Ons verblijf op Skyros kun je van dag tot dag volgen, eenvoudig door naar beneden te scrollen.
Bijzonderheden over Skyros kun je bekijken via het menu hierboven.
dinsdag 16 juni 2026 - rondrit over het noordelijke deel van Skyros
Gisteravond was de eigenaar van ons appartement netjes op tijd op de plaats van de afspraak. Hij gaf ons instructies waar we het beste de auto konden parkeren.
We pakten de noodzakelijke spullen uit de auto en liepen eerst met hem naar het appartement. Het was niet groot, maar wel modern ingericht en knus. We pakten de
eerste dingen uit, fristen ons een beetje op en reden met de auto een straatje verder naar beneden om veilig te parkeren. Daarna liepen we terug om het pad te
nemen dat naar het centrum loopt.
De eerste indruk van Skyros-stad was positief. Het is gezellig en klein. Bovendien zijn er winkeltjes en restaurants. Zo
hadden we het in weken niet gezien. We zochten een leuk terras op en gingen gezellig eten. Daarna liepen we terug naar ons appartement en keken nog wat TV.
Na een goede nachtrust begonnen we na ons ontbijt op het balkon aan de eerste verkenning van Skyros. Skyros is een eiland dat op de kaart gezien van noord-west naar
zuid-oost loopt, net als het grotere Evia. We hadden twee volle dagen te besteden en besloten om beide dagen een rondrit te maken over een deel van het eiland.
Morgen zouden we het zuidelijke deel doen en vandaag het noordelijke.
Ons verblijf was dus in Skyros-stad. De Grieken zelf zeggen "Chora", of kortweg Skyros. Toen we nog maar net de stad hadden verlaten konden we al genieten van de
mooie uitzichten. De natuur op het eiland zag er weer heel anders uit dan op Evia, maar het was erg mooi. Skyros staat bekend om een speciaal ras kleine paardjes.
Ze lijken op pony's, maar het zijn paarden. We hebben onderweg wel een paar paarden gezien, maar waarschijnlijk waren het niet de Skyros-paarden, want deze leven
in het wild.
Op het kaartje kun je enigzins onze route zien. We begonnen in Skyros en reden toen naar het zuiden, naar Aspous. Daar vandaan verder naar Pefkos en Atsitsa.
In Atsitsa dronken we koffie. In de zee, niet ver van het restaurant, waren restanten te zien van een bouwwerk, waarvan op het land ook nog delen waren te zien.
Hoe oud het was wisten we niet.
Opvallend was de kreeft die op de muur geschilderd was in het restaurantje. De kreeft wordt hier in restaurants nogal eens op het menu gezet.
In Atsitsa waren we inmiddels aan de westkust gekomen en nu reden we verder naar het noorden. Er is hier een vliegveld. De landingsbaan staat zelfs op de kaart,
maar het is er verboden gebied. Waarschijnlijk wordt het alleen voor militaire doeleinden gebruikt.
Toen we terugreden naar het zuiden, in de richting van Skyros-stad, zagen we eindelijk het uitzicht waar we al langer naar hadden uitgekeken, namelijk de stad,
liggend tegen de hoge berg. Het is onwerkelijk wanneer je het ziet. En het lijkt haast onmogelijk dat je in zo'n stad kunt lopen, leven en autorijden. Toch blijkt
het allemaal mogelijk te zijn. Boven op de top van de berg staat een oud kasteel. Een eindje daaronder beginnen de huizen. Weer iets verder naar beneden is de
laag die in het midden ligt. Daar zijn de winkeltjes en de restaurants. Ons appartement lag daar een eindje boven. Skyros-stad heeft twee ingangen, waardoor je
met de auto naar binnen kunt; een A- en een B-ingang. Ze staan op borden langs de weg aangegeven. Soms moet je helemaal om de stad heen rijden
om op de juiste plek binnen te komen. In de stad zijn er op een paar plaatsen stoplichten, die ervoor moeten zorgen dat er door het nauwe straatje om en om
verkeer van slechts één kant rijdt.
Onze rondrit zat er inmiddels op en ons volgende doel van vandaag zou het strand zijn. We hadden gelezen dat het strand bij Molos mooi en landelijk zou zijn.
De drukte daar zou nog een verrassing zijn. Toen we in de buurt van Molos kwamen, net iets ten noorden van de stad, verbaasden we ons over de enorme hoveelheid
appartementen. Het leek wel een speciaal aangelegd toeristendorp.
Maar toen we verder naar de kust reden begon het toch weer heel landelijk te worden. Bij de oude molen waren ook restanten van bouwwerken in het water te zien.
Vanwege de rechthoekige structuren, die exact 90 graden waren, kon je concluderen dat dit niet het werk was van de natuur, maar van mensenhanden.
Vanaf deze plek keken we uit op een strook langs de kust die iets noordelijker lag en daar reden we naar toe. We vonden een mooi strand met rustig water, waar we
tot een uur of 5 bleven. Daarna ruimden we ons zonnetentje op en reden we naar de kritikos, de supermarkt dus. Met een nieuw voorraadje levensmiddelen in de auto,
reden we terug naar de parkeerplek, vrij dicht bij ons appartement.
We knapten ons een beetje op en begonnen toen aan een uitgebreide wandeling door de stad. Tijdens de wandeling zagen we prachtige doorkijkjes in de straten en
liepen we van tijd tot tijd een winkel binnen. Skyros-stad kreeg van ons een hoge waardering. We hadden gehoopt op een leuk stadje, maar het had onze
verwachtingen overtroffen.
Skyros behoort, net als Evia, bestuurlijk bij het vasteland, het deel waar ook Athene ligt. Maar geografisch gezien ligt het eigenlijk vrij eenzaam in de
Aegeïsche Zee, maar enigzins dicht bij de Sporaden. Daarom wordt het ook wel gerekend bij de Sporaden. Maar het aanzien van de stad doet meer denken aan een
stadje uit de Cycladen, de eilandengroep waartoe ook Santorini en Naxos behoren. De helderwitte huisjes en kerkjes met blauwe koepeldaken vallen daar echt op.
Echter, op de Cycladen wordt er werk van gemaakt om alles helder wit en strak blauw te schilderen, wetend dat de toeristen daar erg van genieten. En het
toerisme is daar dan ook een zeer grote bron van inkomsten. Hier in Skyros-stad is het toch een beetje anders. De huizen zijn hier ook wit, maar dan meer
vanuit het oogpunt dat witte muren de
zonnewarmte weerkaatsen. Binnen blijft het dan lekker koel. Skyros was misschien niet zo heel toeristisch en meer gericht op de Griekse inwoners zelf,
maar er was leven genoeg in de stad en je zag toch ook wel dat het toerisme ook hier zijn plek had gevonden.
Er liepen veel mensen en er waren veel winkels. Sommige met souvenirs en prullaria, maar ook veel kledingwinkeltjes en kunstwerken, zoals borduurwerk. We spraken een
vrouw die in de zestig was en de hele muur van haar winkel vol had hangen met geborduurde en ingelijste kunstwerkjes. Ze was al begonnen toen ze twaalf was.
Er waren ook kledingwinkels waar schilderijen aan de muur hingen, gemaakt door plaatselijke schilders. We zagen ook een aantal winkels die we in Nederland zouden
benoemen als kantoorboekhandel, alleen was hier het grote verschil dat ze ook veel speelgoed verkochten. Na een prachtige rondwandeling streken we neer op een
heel klein terrasje en bestelden een heerlijke maaltijd met een lekker wijntje.
|
woensdag 17 juni 2026 - rondrit door het zuidelijke deel van Skyros
Vandaag reden we door het zuidelijke deel van Skyros. Dit deel is veel hoger dan het noorden. De hoogte was hier zo'n 700 meter en voor een klein eilandje is dat
best wel veel.
De route was eigenlijk eenvoudig, want er loopt maar één hoofdweg door het gebied. We reden vanaf Skyros door Aspous en vervolgens naar Kalamitsa. Daar vandaan loopt
er een weg rond het Kochilasgebergte. Er woont hier helemaal niemand. De weg gaat hoog naar boven en je komt alleen een paar geiten tegen. Opvallend op het eiland en speciaal in dit zuidelijke deel, was het feit dat er hier iets met de stenen werd gedaan. Grote keien waren hier opgestapeld of rechtop gezet, alsof ze
moesten dienen als bewakers van het natuurschoon.
Je waant je op de maan. De begroeiing is hier schaars. Er groeien wat kleine boompjes en struikjes en de meeste daarvan zijn sterk naar één kant gegroeid,
gedwongen door de constant aanwezige sterke wind.
We reden tot het einde van de weg. Er is daar een militair gebied en verder mag je niet. We reden terug tot ongeveer halverwege en daar was het unieke gebied
waarvan we hadden gehoord. Op de boot naar Skyros werden beelden getoond van Skyros en een opmerkelijk deel daarvan was dit gebied: Oropedio Ari. Het is een
grote hoogvlakte waar wat gras groeit. Midden in de toch erg kaal ogende vlakte is er een klein meertje, een plasje eigenlijk. Vanwege de roodachtige steensoort
die hier de bodem vormt lijkt het meertje rood.
En wat de vlakte het meest bijzonder maakt, is de aanwezigheid van de paarden. De echte wilde Skyros-paarden. Het was heel bijzonder om ze te zien en we konden
ze tot vrij dichtbij naderen. Eén was er zelfs zo nieuwsgierig dat ik haar kon aaien.
Na dit bijzondere bezoek reden we langzaam weer terug naar de bewoonde wereld. We sloegen een paar keer af om voor de laatste uurtjes van de middag een strandje te
zoeken, onder meer dat van Pefkos, maar besloten daarna om terug te rijden naar Skyros om daar naar het strand van Molos te gaan, hetzelfde als dat van gisteren.
We waren twee van de vier bezoekers en het was een heerlijke afsluiting van de middag.
Tegen de avond fristen we ons thuis op om de stad in te gaan. We keken nog wat rond en gingen toen eten in het restaurantje met de naam "Chora".
|
donderdag 18 juni 2026 - naar Linaria en met de boot naar Evia
Gisteren was onze laatste dag geweest op Skyros en vandaag moesten we om 3 uur met de boot terug naar Evia. Maar tot die tijd konden we nog lekker onze eigen gang gaan. We stonden om 8 uur op en begonnen de dag zoals gebruikelijk, met een uitgebreid ontbijt. Deze keer, net als gisteren, lekker op ons balkon met het fenomenale uitzicht. Na een laatste kopje koffie pakten we al onze spullen in en vertrokken.
We reden eerst nog wat rond in de buurt van de stad om nog een paar mooie foto' s te schieten. Daarna lieten we Skyros stad achter ons en vervolgden we onze rit naar Linaria, de havenstad, waar we waren aangekomen en vanwaar we ook weer zouden vertrekken. Het havenplaatsje is maar klein, maar oogt wel gezellig. Aan de kade liggen meerdere vissersboten en er wordt gewerkt aan de netten, om ze klaar te maken voor de volgende keer dat ze moeten worden gebruikt.
Rond de haven liggen een paar restaurantjes en cafeetjes. Eigenlijk is er maar weinig te doen in Linaria, behalve wanneer er een boot aankomt of vertrekt. Je ziet dan lege taxi's komen om mensen op te halen of juist mensen brengen. Een uur voordat de boot vertrekt moet je in de rij klaar staan, om op tijd te zijn voor het boarden. Je ziet dan rond die tijd ook meerdere auto' s komen.
Wij gingen op ons gemak zitten op een gezellig terrasje en bekeken de bedrijvigheid om ons heen. We bestelden een meze voor twee personen; een kleine lunch, die net genoeg was en waarmee we op een aangename manier de tijd konden overbruggen totdat het zover was om naar de boot te gaan.
Om 2 uur stapten we in de auto en reden we vanaf de parkeerplaats 50 meter verder naar de boot. We konden na het tonen van de digitale reservering meteen doorrijden en de auto parkeren in het ruim. Om precies 3 uur vertrokken we naar de overkant.
Op de boot keken we nog eens naar de filmpjes over Skyros, die op meerdere schermen werden getoond. Onze conclusie was dat er toch best veel te zien was, wat wij met eigen ogen hadden bekeken.
Om kwart voor vijf waren we aan de overkant en korte tijd later reden we met de auto weer op de voor ons zo bekende weg van Kymi naar het zuiden. We lieten deze keer de afslag naar Koili en Makrichori liggen. Dat was nu verleden tijd. Bij de kritikos in Chania deden we snel even een paar boodschappen en reden toen verder maar Chalkida. Daar hadden we aanvankelijk hetzelfde appartement gereserveerd als aan het begin van ons Evia-avontuur.
Maar we werden enkele dagen geleden gebeld dat dit niet door kon gaan. De airco was daar kapot en ze zouden bezig gaan met de reparatie. Daarom werd er een andere plek aangeboden, voor dezelfde prijs. Net voordat we op de boot stapten kregen we een mail met de incheckgegevens.
Toen we aankwamen in Chalkida hadden we de straat waar ons nieuw verblijf lag, snel gevonden. Bovendien herkenden we de omgeving. We zaten vlak bij de boulevard en
keken uit op het water. Het was even zoeken naar een parkeerplaats, want het was er in de straten overvol. Maar bij het tweede rondje vonden we een plekje in de
betreffende straat. Het inchecken met een sleutelkastje was gemakkelijk en even later konden we naar binnen.
Het appartement was groot en luxueus. Er was een
grote zitkamer met bank en TV, een eethoek, keuken, badkamer en balkon. O ja, ook nog een slaapkamer met TV. We zaten nog heerlijk tot zonsondergang
op het balkon.
De kilometerstand, toen we in Kymi van de boot afkwamen was 204086.
Dat betekende dat we op Skyros slechts 166 kilometer hadden gereden.
|
Vanaf morgen gaat ons verslag verder onder de link "TERUGREIS"
HEENREIS //
EVIA //
SKYROS //
TERUGREIS
|