn wel grenzen...

We reden verder naar het kleine strandje, bij het bordje "Methoni". De afdaling hier is best wel spectaculair, maar gaat nog net en het scheelt op de terugweg menig zweetdruppeltje. Het waaide flink op het strand en de golven hadden het zand aardig opgestuwd. Wanneer we hier de vorige keren het water in wilden, moesten we eerst voorzichtig door een hoop stenen lopen, tot zelfs een paar meter in het water. Nu was het zand vanuit de zee zover omhoog gekomen, dat je zo over het zand de zee in kon lopen. Lekker gemakkelijk en fijn om het ook zo een keer mee te maken. Aan het begin van de avond reden we terug en namen we vanaf de hoofdweg de 2e afslag naar Akritochori, een klein weggetje dat vrijwel meteen in het dorp uitkomt, we wonnen er echter geen tijd mee, maar dat was ook niet de bedoeling. Haast hadden we niet, integendeel. We hadden soms medelijden met anderen waaraan we dachten, maar voor ons was het tijdloos...

vrijdag 28 juni 2024 - gezongen in Finikounda, de meteropnemer, kritamo en een vos Na ons ontbijt pakten we onze zangapparatuur in. De speakers en de tablet waren weer opgeladen, en wij ook. We wilden vandaag gaan zingen in Finikounda. Zoals altijd is dan het allereerste dat zich aandient, het vinden van de juiste plek. Dat duurde niet lang. In de hoofdstraat, waar de winkeltjes en de restaurants waren, net achter het strand, stonden bij wijze van uitnodiging een tafeltje met twee stoeltjes, net vóór de ingang van het restaurant waar we eerder al eens hadden geluncht. Het terras bevindt zich aan de strand-kant, dus zouden we ook niemand storen. We vroegen binnen of we hier voor de deur mochten gaan zingen en of we de stoeltjes mochten gebruiken. De vrouw die het voor het zeggen had, sprak ons en en vroeg het een en ander. Daarna was het in orde. Ze had alleen het verzoek dat we 10 meter verderop zouden gaan zitten, omdat er anders misschien gedacht werd dat wij voor het restaurant zouden werken en dan moesten ze daarover extra belasting betalen. Of dat overal in Griekenland zo is weet ik niet. In ieder geval bedankten we haar en pakten de beide stoelen om ons te installeren.

Het was niet heel druk in Finikounda, maar druk genoeg voor een leuk gesprekje tussendoor, lieve reacties van voorbijgangers en toehoorders die wat langer bleven staan en filmpjes maakten. Ondertussen kwam er een jonge vrouw met haar mobiel opvallend dicht bij ons staan. Ze had echter geen aandacht voor ons, maar leek met iemand te appen of zo. Even later stond ze aan de overkant van de straat en toen werd duidelijk wat ze deed: met haar mobiel maakte ze een foto van de electiciteitsmeters. Mevrouw was gewoon de Griekse meteropnemer. Toch handig dat je dan niet net als in Nederland bij ieder huis hoeft aan te bellen om je te laten leiden naar de meterkast. In Griekenland hangt die gewoon buiten; nou ja, hangen is een breed begrip... Al met al was het een geslaagde zangsessie. Daarna zetten we de stoeltjes terug, bedankten voor het lenen en namen plaats op het terras aan de zeekant. Onze lunch werd geserveerd door dezelfde aardige jongen als de vorige keer. Hij bleek half Grieks en half Pools te zijn. We kregen, waarschijnlijk voor onze zangverdiensten, een flesje wijn van het huis om mee te nemen. Nadat we gedag hadden gezegd en hadden betaald natuurlijk, reden we naar het Kritika-strandje bij Methoni.

Het waaide weer flink op het strand en het kostte dan ook extra moeite om ons zonnescherm op te zetten, maar dat kwam helemaal goed. Het was lekker om op te frissen en met een voldaan gevoel terug te denken aan onze ervaringen in Finikounda, terwijl we lekker uitgestrekt lagen op het zwoele, winderige strand. Dan tenslotte: wat heeft kritamo met een vos te maken? Kritamo is een soort zee-kraal. Het groeit op veel Griekse stranden aan de rand, niet ver van de zee, tussen de rotsen. Je kunt het plukken, wassen en daarna koken met een beetje zout en (balsamico)azijn en dan is het erg lekker. Gewoon bij een warme maaltijd of in de salade. Je kunt het ook ingemaakt in een potje kopen. Een vos daarentegen, is een dier, behorend tot de hond-achtigen dat in het wild leeft en dat je in Nederland bijna nooit ziet. Alleen een kippenboer ervaart soms de gevolgen van een bezoek van een vos, zonder het beest in het echt te zien. Vorig jaar in Pilion hebben we er meerdere keren één zien lopen en ook dit jaar zagen we vandaag, toen we vanaf Finikounda het weggetje door het binnenland naar Koroni namen, al voor de derde keer een vos de weg oversteken. Wat een vos heeft te maken met kritamo? helemaal niks. Beide onderwerpen kwamen vandaag voorbij, daarom. Het was wederom een goede dag. Vanavond fillempie kijken... (We hadden zelf niet de mogelijkheid om snel een foto van de vos te maken, dus deze komt van internet; mooi toch...)

zaterdag 29 juni 2024 - gewerkt aan ons nieuwe liedje, daarna naar Zanga-beach Vandaag werkten we voornamelijk aan ons nieuwe liedje. De tekst is in het Nederlands en gaat over een actueel onderwerp. Wat de tekst betreft was het ongeveer compleet en de muziek was al in een vergevorderd stadium. Slechts één deel moet nog worden uitgewerkt, maar dat komt ook nog wel. Aan het einde van de middag reden we naar Zanga-beach. Lekker even luieren en opfrissen. Rond 8 uur reden we pas naar huis. De zon was nog niet onder maar stond al erg laag en zorgde voor lange schaduwen. Om 9.00 uur is het volop aan het schemeren en om 10.00 is het licht helemaal uit...

zondag 30 juni 2024 - gereden langs diverse dorpen en naar Zanga-beach We wilden vandaag nog een rit maken langs een aantal dorpen waar we nog niet waren geweest. Terwijl we bezig waren om onze tassen in te pakken, moesten we eerst nog een dikke duizenpoot verwijderen. Hoe die binnen is gekomen is een raadsel, maar nu moest hij zo snel mogelijk weg. Toen deze klus was geklaard keken we nog een keer goed rond of hij nog broertjes en zusjes had meegenomen en daarna sloten we de deur om op weg te gaan. We reden eerst naar Charakopio, dicht bij Koroni. Daar sloegen we af naar Chrisokellaria en later naar Chrisokambos. Via Kaplani en Falanthi reden we verder naar Kombi. Ondertussen hadden we een prachtig uitzicht op de eilanden Schiza en Sapientza en de stranden van Finikounda. We reden tussen talloze mooie oude olijfbomen en zijn nog even gestopt voor een paar foto's. Vanaf Kombi gaat de weg verder naar de kust, naar het strand van Peroulia. Daar zijn we gestopt en hebben we op een terrasje heerlijk geluncht met een ijskoude frappé.

Toen was het inmiddels halverwege de middag en tijd voor een lichamelijke verfrissing. Het strand waar we op dat moment het dichtst bij waren, was Zanga-beach. De beslissing was dus snel gemaakt en een half uurtje later liepen we het strand op. Het was er nog heet, dus reden genoeg om ons zonnescherm nog even op te zetten. We bleven niet tot het allerlaatst, want we wilden vanavond niet te laat gaan slapen. Morgen zouden we naar Messini gaan en daarvoor wilden we een beetje vroeg wegrijden. We reden terug via een binnenweggetje dat door het kleine dorpje Asini leidde. Even later kwam het weer uit op de hoofdweg, waarna we weer snel thuis waren.

maandag 1 juli 2024 - gezongen in Messini en naar Velikas-beach We zaten om half tien in de auto op weg naar Messini. Daar kwamen we een uurtje later aan. We kochten eerst bij de apotheek aan de doorgaande weg enkele spuitbussen van een anti-muggen-middel. We hadden dat daar een tijdje geleden gekocht en dat beviel erg goed. Nu hadden we voor de hele zomer genoeg. Daarna parkeerden we de auto bij het grote plein in het centrum. Het was niet duidelijk of je hier moest betalen of niet. Vlak bij ons stapte een man uit de auto en hem vroegen we naar de betaling. Hij antwoordde dat je in de periptero, de kiosk, een kaartje kon kopen. Toen we bij de kiosk vroegen om een kaartje was het antwoord, dat dit gewoonlijk wel moest, maar eigenlijk nooit meer gedaan werd. O.k. dan, ook goed. We liepen door het centrum om wat te winkelen, maar dat viel een beetje tegen. Er waren niet zoveel winkels, dus waren we een beetje snel uitgekeken. Wel kwamen we nog twee putdeksels tegen. Op één daarvan stond duidelijk de naam Messini en op de andere stond een Turkse tekst. Waarschijnlijk stamt deze nog uit de tijd dat de Turken hier de scepter zwaaiden.

Toen kwam plan B: We wilden een plekje zoeken om te gaan zingen. We kwamen tot de conclusie dat op het grote plein met aan de rand de mooie fontein, de meeste activiteit van de stad was. En er waren ook een paar bankjes aan de rand, die onder een boom stonden, lekker in de schaduw dus. Die schaduw hadden we vandaag wel weer nodig want het was 42 graden. Omdat het niet zo druk was waren er ook niet zoveel toehoorders, maar toch kregen we een aantal blijken van waardering. Wij vonden het in ieder geval erg leuk. Anders waren we vandaag of morgen weer thuis gaan zingen. Nu zaten we lekker buiten, met een windje erbij, op een bankje aan een groot plein, onze hobby uit te oefenen en konden we ondertussen genieten van het uitzicht en van de reacties van de voorbijgangers.

Na het zingen hebben we heerlijk geluncht op een terrasje aan de overkant van het plein en daarna reden we terug in de richting van Koroni. Ondertussen namen we nog even een kijkje op het strand bij Análypsi. Daarna reden we verder en namen we de afslag naar het strand van Velikas. Het was nog heet en daarom heerlijk om even te zwemmen. De zee was aardig ruw en er dreef veel wier in het water. Wanneer je ging zwemmen voelde je je een beetje als een groot blad spinazie tussen de andere, in een grote spoelbak. Maar iets verder in het water had je er geen last van. En wanneer je eruit kwam was het meeste alweer van je lijf gevallen. Toen we terugreden namen we niet het weggetje dat door de rivier gaat, maar sloegen we precies daarvóór linksaf. Dit weggetje slingerde tussen het riet en de bomen door en kwam uiteindelijk uit op de hoofdweg, net voor Rizomilos. Wanneer je deze afslag zou nemen vanaf Koroni, moet je dus een klein eindje voorbij Rizomilos rechts afslaan. Er is daar een groot viaduct over de rivier en net daarvoor moet je afslaan. Er staat een bordje met een aanduiding en de naam Velikas. Thuisgekomen dronken we zoals gewoonlijk eerst koffie op het terras. Daarna maakte Anette het eten klaar en ik begon aan het schrijven van het verslag. Tijdens dit soort bezigheden, soms in de avond en soms in de ochtend, deden we de airco een poosje aan. Het was dan erg aangenaam om het binnen lekker koel te krijgen, in tegenstelling tot de hitte buiten. Echter moet ik daarbij wel vermelden dat de "koelte" binnenshuis een temperatuur had van 30 graden. Lager zetten we de airco nooit. Maar wanneer het buiten 42 graden is, voelt 30 lekker koel...

dinsdag 2 juli 2024 - Thuis in de ochtend en halverwege de middag naar Zanga-beach We waren langzamerhand een beetje bezig met het voorbereiden van de terugweg. Aanstaande zaterdag zou het zover zijn. We zochten wat spullen uit, zodat ze overzichtelijk zouden zijn opgeborgen voor de terugreis en bestudeerden alvast de kaart van Griekenland. We wilden langs Delphi rijden en daar de mooie overblijfselen van het vroegere orakel te bekijken. We hadden al veel kust gezien, dus deze keer weer wat cultuur. We hadden via airB&B 2 nachten gereserveerd op twee verschillende locaties om dit mogelijk te maken. Ondertussen heb ik de binnenkant van de auto gestofzuigt. Het mooie apparaatje dat ik van Anette had gekregen hadden we meegenomen en kon nu goed dienst doen. De buitenkant krijgt ook nog een schoonmaakbeurt, maar dat doen we over een paar dagen, wanneer we de meest stoffige wegen hebben gehad. Ons nieuwe liedje maakten we vandaag ook af. Hier en daar komen misschien nog een paar kleine aanpassingen, maar de grote lijnen zijn klaar. Het maken van een mooie begeleiding moet thuis gebeuren, daarvoor hebben we hier niet de juiste apparatuur. De struik, waarover de eigenaars ons hadden gevraagd om deze af en toe water te geven, kreeg ook weer het nodige vocht en Anette nam zelfs de moeite om de dorre takjes eraf te knippen. Toen we klaar waren met onze bezigheden in huis, pakten we de strandspullen en reden we naar Zanga-beach. Het was er erg rustig. Vandaag was het de hele dag al nevelig en een beetje bewolkt. Misschien kozen er daarom veel mensen voor om vandaag niet naar het strand te gaan. Hoe dan ook; het was nog steeds warm en op het strand is het dan goed toeven. Aan het begin van de avond reden we terug om aan ons avondprogramma te beginnen; waarschijnlijk even het Nederlandse nieuws kijken en misschien daarna een interessante film ...

woensdag 3 juli 2024 - naar het strand bij Methoni en gezongen in Koroni We wilden vandaag nog graag een keer gaan zingen en besloten dat te gaan doen in Koroni, aan het einde van de middag. Over het algemeen waren er dan wat meer mensen op de been en dat is leuk natuurlijk. Maar eerst was het tijd voor het strand. We reden naar Methoni en sloegen bij het plaatsnaambordje af naar het kleine weggetje dat leidt naar het Kritika-strand. Zoals gewoonlijk was er niemand. Het waaide hard, de zee was erg ruw en er waren hoge golven. Het plekje waar we meestal zaten, was geheel weggespoeld en daarom moesten we hogerop gaan zitten, vlak bij de rotswand. Van ons zonnescherm kwamen er dus twee zakken tegen de rotsen te liggen, de andere twee werden regelmatig overspoeld door de golven. Maar dat is niet erg. Wat hier nat wordt is ook zo weer droog. Het was niet een hele lange middag, maar wel erg aangenaam. Om 4 uur reden we terug naar Koroni, naar ons huisje. We knapten ons een beetje op en verruilden de strandtas voor de muziekspullen. We reden naar beneden, naar het einde van de boulevard en parkeerden daar de auto. We vonden een mooie plek om te zingen, aan de achterkant van een café. Daar stonden wat tafeltjes en stoeltjes. We vroegen de eigenaar of het goed was wanneer we daar gingen zitten. Hij vond het prima en wij gingen ons installeren. We hadden een fijne plek hier, aan het pleintje bij de kerk en lekker in de schaduw. We kregen leuke reacties van voorbijgangers en op een paar plekken bleven mensen zitten om te luisteren. De baas zelf kwam meerdere keren kijken en zei tot een paar keer toe, dat we beter aan de voorkant konden gaan zitten, omdat daar meer mensen langskwamen. Misschien hadden we dat moeten doen, maar het was een beetje een gedoe om alles op te pakken en te gaan verhuizen. Bovendien waaide het aan de andere kant behoorlijk. Maar er bleek in ieder geval waardering uit zijn opmerking. Toen we uitgezongen waren werden we aangesproken door een man die daar zat. Hij vertelde dat hij eigenaar was van een restaurant in de buurt en hij wilde ons uitnodigen om te komen zingen, op het feest dat hij zou geven op 15 augustus. Dat was erg leuk, maar niet mogelijk natuurlijk, want onze dagen hier in Koroni zijn bijna op. Toen we alles hadden opgeruimd gingen we lekker eten bij Kaggelarios.

donderdag 4 juli 2024 - naar het Selitsa-strand (bijna) en het Methoni-strand We hadden nog één wens op ons lijstje staan en dat was het Selitsa-strand, helemaal in het zuiden. We waren al eerder een eindje op weg geweest, maar omdat de rest van de weg zandweg bleek te zijn, wilden we toen niet de tijd daarvoor nemen. Nu gingen we op weg. Bij Vasilitsi stond er een bord dat verwees naar ondermeer Selitsa. Het feit dat Selitsa al vanaf de hoofdweg staat aangegeven gaf ons goede hoop dat we er zonder problemen konden komen. We reden Kalamaki-beach voorbij en kwamen bij de splitsing waar we de vorige keer waren omgedraaid.

Nu reden we door en een eindje verder stond er weer een bordje dat verwees naar de kaap Akritas. We kregen goede hoop. De weg was dan wel onverhard, maar redelijk te berijden. Na een flinke rit kwamen we bij het "Selitsa-huis". Deze naam hadden we op internet ook gezien. Het huis stond te huur en was verlaten. Dat was jammer, anders hadden we even kunnen vragen of we goed zaten en vooral hoe we nu verder moesten. Vanaf de kruising bij het huis kon je maar liefst zes kanten op. We hebben in drie richtingen gelopen en in de meest voor de hand liggende richten een eindje gereden. Maar de weg was slecht, in tegenstelling tot het eerste stuk. Je kon aan de dichte begroeing midden op de weg zien, dat er niet veel auto's langskwamen, misschien hooggelegen 4-wheel-drive voertuigen. Maar na een poosje voelde het voor onze kleine Pixo toch niet goed.

We hebben nog wel een foto kunnen nemen van Venetiko, het eiland dat tegenover het Selitsa-strand ligt, maar het strand hebben we helaas niet bereikt. De foto van het strand is dan ook niet van ons maar van een Oostenrijkse mountainbiker. Die is er geweest, op het strand dan, bedoel ik, en beschrijft dit in zijn blog:   www.mountaineers.at   Echter schrijft hij dat het strand op de noordelijkste kaap ligt en dat is natuurlijk niet juist. Of hij heeft de kaart op zijn kop gehouden of hij weet het verschil niet tussen noord en zuid. Fietsen kan hij echter wel, dat moet ik hem of haar nageven. Also herzlichen Dank fúr das schöne foto, aber es ist doch wirklich im Süden!

Toen moesten onze plannen aanpassen. We besloten eerst te gaan kijken op het Mavrovouni-strand, daar zaten we nu niet ver vanaf. Helaas bleek het daar erg druk te zijn. Op de plaats waar wij een paar keer met ons tweetjes hadden gezeten, stonden nu meer dan tien parasollen hutje mutje op elkaar. Het leek of de naastgelegen camping bijna was leeggelopen. We hadden geen zin om daar tussen te gaan zitten en reden toen verder naar het strandje bij Methoni, waar we gisteren ook waren geweest. Daar was niemand. De zee was iets rustiger en het waaide ook niet meer zo hard. Het was echter wel veel meer bewolkt, maar de temperatuur was erg lekker. Daar hebben we toen de rest van de middag doorgebracht en onze zelf-meegebrachte lunch genuttigd. Al met al toch een heel fijne dag!

vrijdag 5 juli 2024 - naar Zanga-beach en gewinkeld in Koroni We begonnen de dag met het opruimen van wat spullen, in verband met ons vertrek morgen. We zongen ons nieuwe liedje nog een keer door en vertrokken toen naar Zanga-beach. Daar hebben we de hele middag heerlijk liggen ontspannen en daarna zijn we teruggereden naar Koroni, hebben de auto aan het einde van de boulevard geparkeerd en zijn toen een beetje gaan winkelen in Koroni. Daarna hebben we lekker gegeten bij Kaggelarios, aan de boulevard. Ons verblijf in Koroni was geweldig geweest en hadden we afgesloten met een fijne laatste dag. Die avond pakten we alvast nog wat spullen in, keken nog even TV en gingen toen lekker slapen. Het hoofdstuk Koroni was ten einde, maar er stond ons nog een avontuurlijke en gevarieërde terugreis te wachten. Daar gingen we morgen aan beginnen. Toen we op 1 juni in Koroni aankwamen was de kilometerstand: 165227 Toen we onze laatste dag in Koroni hadden gehad was de stand: 167215 Dat betekent dat we in totaal uitstapjes hadden gemaakt van: 1988 kilometer

HEENREIS   //   IN KORONI   //   TERUGREIS